Οι Άγιοι Σισίνιος, Κυριακός, Σμάραγδος, Λάργος, Απρονιανός, Σατουρνίνος, Κρήσκης, Παππίας, Μαύρος, Αρτεμιάδα, Πρίσκιλλα και Λουκία οι Μάρτυρες

 

Όταν  κηρύχθηκε ο  διωγμός   κατά   των   Χριστιανών   επί    αυτοκρατόρων  Διοκλητιανού  και  Μαξιμιανού (284 – 305 μ.Χ.), πολλοί  Χριστιανοί     κλείσθηκαν  στις  φυλακές.  Ο  Θράσων,  πλούσιος  Χριστιανός,    φρόντιζε να αποστέλλει με τους  Σισίνιο,  Κυριακό, Σμάραγδο και Λάργο, τρόφιμα και ενδύματα στους φυλακισμένους αδελφούς   του.   Ο    Άγιος    Μάρκελλος,   Επίσκοπος  Ρώμης, ευχαρίστησε   τον   Θράσωνα    και    χειροτόνησε   διακόνους    τον  Σισίνιο    και    τον    Κυριακό.   Για  τη   θεοφιλή  δράση   τους    οι   δύο  διάκονοι    συνελήφθησαν και  καταδικάσθηκαν σε καταναγκαστικά  έργα.   Δεν    έφθανε    όμως   αυτό.   Ο     Μαξιμιανός   απέστειλε   τον Σισίνιο   στο   διοικητή    της    Λαοδικείας,   ο    οποίος   τον   φυλάκισε. Εκεί    ο   διάκονος Σισίνιος   συνάντησε   τον   Απρονιανό,   ο   οποίος, βλέποντας  το     πρόσωπο   του   Σισινίου    να    είναι    λουσμένο   στο  θείο φως, πίστεψε στον Χριστό  και  βαπτίσθηκε. Όταν ο  Απρονιανός  κλήθηκε  ενώπιον του  άρχοντος και ομολόγησε  την   πίστη   του   στον Χριστό,   εκείνος   έδωσε   εντολή    και  τον αποκεφάλισαν. Λίγο  αργότερα   εμφανίσθηκαν   ενώπιον  του    ηγεμόνος   ο    Σισίνιος    και    ο  Σατουρνίνος.   Εκείνος   τους  διέταξε  να  προσφέρουν  θυσία  στα  είδωλα,  αλλά   οι    Άγιοι    με   την   προσευχή   τους   έλιωσαν   τα τρίποδα  με  το    θυμίαμα   των   ειδώλων.   Βλέποντας   το   θαύμα    αυτό  οι   στρατιώτες   Παππίας    και    Μαύρος    πίστεψαν   στον   Χριστό. Έξαλλος   ο  ηγεμόνας   έδωσε   εντολή  οι  μεν  δύο   στρατιώτες  να  οδηγηθούν στη  φυλακή,  οι  δε  Σισίνιος και  Σατουρνίνος  να  αποκεφαλισθούν.

Ο  Άγιος  Μάρκελλος   βάπτισε  κρυφά   τον   Παππία   και   τον   Μαύρο, οι  οποίοι   μετά   από   λίγο   τελειώθησαν   μαρτυρικά   για   την   αγάπη τους  στον  Χριστό. Τα τίμια λείψανά τους ενταφιάσθηκαν από  τον πρεσβύτερο   Ιωάννη   και   τον    Θράσωνα.   
Οι   μάρτυρες   Κυριακός, Σμάραγδος, Λάργος   και   Κρήσκης,   μαζί    με άλλους χριστιανούς, ήσαν φυλακισμένοι και καταδικασμένοι να εργάζονται    σκληρά.   Η    Αρτεμία, κόρη του αυτοκράτορος Διοκλητιανού,   έπασχε   από    δαιμόνιο.   Μαθαίνοντας   ο    Διοκλητιανός ότι   ο   φυλακισμένος  Κυριακός   θα   μπορούσε   να   θεραπεύσει   την ασθένεια   της   θυγατρός   του,   τον    κάλεσε   για   να   την   κάνει    καλά.   Πράγματι!   Ο   Άγιος  Κυριακός, με  τη  Χάρη  του  Θεού, θεράπευσε    την   Αρτεμία   και    εξέβαλε  τους   δαίμονες    από   αυτήν. Ως  έκφραση  ευγνωμοσύνης  για  τη  θεραπεία  της κόρης του  ο  αυτοκράτορας   ελευθέρωσε   τους    Αγίους  από   την φυλακή   και  σύντομα   έστειλε   τον   Κυριακό   στην   Περσία,   για    να   θεραπεύσει την   κόρη   του  Πέρσου   βασιλέως.   Όταν   ο   Κυριακός  επέστρεψε   στη   Ρώμη, συνελήφθη,   κατόπιν   εντολής   του   αυτοκράτορος   Γαλερίου   (305 – 311 μ.Χ.),   γαμπρού  του  Διοκλητιανού,  ο οποίος  είχε  παραιτηθεί  και  αποσυρθεί  από  την    εξουσία.   Έδεσαν,   λοιπόν,   τον   Άγιο   Κυριακό  πίσω   από   ένα   άρμα   που   τον   έσερνε   ανά   τις   οδούς   της   Ρώμης και   στη    συνέχεια,   αφού   τον   βασάνισαν   τον    θανάτωσαν   μαζί   με τους  Μάρτυρες   Σμάραγδο,   Λάργο,   Κρήσκεντα,   Αρτεμία,   Πρίσκιλλα   και  Λουκία.

 

Saints Sisinius, Kyriakos, Emerald, Largos, Apronian, Saturninos, Kriskis, Papias, Mavros, Artemiada, Priscilla and Lucia the Witnesses

 

 

When the persecution of Christians against the Emperors Diocletian and Maximian (284-305 AD) was declared, many Christians were imprisoned. A wealthy Christian, Thrasson, took care to send food and clothing to his imprisoned brothers with Sisinio, Sunday, Emerald and Largo. Saint Marcellus, Bishop of Rome, thanked Thrasson and ordained deacons to Sisinio and Sunday. The two deacons were arrested and sentenced to forced labor for their theophilic activity. But that didn't happen. Maximian sent Sisinio to the governor of Laodicea, who imprisoned him. There, the deacon Sisinius met Abronius, who, seeing Sisinius face bathed in divine light, believed in Christ and was baptized. When Abronius was summoned before the lord and confessed his faith in Christ, he commanded and beheaded him. Shortly afterwards, Sisinos and Saturnos appeared before the ruler. He commanded them to sacrifice to idols, but the Saints in their prayer melted the tripods with the incense of idols. Seeing this miracle, the soldiers of Papias and Black believed in Christ. Furiously, the ruler ordered the two soldiers to be sent to prison, and Sisinos and Saturninos to be beheaded.

Saint Marcellus secretly baptized Pappia and Black, who after a while ended their testimony of their love for Christ. Their honest relics were buried by Elder John and Thrones.

Witnesses Kyriakos, Emerald, Largos and Kriskis, along with other Christians, were imprisoned and sentenced to work hard. Artemis, daughter of Emperor Diocletian, suffered from a demon. Learning from Diocletian that the prisoner Sunday could cure his daughter's illness, he invited him to do it well. Actually! The Holy Sunday, with the grace of God, healed Artemia and removed the demons from it. As an expression of gratitude for his daughter's healing, the emperor freed the Saints from prison and soon sent Sunday to Persia to heal the Persian king's daughter. When Sunday returned to Rome, he was arrested, at the behest of Emperor Galerius (305 - 311 AD), the bridegroom of Diocletian, who had resigned and retired from power. So they tied Saint Sunday behind a chariot that carried him across the streets of Rome and then, after torturing him, killed him with the Emerald Witnesses, Largos, Crescentas, Artemis, Priscilla and Lucia.