Ο Άγιος Σίμων ο Απόστολος ο Ζηλωτής

 

Ο    Απόστολος   Σίμων,   ένας   από   τους   δώδεκα  Μαθητές  του  Κυρίου,  αδελφός    του  Ιούδα  του    Λεββαίου,  είχε  την  επωνυμία    Καναναίος   ή Κανανίτης.   Η   επωνυμία  αυτή   δεν  φανερώνει  την  καταγωγή  του  Αποστόλου   Σίμωνος    από   τη   Χαναάν   ή   την   Κανά   της   Γαλιλαίας.   Η    λέξη «Καναναίος»    είναι    Χαλδαϊκή    και   σημαίνει   «Ζηλωτής».   Πράγματι   ο Ευαγγελιστής    Λουκάς    τον    προσονομάζει    ως   «Ζηλωτή».

Οι  ζηλωτές  αποτελούσαν μία  ξεχωριστή  κοινωνική  τάξη  στην  Ιουδαϊκή    κοινωνία    κατά    τους    χρόνους   του   Χριστού.  Αποτελούνταν   από  λαϊκούς αγωνιστές, οι οποίοι μάχονταν εναντίον των Ρωμαίων κατακτητών, συνεχίζοντας την παράδοση των Μακκαβαίων επαναστατών.   Όμως   συχνά,   πολλοί   από   αυτούς,    εκμεταλλεύονταν    τον  απελευθερωτικό    αγώνα    και   καταντούσαν   τύραννοι   του   ιδίου   του   λαού τους.   Προέβαιναν   σε   παράνομες   πράξεις   βίας   και   ληστειών   για   ίδιο όφελος   και  γι’ αυτό  τον 1^ο   αιώνα  μ.Χ.  είχε  αναπτυχθεί  λαϊκή   δυσαρέσκεια κατά  του  κινήματος  των ζηλωτών.  Οι    συσταυρούμενοι    με    τον    Κύριο    ληστές    ήταν   ζηλωτές.

Δεν   γνωρίζουμε    άν   ο    Σίμων   ανήκε   στην   μερίδα   των  ζηλωτών  ή προερχόταν   από    αυτή.   Το    πιο    πιθανό    είναι   να   προερχόταν  από  τους  ζηλωτές.  Σε    καμιά   περίπτωση    δεν    μπορεί    να    ανήκε    ταυτόχρονα    και  στους   ζηλωτές,  διότι  το ζηλωτικό  κίνημα  ήταν  αντίθετο  με  την  διδασκαλία    του    Κυρίου.   Υπάρχει   βέβαια    και    μία    άλλη    υπόθεση   για  τον  Απόστολο    Σίμωνα.    Είναι    πιθανό    να   μην    είχε  καμία  σχέση   με  τους    ζηλωτές    και    το    προσωνύμιο   «Ζηλωτής»    να   σήμαινε    τον    ένθεο  ζήλο    του.

Κάποιοι    ταυτίζουν     τον   Απόστολο    Σίμωνα   με    το    νυμφίο  του   γάμου   της Κανά,  όπου  ο  Κύριος  έκανε    το    πρώτο    θαύμα    Του,    μεταβάλλοντας    το νερό   σε  κρασί.  Όμως   ισχυρισμός  αυτός  δεν   έχει  κανένα  ιστορικό  έρεισμα     και   πρόκειται    για   αυθαίρετη   υπόθεση.      
Κατά    την   παράδοση,   ο    Απόστολος   Σίμων  μετά    την   Πεντηκοστή,  μετέβη    και    κήρυξε   τον   θείο   Λόγο   στην   Αίγυπτο,  Αφρική  και Λιβύη.  Αργότερα,    μετέβη    με    τον    Ιούδα    τον   Θαδδαίο  στη   Μεσοποταμία  και  Περσία,  συνελήφθη  και    υπέστη  τον    δια    σταυρού    μαρτυρικό   θάνατο.

Απολυτίκιον.   Ήχος   γ’.   Θείας   πίστεως.  
Ζήλος   ένθεος,   καταλαβών   σε,   του   γνωσθέντος   σοι,   σαρκός   εν   είδει, ζηλωτήν   εν   Αποστόλοις   ανέδειξε·   και   του  Δεσπότου  ζηλώσας  τον θάνατον,   δια  Σταυρού  προς  αυτόν  εξεδήμησας·  Σίμων    ένδοξε,   Χριστόν  τον    Θεόν   ικέτευε,   δωρήσασθαι    ημίν    το   μέγα   έλεος.

Κοντάκιον.   Ήχος   β’.  Τους   ασφαλείς.     
Τον  ασφαλώς,   τα   της  σοφίας  δόγματα,   εν   ταις   ψυχαίς,   των  ευσεβούντων   θέμενον,  εν   αινέσει   μακαρίσωμεν, τον  θεηγόρον πάντες Σίμωνα·  τω  θρόνω   γαρ  της   δόξης   νυν  παρίσταται,   και  συν  Ασωμάτοις   επαγάλλεται,   πρεσβεύων  απαύστως    υπέρ    πάντων    ημών.

Μεγαλυνάριον.
Ζηλών   διαπύρως   ω   Ζηλωτά,   τω   σε   θεηγόρον,   αναδείξαντι   Μαθητήν, ζηλωτής  εν  πάσι,  και    μιμητής    ωράθης,    ω   Σίμων   Χριστοκήρυξ,    του    σε δοξάσαντος.

 

Saint Simon the Apostle the Zealot

 

 

The Apostle Simon, one of the Twelve Disciples of the Lord, brother of Judas the Levite, was named Canaanite or Canaanite. This name does not indicate the origin of the Apostle Simon of Canaan or Cana of Galilee. The word "Canaanite" is Chaldean and means "Zealous". Indeed, Evangelist Luke refers to him as a "Zealot".

The zealots were a separate social class in Judaism during Christ's time. They consisted of popular militants who fought against the Roman conquerors, continuing the tradition of the Maccabee revolutionaries. But often, many of them, took advantage of the liberation struggle and became tyrants of their own people. They committed unlawful acts of violence and robbery for their own benefit, and that is why in the 1st century AD. popular dissatisfaction with the zealot movement had developed. The bandits associated with the Lord were zealous.

We do not know whether Simon belonged to the zealot or came from it. Most likely it came from the jealous. In no case could it belong to the zealots at the same time, because the zealous movement was contrary to the teaching of the Lord. There is, of course, another case for the Apostle Simon. It may have had nothing to do with the zealots, and the nickname "Zealot" meant his zeal.

Some identify the Apostle Simon with the bride of Cana's marriage, where the Lord performed His first miracle, turning water into wine. But this claim has no historical basis and is arbitrary.

According to tradition, the Apostle Simon after Pentecost went to preach the Divine Word in Egypt, Africa and Libya. Later, he traveled with Judas Thaddeus in Mesopotamia and Persia, and was arrested and crucified.

 

 

Absolutely. Sound c. Divine faith.

A jealous atheist, understand, of what you know, a flesh by sight, a zealot in the Apostles, and the Despot of death, by a Cross to him that was redeemed;

 

 

It's close. B sound. Secure them.

Of course, the doctrines of wisdom, in the psyche, of the pious, always blessed, the worshiper of all, Simon; the throne of glory is now present, and with Asomatius, ambassadors are certainly in favor.

 

 

Magnificent.

Zealous in all respects, Zealot, the preacher, exemplary Disciple, zealous over time, and imitator of time, oh Simon Christopher, of the glorious one.