Ο Άγιος Βασιλίσκος ο Μάρτυρας

 

Ο    Άγιος   Βασιλίσκος,    ανιψιός    του    Αγίου   Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου  του  Τήρωνος, καταγόταν από το χωριό Χουμιαλά  της Αμασείας   και   μαρτύρησε  δια   ξίφους   επί   Μαξιμιανού   (285 – 305 μ.Χ.) και   άρχοντος   Αγρίππα.  Συνελήφθη   από  τον   ηγεμόνα  της Καππαδοκίας  Ασκληπιάδη  με τους  στρατιώτες του Ευτρόπιο  και Κλεόνικο  († 3  Μαρτίου),   οι   οποίοι,   επειδή    αρνήθηκαν    να  θυσιάσουν   στα   είδωλα,   τελειώθηκαν    δια    μαρτυρικού    θανάτου.

Ο    Άγιος   Βασιλίσκος    ρίχθηκε   στη    φυλακή    από   τους  ειδωλολάτρες   με   την   ελπίδα   ότι,  με   την   πάροδο   του   χρόνου   και από   τις   στερήσεις   και   κακοπαθήσεις,    θα   αρνιόταν   τον   Χριστό, οπότε    ο   αντίκτυπος   από   την  πράξη  του   αυτή   θα   ήταν   μέγας  μεταξύ  των  Χριστιανών.  Αυτός  όμως   είχε   λάβει   την   αμετάτρεπτη  απόφαση    να    πεθάνει ως Χριστιανός, έχοντας  ως  φωτεινό  παράδειγμα  τον  Μεγαλομάρτυρα  θείο του,  ο οποίος παρέμεινε  σταθερός  στην  ομολογία   του,   αφού  απέκρουσε  όλες   τις   υποσχέσεις  και    τις    απειλές.

Μία   ημέρα    ο   Άγιος    πέτυχε,   χάρη   στην   εύνοια    των    στρατιωτών  που    τον    φύλαγαν,    να   μεταβεί   στον    οίκο  του,    να    παρηγορήσει  τους  γονείς   και   αδελφούς   του    και   να    τους    συστήσει    εμμονή  στη    Χριστιανική     πίστη.

Όταν  πληροφορήθηκε  τούτο   ο   ηγεμόνας  Αγρίππας    διέταξε   να    του φορέσουν    σιδερένια   υποδήματα    που    έφεραν    εσωτερικά   καρφιά  και    να   τον    οδηγήσουν   ενώπιόν   του   στα    Κόμανα.   Ερχόμενος  προς     τον  ηγεμόνα, όταν   έφθασαν  στο  χωριό  των  Δακών,  οι  στρατιώτες  που  τον   συνόδευαν    τον   έδεσαν    σε   ξερό   πλάτανο,   για να    γευματίσουν.   Τότε   ο  Βασιλίσκος,   δια    της   προσευχής   του, πέτυχε  να  αναβλαστήσει  ο  πλάτανος   και   από   την    ρίζα    του   να  αναβλύσει  μικρή  πηγή.  Αφού  είδαν το θαύμα αυτό  οι στρατιώτες, θαύμασαν   και  πίστεψαν   στον  Χριστό. 
Όταν   έφθασε   στα   Κόμανα,    προσήχθη   ενώπιον   του   Αγρίππα,   ο  οποίος    οδήγησε    τον   Βασιλίσκο    στον    ειδωλολατρικό   ναό, ελπίζοντας    ότι   το   επίσημο    περιβάλλον    θα   τον   ωθούσε   να θυσιάσει   στα   είδωλα.   Ο   Βασιλίσκος   όμως  με  θερμή  προσευχή  πέτυχε   την   πτώση    και  συντριβή των ειδώλων. Τότε ο  Αγρίππας   διέταξε  να  αποκεφαλισθεί  και  τα  ιερά λείψανά   του   να    ριχθούν    στον    ποταμό.           
Χριστιανοί  των   Κομάνων    ανέσυραν    το    τίμιο    σκήνωμα    κρυφά   και    το   ενταφίασαν   με   ευλάβεια.     
Αργότερα,  από   τον   ευσεβέστατο   άρχοντα    των   Κομάνων   Μαρίνο ανοικοδομήθηκε  ναός  προς  τιμήν  του Μάρτυρος, στον οποίο κατατέθησαν   και   τα    ιερά    αυτού   λείψανα.

Απολυτίκιον. Ήχος    πλ. α’.   Τον   συνάναρχον   Λόγον.          
Ως   βασίλειον   δώρον  και  θύμα  άγιον,   τω   Βασιλεί    των   αιώνων    και αθλοθέτη   Θεώ,   δι’ αθλήσεως   στερράς   προσήχθης   ένδοξε·   συ   γαρ την  πλάνην   καθελών,   στρατιώτης   ευκλεής,   πανεύφημε   Βασιλίσκε, της    αληθείας   εδείχθης,   Χριστώ   πρεσβεύων    υπέρ   πάντων   ημών.

Κοντάκιον.   Ήχος   δ’.  Επεφάνης    σήμερον.        
Βασιλείας   μέτοχος  επουρανίου, Βασιλίσκε  ένδοξε, γεγενημένος  αληθώς,  σώζε  τους  πόθω  βοώντας σοι· χαίροις   Μαρτύρων   σεπτόν  εγκαλλώπισμα.

Μεγαλυνάριον.
Άνθραξ   ευσεβείας  αναδειχθείς,  πυρί  ουρανίω, κατενέπρησας θαυμαστώς, ειδώλων τεμένη, θεόφρον  Βασιλίσκε, πυρί δε ζωηφόρω, θερμαίνεις   άπαντας.

 

Saint Basil the Witness

 

 

Saint Vasiliskos, nephew of Saint Theodore of Tyrone, descended from the village of Houmialas in Amassia and testified by sword at Maximian (285-305 AD) and Lord Agrippa. He was arrested by the Cappadocian ruler Asclepius with his European soldiers and Clonico († 3 March), who, after refusing to sacrifice to idols, ended up in martyrdom.

Saint Basil was thrown into prison by the pagans in the hope that, with time and deprivation and maladjustment, he would deny Christ, so the impact of this act would be great among Christians. He had, however, made the irrevocable decision to die as a Christian, having as a shining example his Great Martyr, who remained steadfast in his confession, having rejected all promises and threats.

One day the Saint succeeded, in favor of the soldiers who guarded him, to go to his house, to comfort his parents and brothers and to insist on their adherence to the Christian faith.

Upon learning of this, the ruler Agrippa ordered him to wear iron footwear that had inner nails and to bring him before the Comanas. Coming to the ruler, when they reached the village of Dhaka, the soldiers accompanying him bound him on a dry plane tree for lunch. Then the Vassiliscus, through his prayer, succeeded in sprouting the plane tree and from its root to sprout a small spring. When the soldiers saw this miracle, they marveled and believed in Christ.

When he arrived at the Comana, he was brought before Agrippa, who led the Vasiliscus to the pagan temple, hoping that the official environment would push him to sacrifice to idols. But the Basiliscus, with warm prayer, succeeded in falling and crushing the images. Then Agrippa ordered his head to be decapitated and his holy relics thrown into the river.

The Christians of the Comanas secretly lifted the honorable creed and buried it with devotion.

Later, a revered temple in honor of the Witness was rebuilt by the venerable lord of the Comino Marino, where his holy relics were deposited.

 

 

Absolutely. Sound a'. Co-captain Logon.

As a royal gift and a sacrifice to the saint, the King of centuries and the unbeliever of God, by extreme sport he was glorified;

 

 

It's close. Sound d. Impressive today.

A heavenly shareholder of heaven, Vasiliske glorified, truly born, he saved their longing by shepherding them, joyful Witnesses sepulchering.

 

 

Magnificent.

Revered charcoal charcoal, heavenly fire, miraculously smothered, mosaic idols, Goddess Vasiliske, no fireball, you heat all over.