Σύναξις Υπεραγίας Θεοτόκου της Καμαριώτισσας

 

Στο χωριό Καμαριώτισσα της Σαμοθράκης, το λιμάνι του νησιού και στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου βρίσκεται η εικόνα της Παναγίας της Καμαριωτίσσης. Η μνήμη της τιμάται κάθε χρόνο την Πέμπτη της Διακαινησίμου Εβδομάδος.

Στα χρόνια της εικονομαχίας αν και δε γνωρίζουμε την ακριβή χρονική στιγμή, αλλά στα μέσα της Άνοιξης και μάλιστα την Πέμπτη της Διακαινησίμου εκείνης της χρονιάς, συνέβη το θαυμαστό γεγονός της εύρεσης της ιεράς εικόνας της Παναγίας στο νησί της Σαμοθράκης.
Το ιστορικό αυτό γεγονός συνέβη κατά προσέγγιση μεταξύ πρώτης ή στις αρχές της δεύτερης δεκαετίας του 9ου μ.Χ. αιώνα.

Κατά τα ξημερώματα κάποιοι ψαράδες ήταν μαζεμένοι στον ορμίσκο στα βορειοδυτικά του νησιού εκεί που είναι το σημερινό επίνειο και ασχολούνταν με την τακτοποίηση των διχτύων όταν διέκριναν στο βάθος του ορίζοντα ένα φως λαμπερό χωρίς όμως να βλέπουν κάτι να επιπλέει στη θάλασσα.

Όσο περνούσε η ώρα το φως γινόταν πιο ζωηρό και μαζί του μεγάλωνε η περιέργεια και η απορία τους καθώς δε μπορούσαν να εξηγήσουν τι ήταν αυτό το φως που έβλεπαν και που συνεχώς τους πλησίαζε.
Πράγματι, δεν έπεσαν έξω. Ενώ το φως ολοένα και ερχόταν πιο κοντά τους, οι αχτίδες που σκόρπιζε γίνονταν πιο διακριτές και οι αντανακλάσεις έμοιαζαν με πλεούμενο που κατευθυνόταν στο μικρό λιμάνι. Οι ψαράδες σταμάτησαν τη δουλειά τους κι άρχισαν να συζητάνε για το παράξενο φαινόμενο κάνοντας υποθέσεις ανάλογα με τη φαντασία που διέθετε ο καθένας τους.

Η περιέργεια τους έφτασε στο αποκορύφωμα όταν το περίεργο θέαμα έφτασε πολύ κοντά και παρά τις προσπάθειες τους να το δουν καθαρά δεν τα κατάφερναν παρ' όλο που σκαρφάλωναν άλλοι στα βράχια κι άλλοι στα δέντρα και τούτο γιατί τους εμπόδιζε να δουν καθαρά η λάμψη που εξέπεμπε καθώς και ο μικρός όγκος του σε σύγκριση με τα κύματα.
Έτσι αποφάσισαν να ρίξουν τις βάρκες στη θάλασσα για να το πλησιάσουν και να λυθεί το μυστήριο. Στη μια βάρκα μπήκαν δύο βαρκάρηδες και στην άλλη ένας μονάχος του και κωπηλατώντας άρχισαν όλοι μαζί να πλέουν προς το παράξενο και μυστηριώδες πλεούμενο που τώρα βρίσκονταν σε απόσταση μικρότερη από μισό μίλι.

Η μια βάρκα ακολουθούσε την άλλη σε μικρή απόσταση όταν φθάνοντας περίπου σε απόσταση εκατόν οργιές από τη στεριά και σα να υπήρξε κάποιο σύνθημα μεταξύ τους σταμάτησαν να κωπηλατούν και περίμεναν να φτάσει το πλεούμενο.

Έτσι ακριβώς κι έγινε. Ένα μικρό αντικείμενο που χρύσιζε από τις ακτίνες του ήλιου, σπρωγμένο από το ρεύμα της θάλασσας, αφού έκανε έναν κύκλο ήρθε και σταμάτησε ανάμεσα στις δύο βάρκες.

Οι βαρκάρηδες μόλις το είδαν το πλεύρισαν, τραβώντας γρήγορα κουπί, και τότε αντίκρυσαν εμπρός τους ένα μεταλλικό κουτί κλεισμένο ερμητικά. Αφού το περιεργάστηκαν με προσοχή θέλησαν να μάθουν τι ήταν αυτό που έκρυβε. Στην πρώτη βάρκα ο ένας ψαράς κρατούσε το κιβώτιο όσο ο άλλος τραβούσε κουπί, ενώ ο δεύτερος ψαράς ακολουθούσε ώστε να φτάσουν στην ακτή όπου τους περίμεναν οι υπόλοιποι γεμάτοι αγωνία. Αφού έφτασαν επιτέλους στην ακτή και τους περιτριγύρισαν όλοι, έδεσαν γρήγορα τις βάρκες τους όπως - όπως κι επιδόθηκαν με βιασύνη στο άνοιγμα του μεταλλικού κουτιού ενώ όλοι τους έκαναν διάφορες σκέψεις σχετικά με τον κρυμμένο θησαυρό.

Πράγματι, θησαυρός υπήρχε και μάλιστα ανυπολόγιστης αξίας. Αντίκρυσαν μιαν εικόνα με τη σεβάσμια μορφή της Θεομήτορος που κρατούσε στην αγκαλιά της το Υιό της και Κύριο μας, Ιησού Χριστό, που στα χέρια του κρατούσε το σύμπαν. Η δε εικόνα έφερε τον τίτλο «Παναγία η Καμαριώτισσα».

Μεγάλο δέος κατέλαβε τις ψυχές όλων και με χαρά κι ανέκφραστη αγαλλίαση δόξασαν τον Πανάγαθο Θεό. Αφού έβγαλαν από τις αποσκευές τους ένα καθαρό υφαντό, το έστρωσαν πάνω στην κουπαστή μιας βάρκας και πάνω του απόθεσαν τη σεβάσμια εικόνα αφού με φόβο και ευλάβεια προσκύνησαν εμπρός της. Ύστερα αποφάσισαν μόλις βραδυάσει να τη μεταφέρουν στα φτωχόσπιτά τους καθότι στα μέρη τους δεν υπήρχε κάποιο αξιόλογο οίκημα.

Μετά ασχολήθηκαν πάλι με το φαινόμενο και κυρίως με τον παράδοξο τρόπο άφιξης της εικόνας κι όλοι συμφώνησαν ότι επρόκειτο περί θαύματος. Πάλι οι τρεις βαρκάρηδες άρχισαν να περιγράφουν με περισσή λεπτομέρεια τα συμβάντα, αναφέροντας κι επισημαίνοντας ότι κατά την πορεία σταμάτησαν να κωπηλατούν γιατί τα χέρια τους είχαν παραλύσει και κανείς από τους τρεις δεν τολμούσε να ανακοινώσει στον άλλον τι ακριβώς του συνέβαινε. Έδιναν την εντύπωση ότι σταμάτησαν γιατί βρίσκονταν σε κατάσταση αναμονής. Τα ονόματα τους που σώθηκαν προφορικά, σύμφωνα με την παράδοση, αφού δε γνώριζαν γραφή είναι Παύλος ο μεγαλύτερος, μαζί με τον μικρότερο αδελφό του τον Ραξή, ο οποίος πήρε την εικόνα και τη μετέφερε στην ακτή, ενώ στην άλλη βάρκα επέβαινε κάποιος ονόματι Λάμπρος. Στο δε γεύμα που ακολούθησε το μεσημέρι, συζητούσαν το πότε και που θα τοποθετούσαν την ιερή εικόνα της Αειπαρθένου Θεοτόκου. Η αρχική τους σκέψη να διαφυλάξουν την εικόνα σε κάποιο σπίτι άλλαξε στη συνέχεια και αποφάσισαν από κοινού να την εγκαταστήσουν στον αρχικό τόπο που έφτασε, για να γίνει η Προστάτιδα τους. Αφού όλοι συγκατατέθηκαν, ανέβηκαν σαράντα βήματα πιο πάνω από το σημείο αυτό και στα ερείπια που είχαν απομείνει από κάποιο Ναό έφτιαξαν μια θέση σαν θρόνο στην Κυρία του Ουρανού και τοποθέτησαν εκεί πάνω την Εικόνα της Παναγίας της Καμαριώτισσας την Πέμπτη μετά το Πάσχα.

Γι' αυτό και προς τιμήν Της εκείνη την ημέρα τελείται πανήγυρις όπου συμμετέχει όλος ο λαός του νησιού στη γιορτή που είναι πασίγνωστη με το όνομα «Το πανηγύρι της Καμαριώτισσας».

Οι παραπάνω ψαράδες και όλοι οι άλλοι κάτοικοι του νησιού παρά τις ασχολίες τους για την καθημερινή διαβίωση φρόντισαν με λατρεία την Πανάχραντο, ώστε ποτέ να μην Της λείψει το θυμίαμα, το κερί και το λάδι, και το κανδήλι Της να μη παύσει ποτέ να αναδίδει το φως το ιλαρό που παρέχει ελπίδα και παρηγοριά σε όλους μας.

Με το πέρασμα του χρόνου χτίστηκε ένα μικρό εκκλησάκι που στη συνέχεια ευπρεπίσθηκε ώστε όλοι Σαμόθρακες να προσέρχονται και να ασπάζονται ευλαβικά την θαυματουργό Εικόνα της Παναγίας της Καμαριώτισσας ζητώντας τη βοήθεια και την προστασία Της σε δύσκολες στιγ­μές και χαλεπούς καιρούς. Γιατί η Παναγία αποδείχτηκε προστάτιδα σε όσους βρίσκονται σε κίνδυνο, φύλακας για τους ανάπηρους, συγκυβερνήτης αυτών που ταξιδεύουν στη θάλασσα. Και από τότε όλοι συνήθιζαν να λένε «πάμε να ανάψουμε μια λαμπάδα, ν' ανάψουμε το κανδήλι και να προσκυνήσουμε την Καμαριώτισσα». Για τα άπειρα θαύματα Της δεν υπάρχει γλώσσα που μπορεί να τα αναφέρει και να τα απαριθμήσει. Γιατί Αυτή είναι για το νησί μια ανεξάντλητη πηγή θαυμάτων και θεραπειών για όλον τον κόσμο. Χαρίζει το φως στους τυφλούς, απελευθερώνει τους δαιμονισμένους, θεραπεύει τους αρρώστους και τους γεμίζει δύναμη. Εισακούει τα παρακάλια από τις άτεκνες γυναίκες και τις χαρίζει το παιδί που επιθυμούν. Τους ναυτικούς που Την επικαλούνται, όταν είναι σε κίνδυνο, τους διασώζει και όλους τους ανθρώπους, σε θάλασσα και στεριά, όταν υποφέρουν απαλύνει τον πόνο τους. Κι έγινε ελπίδα και παρηγοριά, στολίδι και κόσμημα του νησιού. Η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας της Καμαριώτισσας και προστάτιδα υπέρμαχος όλων. Ας είναι ευλογημένη η Χάρη Της.
«Τη  αυτή  ημέρα, τη  Πέμπτῃ  της Διακαινησίμου,  εκκλησιαστικήνεορτήν  και πανήγυριν τελούμεν εις τιμήν και μνήμην της Παναγίας Θεοτόκου εν τω φερωνύμωΝαώ  και τη κώμη  Καμαριωτίσση, ειςανάμνησιν της εκ των εικονομάχων  διασώσεως,  της  ιεράς  και  σεβάσμιας εικόνος,  της  Παναγίας  της Καμαριωτίσσης· ήτις δια θαυμασίου και παραδόξου τρόπου, εν  τη  Σαμοθράκη αφίχθη, των θαλασσίων κυμάτων επιβαίνουσα. Κατέστη δε εν ημίν, Προστάτις  υπέρμαχος,  αγλάισμα και κλέος λαμπρότατον  έτι  δε και  την προσωνυμίαν τω  τόπωπροσήνεγκε».

Απολυτίκιον. Ήχος πλ. α’. Τον ΣυνάναρχονΛόγον.        
Σεβασμίαν εικόνα της Θεομήτορος, την εν θαλάσσηοφθείσαν, την επισκέπτιν ημών, προσκυνούμεν ευλαβώς και ασπαζόμεθα·  ότι  ηυδόκησενελθείν,  απαλλάξαι  των  δεινών  και  χάριταςδώρον.

 

Synaxis of the Most Holy Theotokos of Kamariotissa

 

In the village of Kamariotissa of Samothrace, the port of the island and in the Holy Temple of the Assumption of the Virgin Mary is the icon of Panagia Kamariotissi. Her memory is honored every year on the Thursday of Renewable Week.

In the years of the iconoclasm, although we do not know the exact time, but in the middle of Spring and in fact on the Thursday of the Renewal of that year, the miraculous event of finding the holy icon of the Virgin Mary on the island of Samothrace happened.

This historical event occurred approximately between the first or the beginning of the second decade of the 9th AD. century.

At dawn some fishermen were gathered in the cove in the northwest of the island where the current port is located and were busy arranging the nets when they saw a bright light at the bottom of the horizon but did not see anything floating in the sea.

As time passed the light became more vivid and with it grew their curiosity and wonder as they could not explain what was this light that they saw and that was constantly approaching them.

Indeed, they did not fall out. As the light got closer and closer to them, the rays it scattered became more distinct and the reflections looked like a boat heading for the small port. The fishermen stopped their work and started talking about the strange phenomenon, making assumptions according to the imagination of each of them.

Their curiosity reached its peak when the strange spectacle came very close and despite their efforts to see it clearly, they did not succeed despite the fact that some climbed the rocks and others the trees and this was because they were prevented from seeing clearly the glow that radiated as and its small volume compared to the waves.

So they decided to throw the boats into the sea to approach it and solve the mystery. Two boatmen got into one boat and one alone into the other, and rowing they all started sailing together to the strange and mysterious boat that was now less than half a mile away.

One boat followed the other a short distance when, reaching a distance of about a hundred orgies from the mainland and as if there was a signal between them, they stopped rowing and waited for the boat to arrive.

That's exactly what happened. A small object gilded by the rays of the sun, pushed by the current of the sea, after making a circle came and stopped between the two boats.

As soon as the boatmen saw it, they sided with it, quickly pulling an oar, and then they saw in front of them a metal box tightly closed. After carefully studying it, they wanted to know what it was that he was hiding. In the first boat, one fisherman was holding the box while the other was pulling a paddle, while the second fisherman was following to reach the shore where the rest were waiting for them, full of agony. After finally reaching the shore and being surrounded by everyone, they quickly moored their boats as - as they hurriedly opened the canister while all of them had different thoughts about the hidden treasure.

Indeed, there was treasure of incalculable value. They saw an image with the revered figure of the Mother of God holding in her arms her Son and our Lord, Jesus Christ, who was holding the universe in his hands. The icon was entitled "Panagia Kamariotissa".

Great awe seized the souls of all and with joy and expressionless joy they glorified the All-Merciful God. After taking out a clean cloth from their luggage, they laid it on the handrail of a boat and placed the revered image on it after worshiping in front of it with fear and reverence. Then they decided to take her to their poor houses as soon as it got dark as there was no significant house in their area.

Then they dealt again with the phenomenon and especially with the paradoxical way of arriving at the image and everyone agreed that it was a miracle. Again the three boatmen began to describe the events in more detail, stating and pointing out that along the way they stopped rowing because their hands were paralyzed and none of the three dared to tell the other what exactly was happening to him. They gave the impression that they stopped because they were on standby. Their names that were saved orally, according to tradition, since they did not know how to write, are the elder Paul, together with his younger brother Raxis, who took the image and carried it to the shore, while the other boat was riding by a man named Lambros. At the lunch that followed at noon, they discussed when and where they would place the holy image of the Eternal Virgin. Their initial idea to preserve the image in a house then changed and they decided together to install it in the original place it arrived, to become their Protector. After everyone agreed, they went up forty steps above this point and in the ruins of a temple they made a place like a throne to the Lady of Heaven and placed there the Icon of the Virgin of Kamariotissa on the Thursday after Easter.

For this reason and in her honor, on that day a festival is held where all the people of the island participate in the celebration that is famous with the name "The festival of Kamariotissa".

The above fishermen and all the other inhabitants of the island, in spite of their preoccupations with daily life, worshiped Panachrantos, so that She would never lack incense, candle and oil, and Her candle would never cease to give off light the merry-go-round that provides hope and consolation to all of us.

Over time, a small church was built which was then arranged so that all Samothracians would come and reverently embrace the miraculous Icon of Panagia Kamariotissa asking for Her help and protection in difficult times and difficult times. Because the Virgin Mary proved to be a protector to those in danger, a guardian for the disabled, a co-ruler of those who travel by sea. And since then everyone used to say "let's light a candle, light a candle and worship Kamariotissa". For Her infinite miracles there is no language that can mention and list them. Because This is for the island an inexhaustible source of miracles and cures for the whole world. It gives light to the blind, liberates the demon-possessed, heals the sick and fills them with strength. He hears the pleas of childless women and gives them to the child they desire. The sailors who invoke Her, when in danger, saves them and all the people, at sea and on land, when they suffer alleviates their pain. And it became hope and consolation, ornament and jewel of the island. The miraculous icon of Panagia Kamariotissa and patron saint of all. May Her Grace be blessed.

"On this day, the Thursday of Diakainisimos, an ecclesiastical feast and festival is held in honor and memory of Panagia Theotokos in the name of Naos and Komi Kamariotissi, in remembrance of the iconoclasm rescue, of the icon of the saint or the venerable Panagios and in a paradoxical way, he arrived in Samothrace, riding the sea waves. He became an advocate in the middle, a protector, an aglama and a cleus very brilliantly, even though he had the nickname of the place ".

 

 

Apolitikion. Sound pl. a'. The Co-Arch.

We reverently worship and embrace the image of the Mother of God, the one who was seen at sea, our visitor;