Ο Άγιος Στέφανος Επίσκοπος Πέρμ

 

Ο Άγιος Στέφανος, Φωτιστής της πόλεως Πέρμ και Απόστολος των Ζυριανών, γεννήθηκε το  έτος  1345  στην πόλη  Ούστιουγκ  της  επαρχίας   Βολογκντά  της  Ρωσίας  από  την  οικογένεια  του  ιερέως    Συμεών  και  της Μαρίας. Στην  διάπλαση του χαρακτήρα  του,  επηρεάστηκε  πάρα  πολύ  από   την    ευσεβή μητέρα του. Προικισμένος με πολλές  δυνατότητες   είχε    ήδη  δείξει  ένα  ασυνήθιστο  ζήλο  για  τον  λειτουργικό  βίο  της  Εκκλησίας.  Μέσα   σε   σύντομο    χρονικό    διάστημα  είχε μάθει  να  διαβάζει  τα  ιερά  βιβλία  και βοηθούσε  τον  πατέρα  του  στο  ναό  κατά   την    διάρκεια  των  Ακολουθιών, εκτελώντας    χρέη    κανονάρχου    και    αναγνώστου.

Ο   νεαρός   Στέφανος   εκάρη    μοναχός   στη  μονή  του  Αγίου  Γρηγορίου  του   Θεολόγου,   στο   Ροστώβ.   Το   μοναστήρι   ήταν    διάσημο  για  την   περίφημη    βιβλιοθήκη   του.   Επειδή   ο   Άγιος Στέφανος   θέλησε  να   μελετήσει   τους    Πατέρες    στην  αυθεντική  τους  γλώσσα,  σπούδασε   τα   Ελληνικά.

Κατά   την   περίοδο  της  νεότητάς του,  όταν βοηθούσε  τον  ιερέα  πατέρα  του  στην  εκκλησία, πολύ  συχνά  συνομιλούσε με τους Ζυριανούς.   Τώρα  πια,  έχοντας   εντρυφήσει    στην    πλούσια    παράδοση   της    Εκκλησίας,  ο  Στέφανος    φλεγόταν    από  την  επιθυμία   να    κηρύξει    στους    Ζυριανούς    το    Ευαγγέλιο    του Χριστού.

Για    να   επιτύχει    τον    φωτισμό  των  Ζυριανών   σχεδίασε  ένα  αλφάβητο  από την  γλώσσα  τους  και  μετέφρασε  μερικά  από  τα  εκκλησιαστικά  βιβλία.  Γι’ αυτή  την σπουδαία  πολιτιστική,  ιεραποστολική    και   θεολογική     εργασία  ο Επίσκοπος  Ροστώβ  Αρσένιος  (1374 – 1380)  τον    χειροτόνησε   διάκονο.

Έχοντας ετοιμασθεί για ιεραποστολική δραστηριότητα, μετά  από   παραμονή   δεκατριών ετών μέσα στο μοναστήρι, ο  Άγιος  Στέφανος ταξίδεψε  στη    Μόσχα,  το  έτος 1379, για να  δει  τον  Επίσκοπο  Κολόμνας  Γεράσιμο, ο οποίος τότε προΐστατο της διοικήσεως στη μητροπολιτική    περιφέρεια.  Ο  Άγιος τον  ικέτευσε:    «Ευλόγησέ   με, Γέροντα,   για   να   πάω   σε    μία   ειδωλολατρική    χώρα,   το    Πέρμ. Θέλω να  διδάξω   την   Αγία   Πίστη   στους    άπιστους    ανθρώπους.    Έχω  αποφασίσει    είτε   να   τους    οδηγήσω   στον   Χριστό,   είτε   να   θυσιάσω την   ζωή   μου  γι’ αυτούς  και  τον   Κύριο».   Ο    Επίσκοπος   με    χαρά   τον  ευλόγησε  και   τον   χειροτόνησε  Πρεσβύτερο.  Του   πρόσφερε  μάλιστα  ένα  αντιμήνσιο,  Άγιο   Μύρο   και    λειτουργικά    βιβλία,   ενώ  ο  μεγάλος πρίγκιπας Δημήτριος  του  έδωσε  ένα  έγγραφο  για  ασφαλή   διάβαση.

Από  την   πόλη    Ούστιουγκ,   ο    Άγιος   Στέφανος,   ξεκίνησε   για   τον βόρειο   ποταμό    Ντβίνα    μέχρι    τη    συμβολή  του  ποταμού  Βικέγκντα,  περιοχή    μέσα    στην  οποία  υπήρχαν  οικισμοί  των   Ζυριανών.  Ο  πρόδρομος της  πίστεως  του    Χριστού    υπέφερε    πολλές μοχθηρίες, αγώνες, στερήσεις και πικρίες,  ζώντας ανάμεσα σε ειδωλολάτρες,   οι    οποίοι  τιμούσαν  είδωλα  με    φωτιά,   νερό,   δένδρα, πέτρες,   μία    χρυσή    γυναικεία    φιγούρα   και    εμπιστεύονταν   την  ζωή    τους    σε   μάγους.

Το    ιεραποστολικό   έργο   του   Αγίου   με   την   βοήθεια   του  Θεού άρχισε  να  καρποφορεί.  Εκεί   που  άλλοτε  υψωνόταν  ένα  είδωλο, οικοδομήθηκε ναός προς  τιμήν του  Αρχαγγέλου  Μιχαήλ,  νικητή  του   σκότους.

Ο  ιερέας  των  ειδωλολατρών,  μετά  από  μία  ισχυρή  δοκιμασία  κατά  την   οποία    αποκαλύφθηκε    η  πλάνη  των  ειδώλων,  αρνήθηκε  να   δεχθεί    το    Φως  της   Θεότητας   και   αυτοεξορίσθηκε.   Και    ο    Άγιος Στέφανος,   για   να    ευχαριστήσει   τον   Θεό,   έχτισε   στο   Βισερό   μία εκκλησία   προς   τιμήν     του   Αγίου    Νικολάου.

Το   έτος  1383   ο    Άγιος   Στέφανος    χειροτονήθηκε  Επίσκοπος   της  Πέρμ.   Ως   στοργικός  πατέρας  αφοσιώθηκε  στο  ποίμνιό  του.  Για  να  ενθαρρύνει    τους νεοβαπτισθέντες άνοιξε  σχολεία δίπλα  στις  εκκλησίες,  όπου  μελετούσαν   τα    ιερά  κείμενα  στην  περμιανή γλώσσα.  Τους  δίδαξε   τι   έπρεπε  να   ξέρουν  προκειμένου   να    γίνουν ιερείς    και   διάκονοι   για   να   διακονήσουν   την    Εκκλησία,  όπως   επίσης    και    το    πως   να    γράφουν   στην  περμιανή    γλώσσα.

Ο   Άγιος  Στέφανος  προστάτευε  το   ποίμνιό   του   από   τις   απάτες  των διεφθαρμένων  αξιωματούχων, προσέφερε  ελεημοσύνη  και  το  βοηθούσε   στην   οργάνωση   της   άμυνάς   του   εναντίων   των   εισβολών  των   άλλων    φυλών.   Άλλοτε   πάλι   ταξίδευε   στη   Μόσχα και  το   Νόβγκοροντ,  για  να  υποστηρίξει τα  συμφέροντα  των  Ζυριανών,  που  πολλές  φορές  καταπιέζονταν  από  τους Ρώσους  υπαλλήλους.

Η  ιεραποστολική  προσπάθεια  του  Αγίου  και  η   προσευχή  του  απέδωσαν    καρπούς. Οι   κάτοικοι    της   περιοχής της Πέρμ ασπάσθηκαν    τον    Χριστιανισμό    και    την    αλήθεια.

Όταν  το  έτος 1390  ο  Άγιος Στέφανος  ταξίδευε  στην  Μόσχα  για  υποθέσεις   της    Εκκλησίας,    πέρασε   από   το    μοναστήρι   του   Αγίου Σεργίου  του  Ραντονέζ. Το  μοναστήρι  απείχε  από τον  τόπο  που   βρισκόταν  ο  Άγιος Στέφανος περί τα δέκα χιλιόμετρα.  Ο Άγιος Στέφανος   διακαώς   αγαπούσε   τον    Άγιο    ασκητή    του    Ραντονέζ    και    επιθυμούσε    πάρα   πολύ   να   τον   επισκεφθεί,   δεν    είχε    όμως  χρόνο   για  να   το   κάνει.  Τότε  ο  Άγιος   Στέφανος  γύρισε   προς    την κατεύθυνση  του  μοναστηριού  και  κάνοντας  μία  υπόκλιση  είπε:    «Ειρήνη   σε   εσένα,   πνευματικέ   μου   αδελφέ».   Ο    Άγιος    Σέργιος,   ο οποίος   εκείνη   την  στιγμή γευμάτιζε  μαζί  με  τους  αδελφούς,  σηκώθηκε,  έκανε  μία   προσευχή και   υποκλινόμενος  προς   την κατεύθυνση   όπου   βρισκόταν   ο   Άγιος   Στέφανος   απάντησε:   «Χαίρε και   σε   εσένα,   αρχηγέ   του   ποιμνίου   του   Χριστού.   Είθε   η   ειρήνη  του    Θεού   να    είναι   μαζί   σου».

Ο    Άγιος  Στέφανος  ίδρυσε,  επίσης,  αρκετές μονές  για  τους  Ζυριανούς:   τη    μονή    του   Σωτήρος    στην    έρημο    του    Ουλιάνωβ,  τη   μονή    του    Στεφάνωβ,   τη   μονή    του    Αρχαγγέλου    στο    Ούστ – Βιμ    και    τη    μονή    του    Αρχαγγέλου   στο   Ιάρενκ.
Το    έτος   1395   ο   Άγιος  Στέφανος  πήγε  πάλι  στη   Μόσχα για  υποθέσεις  του  ποιμνίου  του.  Εκεί  ασθένησε  και  μετά  από  λίγες  ημέρες  κοιμήθηκε  με ειρήνη. Το  ιερό  λείψανό   του   τοποθετήθηκε    στην εκκλησία της Μεταμορφώσεως, στο   Κρεμλίνο της Μόσχας.  Οι Ζυριανοί  με πικρία θρήνησαν το θάνατο του  ποιμένα τους.  Με  ειλικρίνεια  παρακάλεσαν  τον πρίγκιπα της  Μόσχας  και  τον  Μητροπολίτη  να στείλουν το  σκήνωμα  του   προστάτου   τους,  πίσω  στην  Πέρμ,  αλλά   η   Μόσχα   δεν   θέλησε   να   φύγουν   από    εκεί    τα  ιερά    λείψανα    του   Αγίου    Στεφάνου.

 

Saint Stephen the Bishop of Perm

 

 

Saint Stephen, Illuminator of the city of Perm and Apostle of the Zyrians, was born in the year 1345 in the city of Ustyug, in the Vologda province of Russia, from the family of priest Symeon and Maria. In shaping his character, he was greatly influenced by his pious mother. Gifted with many potentials, he had already shown an unusual zeal for the working life of the Church. Within a short time he had learned to read the holy books and assisted his father in the temple during the Passions, performing the duties of a canon and a reader.

The young Stefanos was a monk in the monastery of St. Gregory the Theologian in Rostov. The monastery was famous for its famous library. Because Saint Stephen wanted to study the Fathers in their original language, he studied Greek.

During his youth, when he assisted his priest father in the church, he often talked with the Zurians. Now, having embraced the rich tradition of the Church, Stefanos was burning with the desire to preach the Gospel of Christ to the Zurians.

To achieve the enlightenment of the Zurians he designed an alphabet from their language and translated some of the ecclesiastical books. Bishop Rostov Arsenios (1374 - 1380) ordained him a deacon for this important cultural, missionary and theological work.

Having prepared for missionary activity, after staying in the monastery for thirteen years, Stefanos traveled to Moscow in the year 1379 to see Bishop Colomnas Gerasimus, who was then head of administration in the metropolitan area. The Saint begged him: "Bless me, Elder, for going to a pagan country, Perm. I want to teach the Holy Faith to unbelieving people. I have decided either to lead them to Christ, or to sacrifice my life for them and the Lord. " The Bishop gladly blessed him and ordained him a Senior. He even offered him an anthem, a holy myrrh and functional books, while the great prince Demetrius gave him a document for a safe passage.

From the city of Ustyug, Stefanos started for the northern Dvina River to the confluence of the Vicengda River, an area in which there were Zurian settlements. The forerunner of Christ's faith suffered many evils, struggles, deprivations, and bitterness, living among idolaters who honored idols with fire, water, trees, stones, a golden female figure, and entrusted their lives to magicians.

The missionary work of the Saint with the help of God began to bear fruit. Where an image once stood, a temple was built in honor of Archangel Michael, the victor of darkness.

The idolatrous priest, after a vigorous trial in which the idol's error was revealed, refused to accept the Light of Godhead and exiled himself. And Saint Stephen, to thank God, built a church in Biseros in honor of Saint Nicholas.

In 1383 Saint Stefanos was ordained Bishop of Perm. As a loving father he devoted himself to his flock. To encourage the new baptized, he opened schools next to churches where they studied Scripture in the Permian language. He taught them what they needed to know in order to become priests and deacons to worship the Church, as well as how to write in the Permian language.

Saint Stephen protected his flock against fraud by corrupt officials, offered alms and helped organize his defense against invasions of other tribes. At times, he traveled again to Moscow and Novgorod to defend the interests of the Zurians, who were often oppressed by Russian officials.

The saintly missionary effort and his prayer have borne fruit. Residents of Perm region converted to Christianity and truth.

When Stefanos traveled to Moscow for Church affairs in 1390, he passed through the monastery of St. Sergius of Radonez. The monastery abstained from the place where Saint Stefanos was about ten kilometers away. Saint Stephen longed for the holy ascetic of Radonezes and longed to visit him, but he did not have time to do so. Then Stefanos turned to the monastery and bowed, "Peace to you, my spiritual brother." Saint Sergius, who was having lunch with the brothers at that time, got up, made a prayer, and leaning in the direction where Saint Stephen was, he replied: "Greetings to you too, leader of the flock of Christ. May the peace of God be with you. "

Stefanos also founded several monasteries for the Zurians: the monastery of the Savior in the Ulyanov desert, the monastery of Stefanov, the monastery of Archangel at Ust-Wim and the monastery of Archangel at Jarenc.

In the year 1395 Saint Stephen again went to Moscow for affairs of his flock. There he fell ill and after a few days slept in peace. His sacred relic was placed in the church of the Transfiguration, in the Moscow Kremlin. The Zurians mourned the death of their shepherd. They sincerely pleaded with the Prince of Moscow and the Metropolitan to send their patron saint back to Perm, but Moscow did not want the sacred relics of St. Stephen to leave.