Μεγάλη Πέμπτη

 

Κατά   τη   Μ. Πέμπτη   επιτελούμε   ανάμνηση:   (α)   Της   νίψεως   των ποδών των Αποστόλων υπό του Κυρίου.   (β)   Του   Μυστικού   Δείπνου, δηλαδή   της   παραδόσεως   σ' εμάς   υπό   του   Κυρίου   του   Μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας.   (γ)   Της   θαυμαστής  προσευχής του   Κυρίου   προς   τον   Πατέρα   Του.    Και   (δ)   Της   προδοσίας   του Κυρίου  υπό   του    Ιούδα.  
Εκείνο το βράδυ της Πέμπτης, πριν ν' αρχίσει το δείπνο ο   Ιησούς σηκώνεται   από   το   τραπέζι,   αφήνει   κάτω   τα   ιμάτιά   του,   βάζει νερό   στο   νιπτήρα   και   τα   κάνει   όλα   μόνος   Του,   πλένοντας   τα πόδια   των    Μαθητών   Του.   Με   τον   τρόπο   αυτό   θέλει   να   δείξει   σ' όλους  ότι   δεν   πρέπει   να   επιζητούμε   τα   πρωτεία.   Μετά   τη νίψη των ποδιών λέγει: «όποιος θέλει να είναι πρώτος, να είναι τελευταίος  απ'   όλους».

Πρώτα πήγε στον Ιούδα και μετά στo   Πέτρο, ο οποίος ήταν ο πιο ορμητικός απ' όλους και στην αρχή σταματάει το Διδάσκαλο, αλλά ύστερα όταν τον έλεγξε, υποχωρεί με τη καρδιά του. Αφού έπλυνε τα πόδια   όλων,   πήρε   τα   ιμάτιά  Του   και   ξανά   κάθισε.  

Άρχισε   κατόπιν   να   τους  νουθετεί   να   αγαπούν  ο   ένας   τον   άλλον   και   να μη   επιζητούν  το   ποιος   θα   είναι   πρώτος. Στη συνέχεια   τους   μίλησε   για την προδοσία και επειδή θορυβήθηκαν, στρέφεται με ήρεμο   τρόπο   στον Ιωάννη   και   τον   υπέδειξε.

Κατόπιν   πήρε   ψωμί   στα   χέρια   Του   και   είπε:   «Λάβετε   φάγετε».   Το ίδιο έκανε   και   με το   ποτήρι  του   κρασιού   λέγοντας:   «Πιέστε   απ'   αυτό   όλοι, γιατί αυτό είναι το αίμα Μου, της νέας Συμφωνίας. Αυτό να κάνετε   για να   Με   θυμάστε».   Μετά   από   αυτή   τη   στιγμή   ο   Ιούδας,   μόλις   έφαγε τον άρτο έφυγε και συμφώνησε με τους αρχιερείς να τους   Τον   παραδώσει. 
Μετά το δείπνο    βγήκαν όλοι στο όρος των Ελαιών, όπου ο Χριστός τους δίδαξε τα ανήκουστα και τελευταία μαθήματα και αρχίζει να λυπάται και να ανυπομονεί. Αναχωρεί μόνος Του και, γονατίζοντας, προσεύχεται εκτενώς. Από την πολλή αγωνία γίνεται ο ιδρώτας Του σαν σταγόνες πηχτού αίματος, οι οποίες έπεφταν στη γη. Μόλις συμπληρώνει την εναγώνια εκείνη προσευχή, φθάνει ο Ιούδας με ένοπλους στρατιώτες και πολύ όχλο και αφού χαιρετάει και φιλάει πονηρά το δάσκαλό Του, Τον παραδίδει.
Συλλαμβάνεται λοιπόν ο Ιησούς και τον φέρνουν δέσμιο στους Αρχιερείς Άννα και Καϊάφα. Οι μαθητές σκορπίζονται και ο   θερμότερος των άλλων ο Πέτρος τον ακολούθησε ως την αρχιερατική αυλή και αρνείται   και   αυτός   ότι   είναι   μαθητής Του.

Εν   τω   μεταξύ   ο   θείος   διδάσκαλος παρουσιάζεται μπροστά    στο παράνομο συνέδριο, εξετάζεται για τους μαθητές και τη διδασκαλία Του,   εξορκίζεται στο   Θεό   για   να   πει   εάν   Αυτός   είναι   πράγματι   ο   Χριστός   και   αφού   είπε   την αλήθεια, κρίνεται ως ένοχος θανάτου, επειδή τάχα  βλασφήμησε.
Από 'κει και πέρα τον φτύνουν στο πρόσωπο, τον χτυπάνε, τον   εμπαίζουν με   κάθε   τρόπο   κατά   τη   διάρκεια   όλης   της   νύχτας,   ως   το   πρωί.

Απολυτίκιον.   Ήχος  πλ. δ’.      
Ότε   οι   ένδοξοι   Μαθηταί,   εν   τω   νιπτήρι   του   δείπνου   εφωτίζοντο,   τότε  Ιούδας   ο   δυσσεβής,   φιλαργυρίαν  νοσήσας  εσκοτίζετο·  και  ανόμοις   κριταίς, σε   τον   Δίκαιον   Κριτήν   παραδίδωσι. Βλέπε χρημάτων εραστά, τον  δια  ταύτα   αγχόνη    χρησάμενον·  φεύγε  ακόραστον   ψυχήν,  την  διδασκάλω  τοιαύτα  τολμήσασαν.  Ο  περί  πάντας  αγαθός,  Κύριε  δόξα  σοι.

Κοντάκιον.   Ήχος   πλ. β’.   Τα   άνω   ζητών.         
Τον   άρτον   λαβών,   εις   χείρας   ο   προδότης,   κρυφίως   αυτάς,   εκτείνει   και λαμβάνει,  την  τιμή  του  πλάσαντος,  ταις  οικείαις   χερσί    τον   άνθρωπον· και   αδιόρθωτος    έμεινεν,    Ιούδας    ο    δούλος    και    δόλιος

 

Great Thursday

 

On Thursday, we commemorate: (a) The sight of the feet of the Apostles by the Lord. (b) The Last Supper, that is, the surrender to us by the Lord of the Sacrament of the Divine Eucharist. (c) The praising admirer of the Lord to His Father. And (d) The betrayal of the Lord by Judas.

That Thursday evening, before dinner begins, Jesus gets up from the table, puts down his clothes, puts water in the washbasin and does it all by himself, washing His disciples' feet. In doing so, he wants to show everyone that we should not seek the primacy. After the feet soak, he says, "Whoever wants to be first, be the last of all".

He first went to Judas and then to Peter, who was the most impetuous of all, and at first he stops the Master, but then when he checks it, he retreats with his heart. After washing everyone's feet, he took His garments and sat again.

He then began to encourage them to love each other and not to seek who will be the first. Then he spoke to them about betrayal, and because they were alarmed, he turned calmly to John and pointed it out.

Then he took bread in His hands and said, "Get eat". So did the glass of wine, saying: "Drop it out from it all, for it is My blood, the new covenant. That You Do To Remember Me ". After that, Judas, just as he ate the bread, left and agreed with the high priests to deliver Him to him.

After dinner, they all came to the Olive Mountain, where Christ taught them the unrequited and last lessons and begins to regret and look forward. He departed Himself and, kneeling, prayed extensively. Of the great anxiety, His sweat becomes as drops of sour blood falling on the earth. As soon as he completes that angry prayer, Judas arrives with armed soldiers and a very crowd, and after saluting and kissing His teacher gently, He delivers it to him.

So Jesus is seized and brought to Captain Anna and Kaiafa. The pupils scatter and the warmest of the others Peter followed him to the archdiocesan courtyard and also denies that he is His disciples.

Meanwhile, the uncle taught himself in front of the illegal congregation, examined for His disciples and His teaching, is exiled to God to say if He is indeed the Christ, and having said the truth, he is considered to be guilty of death because he has blasphemed.

From now on, they spit it on the face, beat him, and they are mocking him in every way throughout the night until the morning.

 

 

Apolyticus. Sound flat d '.

When the glorious disciples, in the supper of the supper, were lurking, then Judas the dishonest, merciful innocent was scrutinized; and disobedient judges betrayed the righteous Judge. See money lousy, the gallows used as such; flee to the soul, I teach it, they dare. Everything good, O glory to you.

 

 

Kontakion. Sound flat b '. Top requests.

The bread of the hand, the traitor in his hand, in secret, extends and receives, in the honor of the designer, the familiar man's land; and the uncircumcised remain, Judas the slave and the deceit