Ο Άγιος Ιάκωβος ο Απόστολος

 

Ο   Απόστολος   Ιάκωβος   ήταν   υιός   του   Ζεβεδαίου   και   της   Σαλώμης   και   πρεσβύτερος  αδελφός  του  Ευαγγελιστού  Ιωάννου. Καταγόταν  και    αυτός   από   την   Βησθαϊδά   της   Γαλιλαίας.  Ασχολούνταν  με    την    αλιεία    στην    λίμνη    της    Γεννησαρέτ    μαζί  με  τον    Ιωάννη,   έχοντας   και    οι    δύο   μαζί   τους   και   τον    πατέρα τους,   καθώς    και  πολλούς εργάτες. Είχαν  δικό   τους   πλοίο   και συνεργάτης   τους   ήταν   και   ο   Απόστολος   Πέτρος.   Παρόλα   αυτά όταν  άκουσαν  το  κήρυγμα  του  Ιησού    «αφέντες  τον πατέρα  αυτών  Ζεβεδαίον   εν   τω    πλοίω   μετά   των    μισθωτών  απήλθον  οπίσω  αυτού».

Ο    Ιάκωβος  μαζί  με  τον   Πέτρο    και   τον    Ιωάννη    επέδειξαν    μεγάλο  ζήλο  ως Μαθητές του Κυρίου. Γι’ αυτό   και   κλήθηκαν   υιοί βροντής   και    έγιναν    μάρτυρες   πολλών   μεγάλων   γεγονότων,   που δεν   τα   βίωσαν   οι   άλλοι  Απόστολοι.   Έγιναν   αποκλειστικοί μάρτυρες   της   Μεταμορφώσεως   του   Κυρίου.   Είδαν   τη   θαυμαστή Ανάσταση   της    θυγατέρας    του    αρχισυναγώγου  Ιάειρου   και    είχαν  την    ευλογία    να    προσκληθούν   από    τον     Ιησού    κοντά  Του κατά  τις   ώρες   της   προσευχής  και  της   αγωνίας  Του   στον   κήπο   της Γεθσημανή.   Η    οικειότητα   αυτή   οδήγησε  προφανώς   τον    Ιάκωβο   με    τον   αδελφό    του    Ιωάννη  να    ζητήσουν    μέσω   της   μητέρας  τους  από  τον  Κύριο, πρωτοκαθεδρία    στην   εγκόσμια    βασιλεία    Του,  παρανοώντας   την    αποστολή   του    Μεσσία.   Οι    δυο   Μαθητές ζήτησαν   από   τον    Χριστό,  δόξα  με  ανθρώπινα     κριτήρια,  έχοντας  κατά  νου  ότι  η  Βασιλεία  Του  είναι  αισθητή.  Ο  Χριστός   όμως, διορθώνοντας    την εσφαλμένη δοξασία τους, υποδεικνύει την πραγματική  και  αιώνια δόξα,  η  οποία  διέρχεται  μέσα  από  το   «ποτήριον»,  που είναι τα   Πάθη και ο Σταυρός. Γι’ αυτό τους λέγει:   «Ουκ   οίδατε    τι    αιτείσθε.  Δύνασθε πιείν  το   ποτήριον  ό   εγώ   πίνω,   και   το βάπτισμα   ό   εγώ   βαπτίζομαι;».           
Μετά  την    Πεντηκοστή    ο    Απόστολος     Ιάκωβος  κήρυξε  το  Ευαγγέλιο  στην   ευρύτερη   περιοχή  της   Παλαιστίνης.   Μεγάλο   πλήθος   ανθρώπων  μεταστρεφόταν  στη    νέα    πίστη    και  άλλαξε   τρόπο   ζωής   χάρη   στο   έργο  του   Ιακώβου.   Αυτό   θορύβησε   ιδιαίτερα  τους    άρχοντες   των    Ιουδαίων,    οι    οποίοι,   το   έτος   44 μ.Χ.,  τον   συνέλαβαν   και   τον   αποκεφάλισαν,   ως   αμνό,    με    διαταγή   του    Ηρώδου    του    Αγρίππα.

Απολυτίκιον. Ήχος   γ’.   Θείας   πίστεως.    
Γόνος  άγιος,  βροντής   υπάρχων,   κατεβρόντησας,   τη    οικουμένῃ,   την του   Σωτήρος  Ιάκωβε κένωσιν, και το   ποτήριον  τούτου  εξέπιες, μαρτυρικώς εναθλήσας Απόστολε· όθεν πάντοτε, εξαίτει τοις σε γεραίρουσι,   πταισμάτων   ιλασμόν    και    μέγα   έλεος.

Κοντάκιον. Ήχος   β’.   Τα   άνω   ζητών.      
Φωνής    θεϊκής,  ακούσας    προσκαλούσης   σε,    αγάπην   πατρός,   παρείδες  και   προσέδραμες,  τω   Χριστώ  Ιάκωβε,  μετά   του    συγγόνου  σου    ένδοξε·   μεθ’ ού   ηξιώθης    ιδείν,   Κυρίου  την θείαν   Μεταμόρφωσιν.

Μεγαλυνάριον.
Η   των   απορρήτων   θεία   βροντή,   ο   εν   Θαβωρίω,   επακούσας   φωνής Πατρός, και βροντοφωνήσας, ημίν την σωτηρίαν, Ιάκωβος ο μύστης,   Χριστού    υμνείσθω   μοι.

 

Saint James the Apostle

 

 

The Apostle James was the son of Zebedee and Salome and the older brother of John the Evangelist. He also came from Basraida, Galilee. They were engaged in fishing at Gennesaret Lake with John, having both with them and their father, as well as many laborers. They had their own ship and their partner was Apostle Peter. However, when they heard Jesus' sermon, "their father Zebedee was aboard the tenants behind him."

James, along with Peter and John, showed great zeal as disciples of the Lord. That is why they were called sons of thunder and witnessed many great events that were not experienced by the other Apostles. They became the sole witnesses of the Transfiguration of the Lord. They saw the miraculous Resurrection of the daughter of Archimandrite Jairus and had the blessing of being invited by Jesus to Him during His prayer and agony in the garden of Gethsemane. This intimacy obviously led James and his brother John to seek, through their mother, the Lord for the primacy of His worldly kingdom, misunderstanding the Messiah's mission. The two Disciples asked Christ for human glory, bearing in mind that His Kingdom is felt. But Christ, correcting their false doctrine, indicates the true and eternal glory, which passes through the "glass", which is the Passion and the Cross. So he says to them: "Okay you didn't see what you were asking for. Can you drink the glass I drink, and the baptism I am baptized? '

After Pentecost, the Apostle James proclaimed the Gospel in the wider area of ​​Palestine. Large numbers of people were converted to the new faith and changed their lifestyle thanks to Jacob's work. This particularly disturbed the Jewish lords, who, in the year 44 AD, arrested and beheaded him as a lamb by order of Herod of Agrippa.

 

 

Absolutely. Sound c. Divine faith.

Son of a saint, a thunderer of the existing, the downtrodden, the universal, the Savior Jacobite of Kenos, and his glass of exquisite, martyred Apostle;

 

 

It's close. B sound. The above askers.

Voice of the Divine, listening inviting to, dear Father, side-by-side, and precedent, Christ Jacob, after your relative, glorified you, by your very idea, Lord Divine Transfiguration.

 

 

Magnificent.

The secret divine thunder, in Taborus, the Voice of the Father, and the voice of thunder, I am saved, James the mystic, Christ my God.

Ο Άγιος Μάξιμος ο Μάρτυρας

 

Ο   Άγιος    Μάρτυς    Μάξιμος,    τελειώθηκε    μαρτυρικά    στην    Έφεσο,    αφού  του   διαπέρασαν    την    κοιλιά    με    ξίφος.

 

Saint Maximus the Witness

 

Saint Martyr Maximus was martyred in Ephesus after his belly was pierced with a sword.

Εύρεσις Τιμίων Λειψάνων Αγίου Βασιλέως του Ιερομάρτυρος

 

Ο   Άγιος   Βασιλέας    ο   Ιερομάρτυρας    ήταν    Επίσκοπος    Αμασείας    και    η  μνήμη   του    τιμάται    στις    26   Απριλίου    όπου    και    ο    βίος   του.

 

Finding the Holy Relics of the Holy Martyr Hieromartyr

 

Saint King the Hieromartyr was a Bishop of Amazement and his memory is commemorated on April 26, where his life was commemorated.

Ο Άγιος Ιγνάτιος Επίσκοπος Σταυρουπόλεως

 

Ο   Άγιος    Ιγνάτιος   (Μπριαντσιανίνωφ)   γεννήθηκε  το  έτος   1807   μ.Χ.  στην  κωμόπολη   Ποκρόφσκ   της    επαρχίας   Βολογκντά   της   Ρωσίας από   οκογένεια    ευγενών.    Το    κατά    κόσμον   όνομά   του   ήταν Δημήτριος.   Ο   τόπος   όπου    μεγάλωσε    ο    Άγιος    ήταν   γεμάτος    από   μονές    και    σκήτες   και   γι’ αυτό    τον λόγο  ονομαζόταν   «Θηβαΐδα   της   Ρωσίας».  Το  πνευματικό    αυτό  περιβάλλον   επέδρασε πολύ  στη  διαμόρφωση  της προσωπικότητας του  Αγίου  και  στην καλλιέργεια    της    ευσέβειάς    του.

Ο    πατέρας    του    τον    έγραψε   στην     αυτοκρατορική  σχολή  πολέμου  στην  Αγία    Πετρούπολη.  Παρά    την    πρόοδό   του  στη  σχολή,  εκείνος  επιθυμούσε  να  γίνει  μοναχός   και   να   ακολουθήσει    το    δρόμο   της   μοναχικής   πολιτείας.  Αφορμή   γι’ αυτό   έδωσε  μία  σοβαρή    ασθένειά  του  το   έτος  1827,    όταν    ο   Άγιος  ήταν  είκοσι ετών,  που  τον   έκανε   να  παραιτηθεί  από  την   σχολή   παρά  τις αντιρρήσεις  των   αξιωματικών.  Αμέσως   εγκαταβιώνει   στη    μονή    του  Αγίου   Αλεξάνδρου  του  Σβιρ  στην  Πετρούπολη.  Εκεί   συνδέεται πνευματικά  με  τον   Στάρετς  Λεωνίδα,  της  Όπτινα  ο  οποίος  διέμενε  εκείνο  τον   καιρό  στη   μονή.  Στην    συνέχεια    πήγε   στη   μονή    του  Αγίου   Κυρίλλου    Πετρουπόλεως,   όπου    γνώρισε  τον   Στάρετς  Θεοφάνη.    Εκεί   έμεινε  τέσσερα  ακόμη    χρόνια,  για   να    καταλήξει  κοντά    στον   γέροντά   του    Λεωνίδα    στη    μονή    της    Όπτινα.

Κείρεται  μοναχός  το  1831   μ.Χ.   και   ονομάζεται    Ιγνάτιος.   Λίγο   καιρό  αργότερα   χειροτονείται  διάκονος  και   πρεσβύτερος.  Ο  Άγιος  αρχίζει  τον   έντονο   πνευματικό   αγώνα.   Σε    αυτόν   αναφέρεται σχετικά   ο   γέρων   Σωφρόνιος,   που    γράφει   : «Η  χριστιανική τελειότητα    έγκειται   στην   εσωτερική  (εγκάρδια)   καθαρότητα,   χάρη  στην   οποία  εμφανίζεται  ο  Θεός  να   αποκαλύπτει   τη   διαμονή   Του μέσα στην καρδιά, με πολλά  και  ποικίλα  χαρίσματα του  Πνεύματος. Εκείνος  που   απέκτησε   την   τελειότητα   αυτή   γίνεται    φορεύς    φωτός,  εκπληρώνοντας  την  εντολή  της  αγάπης  προς  τον πλησίον  όχι  με  σωματική  υπηρεσία, αλλά με τη   διακονία   του   Πνεύματος, καθοδηγώντας τους σωζομένους, εγείροντας αυτούς από την πτώση, θεραπεύοντας  τις  ψυχικές   τους  πληγές.   Ο     χορός  των  μοναχών  έδωσε  στην   Εκκλησία   Ποιμένες,   οι    οποίοι   όχι   με   επιτηδευμένους λόγους   ανθρώπινης   σοφίας   αλλά   με   τους   λόγους   του   Πνεύματος, που    επικυρώνονταν με θαύματα,  ποίμαναν  και  στερέωναν  την  Εκκλησία.

Ιδού, γιατί  η  Εκκλησία  μετά   την  περίοδο  των  Μαρτύρων   επεκτάθηκε  στην   έρημο.   Εκεί    βρίσκεται    η   τελειότητα    της    Εκκλησίας,  η  πηγή  του   φωτός    της    και   η   κύρια    δύναμη  της  στρατευόμενης  Εκκλησίας».

Με   εντολή   του   τσάρου   Νικολάου   καλείται   στην   Αγία    Πετρούπολη   και   αναλαμβάνει    ηγούμενος   της   μονής   του    Αγίου Σεργίου.   Προηγουμένως   όμως,    παραιτείται    από   όλα    τα    αξιώματα  που  είχε στην  Εκκλησία  και αποσύρεται   στην   ησυχία  της   μονής  της  Όπτινα.   Στο    μεταξύ  η  Εκκλησία   τον    καλεί   να    την  διακονήσει  ως   Επίσκοπος   Σταυρουπόλεως,   Καυκάσου    και   Ευξείνου  Πόντου.   Η    πνευματική    του   δραστηριότητα   δεν    σταματά.  Κατά εκείνη    την   περίοδο    θα    γράψει  και  το περίφημο  έργο του    «Προσφορά  εις  τον   σύγχρονον   μοναχισμόν»,   στο   οποίο   αποτυπώνεται   η   αγιότητα   της    υπάρξεώς   του.

Λόγοι   ασθενείας   τον   αναγκάζουν   να   παραιτηθεί  από   τον επισκοπικό   θρόνο.   Έτσι,   αποσύρεται    στη    μονή  του  Αγίου  Νικολάου  στο   Μπαμπάεβο.       
Ο  Άγιος  Ιγνάτιος,  αφού  έζησε  εκεί  ως  απλός μοναχός, κοιμήθηκε  οσίως  με ειρήνη,  το  έτος  1867,  σε  ηλικία  εξήντα  ετών.

 

Saint Ignatius Bishop of Stavropol

 

Saint Ignatius (Bryantsianov) was born in the year 1807 AD. in the town of Pokrovsk, Russia's Vologda Oblast, by a noble family. His world-famous name was Dimitrios. The place where Saint grew up was full of monasteries and shrines and was therefore called "Thebes of Russia". This spiritual environment greatly influenced the shaping of the personality of the Saint and the cultivation of his piety.

His father wrote him at the Imperial War College in St. Petersburg. Despite his progress in school, he wished to become a monk and follow the path of the lonely state. The reason for this gave him a serious illness in the year 1827, when the Saint was twenty years old, which made him quit school despite the objections of the officers. Immediately settles in the monastery of St. Alexander of Svir in Petersburg. There she is spiritually connected with Starets Leonidas, of Optina, who lived at the time in the monastery. He then went to the monastery of St. Cyril of Petroupoli, where he met Starets Theophanes. He stayed there for four more years, until he came to his elder Leonidas in the monastery of Optina.

Built as a monk in 1831 AD and it's called Ignatius. Shortly afterwards he is ordained deacon and senior. The Saint begins the intense spiritual struggle. This is mentioned by the elder Sophronius, who writes: "Christian perfection lies in inner (heart) purity, in which God appears to reveal His abiding in the heart, with many and varied gifts of the Spirit. He who has attained this perfection becomes a carrier of light, fulfilling the command of love to one's neighbor not by physical service but by the ministry of the Spirit, guiding the rescued, raising them from the fall, healing their mental wounds. The dance of the monks gave to the Shepherds Church, who, not with the sophisticated words of human wisdom but with the words of the Spirit, miraculously validated, shepherded and fortified the Church.

See, because the Church after the period of the Witnesses expanded into the desert. Therein lies the perfection of the Church, the source of its light and the main power of the militant Church. "

By order of Tsar Nicholas he is called to St. Petersburg and assumes the charge of the monastery of St. Sergius. However, she has previously resigned from all her posts in the Church and retired to the quiet of the Abbey monastery. In the meantime, the Church invites him to worship as Bishop of Stavropol, the Caucasus and the Black Sea. His spiritual activity does not stop. During that time he will also write his famous work "Offer to Modern Monasticism", which depicts the sanctity of his existence.

Reasons for illness cause him to resign from the bishopric. So he retires to the Monastery of Saint Nicholas in Babaevo.

Saint Ignatius, after living there as a mere monk, slept peacefully in the year 1867, at the age of sixty.

Ανακομιδή Τιμίων Λειψάνων Αγίου Νικήτα Αρχιεπισκόπου Νόβγκοροντ

 

Την   μνήμη    του   Αγίου  Νικήτα  Αρχιεπισκόπου  Νόβγκοροντ   τιμάται    από  την    Εκκλησία   στις    31    Ιανουαρίου.     
Τα    ιερά    λείψανα  του    Αγίου    Νικήτα,    ανεκομίσθηκαν  το  έτος  1558.

 

Removal of Holy Relics of Saint Nikita Archbishop of Novgorod

 

The memory of St. Nikita Archbishop Novgorod is honored by the Church on January 31.

The sacred relics of Agios Nikitas were restored in 1558.

Ανακομιδή Τιμίων Λειψάνων Αγίας Αργυρής της Νεομάρτυρος

 

Η  μνήμη  της  Αγίας  Αργυρής  της  Νεομάρτυρος,  τιμάται  από  την  Εκκλησία   στις    5   Απριλίου   όπου   και    ο   βίος   της. 

Στις  30  Απριλίου  1725  ετελείται  η  ανακομιδή  των  λειψάνων  της,  επειδή  ζήτησε  τούτο  πολύς  κόσμος  που  εγνώριζε  τα   βάσανα  που  υπέφερε επί  τόσα χρόνια η Αργυρή. Κατά   την  ανακομιδή,    τη    βρήκαν  ολόσωμη    να    ευωδιάζει.   Αμέσως  ειδοποίησαν  τον  Πατριάρχη  Παΐσιο,   ο    οποίος  αφού  ερεύνησε   αυτοπροσώπως  και  είδε  με  τα  μάτια    του   το  θαύμα,  ελειτούργησε  με  όλη  την   Ιερά   Σύνοδο   και διέταξε   να   θέσουν   το   άγιο    λείψανό    της   σε   ιδιαίτερη    λάρνακα.         
Ιδού    τι    γράφει  και   ο   Πατριάρχης:   «Ω,   των   θαυμασίων   σου Χριστέ.   Αφού   ανοίξαμεν  τον  τάφον  είδα   να    μένει    σώο    και    άφθορο  το   άγιο    αυτής   σκήνος, να   αναβλύζει  δε   θαυμασίαν   ευωδίαν    και    να  κάνει    σε    όλους    θαύματα».

Απολυτίκιον.   Ήχος   γ’.   Θείας   πίστεως.  
Θείας πίστεως, αντεχομένη, πολυχρόνιον, ήνυσας   άθλον, Νεομάρτυς Αργυρή αξιάγαστε· και τον Χριστόν τοις σοις  πόνοις  δοξάσασα, εμεγαλύνθης   ενθέοις   χαρίσμασιν· όθεν πρέσβευε,  δοθήναι τοις σε  γεραίρουσι,  πταισμάτων  ιλασμόν   και     μέγα    έλεος.

Κοντάκιον.  Ήχος   γ’.   Η   Παρθένος   σήμερον.   
Πτερωθείσα   πάνσεμνε, της ευσεβείας  τω   πόθω,    ανδρικώς   ενήθλησας,    υπέρ   Χριστού  του   Σωτήρος·   όθεν   σε,   ο   σος   Νυμφίος λαμπρώς δοξάσας, άφθαρτον, ημίν ανέδειξε το σον σώμα, Αργυρή   Μεγαλομάρτυς,   πάσι   πηγάζον  χάριν  αέναον.

Μεγαλυνάριον.
Ήθλησας νομίμως υπέρ Χριστού, Αργυρή   θεόφρον, και δεδόξασαι   θαυμαστώς·  όθεν  σου  το  σώμα,  το  τίμιον   πλουτούντες,  εκ  τούτου  θείαν   χάριν    πιστώς  καρπούμεθα.

 

Removal of the Holy Relics of Saint Argyris of Neomartyros

 

 

The memory of the Holy Martyr of the New Martyr, is commemorated by the Church on April 5 where her life is also celebrated.

 

On April 30, 1725, the relics of her relic were completed, because she demanded that many people who were aware of the suffering suffered by Argyris for so many years. Upon recovery, they found her to be fragrant. They immediately alerted Patriarch Paisios, who after researching in person and seeing with his own eyes the miracle, worked with the entire Holy Synod and ordered that his holy relic be placed in a special shrine.

Here is what the Patriarch writes: "Oh, your wonderful Christ. After we opened the tomb I saw that the sacred scene was left alive and ablaze, and that miracle of perfume was poured out and it performed miracles. "

 

 

Absolutely. Sound c. Divine faith.

Faithful, enduring, long-lasting, exalted labor, Neo-Martyr Silver, and Christ in their sorrows, glorified injections of charisma;

 

 

It's close. Sound c. Virgo today.

Pentecosted, of pious, manly adoration, in favor of Christ the Savior; whereupon, the brilliantly glorified Nymphus, indefinitely, brought forth his body, Silver Grandmother, all the while.

 

 

Magnificent.

I have legally sported in favor of Christ, the Silver Theophron, and you have admired miraculously; all your body, the honest rich, are therefore faithfully wrought.