Ο Άγιος Νέστωρ ο Μάρτυρας

 

Ο    Νέστορας    ήταν   πολύ    νέος    στην    ηλικία,    ωραίος    στην  όψη  και    γνώριμός   του    Αγίου    και    ενδόξου   Δημητρίου.

Ο   Νέστορας,  λοιπόν,   βλέποντας   ότι    ο    αυτοκράτωρ   Διοκλητιανός  χαιρόταν   για   τις   νίκες   κάποιου σωματώδους βαρβάρου, ονομαζόμενου    Λυαίου,    μίσησε   την  υπερηφάνειά     του.   Βλέποντας  όμως    και    τα  θαύματα   του    Αγίου   Δημητρίου,   πήρε   θάρρος.   Πήγε λοιπόν   στην   φυλακή,   όπου    ήταν   κλεισμένος   ο   Μεγαλομάρτυρας, και    έπεσε   στα   πόδια   του.   «Δούλε   του   Θεού   Δημήτριε»,   είπε,  «εγώ    είμαι   πρόθυμος   να   μονομαχήσω με το Λυαίο, γι’ αυτό   προσευχήσου   για   μένα    στο    όνομα   του   Χριστού».

Ο    Άγιος,   αφού   τον    σφράγισε    με   το    σημείο    του    τιμίου  Σταυρού,   του   είπε    ότι   και   τον   Λυαίο    θα   νικήσει    και    για    τον Χριστό    θα   μαρτυρήσει.  Τότε,   λοιπόν,   ο    Νέστορας   μπήκε   στο στάδιο   χωρίς   φόβο   και   ανεφώνησε:   «Θεέ   του   Δημητρίου, βοήθει  μοι».

Και    αφού   πολέμησε    με    τον    Λυαίο,    του  κατάφερε   δυνατό  χτύπημα  με  το μαχαίρι του στην καρδιά και τον θανάτωσε. Εξοργισμένος    τότε   ο   Διοκλητιανός,    διέταξε    και   σκότωσαν   με  λόγχη    το    Νέστορα,    αλλά    και    τον   Δημήτριο.   
Έτσι,   μ’  αυτή   του   την   ενέργεια    ο    Νέστορας   δίδαξε    ότι    σε    κάθε    ανθρώπινη  πρόκληση πρέπει  να   αναφωνούμε:   «Κύριος   εμοί βοηθός,   και   ου  φοβηθήσομαι·    τι   ποιήσει    μοι    άνθρωπος;».    Ο    Κύριος   είναι    βοηθός   μου  και  δε θα  φοβηθώ.  Τι  θα  μου  κάνει  οποιοσδήποτε    άνθρωπος;

Απολυτίκιον.  Ήχος   πλ. α’.   Τον   συνάναρχον   Λόγον.          
Αθλητής   ευσεβείας   ακαταγώνιστος,   ως   κοινωνός   και   συνήθης   του Δημητρίου οφθείς, ηγωνίσω  ανδρικώς   Νέστορ   μακάριε·   τη   θεϊκή   γαρ αρωγή, τον Λυαίον   καθελών, ως άμωμον  ιερείον, σφαγιασθείς προσηνέχθης,    τω    Αθλοθέτῃ    και    Θεώ    ημών.

Κοντάκιον.   Ήχος   β’.  Τα    άνω   ζητών.    
Αθλήσας καλώς, αθάνατον την εύκλειαν, κεκλήρωσαι  νυν,  και  στρατιώτης  άριστος,   του   Δεσπότου  γέγονας,   ταις    ευχαίς   Δημητρίου  του   Μάρτυρος·   συν   αυτώ    ούν   Νέστορ    σοφέ,  πρεσβεύων   μη  παύση,   υπέρ   πάντων   ημών.

Μεγαλυνάριον.
Σθένος  εζωσμένος  υπερφυές,   νικητής   εγένου,   εν   αγώσι  Νέστορ  σοφέ·   όθεν   ακηράτων,    γερών    ηξιωμένος,  μετά  του  Δημητρίου,  ημών   μνημόνευε.

 

Saint Nestor the Martyr

 

 

Nestor was very young in age, handsome in appearance and acquainted with Saint and glorious Demetrius.

Nestor, then, seeing that the emperor Diocletian rejoiced in the victories of a corporeal barbarian named Lyas, hated his pride. But seeing the miracles of Agios Dimitrios, he took courage. So he went to the prison, where the Great Martyr was imprisoned, and fell at his feet. "Servant of God Demetrius," he said, "I am willing to duel with Lyas, so pray for me in the name of Christ."

The Saint, after sealing him with the sign of the Holy Cross, told him that he would defeat Lyas and testify for Christ. Then Nestor entered the stage without fear and exclaimed: "God of Demetrius, help me".

And after he fought with Lyas, he managed to hit him hard with his knife in the heart and killed him. Enraged, Diocletian ordered Nestor and Demetrius to be killed with a spear.

Thus, with this energy, Nestor taught that in every human challenge we must exclaim: "My helper, and I am not afraid; what can a man do to me?" The Lord is my helper and I will not be afraid. What will any man do to me?

 

 

Apolitikion. Sound pl. a'. The co-chair Logos.

Athlete of piety unrivaled, as a fellow and habitual of Demetrius, you ought to fight as a man Nestor, blessed;

 

 

Κοντάκιον. Ήχος β ’. The above seekers.

You exercised well, immortally the easy one, you are recruited now, and an excellent soldier, of the Despot fact, the wishes of Demetrius the Martyr;

 

 

Μεγαλυνάριον.

Strength, self-willed, supernatural, victorious, born in the struggle of Nestor, wise;