Ο Άγιος Δημήτριος ο Νεομάρτυρας ο εκ Φιλαδελφείας

 

Ο     Άγιος      Νεομάρτυς      Δημήτριος     καταγόταν      από     τη     Φιλαδέλφεια     της      Μικράς    Ασίας     και      ήταν     υιός      κάποιου     ιερέως,     που     ονομαζόταν     Δούκας.     Μετά     το     θάνατο    του      πατρός     του,     σε     ηλικία      δέκα     τριών     ετών,      παρασύρθηκε    από     τις      δελεαστικές υποσχέσεις     των     Τούρκων,     και,    αφού    αξόμωσε,    ασπάσθηκε     το     Μωαμεθανισμό.    Υποστηριχθείς     δε     υπό     των     νέων     ομόθρήσκων      του,     τόσο      προόδευσε,     ώστε συγκαταλεγόταν     μεταξύ    των     πρώτων     της     πόλεως,     σε    πλούτο      και     ανδρεία.     Όταν      όμως      έφθασε    σε     ηλικία     είκοσι     πέντε      ετών,      άρχισαν     να     γεννιούνται      στην      καρδιά     του     τύψεις,     πόθος      δε     τον     κατέλαβε      να      επανέλθει     στην      πατρώα      Χριστιανική πίστη.      Κατόπιν     τούτου     μετέβη      στον      ηγεμόνα      της      Φιλαδελφείας      και      με πνευματική     ανδρεία      εδήλωσε    σε      αυτὸν      ότι      μετά      βδελυγμίας      απεκήρυσσε      το Μωαμεθανισμό     και      ότι      επανερχόταν     στη     Χριστιανική     πίστη,     την      οποία, παρασυρθείς,     είχε      απαρνηθεί.      Ο      ηγεμόνας,     αφού      μάταια     προσπάθησε     να μεταπείσει     τον     Δημήτριο,     διέταξε     τη     σκληρή      μαστίγωση     αυτού      και     τον εγκλεισμό     του     στη     φυλακή.      Κατά      τη     διάρκεια     της     φυλακίσεως     του     Δημητρίου,     κατεβλήθησαν     μεγάλες     προσπάθειες      από      σημαίνοντες     Τούρκους,      για      να συγκρατήσουν     αυτόν       στη      θρησκεία      τους,     πλην      όμως     όλες    προσέκρουσαν     στην κατηγορηματική      άρνηση    του      Νεομάρτυρος,     ο     οποίος      παρέμενε     ακλόνητος     στην     απόφασή     του.      Προ       της     επιμονής     του     αυτής,     ο      ηγεμόνας      διέταξε,     το     1657,    τη θανάτωσή    του.     Παραλαβόντες     τον     Δημήτριο     οι     δήμιοι     και     ο     όχλος    τον     οδήγησαν    στον     τόπο     της     εκτελέσεως,     όπου,     αφού     κατέσφαξαν     και      κατατεμάχισαν     αυτόν δια      μαχαιρών,     τον     έριξαν      επί     της     πυράς.    Περιεβλήθη     έτσι     τον     αμαράντινο στέφανο      του    μαρτυρίου.

Saint Demetrius the New Martyr from Philadelphia

 

 

Saint Neomartyr Demetrius came from Philadelphia in Asia Minor and was the son of a priest named Duke. After the death of his father, at the age of thirteen, he was seduced by the tempting promises of the Turks, and, after his conversion, embraced Islam. Supported by his young fellow believers, he progressed so much that he was among the first in the city in wealth and bravery. But when he reached the age of twenty-five, remorse began to arise in his heart, and a desire seized him to return to his native Christian faith. He then went to the ruler of Philadelphia and boldly declared to him that he had shamefully renounced Islam and that he was returning to the Christian faith, which he had been seduced into and renounced. The ruler, after trying in vain to persuade Demetrius, ordered him to be severely flogged and imprisoned. During the imprisonment of Demetrius, great efforts were made by significant Turks to keep him in their religion, but all of them clashed with the categorical refusal of the New Martyr, who remained steadfast in his decision. Prior to his insistence, the ruler ordered his assassination in 1657. Receiving Dimitrios, the executioners and the mob took him to the place of execution, where, after slaughtering and dismembering him with knives, they threw him on the fire. He thus encircled the amaranth crown of martyrdom.