Οι Άγιοι 318 Πατέρες της Α’ Οικουμενικής Συνόδου

 

 

Η    έκτη   κατά   σειρά    Κυριακή   μετά     το    Άγιο    Πάσχα   είναι    αφιερωμένη    από την    Εκκλησία   μας    στην    μνήμη    των    318    Αγίων    Πατέρων,    οι οποίοι    έλαβαν    μέρος    στην    Α’    Οικουμενική     Σύνοδο    που    συνήλθε    στην   Νίκαια     της     Βιθυνίας     το     325    μ.Χ.    Η    σύνοδος    συνήλθε   κατά    πρόσκληση    του    Μέγα    Κωνσταντίνου    κατά   το   εικοστό   έτος    της   βασιλείας   του    και    είχε    διάρκεια     3,5    χρόνια.    Διακριθείσες    μορφές     της    συνόδου     ήταν    ο     Αλέξανδρος   ο    Κωνσταντινουπόλεως, ο Αλέξανδρος ο Αλεξανδρείας, ο Μέγας Αθανάσιος,    ο   Ευστάθιος     ο   Αντιοχείας,    ο    Μακάριος   ο   Ιεροσολύμων,   ο Παφνούτιος,    ο    Σπυρίδων,    ο   Νικόλαος,   κ.ά.

 

Η    Α’   Οικουμενική   Σύνοδος   καταδίκασε   τον  Άρειο    και    τον    Αρειανισμό. Διατύπωσε    τους    πρώτους    όρους   ορθού   Χριστιανικού   δόγματος  και ιδιαίτερα  τα    περί   του   δευτέρου    Προσώπου    της  Αγίας    Τριάδος,    τον    Ιησού Χριστό,    ως   ομοούσιον   τω   Θεώ    Πατρί.    Συνέταξε  τα   πρώτα  επτά   άρθρα    του    Συμβόλου    της    Πίστεως.

 

Συνοπτική    παράθεση   των    ιερών    Κανόνων

 

Κανὼν   Α:      Καταδικάζει   τη    συνήθεια    του    οικοιοθελούς    ευνουχισμού    και απαγορεύει    τη   χειροτονία    ευνουχισμένων,   πλην    όσων   για    ιατρικοὺς λόγους    ή    λόγω    βασανιστηρίων   εξετμήθησαν.

Κανών    Β:       Απαγορεύει    τη   χειροτονία   ως    κληρικών    στα   νέα   μέλη (νεόφυτοι)   της    εκκλησίας.

Κανών    Γ:       Καταδικάζει    την    συνήθεια   των    κληρικών   όλων   των    βαθμών    να    συζούν   με   νεαρές   γυναίκες    τις   οποίες    δεν   είχαν παντρευτεί    (συνείσακτοι).

Κανόνες    Δ-Ε:    Εισάγεται     το   «μητροπολιτικό    σύστημα»,     το   οποίο ἴσχυε στὴν οργάνωση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, και καθορίζουν την    αρμοδιότητα   της    επαρχιακής    συνόδου    στη    χειροτονία   των   επισκόπων.

Κανών    ΣΤ:     Αναγνωρίζει κατ’ εξαίρεση το αρχαίο έθος της συγκεντρωτικής    δικαιοδοσίας    του    επισκόπου    της   Αλεξανδρείας στὶς    εκκλησίες   της   Αιγύπτου,    Λιβύης   και    Πεντάπολης —όπως     συνέβαινε    και    με   την   εκκλησία   της    Ρώμης—   ενώ   εξαιρεί   τη    Ρώμη    και    την    Αντιόχεια    από    το    γενικό    μέτρο    του    μητροπολιτικού    συστήματος.

Κανών    Ζ:       Ορίζεται    ότι    ο   επίσκοπος    Αιλίας   (δηλ.   Ιερουσαλήμ)  να    είναι   ο    επόμενος    στη    σειρά    απόδοση    τιμών.

Κανών    Η:       Ορίζει   τον   τρόπο   επιστροφής   στην   εκκλησία    της   Αιγύπτου των    λεγόμενων    «Καθαρών»    (Μελιτιανό    σχίσμα).

Κανών Θ:      Αναφέρεται στην συνήθη περίπτωση χειροτονίας πρεσβυτέρων    των    οποίων   δεν   εξετάστηκαν  τα    προσόντα   ή    οι     οποίοι    δεν παραμένουν    άμεμπτοι.

Κανών    Ι:        Καταδικάζει    τη   χειροτονία    πεπτωκότων.

Κανόνες ΙΑ-ΙΒ:         Καθορίζεται η μετάνοια των πεπτωκότων, με αυστηρότερα    κριτήρια.

Κανών ΙΓ:      Δέχεται ότι είναι δυνατόν να παρασχεθεί    Θεία    Ευχαριστία επί    της    επιθανατίου    κλίνης.

Κανών   ΙΔ:     Ορίζεται     η    μετάνοια   των    πεπτωκότων    κατηχουμένων.

Κανόνες   ΙΕ-ΙΣΤ:       Καταδικάζεται   η   επιδίωξη    κληρικών    για     μετάθεση    σε    άλλες    εκκλησίες.

Κανών   ΙΖ:     Καταδικάζει   την   πλεονεξία   και   αισχροκέρδεια των    κληρικών   που     προέρχεται     από    τον    έντοκο     δανεισμό.

Κανών ΙΗ:     Απαγορεύει στους διακόνους να μεταδίδουν και να    αγγίζουν τη     Θεία    Ευχαριστία    πριν    από    τους    πρεσβυτέρους,    και    δεν   επιτρέπεται    το να     κάθονται    μεταξύ   των    πρεσβυτέρων.

Κανὼν Κ:      Απαγορεύει   τη  γονυκλισία   στη    Θεία   Λειτουργία    της    Κυριακής   και    την    διάρκεια   της    Πεντηκοστής.

 

Επισπρόσθετα    καθορίστηκε   η    κοινή    ημέρα    εορτασμού    του    Πάσχα.

 
Τα     συμπεράσματα    της    συνόδου    υπογράφηκαν   από    περισσότερους   από     318    και     ο   αριθμός    αυτός  επικράτησε   για    συμβολικούς   λόγους.    Οι    επίσκοποι    που    ήταν    παρόντες    στη    σύνοδο   συνοδεύονταν  από   κατώτερους    κληρικούς των    οποίων    ο   συνολικός    αριθμός  ανερχόταν   στο   τριπλάσιο   ή    τετραπλάσιο    των    Επισκόπων.

Απολυτίκιον.   Ήχος     πλ.   β’.

Αγγελικαί    Δυνάμεις   επί   το   μνήμά σου,   και   οι   φυλάσσοντες απενεκρώθησαν,    και    ίστατο    Μαρία,   εν    τω    τάφω     ζητούσα    το   άχραντόν    σου    σώμα·    εσκύλευσας    τον    Άδην,    μη    πειρασθείς    υπ’   αυτού,    υπήντησας    τη Παρθένω,     δωρούμενος     την    ζωήν.    Ο     αναστάς    εκ    των   νεκρών,    Κύριε    δόξα σοι.

 

Έτερον    Απολυτίκιον    των    Πατέρων.    Ήχος    πλ. δ’.           
Υπερδοξασμένος    εί     Χριστέ     ο     Θεός     ημών,    ο    φωστήρας    επί   γης,   τους Πατέρας    ημών    θεμελιώσας,    και    δι’    αυτών,    προς    την    αληθινήν   πίστιν πάντας    ημάς    οδηγήσας,    Πολυεύσπλαγχνε    δόξα   σοι.

Κοντάκιον.    Ήχος    πλ. δ’.       
Των    Αποστόλων    το    κήρυγμα,    και    των     Πατέρων   τα    δόγματα,   τη    Εκκλησίᾳ μίαν    την    πίστιν    εσφράγισαν·    ή    και    χιτώνα    φορούσα    της    αληθείας,    τον υφαντόν    εκ    της   άνω    θεολογίας,   ορθοτομεί    και    δοξάζει,    της    ευσεβείας    το μέγα    μυστήριον.

Μεγαλυνάριον.
Ως    Υιόν    και    Λόγον    σε    του    Θεού,    Σύνοδος    η    Πρώτη,    ομοούσιον    τω    Πατρί, ορθώς     σε     κηρύττει,    τον    δι’    ημάς   παθόντα,    και    λύει     του    Αρείου,    Σώτερ    το   φρύαγμα.

 

The 318 Holy Fathers of the First Ecumenical Council

 

 

 

 

The sixth Sunday after Easter is dedicated by our Church to the memory of the 318 Holy Fathers, who took part in the First Ecumenical Council that met in Nicaea, Bithynia in 325 AD. The synod convened at the invitation of Constantine the Great during the twentieth year of his reign and lasted 3.5 years. Distinguished figures of the synod were Alexander of Constantinople, Alexander of Alexandria, Athanasius the Great, Eustathios of Antioch, Makarios of Jerusalem, Pafnoutios, Spyridon, Nicholas, and others.

 

The First Ecumenical Council condemned Areos and Arianism. He formulated the first terms of a correct Christian doctrine and especially those about the second Person of the Holy Trinity, Jesus Christ, as co-essential of God the Father. He wrote the first seven articles of the Creed.

 

Summary of the sacred Canons

 

Rule A: Condemns the practice of voluntary castration and prohibits the ordination of castrated persons, except those who have been dismembered for medical reasons or torture.

Canon B: Prohibits the ordination as clergy to the new members (newcomers) of the church.

Canon C: Condemns the custom of clergymen of all ranks to live with young women whom they had not married (cohabitants).

Rules D-E: The "metropolitan system", which was in force in the organization of the Roman Empire, is introduced, and they determine the competence of the provincial council in the ordination of bishops.

Canon VI: Recognizes exceptionally the ancient custom of the central jurisdiction of the bishop of Alexandria in the churches of Egypt, Libya and Pentapolis — as was the case with the church of Rome — while excluding Rome and Antioch from the general metropolitan system.

Canon G: It is stipulated that the bishop of Elias (ie Jerusalem) be the next in a row to pay tribute.

Canon H: Defines the way of returning to the church of Egypt of the so-called "Pure" (Melitian schism).

Rule I: Refers to the usual case of ordination of elders whose qualifications have not been examined or who do not remain blameless.

Canon I: Condemns the ordination of the fallen.

Rules IA-IB: The repentance of the fallen is determined, with stricter criteria.

Canon M: Accepts that it is possible to give Holy Eucharist on the dying bed.

Canon N: The repentance of the fallen catechumens is defined.

Rules ΙΕ-ΙΣΤ: The pursuit of clergy for transfer to other churches is condemned.

Canon Q: Condemns the greed and scandal of the clergy that comes from interest-bearing borrowing.

Canon II: It forbids the deacons to transmit and touch the Eucharist before the elders, and they are not allowed to sit among the elders.

Rule K: Prohibits kneeling in the Divine Liturgy on Sunday and during Pentecost.

 

In addition, the common day of celebration of Easter was determined.

 

The conclusions of the meeting were signed by more than 318 and this number prevailed for symbolic reasons. The bishops present at the synod were accompanied by lower clergy whose total number was three or four times that of the Bishops.

 

 

Apolitikion. Sound pl. b ’.

Angelic Powers in your memory, and the guardians perished, and stood Mary, in the tomb I asked for your colorless body; The risen from the dead, Lord, glory be to you.

 

Another Apolitikion of the Fathers. Sound pl. d ’.

Glory be to Christ, our God, the Savior on earth, who founded our Fathers, and through them, to the true faith, always guided us, Mercifully glorify You.

 

 

Κοντάκιον. Sound pl. d ’.

The preaching of the Apostles, and the doctrines of the Fathers, sealed the faith of the Church;

 

 

Μεγαλυνάριον.

As the Son and the Word to God, the First Synod, co-essential of the Father, rightly preaches you, the sufferer for us, and solves the phrygian of the Supreme, Soter.