Ο Άγιος Αχίλλιος Επίσκοπος Λαρίσης

 

Ο     Άγιος   Αχίλλιος   γεννήθηκε   κατά    το    δεύτερο   ήμισυ   του 3^ου   αιώνος   μ.Χ.   στην    Καππαδοκία   της    Μικράς    Ασίας    από    ευσεβείς  γονείς  και  έζησε  κατά   την    εποχή    του    αυτοκράτορος  Κωνσταντίνου    του    Μεγάλου  (306 – 337   μ.Χ.).

Αφού  έτυχε  ευσεβούς παιδείας, από  θείο  ζήλο  κινούμενος, επισκέφθηκε   τους    Αγίους    Τόπους    και   στη    συνέχεια    τη   Ρώμη, όπου   τα  λείψανα   και    οι   τάφοι    των    Αποστόλων   Πέτρου   και Παύλου προσείλκυαν τους ευσεβείς Χριστιανούς. Ασπάσθηκε το  μοναχικό  σχήμα  και  επιδόθηκε στο   κήρυγμα του θείου λόγου, περιεχόμενος   τις   διάφορες   χώρες   και   αψηφώντας   τις    ταλαιπωρίες και   τους   κινδύνους.   Η   θεοφιλής    δράση  του   και   τα   πολλά πνευματικά  χαρίσματα,   με   τα   οποία    ήταν   στολισμένος, τον ανέδειξαν   Επίσκοπος    Λαρίσης.

Ο  Άγιος  Αχίλλιος  έλαβε   μέρος   στην    Α’   Οικουμενική    Σύνοδο,  που  έγινε  το  325 μ.Χ. στη Νίκαια της Βιθυνίας της Μικράς Ασίας  και συνετέλεσε   τα  μέγιστα    στην    καταδίκη    του    Αρείου.

Αφού  επέστρεψε   στη   Λάρισα,   επιδόθηκε    με    ζήλο   στη   στερέωση της  Ορθοδόξου   πίστεως   του   ποιμνίου   του,   με    την    υποστήριξη   δε του    αυτοκράτορος    κατόρθωσε    να  καταστρέψει  τους  ειδωλολατρικούς    ναούς    και   να   ιδρύσει   στη  θέση  τους Χριστιανικούς.   
Έτσι   θεοφιλώς    αφού   έζησε   ο  Άγιος    Αχίλλιος    και    αφού επιτέλεσε    πολλά   θαύματα,    κοιμήθηκε    με    ειρήνη.

Απολυτίκιον.   Ήχος    δ’.  Ταχύ   προκατάλαβε.    
Λαρίσης  σε  πρόεδρον,   και   πολιούχον   λαμπρόν,   η    χάρις    ανέδειξεν, ως    Ιεράρχην  σοφόν,  παμμάκαρ    Αχίλλιε·  συ   γαρ   το   της   Τριάδος, ομοούσιον κράτος, θαύμασί τε και   λόγοις,  κατετράνωσας    κόσμω.   Ήν Πάτερ   εξευμενίζου,    τοις    σε   γεραίρουσι.

Κοντάκιον.   Ήχος    πλ. δ’.   Τη    υπερμάχω.

Της   οικουμένης    τον    αστέρα    τον   ανέσπερον

Και   Λαρισαίων    τον    ποιμένα   τον    ακοίμητον

Τον    αχίλλιον   υμνήσωμεν   εκβοώντες·

Παρρησίαν    κεκτημένος    προς    τον   Κύριον

Εκ   παντοίας    τρικυμίας   ημάς    λύτρωσαι 
Τους    βοώντάς    σοι,    χαίροις    Πάτερ    Αχίλλιε.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις    της  Εώας αστήρ  λαμπρός,  και των  Λαρισαίων,  λαμπαδούχος   και   οδηγός,   χαίροις    ευσεβείας, λειμών ο ανθηφόρος, Αχίλλιε   παμμάκαρ,   Τριάδος  πρόμαχε.

 

Saint Achilles Bishop of Larissa

 

 

Saint Achilles was born in the second half of the 3rd century AD. in Cappadocia Asia Minor by devout parents and lived during the reign of Emperor Constantine the Great (306 - 337 AD).

Having received pious education, he moved with divine zeal, visited the Holy Land and then Rome, where the relics and tombs of the Apostles Peter and Paul attracted pious Christians. He left the lonely figure and preached the divine discourse, covering the various countries and defying the hassles and dangers. His divine action and the many spiritual gifts with which he was adorned made him Bishop of Larissa.

Saint Achilles participated in the First Ecumenical Council, which took place in 325 AD. in Nice, Bithynia, Asia Minor, and contributed greatly to the conviction of the Arius.

Upon his return to Larissa, he zealously committed himself to the Orthodox faith of his flock, and with the support of the emperor succeeded in destroying the pagan temples and establishing Christians in their place.

So theophilously after Saint Achilles lived and after performing many miracles, he slept in peace.

 

 

Absolutely. Sound d. Fast forward.

Larissa, as president, and patron of the glorious, showed grace, as the Hierarch of Wisdom, to the old Achilles; in addition to the Trinity, a homosexual state, miraculously and literally, a dying world. A Father of consolation, of old age.

 

 

It's close. Sound d. I miss her.

The star of the universe is inexorable

And the Larissa shepherd the unmarried one

Achilles praising the ecclesiastics;

They have attained to the Lord

By all means we are redeemed

Welcome to you, dear Father Achilles.

 

 

Magnificent.

The joy of Eoas the glittering star, and of the Larissa, the lamp-maker and guide, the joy of piety, the blooming flower, Achilles Pamakar, the Trinity.