Μεγάλη Παρασκευή

 

Την   Παρασκευή,   στέλνεται   ο   Ιησούς   δέσμιος   από   τον   Καϊάφα στον τότε ηγεμόνα της Ιουδαίας, Πόντιο Πιλάτο. Αυτός, αφού τον ανέκρινε  με πολλούς τρόπους και  αφού   ομολόγησε   δύο   φορές   ότι   ο Ιησούς είναι αθώος, έπειτα, για να ευχαριστηθούν οι Ιουδαίοι, τον καταδικάζει σε θάνατο, και αφού μαστίγωσε σαν δραπέτη δούλο τον Δεσπότη  όλων,  Τον παρέδωσε για να σταυρωθεί. Από εκεί  και   πέρα    ο Ιησούς,   αφού  παραδόθηκε στους στρατιώτες, γυμνώνεται, φοράει κόκκινη  χλαμύδα,   στεφανώνεται   με   ακάνθινο στεφάνι, κρατάει κάλαμο   σαν   σκήπτρο, προσκυνείται χλευαστικά, φτύνεται και χτυπιέται   στο   πρόσωπο   και   στο   κεφάλι.   Μετά,   φορώντας   πάλι   τα   ρούχα   του   και   βαστάζοντας   το   Σταυρό, πηγαίνει   προς   το Γολγοθά,   τον   τόπο   της   καταδίκης,   και   εκεί,   γύρω   στην   Τρίτη   ώρα   της   ημέρας,   σταυρώνεται   μεταξύ   δύο   ληστών,   βλασφημείται από   αυτούς    που   είχαν  πάει   στο   Γολγοθά   μαζί   του,   μυκτηρίζεται από   τους   αρχιερείς, ποτίζεται από τους στρατιώτες με ξύδι ανακατεμένο  με  χολή.  Γύρω   στην   ένατη   ώρα,  αφού   βγάζει   πρώτα φωνή   μεγάλη,  και   λέει:   «Τετέλασται»,   εκπνέει    «ο   αμνός   του   Θεού, ο  αίρων   την   αμαρτίαν   του   κόσμου»,   την   ώρα   κατά  την οποία   σφαζόταν, σύμφωνα   με   το   νόμο,   ο   πασχάλιος   αμνός,   ο οποίος  καθιερώθηκε ως έθιμο στους Ιουδαίους, προ-τυπώνοντας τον Εσταυρωμένο  Χριστό.     
Τον   δεσποτικό   αυτό   θάνατο   και  η  άψυχη    κτίση,   πενθώντας,   τον   τρέμει   και αλλοιώνεται    από   το   φόβο   αλλά   ο   Δημιουργός   της   κτίσεως,   ακόμα   και όταν   είναι   νεκρός,   λογχίζεται   την   ακήρατη   πλευρά   Του   και   ρέει   απ’ αυτήν αίμα  και   νερό.   Τέλος,   κατά   την   δύση   του   ηλίου,   έρχεται   ο   Ιωσήφ   από Αριμαθείας και ο Νικόδημος μαζί με αυτόν,  και   οι   δύο   κρυφοί   μαθητές   του Ιησού, αποκαθηλώνουν από το Σταυρό το πανάγιο του διδασκάλου   σώμα, το  αρωματίζουν, το τυλίγουν  με   καθαρό   σεντόνι   και   αφού  το   έθαψαν    σε καινούργιο   τάφο,   κυλούν    στο   στόμιό   του μεγάλο    λίθο.     
Από τα φρικτά και σωτήρια πάθη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού επιτελούμε σήμερα και εις ανάμνηση αυτών παραλάβαμε από αποστολική    διαταγή,   τη    νηστεία   της   Παρασκευής.

Απολυτίκιον.   Ήχος    πλ. δ’.    
Ότε   οι   ένδοξοι   Μαθηταί,   εν   τω   νιπτήρι   του   δείπνου   εφωτίζοντο, τότε  Ιούδας   ο   δυσσεβής,   φιλαργυρίαν  νοσήσας   εσκοτίζετο·  και  ανόμοις    κριταίς, σε   τον   Δίκαιον   Κριτήν    παραδίδωσι.   Βλέπε χρημάτων εραστά, τον  δια  ταύτα   αγχόνη   χρησάμενον· φεύγε ακόραστον   ψυχήν, την διδασκάλω τοιαύτα   τολμήσασαν.  Ο  περί  πάντας  αγαθός,   Κύριε  δόξα   σοι.

Κοντάκιον.   Ήχος   πλ. δ’.   Αυτόμελον.       
Τον   δι’   ημάς  σταυρωθέντα, δεύτε πάντες  υμνήσωμεν·   αυτόν   γαρ   κατείδε   Μαρία  επί  του    ξύλου    και  έλεγεν·  Ει  και  Σταυρόν  υπομένεις,  συ  υπάρχεις    ο   Υιός    και   Θεός   μου.

 

Good Friday

 

On Friday, Jesus is captured by Caiaphas to the then ruler of Judea, Pontius Pilate. Having condemned him in many ways and twice confessing that Jesus is innocent, then condemning him to death for the Jews, and after whipping the Despot of all, as a slave, he betrayed Him to be crucified. From there Jesus surrendered to the soldiers, naked, wearing a red chalice, crowned with a thorny wreath, holding a cane as a scepter, worshiping mockery, spitting and beating on the face and head. Then, again wearing his clothes and basing the Cross, he goes to Golgotha, the place of condemnation, and there, around the third hour of the day, he crosses between two bandits, blasphemous by those who had gone to Golgotha ​​with him; the priests, watered by the soldiers with vinegar mixed with bile. Around the ninth hour, after first making a loud voice, and saying, "It is finished," expires "the Lamb of God, the harbinger of the sin of the world", at the time when the lamb, according to the law, was slaughtered. which was established as a custom for the Jews by pre-printing the Crucified Christ.

This despicable death and inanimate building, mourning, trembles and distresses him with fear, but the Creator of the building, even when he is dead, contemplates His endless side and flows blood and water from it. Finally, at sunset, Joseph comes from Arimathea and Nicodemus with him, and the two hidden disciples of Jesus unload the teacher's body from the Cross, fragrance it, wrap it in a clean sheet, in a new tomb, they roll a large stone in his mouth.

From the horrible and life-saving passions of our Lord Jesus Christ we perform today and in remembrance of them we received by apostolic order, fasting on Friday.

 

 

 

 

Absolutely. Sound d.

When the glorified Disciples were illuminated at the dinner table, then Judas the malevolent, filthy sickness was aimed; and disparate critics, to the Righteous Judge. See money lovers, this annoyance used to be; they still left their souls, I teach them so they dared. All good, Lord, thank you.

 

 

It's close. Sound d. At home.

The one crucified with us, the other always praising him; that is why Mary was sitting on the wood and saying;