8, 34 Καὶ    προσκαλεσάμενος   τὸν    ὄχλον    σὺν    τοῖς    μαθηταῖς    αὐτοῦ    εἶπεν αὐτοῖς·    ὅστις    θέλει     ὀπίσω   μου    ἀκολουθεῖν,    ἀπαρνησάσθω    ἑαυτὸν     καὶ   ἀράτω    τὸν   σταυρὸν    αὐτοῦ,    καὶ    ἀκολουθείτω   μοι.

35 Ὅς    γὰρ   ἂν    θέλῃ    τὴν   ψυχὴν    αὐτοῦ    σῶσαι,    ἀπολέσει   αὐτήν·    ὃς    δ᾿    ἂν    ἀπολέσῃ   τὴν   ἑαυτοῦ   ψυχὴν    ἕνεκεν    ἐμοῦ    καὶ    τοῦ    εὐαγγελίου,    οὗτος σώσει    αὐτήν.

36 Τί    γὰρ    ὠφελήσει    ἄνθρωπον    ἐὰν    κερδήσῃ    τὸν    κόσμον    ὅλον,    καὶ    ζημιωθῇ    τὴν    ψυχὴν    αὐτοῦ;

37 Ἢ    τί    δώσει    ἄνθρωπος    ἀντάλλαγμα    τῆς    ψυχῆς    αὐτοῦ;
38 Ὅς   γὰρ    ἐὰν    ἐπαισχυνθῇ    με    καὶ    τοὺς    ἐμοὺς    λόγους     ἐν    τῇ    γενεᾷ    ταύτῃ    τῇ    μοιχαλίδι    καὶ    ἁμαρτωλῷ,    καὶ    ὁ    υἱὸς   τοῦ    ἀνθρώπου    ἐπαισχυνθήσεται    αὐτὸν    ὅταν    ἔλθῃ    ἐν    τῇ    δόξῃ    τοῦ    πατρὸς αὐτοῦ     μετὰ    τῶν    ἀγγέλων    τῶν     ἁγίων.

9, 1 Καὶ    ἔλεγεν    αὐτοῖς·    ἀμὴν    λέγω    ὑμῖν   ὅτι    εἰσί    τινες    τῶν    ὧδε    ἑστηκότων,    οἵτινες    οὐ    μὴ    γεύσωνται    θανάτου    ἕως     ἂν    ἴδωσι    τὴν    βασιλείαν    τοῦ    Θεοῦ    ἐληλυθυῖαν    ἐν     δυνάμει.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Μἀρκ.  8,34-9,1 

 

34 Και     αφού    κάλεσε    το    πλήθος    μαζί    με    τους    μαθητές    του    τους    είπε,    «Εάν κανείς     θέλει    να    με    ακολουθήσει,    άς    απαρνηθεί    τον    εαυτό    του    και     άς σηκώσει    τον    σταυρό    του    και    άς    με    ακολουθήσει.

35 Διότι    όποιος     θέλει    να    σώσει    την    ζωή    του,    αυτός     θα    την    χάσει,    εκείνος δε     που    θα    χάσει     την    ζωή    του     εξ     αιτίας    εμού    και    του    ευαγγελίου,     αυτός    θα την     σώσει.

36 Διότι    τι     θα    ωφελήσει    τον    άνθρωπο     να    κερδίσει    τον    κόσμο    όλο    και    να   ζημιωθεί    την    ψυχή    του;

37 Ή     τι    αντάλλαγμα     είναι     δυνατόν    να     δώσει    ο    άνθρωπος    για    την   ψυχή    του;
38 Διότι    όποιος     ντρέπεται     για    μένα     και     για    τους     λόγους     μου     στην    γενεά    αυτήν     την    μοιχαλίδα     και    αμαρτωλή    και     ο    Υιός    του    ανθρώπου   θα αισθανθεί     ντροπή     γι’   αυτόν,     όταν    έλθει     με    όλη    την    δόξα    του    Πατέρα    του μαζί    με    τους    αγίους    αγγέλους».

9, 1 Και     τους    έλεγε     «Αλήθεια     σας     λέγω,     ότι     υπάρχουν     μερικοί     από    αυτούς, που     στέκονται     εδώ,    οι    οποίοι    δεν    θα    γευθούν    θάνατο,    έως    ότου    ιδούν    την   βασιλεία    του    Θεού    να    έρχεται    με    δύναμι».

 

Ἑβρ.   4, 14-5, 6

 

4, 14 Ἔχοντες    οὖν    ἀρχιερέα    μέγαν     διεληλυθότα    τοὺς    οὐρανούς,    Ἰησοῦν    τὸν    υἱὸν    τοῦ    Θεοῦ,    κρατῶμεν    τῆς    ὁμολογίας.

15 Οὐ   γὰρ    ἔχομεν   ἀρχιερέα    μὴ    δυνάμενον   συμπαθῆσαι    ταῖς    ἀσθενείαις    ἡμῶν,   πεπειραμένον    δὲ    κατὰ   πάντα    καθ'    ὁμοιότητα    χωρὶς     ἁμαρτίας.       
16 Προσερχώμεθα    οὖν   μετὰ   παρρησίας    τῷ    θρόνῳ    τῆς    χάριτος,    ἵνα λάβωμεν    ἔλεον    καὶ    χάριν    εὕρωμεν    εἰς    εὔκαιρον   βοήθειαν.

5,1 Πᾶς    γὰρ    ἀρχιερεὺς    ἐξ    ἀνθρώπων    λαμβανόμενος    ὑπὲρ    ἀνθρώπων καθίσταται    τὰ    πρὸς    τὸν    Θεόν,    ἵνα    προσφέρῃ    δῶρά    τε    καὶ    θυσίας    ὑπὲρ    ἁμαρτιῶν,

2 μετριοπαθεῖν    δυνάμενος    τοῖς    ἀγνοοῦσι    καὶ    πλανωμένοις,    ἐπεὶ    καὶ    αὐτὸς   περίκειται     ἀσθένειαν·

3 καὶ     διὰ    ταύτην     ὀφείλει,   καθὼς    περὶ    τοῦ    λαοῦ,    οὕτω    καὶ    περὶ    ἑαυτοῦ    προσφέρειν    ὑπὲρ    ἁμαρτιῶν.

4 Καὶ    οὐχ    ἑαυτῷ    τις    λαμβάνει    τὴν    τιμήν,     ἀλλὰ    καλούμενος    ὑπὸ    τοῦ    Θεοῦ,    καθάπερ    καὶ    Ἀαρών.

5 Οὕτω    καὶ    ὁ    Χριστὸς    οὐχ    ἑαυτὸν    ἐδόξασε    γενηθῆναι    ἀρχιερέα,   ἀλλ'   ὁ   λαλήσας   πρὸς    αὐτόν·   υἱός    μου   εἶ    σύ,   ἐγὼ   σήμερον   γεγέννηκά    σε·

6 καθὼς    καὶ    ἐν    ἑτέρῳ     λέγει·     σὺ    ἱερεὺς     εἰς    τὸν    αἰῶνα    κατὰ    τὴν    τάξιν    Μελχισεδέκ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Εβρ.  4, 14-5, 6

 

4, 14 Αφού    λοιπόν    έχουμε    αρχιερέα    μέγα,    ο    οποίος    έχει     διέλθει    τους ουρανούς,    τον    Ιησού    τον    Υιό    του    Θεού,    άς    κρατάμε    στερεά    την    πίστι που     ομολογούμε.

15 Διότι    δεν   έχουμε    αρχιερέα,    που    να    μη    μπορεί    να    συμπαθήσει     στις αδυναμίες    μας,    αλλά    έχουμε    ένα    που    έχει    δοκιμασθεί    καθ’   όλα,    σύμφωνα με    την    ομοιότητά    του    μ’    εμάς,    χωρίς   να    αμαρτήσει.
16 Άς    προσερχώμεθα    λοιπόν    με    πεποίθησι    ενώπιον    του    θρόνου    της χάριτος,     για   να    λάβουμε    έλεος    και    να    βρούμε    χάρι    όταν    θα    έχουμε ανάγκη    για     βοήθεια.

5, 1 Διότι    κάθε  αρχιερεύς    λαμβάνεται    από    ανθρώπους     και   εγκαθίσταται    αρχιερεύς    χάριν    των   ανθρώπων,    για   να    υπηρετεί   ενώπιον    του    Θεού,    για     να προσφέρει    δώρα   και    θυσίες    για    τις    αμαρτίες.

2 Μπορεί    να    είναι     υπομονητικός     προς   εκείνους    οι    οποίοι     βρίσκονται   σε   άγνοια    και    πλάνη,     διότι   και    αυτός    περιβάλλεται     από    αδυναμία,

3 λόγω     της    οποίας    είναι    υποχρεωμένος    να    προσφέρει   θυσίες    περί αμαρτιών    και    για    τον   εαυτό   του    όπως    κάνει    για    τον    λαό.

4 Και    κανείς   δεν    παίρνει    μόνος    του     την    τιμή    αυτή,   αλλά    μόνο    όταν καλήται     από    τον    Θεό,    καθώς   ακριβώς    και     ο    Ααρών.

5 Έτσι    και     ο    Χριστός,   δεν    πήρε    μόνος   για    τον   εαυτό    του    την    δόξα    να γίνει     αρχιερεύς,     αλλ’    έγινε    αρχιερεύς    από    εκείνον    που    του    είπε,    Υιός    μου    είσαι    συ,    εγώ    σήμερα   σε   γέννησα,

6 όπως     και     σε   άλλο    μέρος    λέγει,   Συ    είσαι    αιώνιος    ιερεύς    κατά     την    τάξι   του   Μελχισεδέκ.

 

Mark. 8.34-9.1

 

8, 34 And when he had called the people unto him, he said unto them, If any man will follow me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me.

35 For whosoever will save his life shall lose it: and whosoever will lose his life for my sake and the gospel's, the same shall save it.

36 For what shall it profit a man, if he shall gain the whole world, and lose his own soul?

37 Or what ransom can man give for his soul?

38 For whosoever shall be ashamed of me and of my words in this generation is an adulterer and a sinner, and the Son of man shall be ashamed of him when he cometh in the glory of his Father with the holy angels.

9, 1 And he said unto them, Verily I say unto you, There be some standing here, which shall not taste of death, till they see the kingdom of God come with power.

 

 

Heb. 4, 14-5, 6

 

4, 14 Since we have a great high priest who has crossed the heavens, Jesus the Son of God, let us hold fast to the faith we profess.

15 For we do not have a high priest who cannot please our weaknesses, but we have one who has been tried in all things according to his likeness to us, without sinning.

16 Let us therefore come forth with conviction before the throne of grace, that we may obtain mercy, and find grace to help in time of need.

5, 1 For every high priest is received of men, and is established a high priest for the sake of men, to minister before God, to offer gifts and sacrifices for sins.

2 He can be patient with those who are in ignorance and delusion, because he too is surrounded by weakness,

3 because of which he is obliged to offer sacrifices for sins and for himself as he does for the people.

4 And no one receives this honor alone, but only when he is called by God, just like Aaron.

5 Likewise did not Christ himself receive the glory of becoming a high priest, but became a high priest from him that said unto him, Thou art my Son, this day have I begotten thee:

6 As he says in another place, You are an eternal priest in the order of Melchizedek.