Ο Άγιος
Σωφρόνιος γεννήθηκε
στην Δαμασκό
της Συρίας περί
το έτος 580 μ.Χ.
και ήταν υιός
ευσεβών και ενάρετων γονέων,
του Πλινθά και
της Μυρούς. Λόγω της
καταγωγής του αποκαλείται και Δαμασκηνός.
Κατά την νεαρή του
ηλικία επισκέφθηκε τους
Αγίους Τόπους και εκάρη μοναχός
στη μονή του
αββά Θεοδοσίου, όπου συνδέθηκε
πνευματικά με τον εκεί
ασκούμενο Ιωάννη τον
Μόσχο, από τον
οποίο διδάχθηκε πολλά. Με
την συνοδεία
αυτού επισκέφθηκε την
Αίγυπτο, όπου συνδέθηκε
με τον κύκλο
του Αγίου Ιωάννη
του Ελεήμονος και
τη Ρώμη.
Τότε πέθανε και ο
Ιωάννης ο Μόσχος (620 μ.Χ.). Ο
Σωφρόνιος μετακόμισε το λείψανο
αυτού στα Ιεροσόλυμα και,
αφού τα
ενταφίασε στη μονή
του Οσίου Θεοδοσίου, επανέκαμψε στην
Αλεξάνδρεια. Εκεί προσβλήθηκε
τότε από ανίατη ασθένεια των
οφθαλμών. Επισκέφθηκε τότε το
ναό των Αγίων
Αναργύρων Κύρου
και Ιωάννου στο
Αμπουκίρ και θεραπεύθηκε.
Το θαύμα αυτό περιέλαβε
σε εγκώμιό του
προς τους Αγίους
αυτούς.
Στην συνέχεια
επισκέφθηκε την Κωνσταντινούπολη με
την ελπίδα να προσεταιρισθεί τον Πατριάρχη
Σέργιο Α’ (610 – 638
μ.Χ.) στις θέσεις
του κατά των Μονοφυσιτών
και να εκφράσει
τις διαφωνίες του
κατά του ενωτικού σχεδίου,
το οποίο ο
Πατριάρχης Αλεξανδρείας Κύρος ο
από Φάσιδος (630 – 643 μ.Χ.)
ετοίμαζε για να
σιγάσει την διαμάχη
μεταξύ Ορθοδόξων και Μονοφυσιτών. Αλλά
απέτυχε και απογοητευμένος επανήλθε στα
Ιεροσόλυμα.
Όταν
πέθανε
ο Άγιος Μόδεστος,
Πατριάρχης Ιεροσολύμων († 16 Δεκεμβρίου), ο
Άγιος Σωφρόνιος, για την
υπερβάλλουσα αρετή του, ανήλθε
το έτος 634
μ.Χ. στον πατριαρχικό
θρόνο της Σιωνίτιδος Εκκλησίας. Η
κατάσταση ήταν θλιβερή.
Εσωτερικά η Ορθοδοξία
υπέφερε από την αίρεση του
μονοφυσιτισμού. Εξωτερικά οι Άραβες
περιέσφιγγαν την πόλη
των Ιεροσολύμων. Ήδη κατείχαν
τη Βηθλεέμ και
ο Άγιος Σωφρόνιος μη
δυνάμενος, κατά τον Δεκέμβριο
του έτους 634
μ.Χ., να μεταβεί εκεί
για να γιορτάσει
την γέννηση του
Θεανθρώπου, θρηνεί. Για την αποκατάσταση κάποιας
ηρεμίας στο ποίμνιό του, συγκαλεί
Σύνοδο και καταδικάζει τον Μονοφυσιτισμό.
Για την απόκρουση
των Αράβων οργανώνει την
άμυνα της πόλεως.
Το έτος 637 μ.Χ.
όμως αναγκάζεται να παραδώσει την
πόλη των
Ιεροσολύμων στον χαλίφη
Ομάρ.
Ο Άγιος Σωφρόνιος κοιμήθηκε
με ειρήνη το
επόμενο έτος, 638 μ.Χ.
Το συγγραφικό του
έργο είναι σαφώς και
καθαρά ποιητικό. Διακρίθηκε κυρίως στην
συγγραφή ιδιομέλων και
του βίου των
Αγίων Αναργύρων, Ιωάννου του
Ελεήμονος και Μαρίας
της Αιγυπτίας.
Απολυτίκιο. Ήχος
πλ. α’. Τον συνάναρχον
Λόγον.
Σωφροσύνης την αίγλην
πλουτήσας Όσιε, της
ευσέβειας εκφαίνεις τον υπέρ
νουν φωτισμόν, ταις
των λόγων αστραπαίς
Πάτερ Σωφρόνιε· συ
γαρ σοφίας κοινωνός, δια βίου γεγονώς,
στηρίζεις την
Εκκλησίαν, ως ευκλεής Ιεράρχης, και
πρεσβευτής ημών πρoς Κύριον.
Κοντάκιον. Ήχος
δ’. Επεφάνης σήμερον.
Λαμπρυνθείς του Πνεύματος τη
επιπνοία, Ιεράρχης όσιος,
ως Αποστόλων μιμητής, εν
τη Σιών εχρημάτισας, Πάτερ παμμάκαρ, Σωφρόνιε πάνσοφε.
Μεγαλυνάριον.
Αίγλην γλωσσοπύρσευτον ειληφώς,
εν Σιών τη θεία, προσφοιτήσασαν μυστικώς, ώφθης
Εκκλησίας, θεοειδής
εκφάντωρ, και στόμα θείον όντως, Πάτερ Σωφρόνιε.
Saint Sophronios,
Patriarch of Jerusalem
Saint Sophronius was born
in Damascus, Syria around the year 580 AD. and he was the son of pious and
virtuous parents, of Plinth and Myrus. Due to its origin, it is also called
Damascene. At a young age he visited the Holy Land and became a monk in the
monastery of Abbot Theodosius, where he became spiritually connected with the
practitioner John of Moscow, from whom he learned a lot. Accompanied by him, he
visited Egypt, where he was associated with the circle of St. John the Merciful
and Rome. Then John Moschos died (620 AD). Sophronius moved his remains to
Jerusalem and, after burying them in the monastery of Saint Theodosius,
returned to Alexandria. There he then contracted an incurable eye disease. He
then visited the church of Saints Anargyros Cyrus and John in Abukir and was
healed. He included this miracle in his eulogy to these Saints.
He then visited
Constantinople in the hope of joining Patriarch Sergio I (610 - 638 AD) in his
positions against the Monophysites and expressing his disagreement with the
unification plan, which Patriarch Cyrus of Alexandria of Fasidos (630 - 643 AD)
was preparing to silence the controversy between Orthodox and Monophysites. But
he failed and returned to Jerusalem disappointed.
When Saint Modestus,
Patriarch of Jerusalem († December 16) died, Saint Sophronius, for his
exaggerated virtue, rose to the year 634 AD. on the patriarchal throne of the
Zionist Church. The situation was sad. Internally, Orthodoxy suffered from the
heresy of Monophysitism. Externally, the Arabs encircled the city of Jerusalem.
They already possessed Bethlehem and Saint Sophronius, unable to go there in
December of the year 634 AD to celebrate the birth of the Godman, mourns. To
restore some peace in his flock, he convenes a Synod and condemns
Monophysitism. To repel the Arabs, he organizes the defense of the city. The
year 637 AD but he is forced to hand over the city of Jerusalem to Caliph Omar.
Saint Sophronius slept
peacefully the following year, 638 AD.
His writing is clearly and
purely poetic. He distinguished himself mainly in the writing of idioms and the
life of Saints Anargyros, John the Merciful and Mary of Egypt.
Introit. Sound pl. a'.
Co-chair Logos.
Wisdom enriched the glamor
of wisdom, Hosea, of piety you show the supreme enlightenment, of the words of
lightning Father Sophrony;
Κοντάκιον. Ήχος δ ’. Eminent today.
Enlightened by the Spirit,
the Hierarch, the saint, as an imitator of the Apostles, in Zion, the patron
saint, Father Pammakar, Sophronius Pansofe.
Μεγαλυνάριον.
Aiglin tongue-in-cheek
elyphos, in Zion the aunt, they secretly enrolled, of the Church, a theoid
expander, and indeed a divine mouth, Father Sophronius.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου