Λουκᾶ  19, 29-40, 22, 7-39

 

19, 29 Καὶ   ἐγένετο   ὡς   ἤγγισεν    εἰς   Βηθσφαγῆ   καὶ   Βηθανίαν   πρὸς   τὸ   ὄρος τὸ   καλούμενον   ἐλαιῶν,    ἀπέστειλε   δύο   τῶν   μαθητῶν    αὐτοῦ

30 εἰπών·   ὑπάγετε   εἰς   τὴν   κατέναντι   κώμην,   ἐν   ᾗ   εἰσπορευόμενοι  εὑρήσετε πῶλον    δεδεμένον,   ἐφ᾿   ὃν   οὐδεὶς   πώποτε   ἀνθρώπων   ἐκάθισε·   λύσαντες αὐτὸν   ἀγάγετε.

31 καὶ    ἐάν   τις   ὑμᾶς   ἐρωτᾷ,   διατί   λύετε;   οὕτως   ἐρεῖτε   αὐτῷ,   ὅτι   ὁ   Κύριος αὐτοῦ   χρείαν    ἔχει.

32 Ἀπελθόντες  δὲ   οἱ   ἀπεσταλμένοι  εὗρον  καθὼς   εἶπεν  αὐτοῖς,  ἑστῶτα   τὸν   πῶλον·

33 λυόντων   δὲ   αὐτῶν   τὸν   πῶλον   εἶπον   οἱ   κύριοι   αὐτοῦ   πρὸς   αὐτούς·   τί    λύετε   τὸν   πῶλον;

34 Οἱ   δὲ   εἶπον     ὅτι   ὁ   Κύριος   αὐτοῦ   χρείαν   ἔχει.

35 Καὶ    ἤγαγον    αὐτὸν   πρὸς   τὸν   Ἰησοῦν,   καὶ   ἐπιρρίψαντες   ἑαυτῶν   τὰ   ἱμάτια   ἐπὶ   τὸν   πῶλον   ἐπεβίβασαν   τὸν   Ἰησοῦν.

36 Πορευομένου   δὲ   αὐτοῦ   ὑπεστρώννυον   τὰ   ἱμάτια   αὐτῶν    ἐν    τῇ   ὁδῷ.

37 Ἐγγίζοντος   δὲ   αὐτοῦ   ἤδη   πρὸς   τῇ   καταβάσει   τοῦ   ὄρους   τῶν   ἐλαιῶν   ἤρξατο   ἅπαν   τὸ   πλῆθος   τῶν   μαθητῶν   χαίροντες   αἰνεῖν   τὸν Θεὸν   φωνῇ   μεγάλῃ   περὶ   πασῶν   ὧν    εἶδον   δυνάμεων

38 λέγοντες·   εὐλογημένος   ὁ   ἐρχόμενος   βασιλεὺς   ἐν   ὀνόματι   Κυρίου· εἰρήνη   ἐν   οὐρανῷ   καὶ   δόξα   ἐν   ὑψίστοις.

39 Καί   τινες   τῶν  Φαρισαίων    ἀπὸ   τοῦ   ὄχλου   εἶπον   πρὸς   αὐτόν·   διδάσκαλε,   ἐπιτίμησον   τοῖς   μαθηταῖς   σου.

40 καὶ   ἀποκριθεὶς   εἶπεν   αὐτοῖς·   λέγω   ὑμῖν   ὅτι  ἐὰν   οὗτοι   σιωπήσωσιν,   οἱ   λίθοι   κεκράξονται.

22, 7 Ἦλθε   δὲ   ἡ   ἡμέρα   τῶν   ἀζύμων,   ἐν   ᾗ   ἔδει   θύεσθαι   τὸ   πάσχα,

8 καὶ   ἀπέστειλε   Πέτρον    καὶ   Ἰωάννην   εἰπών·   πορευθέντες   ἑτοιμάσατε   ἡμῖν τὸ   πάσχα   ἵνα    φάγωμεν.

9 Οἱ    δὲ   εἶπον   αὐτῷ·   ποῦ    θέλεις   ἑτοιμάσωμεν;

10 Ὁ    δὲ   εἶπεν   αὐτοῖς·   ἰδοὺ   εἰσελθόντων   ὑμῶν   εἰς   τὴν   πόλιν   συναντήσει   ὑμῖν    ἄνθρωπος   κεράμιον   ὕδατος   βαστάζων·   ἀκολουθήσατε αὐτῷ   εἰς   τὴν   οἰκίαν   οὗ   εἰσπορεύεται,

11 καὶ   ἐρεῖτε   τῷ   οἰκοδεσπότῃ   τῆς   οἰκίας·   λέγει  σοι   ὁ   διδάσκαλος,   ποῦ   ἐστι τὸ   κατάλυμα   ὅπου   τὸ   πάσχα    μετὰ   τῶν  μαθητῶν   μου   φάγω;

12 Κἀκεῖνος   ὑμῖν   δείξει   ἀνώγαιον   μέγα   ἐστρωμένον·  ἐκεῖ   ἑτοιμάσατε.

13 Ἀπελθόντε  ς δὲ   εὗρον   καθὼς   εἴρηκεν    αὐτοῖς,   καὶ   ἡτοίμασαν   τὸ     πάσχα.

 

Το   τελευταίο   δείπνο

 

14 Καὶ   ὅτε   ἐγένετο   ἡ   ὥρα,   ἀνέπεσε,   καὶ   οἱ   δώδεκα   ἀπόστολοι   σὺν    αὐτῷ.

15 Καὶ   εἶπε   πρὸς   αὐτούς·   ἐπιθυμίᾳ   ἐπεθύμησα   τοῦτο   τὸ   πάσχα   φαγεῖν μεθ᾿   ὑμῶν   πρὸ   τοῦ   με   παθεῖν·

16 λέγω    γὰρ   ὑμῖν    ὅτι    οὐκέτι   οὐ   μὴ   φάγω   ἐξ   αὐτοῦ   ἕως    ὅτου    πληρωθῇ   ἐν τῇ   βασιλείᾳ   τοῦ   Θεοῦ.

17 Καὶ   δεξάμενος   τὸ   ποτήριον   εὐχαριστήσας   εἶπε·   λάβετε   τοῦτο   καὶ   διαμερίσατε   ἑαυτοῖς·

18 λέγω    γὰρ   ὑμῖν   ὅτι   οὐ   μὴ   πίω   ἀπὸ   τοῦ   γενήματος  τῆς   ἀμπέλου   ἕως   ὅτου    ἡ    βασιλεία   τοῦ  Θεοῦ   ἔλθῃ.

19 Καὶ   λαβὼν   ἄρτον   εὐχαριστήσας    ἔκλασε   καὶ   ἔδωκεν   αὐτοῖς   λέγων· τοῦτό    ἐστι   τὸ    σῶμά   μου   τὸ   ὑπὲρ   ὑμῶν   διδόμενον·   τοῦτο   ποιεῖτε   εἰς   τὴν   ἐμὴν    ἀνάμνησιν.

20 Ὡσαύτως    καὶ   τὸ   ποτήριον   μετὰ   τὸ   δειπνῆσαι   λέγων·   τοῦτο    τὸ   ποτήριον   ἡ   καινὴ   διαθήκη   ἐν   τῷ   αἵματί   μου,   τὸ    ὑπὲρ   ὑμῶν    ἐκχυνόμενον.

21 Πλὴν   ἰδοὺ    ἡ   χεὶρ   τοῦ   παραδιδόντος   με   μετ᾿   ἐμοῦ    ἐπὶ    τῆς   τραπέζης.
22 Καὶ    ὁ    μὲν   υἱὸς   τοῦ   ἀνθρώπου   πορεύεται    κατὰ  τὸ   ὡρισμένον·   πλὴν   οὐαὶ    τῷ    ἀνθρώπῳ     ἐκείνῳ   δι᾿   οὗ    παραδίδοται.

23 Καὶ    αὐτοὶ   ἤρξαντο   συζητεῖν  πρὸς   ἑαυτοὺς   τὸ  τίς   ἄρα   εἴη   ἐξ   αὐτῶν    ὁ    τοῦτο    μέλλων   πράσσειν.

 

Ο   αληθινά   μεγάλος

 

24 Ἐγένετο   δὲ   καὶ   φιλονεικία     ἐν   αὐτοῖς,   τὸ   τίς   αὐτῶν   δοκεῖ   εἶναι    μείζων.

25 Ὁ    δὲ   εἶπεν   αὐτοῖς·   οἱ   βασιλεῖς   τῶν   ἐθνῶν   κυριεύουσιν   αὐτῶν,   καὶ   οἱ   ἐξουσιάζοντες    αὐτῶν   εὐεργέται    καλοῦνται·

26 ὑμεῖς   δὲ   οὐχ   οὕτως,   ἀλλ᾿   ὁ   μείζων   ἐν   ὑμῖν   γινέσθω   ὡς   ὁ   νεώτερος,   καὶ    ὁ   ἡγούμενος   ὡς    ὁ    διακονῶν.

27 Τίς   γὰρ   μείζων,   ὁ   ἀνακείμενος   ἢ   ὁ   διακονῶν;   Οὐχὶ    ὁ   ἀνακείμενος;   Ἐγὼ    δέ   εἰμι   ἐν   μέσῳ   ὑμῶν   ὡς   ὁ   διακονῶν.

28 Ὑμεῖς   δέ   ἐστε   οἱ   διαμεμενηκότες   μετ᾿   ἐμοῦ   ἐν   τοῖς   πειρασμοῖς   μου·

29 κἀγὼ    διατίθεμαι   ὑμῖν    καθὼς   διέθετό    μοι   ὁ   πατήρ   μου   βασιλείαν,

30 ἵνα   ἐσθίητε   καὶ   πίνητε   ἐπὶ   τῆς   τραπέζης   μου   ἐν   τῇ   βασιλείᾳ   μου,   καὶ   καθίσεσθε   ἐπὶ   θρόνων    κρίνοντες   τὰς   δώδεκα   φυλὰς   τοῦ   Ἰσραήλ.

 

Προλέγεται   η    άρνησις  του   Πέτρου

 

31 Εἶπε   δὲ   ὁ   Κύριος·  Σίμων  Σίμων,   ἰδοὺ   ὁ  σατανᾶς   ἐξῃτήσατο   ὑμᾶς  τοῦ  σινιάσαι   ὡς   τὸν    σῖτον·

32 ἐγὼ  δὲ   ἐδεήθην   περὶ   σοῦ  ἵνα  μὴ   ἐκλίπῃ   ἡ   πίστις   σου·   καὶ   σύ   ποτε     ἐπιστρέψας  στήριξον   τοὺς    ἀδελφούς    σου.

33 Ὁ   δὲ   εἶπεν  αὐτῷ·   Κύριε,   μετὰ   σοῦ   ἕτοιμός   εἰμι   καὶ   εἰς   φυλακὴν   καὶ   εἰς θάνατον   πορεύεσθαι.

34 Ὁ   δὲ   εἶπε·   λέγω   σοι,   Πέτρε,   οὐ   φωνήσει   σήμερον   ἀλέκτωρ   πρὶν   ἢ   τρὶς   ἀπαρνήσῃ   μὴ   εἰδέναι    με.

35 Καὶ   εἶπεν   αὐτοῖς·  ὅτε  ἀπέστειλα  ὑμᾶς   ἄτερ  βαλλαντίου   καὶ   πήρας   καὶ   ὑποδημάτων,  μή  τινος   ὑστερήθητε;  οἱ   δὲ   εἶπον·   οὐθενός.

36 Εἶπεν   οὖν   αὐτοῖς·   ἀλλὰ   νῦν   ὁ  ἔχων   βαλλάντιον  ἀράτω,  ὁμοίως   καὶ   πήραν,   καὶ   ὁ   μὴ   ἔχων    πωλήσει   τὸ   ἱμάτιον   αὐτοῦ   καὶ   ἀγοράσει μάχαιραν.

37 Λέγω    γὰρ   ὑμῖν   ὅτι  ἔτι   τοῦτο   τὸ   γεγραμμένον   δεῖ   τελεσθῆναι   ἐν   ἐμοί,   τὸ    καὶ   μετὰ   ἀνόμων   ἐλογίσθη·   καὶ   γὰρ   τὰ   περὶ   ἐμοῦ   τέλος   ἔχει.

38 Οἱ   δὲ   εἶπον·   Κύριε,   ἰδοὺ   μάχαιραι   ὧδε   δύο.   ὁ   δὲ   εἶπεν   αὐτοῖς·   ἱκανόν   ἐστι.

 

Γεθσημανῆ

 

39 Καὶ   ἐξελθὼν   ἐπορεύθη   κατὰ   τὸ   ἔθος   εἰς   τὸ ὄρος   τῶν   ἐλαιῶν·   ἠκολούθησαν   δὲ  αὐτῷ    καὶ   οἱ   μαθηταὶ   αὐτοῦ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκά  19, 29-40, 22, 7-39

 

19, 29 Όταν    πλησίασε,  στη    Βηθφαγή    και    την   Βηθανία    προς    το    όρος που   ονομάζεται   όρος   των  Ελαιών,  έστειλε   δύο    από   τους     μαθητές   του

30 και   τους   είπε,   «Πηγαίνετε   στο   απέναντι    χωριό·   καθώς    μπαίνετε   μέσα, θα    βρήτε    ένα   πουλάρι  δεμένο,  επάνω    στο    οποίο    κανείς  άνθρωπος    δεν κάθησε·   λύσατέ   το   και   φέρετέ   το   εδώ.

31 Και    άν   σας   ρωτήσει   κανείς,   «Γιατί   το   λύνετε;».  θα   απαντήσετε  ως   εξής:    «Ο     Κύριος   το    έχει   ανάγκη».

32 Πήγαν    οι     απεσταλμένοι   και   το    βρήκαν   να   στέκεται   , όπως   τους   είπε.

33 Την    στιγμὴ   που   έλυναν   το   πουλάρι,   τους   είπαν   οι   κύριοί   του,   «Γιατί λύνετε    το    πουλάρι;».

34 Αυτοί   δε   είπαν,    «Ο    Κύριος    το    έχει   ανάγκη».

35 Το   έφεραν  στον   Ιησού   και   αφού   έστρωσαν   στο   πουλάρι   τα ενδύματά    τους,  ανέβασαν  επάνω   του   τον   Ιησού.

36 Καθώς    προχωρούσε,   έστρωναν   στο   δρόμο  τα   ενδύματά   τους.

37 Όταν  δε   πλησίαζε   πλέον   προς   την   κατάβασι   του    όρους   των   Ελαιών, άρχισαν    όλοι    οι    μαθητές   από   χαρά   να    δοξολογούν   τον   Θεό   με   μεγάλη φωνή     για   όλα  τα   θαύματα   που   είδαν,

38 καθ    έλεγαν,   Ευλογημένος    ο    Βασιλεύς    εκείνος    που  έρχεται    στο όνομα   του   Κυρίου.   Ειρήνη   στον   ουρανό   και    δόξα  εν   τοις   υψίστοις.

39 Μερικοί    Φαρισαίοι    από   το   πλήθος   του    είπαν,   «Διδάσκαλε,   να επιπλήξεις   τους   μαθητές   σου».

40 Αυτός   τους   απεκρίθη,   «Σας   λέγω   ότι,  εάν   αυτοί   σιωπήσουν,   θα φωνάξουν   οι   πέτρες».

22, 7 Ήλθε   δε   η    ημέρα   των   αζύμων,   κατά   την   οποία  έπρεπε   να θυσιάσουν   το   πάσχα

8 και   έστειλε    ο    Ιησούς   τον   Πέτρο   και    τον   Ιωάννη   και   τους   είπε,    «Πηγαίνετε,  ετοιμάστε   μας   το   πάσχα,   για    να   φάγουμε».

9 Αυτοί    είπαν,   «Που    θέλεις   να   το   ετοιμάσουμε;».

10 Εκείνος    δε   τους    είπε,   «Όταν    θα   μπήτε    στην   πόλι,    θα   σας    συναντήσει    κάποιος   που     θα   κρατεί   μία    στάμνα   με     νερό·

11 ακολουθῆστέ   τον   στο    σπίτι    που    θα    μπει    και    θα   πήτε     στον οικοδεσπότη   του    σπιτιού,   «Ο   Διδάσκαλος   σου   παραγγέλει,   Που    είναι    το   κατάλυμα,    όπου    θα   φάγω   το   πάσχα   μαζί   με   τους    μαθητές   μου;».

12 Και    εκείνος  θα    σας   δείξει   ένα   μεγάλο   στρωμένο   ανώγι·   εκεί   ετοιμάστε».

13 Όταν    πήγαν,   βρήκαν    όπως   τους   είχε   πει   και   ετοίμασαν   το  πάσχα.

 

Το   τελευταίο   δείπνο

 

14 Και    όταν    ήλθε   η   ώρα,   κάθησε    στο   τραπέζι   και   οι   δώδεκα   απόστολοι   μαζί    του.

15 Και   τους   είπε,   «Πολύ   επεθύμησα   να   φάγω   τούτο   το   πάσχα   μαζί   σας προτού   να   πάθω,

16 διότι   σας   λέγω    ότι    δεν  θα   το   φάγω   πλέον,  έως    ότου   συντελεσθεί    στην   βασιλεία   του   Θεού».

17 Όταν    πήρε   το   ποτήριο,   ευχαρίστησε   τον   Θεό   και  είπε,

18 «Λάβετε   τούτο   και   διαμοιράσατέ   το   μεταξύ  σας,    διότι    σας   λέγω,   ότι    από    τώρα   και    στο    εξής   δεν   θα   πιω    από    το   προϊόν   τούτο   της   αμπέλου,   ωςπου   να    έλθει    η    βασιλεία   του   Θεού».

19 Και    πήρε   άρτο   και    αφού   ευχαρίστησε   τον   Θεό,   τον   έκοψε    σε τεμάχια,   τους   τον   έδωκε    και   είπε,   «Τούτο   είναι   το   σώμά   μου,   το   οποίο   δίδεται     για   χάρι   σας·   τοῦτο   κάνετε   εις   ανἀμνησί   μου».

20 Και   πήρε   επίσης   το   ποτήριο   μετά   το   δείπνο   και   είπε,   «Αυτό    το    ποτήριο   είναι    η   νέα   διαθήκη   που    σφραγίζεται   με   το   αίμα   μου,   το    οποίο   χύνεται   για    χάρι   σας.

21 Αλλά   να,   το   χέρι   εκείνου   που  θα   με   παραδώσει   είναι   μαζί   μου   επάνω  στο   τραπέζι.

22 Και    ο  μεν    Υιός    του  ανθρώπου   πηγαίνει   σύμφωνα   με    τον   ωρισμένο,   αλλοίμονο    όμως    στον   άνθρωπο    εκείνον,   δια   του    οποίου   παραδίδεται».

23 Αυτοί   άρχισαν    να    συζητούν  μεταξύ   τους   ποιος   άραγε   από    αυτούς   είναι   εκείνος,   που   πρόκειται   να   το   κάνει.

 

Ο   αληθινά   μεγάλος

 

24 Έγινε  δε   και   φιλονεικία   μεταξύ   τους    περί    του    ποιός    από   αυτούς   φαίνεται   να  είναι    μεγαλύτερος.

25 Αυτός  δε   τους    είπε,   «Οι     βασιλείς   των   εθνών   γίνονται   κύριοι   αυτών   και   εκείνοι    που  τα  εξουσιάζουν   ονομάζονται    ευεργέτες.

26 Σεις    όμως    μη    κάνετε   το     ίδιο,   αλλ’   ο   μεγαλύτερος   μεταξύ   σας   άς   φέρεται   όπως    ο   νεώτερος   και    ο    αρχηγός  σαν   υπηρέτης.

27 Διότι    ποιος   είναι   μεγαλύτερος,   εκείνος   που   κάθεται   στο  τραπέζι    η    εκείνος   που    υπηρετεί;   Δεν    είναι  εκείνος   που   κάθεται    στο   τραπέζι;   Εγώ όμως   είμαι   μεταξύ   σας   σαν   υπηρέτης.

28 Σεις    είσθε    εκείνοι    που    μείνατε    μαζί   μου    κατά   τις   δοκιμασίες   μου·

29 και   όπως   ο   Πατέρας    μου    έθεσε   στην   διάθεσί   μου   βασιλεία

30 και    εγώ    διαθέτω    για  σας   να   τρώγετε   και   να   πίνετε   στο   τραπέζι   μου στην  βασιλεία   μου   και    θα   καθήσετε  επάνω   σε   θρόνους,   για  να   δικάζετε   τις     δώδεκα    φυλές   του   Ισραήλ».

 

Προλέγεται    η  άρνησις   του   Πέτρου

 

31 Είπε    δε   ο   Κύριος,   «Σίμων,   Σίμων,    ο   Σατανάς   σας    ζήτησε    για   να    σας    κοσκινίσει    όπως   το    σιτάρι,

32 εγώ    όμως   προσευχήθηκα   για    σε    για    να    μη    σε    εγκαταλείψει    η    πίστις    σου   και    συ,    όταν    ποτέ     επιστρέψεις,   στήριξε   τους    αδελφούς    σου».

33 Εκείνος    του    είπε,   «Κύριε,    είμαι    έτοιμος   να    πάω    μαζί    σου   και    σε    φυλακή    και    σε    θάνατο».

34 Ο    Ιησούς    του    είπε,    «Σου    λέγω,   Πέτρε,    ότι   πριν    ακόμη    λαλήσει    σήμερα   ο    πετεινός,  θα   με   απαρνηθείς   τρεις    φορές   ότι   δεν   με    ξέρεις».

35 Και    τους    είπε,   «Όταν    σας   έστειλα   χωρίς   βαλάντιο   και   σάκκο    και   υποδήματα,    μήπως   στερηθήκατε    τίποτε;».   Αυτοί    δε    είπαν,   «Τίποτε».

36 Τότε   τους   είπε,   «Αλλά   τώρα   εκείνος   που   έχει    βαλάντιο,   άς   το    πάρει, ομοίως   και   τον   σάκκο,   και   εκείνος   που   δεν   έχει    μαχαίρι   άς   πωλήσει    τα    ενδύματά    του   και   άς     αγοράσει.

37 Διότι    σας    λέγω,    ότι    πρέπει    να    εκπληρωθεί    σ’ εμένα    και   τούτο   που   είναι   γραμμένο:    Και    συγκαταριθμήθηκε   μεταξύ   των   ανόμων·    και    έτσι    όσα    αφορούν   εμέ    λαμβάνουν   τέλος».

38 Εκείνοι     του    είπαν,    Κύριε,   να,    υπάρχουν    δύο    μαχαίρια   εδώ».   Αυτός    δε   είπε,    «Φθάνει   πιά».

 

Γεθσημανή

 

39 Ύστερα    βγήκε    και    πήγε,    όπως    συνείθιζε,    στο    όρος   των    Ελαιών· τον    ακολούθησαν   δε    και   οι    μαθητές   του.

 

Γ΄ Ἰω.  1-15

 

1 Ὁ   πρεσβυτερος  Γαΐῳ   τῷ    ἀγαπητῷ,   ὃν   ἐγὼ    ἀγαπῶ   ἐν   ἀληθείᾳ.

2 Ἀγαπητέ,   περὶ   πάντων   εὔχομαί   σε   εὐοδοῦσθαι   καὶ   ὑγιαίνειν,    καθὼς    εὐοδοῦταί   σου    ἡ   ψυχή.

3 Ἐχάρην   γὰρ   λίαν   ἐρχομένων   ἀδελφῶν   καὶ    μαρτυρούντων   σου   τῇ   ἀληθείᾳ,   καθὼς    σὺ   ἐν   ἀληθείᾳ    περιπατεῖς.

4 Μειζοτέραν    τούτων   οὐκ    ἔχω    χαράν,    ἵνα   ἀκούω   τὰ   ἐμὰ   τέκνα   ἐν   ἀληθείᾳ   περιπατοῦντα.

5 Ἀγαπητέ,   πιστὸν    ποιεῖς   ὃ    ἐὰν    ἐργάσῃ    εἰς   τοὺς    ἀδελφοὺς   καὶ   εἰς    τοὺς ξένους,

6 οἳ    ἐμαρτύρησάν   σου   τῇ   ἀγάπῃ   ἐνώπιον   ἐκκλησίας,   οὓς   καλῶς    ποιήσεις    προπέμψας   ἀξίως   τοῦ    Θεοῦ.

7 Ὑπὲρ    γὰρ   τοῦ    ὀνόματος    ἐξῆλθον,   μηδὲν   λαμβάνοντες   ἀπὸ   τῶν    ἐθνικῶν.

8 Ἡμεῖς    οὖν   ὀφείλομεν   ἀπολαμβάνειν   τοὺς   τοιούτους,   ἵνα   συνεργοὶ   γινώμεθα   τῇ   ἀληθείᾳ.

9 Ἔγραψα   τῇ   ἐκκλησίᾳ·   ἀλλ᾿   ὁ   φιλοπρωτεύων   αὐτῶν   Διοτρεφὴς   οὐκ    ἐπιδέχεται   ἡμᾶς.

10 Διὰ    τοῦτο,    ἐὰν   ἔλθω,   ὑπομνήσω   αὐτοῦ   τὰ   ἔργα   ἃ   ποιεῖ,   λόγοις   πονηροῖς   φλυαρῶν    ἡμᾶς·   καὶ   μὴ   ἀρκούμενος   ἐπὶ    τούτοις   οὔτε    αὐτὸς   ἐπιδέχεται   τοὺς    ἀδελφοὺς   καὶ   τοὺς    βουλομένους   κωλύει   καὶ   ἐκ   τῆς   ἐκκλησίας   ἐκβάλλει.

11 Ἀγαπητέ,   μὴ   μιμοῦ   τὸ   κακόν,   ἀλλὰ   τὸ  ἀγαθόν.   ὁ    ἀγαθοποιῶν   ἐκ   τοῦ   Θεοῦ   ἐστιν·   ὁ   κακοποιῶν   οὐχ   ἑώρακε   τὸν   Θεόν.

12 Δημητρίῳ   μεμαρτύρηται   ὑπὸ   πάντων   καὶ   ὑπ᾿   αὐτῆς   τῆς   ἀληθείας·   καὶ   ἡμεῖς   δὲ   μαρτυροῦμεν,  καὶ   οἴδατε   ὅτι   ἡ   μαρτυρία   ἡμῶν   ἀληθής   ἐστι.

13 Πολλὰ   εἶχον   γράφειν,   ἀλλ᾿   οὐ   θέλω   διὰ   μέλανος   καὶ   καλάμου   σοι γράψαι·

14 ἐλπίζω   δὲ   εὐθέως   ἰδεῖν   σε,   καὶ   στόμα   πρὸς   στόμα   λαλήσομεν.
15 Εἰρήνη  σοι.   ἀσπάζονταί  σε   οἱ   φίλοι.   ἀσπάζου  τοὺς   φίλους   κατ᾿   ὄνομα.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Γ΄ Ιω. 1-15

 

1 Ο     πρεσβύτερος    προς    τον    Γάϊο   τον   αγαπητό,    τον    οποίο    εγώ    αγαπώ   αληθινά.

2 Αγαπητέ,    σου    εύχομαι   σε   όλα    να    προοδεύεις    και    να    υγιαίνεις,   καθώς   και    η    ψυχή    σου    προχωρεί    καλά.

3 Χάρηκα     πολύ,    όταν     ήλθαν   αδελφοί    και    με    βεβαίωσαν   ότι    είσαι    στην   αλήθεια,    και    πραγματικά    η    ζωή   σου    είναι    σύμφωνη   με    την    αλήθεια.

4 Δεν    έχω    μεγαλύτερη    χαρά    από    το   να   ακούω    ότι   τα   παιδιά   μου     ζουν   σύμφωνα    με    την   αλήθεια.

5 Αγαπητέ,    ενεργείς   με   πιστότητα   σε    ό,τι    κάνεις   στους   αδελφούς,    άν   και   είναι   ξένοι.

6 Ανέφεραν   την    αγάπη   σου   ενώπιον    της    εκκλησίας.   Καλά    θα    κάνεις    να    τους    προπέμψεις    κατά    τρόπο   άξιο   του    Θεού,

7 διότι    βγήκαν    υπέρ   του    ονόματος   του    Χριστού,   χωρίς    να    δεχθούν    τίποτε   από    τους    εθνικούς.

8 Εμείς    έχουμε    καθήκον    να    βοηθάμε   τέτοια   πρόσωπα   για    να   γινώμεθα     συνεργάτες     στη    διάδοσι   της    αληθείας.

9 Έγραψα    στην    εκκλησία,   αλλ'    ο    Διοτρεφής,    ο    οποίος   αγαπά    να    κρατεί  τα    πρωτεία    μεταξύ    των,   δεν    μας    δέχεται.

10 Δια    τούτο,    όταν    έλθω,    θα    του    υπενθυμίσω   τα    έργα   που    κάνει,   με    το    να    φλυαρεί   εναντίον    μας   με   λόγια    πονηρά.   Και     μη    αρκούμενος    σ’   αυτά,    ούτε    αυτός     δέχεται   τους  αδελφούς    αλλά   και   εκείνους   που   θέλουν    να   τους    δεχθούν   τους    εμποδίζει    και    τους    διώχνει    από    την   εκκλησία.

11 Αγαπητέ,    μη   μιμήσαι   το   κακό   αλλά   το   καλό.    Εκείνος    που    κάνει    το   καλό    είναι   του    Θεού·   εκείνος    που    κάνει   το    κακό   δεν   έχει    ιδεί    τον    Θεό.

12 Ο     Δημήτριος   έχει    καλή    μαρτυρία    από    όλους    και    από     αυτήν   την    αλήθεια.    Εμείς    επίσης    δίνουμε    καλή    μαρτυρία   γι'    αυτόν    και    ξέρεις    ότι η     μαρτυρία     μας     είναι    αληθινή.

13 Πολλά   είχα    να    σου    γράψω,   αλλά    δεν    θέλω    να    σου   τα    γράψω    με   μελάνι   και   πέννα.

14 Ελπίζω   γρήγορα    να    σε    ιδώ    και    θα    μιλήσουμε   στόμα      με  στόμα.
15 Ειρήνη    να    είναι   μαζί    σου.   Σε   χαιρετούν   οι   φίλοι.   Χαιρέτησε   τους      φίλους    κατ'    όνομα.

 

Luke 19, 29-40, 22, 7-39

 

19, 29 And when he was come to Bethphage and Bethany unto the mount called the mount of Olives, he sent two of his disciples

30 And he said unto them, Go ye into the village over against you; and as soon as ye are entered into it, ye shall find a colt tied, whereon no man sat;

31 And if any man ask you, Why do ye loose it? you will answer as follows: "The Lord needs it".

32 And the messengers went and found him standing, as he had said unto them.

33 And when they had loosed the foal, his lord said unto them, Why loose ye the foal?

34 They said, "The Lord needs it."

35 They brought it to Jesus, and after they had laid their clothes on the colt, they put Jesus on it.

36 As he walked, they spread their clothes on the road.

37 And when he was come nigh unto the mount of Olives, all the disciples with joy began to praise God with a loud voice for all the miracles which they saw,

38 They said, Blessed is the King that cometh in the name of the Lord. Peace in heaven and glory in the highest.

39 And some of the Pharisees from among the multitude said unto him, Master, rebuke thy disciples.

40 He answered them, "I tell you, if they keep silent, the stones will shout."

22, 7 And the day of unleavened bread came, at which time they ought to sacrifice the Passover.

8 And Jesus sent Peter and John, saying, Go and prepare us the passover, that we may eat.

9 They said, "Where do you want us to prepare it?"

10 And he said unto them, When ye are come into the city, there shall meet you a man which shall hold a pitcher of water;

11 follow him into the house that he will enter and say to the host of the house, "The Master commands you, Where is the lodging, where I will eat the Passover with my disciples?"

12 And he will shew you a large upper room: there prepare ye.

13 And when they were gone, they found what he had said unto them: and they made ready the passover.

The last dinner

 14 And when the time was come, he sat down, and the twelve apostles with him.

15 And he said unto them, I have longed to eat this passover with you before I suffer;

16 For I say unto you, I will not eat it, until it be fulfilled in the kingdom of God.

17 And when he had taken the cup, he thanked God, saying,

18 Receive ye this, and divide it among yourselves: for I say unto you, I will not drink of this fruit of the vine, until the kingdom of God shall come.

19 And he took bread, and when he had given thanks unto God, he brake it, and gave it to them, saying, This is my body which is given for you: this do in remembrance of me.

20 And he took the cup after supper, and said, This cup is the new testament, which is sealed with my blood, which is shed for your sake.

21 But, behold, the hand of him that betrayeth me is with me on the table.

22 And the Son of man goeth, as it is determined: but woe unto that man through whom he is betrayed!

23 And they began to question among themselves, which of them it ought to be.

 

The really big one

 

24 And there was contention among them as to which of them should be greatest.

25 And he said unto them, The kings of the Gentiles exercise lordship over them; and they that exercise authority upon them are called benefactors.

26 But do not the same, but let the elder among you be as the younger, and the chief as a servant.

27 For who is greater, he that sitteth at meat, or he that serveth? Isn't he the one sitting at the table? But I am among you as a servant.

28 You are the ones who stayed with me during my trials;

29 and as the Father hath made a kingdom for me

30 And I have prepared for you to eat and drink at my table in my kingdom, and you shall sit on thrones judging the twelve tribes of Israel.

 

Peter's refusal is predicted

 

31 And the Lord said, Simon, Simon, did Satan desire to sift you as wheat,

32 But I have prayed for thee, that thy faith fail not thee; and when thou returnest, support thy brethren.

33 He saith unto him, Sir, I am ready to go with thee both into prison and to death.

34 Jesus saith unto him, I say unto thee, Peter, Before the cock crow, thou shalt deny me thrice, that thou knowest me not.

35 And he saith unto them, When I sent you without purse, and scrip, and shoes, lacked ye any thing? They did not say, "Nothing."

36 Then saith he unto them, But now he that hath an issue, let him take it, and likewise a purse: and he that hath no knife, let him sell his clothes, and buy them.

37 For I say unto you, That this that is written must yet be accomplished in me, And he was numbered among the transgressors: and thus the things concerning me are ended.

38 And they said unto him, Lord, behold, there are two knives here. He did not say, "Enough is enough."

 

Gethsemane

 

39 And he went out, and went, as he was wont, to the mount of Olives; and his disciples followed him.

 

III John 1-15

 

1 The elder to Gaius the Beloved, whom I truly love.

2 Beloved, I wish you all progress and healing, and your soul is well.

3 I was very happy when brothers came and assured me that you are in the truth, and indeed your life is in accordance with the truth.

4 I have no greater joy than hearing that my children live up to the truth.

5 Beloved, you act faithfully in what you do to your brothers and sisters, even though they are strangers.

6 They brought your love before the church. You will do well to refer them in a way worthy of God,

7 For they went out in the name of Christ, not receiving any of the Gentiles.

8 We have a duty to help such persons to become partners in spreading the truth.

9 I wrote to the church, but Diotrephes, who loves to keep the lead among them, does not accept us.

10 Wherefore, when I come, I will remind him of the works which he doeth, by speaking evil of us with wicked words. And not content with that, he does not accept the brothers but also those who want to accept them, he prevents them and expels them from the church.

11 Beloved, do not imitate evil but good. He who does good is of God; he who does evil has not seen God.

12 Demetrios has a good testimony from everyone and from this truth. We also bear good witness of him, and you know that our testimony is true.

13 I had many things to write to you, but I do not want to write to you in ink and pen.

14 I hope to see you soon and we will talk word of mouth.

15 Peace be with you. Friends greet you. Greet friends by name.