Μάρκ.  13,  31-14, 2

 

31 Ὁ     οὐρανὸς     καὶ     ἡ    γῆ    παρελεύσονται,    οἱ     δὲ    ἐμοὶ    λόγοι    οὐ    μὴ    παρελεύσονται.

32 Περὶ     δὲ     τῆς    ἡμέρας    ἐκείνης    ἢ   τῆς    ὥρας    οὐδεὶς   οἶδεν,   οὐδὲ     οἱ    ἄγγελοι    ἐν   οὐρανῷ,    οὐδὲ   ὁ    υἱός,   εἰ    μὴ   ὁ    πατήρ.

33 Βλέπετε,    ἀγρυπνεῖτε     καὶ    προσεύχεσθε·    οὐκ     οἴδατε    γὰρ   πότε    ὁ     καιρός    ἐστιν.

34 Ὡς    ἄνθρωπος    ἀπόδημος,    ἀφεὶς    τὴν     οἰκίαν     αὐτοῦ,    καὶ    δοὺς    τοῖς    δούλοις αὐτοῦ    τὴν    ἐξουσίαν,   καὶ    ἑκάστῳ   τὸ     ἔργον    αὐτοῦ,     καὶ     τῷ    θυρωρῷ     ἐνετείλατο    ἵνα    γρηγορῇ.

35 Γρηγορεῖτε    οὖν·    οὐκ     οἴδατε    γὰρ     πότε     ὁ    κύριος    τῆς    οἰκίας     ἔρχεται,    ὀψὲ    ἢ    μεσονυκτίου     ἢ    ἀλεκτοροφωνίας    ἢ    πρωΐ·

36 μὴ     ἐλθὼν     ἐξαίφνης      εὕρῃ       ὑμᾶς      καθεύδοντας.
37 Ἅ    δὲ    ὑμῖν    λέγω,    πᾶσι     λέγω·    γρηγορεῖτε.

12, 1 Ἣν    δὲ    τὸ    πάσχα     καὶ    τὰ   ἄζυμα     μετὰ    δύο    ἡμέρας.     Καὶ     ἐζήτουν    οἱ     ἀρχιερεῖς     καὶ     οἱ    γραμματεῖς    πῶς     αὐτὸν     ἐν     δόλῳ    κρατήσαντες     ἀποκτείνωσιν.

2 Ἔλεγον   δὲ   μὴ    ἐν    τῇ    ἑορτῇ,    μήποτε    θόρυβος     ἔσται   τοῦ   λαοῦ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Μάρκ.  13,  31-14, 2

 

11, 31 Ο     ουρανός     και     η    γη    θα    παρέλθουν,     οι    λόγοι    μου     όμως     δεν    θα   παρέλθουν.

32 Την     ημέρα     όμως     εκείνη    ή    την    ώρα    δεν     ξέρει    κανείς,     ούτε     οι    άγγελοι    στον     ουρανό     ούτε     ο     Υιός,    παρά     μόνον     ο     Πατέρας.

33 Προσέχετε,    αγρυπνείτε     και    προσεύχεσθε,     διότι     δεν     ξέρετε    πότε     είναι   ο καιρός.

34 Όπως    άν    ένας     άνθρωπος,    ο     οποίος    έφυγε      στη     ξενιτιά     και    άφησε    το    σπίτι     του     και    έδωκε     στους     δούλους    του     την    επιτήρησι,     στον     καθένα    το    έργο    του,     και     τον    θυρωρό    διέταξε     να     αγρυπνεί.

35 Αγρυπνείτε     λοιπόν,     διότι    δεν    ξέρετε    πότε     έρχεται     ο    κύριος     του     σπιτιού,    το     βράδυ     ή    τα    μεσάνυχτα     ή     όταν     λαλούν     οι     πετεινοί     ή    το    πρωΐ,

36 μήπως     έλθει    άξαφνα    και     σας     βρει     να     κοιμάσθε.
37 Εκείνα     που     λέγω      σ’    εσάς,    τα    λέγω     σε     όλους.     Αγρυπνείτε».

14,  1 Ύστερα     από    δύο    ημέρες     ήτο     η    εορτή     του     πάσχα     και    των     αζύμων.     Και ζητούσαν     οι     αρχιερείς     και     οι    γραμματείς     σε    τρόπο    να     τον    συλλάβουν    με δόλο      και    να     τον     σκοτώσουν.

2 Διότι    έλεγαν    να     μη     τον    συλλάβουν     κατά    την     εορτή,     μήπως     γίνει θόρυβος    εκ     μέρους     του     λαού.

 

Α΄ Ἰω.  1, 8-2,  6

 

1, 8 Ἐὰν    εἴπωμεν     ὅτι     ἁμαρτίαν       οὐκ    ἔχομεν,     ἑαυτοὺς     πλανῶμεν     καὶ    ἡ     ἀλήθεια    οὐκ     ἔστιν      ἐν     ἡμῖν.

9 Ἐὰν     ὁμολογῶμεν    τὰς    ἁμαρτίας     ἡμῶν,    πιστός     ἐστι      καὶ    δίκαιος,     ἵνα     ἀφῇ     ἡμῖν    τὰς    ἁμαρτίας     καὶ    καθαρίσῃ     ἡμᾶς     ἀπὸ     πάσης     ἀδικίας.
10 Ἐὰν     εἴπωμεν     ὅτι     οὐχ     ἡμαρτήκαμεν,    ψεύστην    ποιοῦμεν     αὐτόν,    καὶ    ὁ    λόγος     αὐτοῦ     οὐκ    ἔστιν     ἐν     ἡμῖν.

2, 1 Τεκνία    μου,    ταῦτα    γράφω     ὑμῖν    ἵνα    μὴ    ἁμάρτητε·    καὶ    ἐάν    τις     ἁμάρτῃ,   παράκλητον     ἔχομεν    πρὸς    τὸν    πατέρα,    Ἰησοῦν     Χριστὸν      δίκαιον·

2 καὶ    αὐτὸς   ἱλασμός     ἐστι      περὶ    τῶν     ἁμαρτιῶν    ἡμῶν,     οὐ    περὶ     τῶν    ἡμετέρων    δὲ    μόνον,     ἀλλὰ     καὶ    περὶ     ὅλου     τοῦ    κόσμου.

 

Η     υπακοή     μαρτυρεί     γνώσι    του    Ιησού     Χριστού

 

3 Καὶ    ἐν     τούτῳ    γινώσκομεν    ὅτι    ἐγνώκαμεν     αὐτόν,    ἐὰν     τὰς     ἐντολὰς     αὐτοῦ     τηρῶμεν.

4 Ὁ     λέγων,     ἔγνωκα     αὐτόν,     καὶ     τὰς     ἐντολὰς     αὐτοῦ     μὴ    τηρῶν,     ψεύστης    ἐστί,    καὶ     ἐν     τούτῳ     ἡ     ἀλήθεια      οὐκ    ἔστιν·

5 ὃς    δ᾿    ἂν    τηρῇ     αὐτοῦ     τὸν     λόγον,    ἀληθῶς     ἐν     τούτῳ    ἡ    ἀγάπη     τοῦ     Θεοῦ    τετελείωται.    Ἐν    τούτῳ     γινώσκομεν     ὅτι     ἐν     αὐτῷ     ἐσμεν.

6 Ὁ    λέγων    ἐν    αὐτῷ    μένειν    ὀφείλει,    καθὼς    ἐκεῖνος     περιεπάτησε,    καὶ     αὐτὸς     οὕτω    περιπατεῖν.

 

 

 

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Α΄ Ιω.  1, 8-2, 6

 

1, 8 Εάν    πούμε     ότι    δεν     έχουμε     αμαρτία,    πλανούμε     τον     εαυτό     μας     και     η    αλήθεια     δεν     είναι     μέσα     μας.

9 Εάν     ομολογούμε     τις     αμαρτίες     μας,     αυτός     είναι     αξιόπιστος     και     δίκαιος,   ώστε     να    μας     συγχωρήσει     τις    αμαρτίες   και     να     μας     καθαρίσει     από    κάθε    αδικία.
10 Εάν    πούμε     ότι     δεν     έχουμε    αμαρτήσει,     τον    κάνουμε    ψεύτη     και     ο    λόγος   του     δεν     είναι     μέσα     μας.

2, 1 Παιδιά    μου,     αυτά     σας     τα     γράφω     για    να     μη    αμαρτήσετε.    Αλλ’    εάν     κανείς     αμαρτήσει,     έχουμε     Παράκλητο     προς     τον     Πατέρα     τον     Ιησού     Χριστό,    τον    δίκαιο·

2 αυτός     είναι     ιλασμός     των    αμαρτιών     μας     και     όχι    μόνο    των     δικών    μας     αλλά     και     όλου     του     κόσμου.

 

Η     υπακοή    μαρτυρεί     γνώση     του    Ιησού     Χριστού

 

3 Με    τούτο     μπορούμε    να    είμεθα    βέβαιοι     ότι    τον     γνωρίσαμε:    εὰν   τηρούμε     τις     εντολές     του.

4 Εκείνος      που    λέγει,     «Τον     εγνώρισα»,    αλλά   δεν     τηρεί     τις     εντολές    του,    είναι     ψεύτης      και    δεν    υπάρχει    μέσα     του     η     αλήθεια.

5 Αλλ’    εκείνον,     ο     οποίος     τηρεί     τον     λόγο      του,     σ’  αυτόν     πραγματικά    η    αγάπη     για     τον    Θεό     είναι    τελεία.    Με     τούτο     μπορούμε    να    γνωρίζουμε     ότι    είμεθα      εν     αυτώ:

6 Όποιος    λέγει    ότι    μένει     εν     αυτώ,     οφείλει      να     ζει     όπως     έζησε    και     ο    Χριστός.

 

Mark. 13, 31-14, 2

 

11, 31 Heaven and earth will pass away, but my words will not pass away.

32 But of that day or hour knoweth no man, no, not the angels of heaven, but my Father only.

33 Watch, watch and pray, for you do not know when the time is.

34 As if a man had gone into exile, and had left his house, and had given to his servants the oversight, and to every man his work, and the porter to watch.

35 Watch therefore, for ye know not when the master of the house cometh, at night, or at midnight, or when the roosters crow, or in the morning;

36 lest he come suddenly and find you asleep.

37 What I say to you I say to all. "Watch out."

14, 1 After two days was the feast of the Passover and the unleavened bread. And the chief priests and scribes sought to lay hands on him, and to put him to death.

2 For they said not to arrest him at the feast, lest there be a tumult of the people.

Α΄ Ιω. 1, 8-2, 6

1, 8 If we say that we have no sin, we are deceiving ourselves and the truth is not in us.

9 If we confess our sins, he is faithful and just to forgive us our sins and to cleanse us from all unrighteousness.

10 If we say that we have not sinned, we make him a liar, and his word is not in us.

2, 1 My children, I write these things to you so that you may not sin. But if any man sin, we have a righteousness unto the Father, Jesus Christ;

2 This is the atonement for our sins and not only for ours but for the whole world.

 

Obedience testifies to the knowledge of Jesus Christ

 

3 With this we can be sure that we have known him: if we keep his commandments.

4 He that saith, I know him, and keepeth not his commandments, is a liar, and the truth is not in him.

5 But he that keepeth his word, in him verily is the love of God perfected: hereby know we that we are in him. With this we can know that we are in it:

6 He that saith he abideth in him ought himself also ought to live after Christ.