Ματθ.  11, 27-30

 

27 Πάντα     μοι     παρεδόθη     ὑπὸ      τοῦ     πατρός      μου·     καὶ    οὐδεὶς     ἐπιγινώσκει     τὸν     υἱὸν    εἰ      μὴ     ὁ    πατήρ,     οὐδὲ      τὸν      πατέρα    τις     ἐπιγινώσκει      εἰ     μὴ     ὁ     υἱὸς      καὶ     ᾧ      ἐὰν     βούληται     ὁ      υἱὸς     ἀποκαλύψαι.

28 Δεῦτε     πρός     με     πάντες    οἱ     κοπιῶντες     καὶ     πεφορτισμένοι,    κἀγὼ     ἀναπαύσω      ὑμᾶς.

29 Ἄρατε     τὸν     ζυγόν     μου    ἐφ᾿    ὑμᾶς    καὶ     μάθετε    ἀπ᾿     ἐμοῦ,      ὅτι    πρᾷός      εἰμι     καὶ      ταπεινὸς     τῇ      καρδίᾳ,     καὶ     εὑρήσετε     ἀνάπαυσιν     ταῖς     ψυχαῖς      ὑμῶν·
30 ὁ     γὰρ     ζυγός     μου     χρηστὸς     καὶ       τὸ     φορτίον     μου     ἐλαφρόν     ἐστιν.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Ματθ.  11, 27-30

 

27 «Όλα     μου      παρεδόθησαν      από      τον       Πατέρα      μου      και     κανείς     δεν     γνωρίζει     καλά      τον      Υιό,      παρά      ο     Πατέρας,      ούτε     τον     Πατέρα      γνωρίζει     καλά     κανείς,      παρά      ο     Υιός      και     εκείνος     στον     οποίο      θέλει      ο      Υιός     να     τον     αποκαλύψει.

28 Ελάτε      σ’     εμένα    όλοι      σεις,      που      είσθε      κουρασμένοι     και      φορτωμένοι,      και     εγώ      θα      σας      δώσω     ανάπαυσι.

29 Σηκώστε    επάνω       σας      τον      ζυγό      μου      και      μάθετε      από      εμένα,      ότι     είμαι     πράος      και      ταπεινός       στην      καρδιά     και      θα     βρείτε     ανάπαυσι      στις     ψυχές     σας.     Ο     ζυγός     μου     είναι      απαλός      και      το     φορτίο     μου     ελαφρό».

 

Ἑβρ.   13, 7-16

 

7 Μνημονεύετε     τῶν    ἡγουμένων     ὑμῶν,     οἵτινες     ἐλάλησαν     ὑμῖν     τὸν    λόγον    τοῦ      Θεοῦ,     ὧν     ἀναθεωροῦντες     τὴν     ἔκβασιν     τῆς    ἀναστροφῆς     μιμεῖσθε     τὴν     πίστιν.

8 Ἰησοῦς     Χριστὸς     χθὲς     καὶ     σήμερον     ὁ     αὐτὸς     καὶ     εἰς    τοὺς    αἰῶνας.

9 Διδαχαῖς    ποικίλαις     καὶ    ξέναις     μὴ    παραφέρεσθε·    καλὸν    γὰρ    χάριτι βεβαιοῦσθαι    τὴν     καρδίαν,     οὐ    βρώμασιν,     ἐν     οἷς    οὐκ    ὠφελήθησαν     οἱ    περιπατήσαντες.

10 Ἔχομεν     θυσιαστήριον    ἐξ    οὗ    φαγεῖν     οὐκ    ἔχουσιν     ἐξουσίαν      οἱ     τῇ     σκηνῇ   λατρεύοντες·

11 ὧν     γὰρ     εἰσφέρεται    ζῴων     τὸ    αἷμα    περὶ    ἁμαρτίας     εἰς    τὰ    Ἅγια    διὰ    τοῦ    ἀρχιερέως,    τούτων     τὰ    σώματα    κατακαίεται     ἔξω    τῆς    παρεμβολῆς·

12 διὸ    καὶ    Ἰησοῦς,    ἵνα     ἁγιάσῃ    διὰ    τοῦ    ἰδίου     αἵματος    τὸν    λαόν,    ἔξω    τῆς πύλης    ἔπαθε.

13 Τοίνυν    ἐξερχώμεθα    πρὸς     αὐτὸν    ἔξω    τῆς    παρεμβολῆς     τὸν    ὀνειδισμὸν    αὐτοῦ     φέροντες·

14 οὐ     γὰρ     ἔχομεν     ὧδε     μένουσαν    πόλιν,     ἀλλὰ     τὴν    μέλλουσαν     ἐπιζητοῦμεν.

15 Δι'    αὐτοῦ    οὖν     ἀναφέρωμεν     θυσίαν     αἰνέσεως    διὰ     παντὸς     τῷ     Θεῷ,     τοῦτ'    ἔστι     καρπὸν     χειλέων     ὁμολογούντων     τῷ    ὀνόματι     αὐτοῦ.

16 Τῆς    δὲ     εὐποιΐας     καὶ     κοινωνίας     μὴ    ἐπιλανθάνεσθε·     τοιαύταις     γὰρ θυσίαις     εὐαρεστεῖται      ὁ      Θεός.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Εβρ.  13, 7-16

 

7 Να    θυμάσθε      τους     προϊσταμένους     σας,     οι      οποίοι     σας    κήρυξαν     το     λόγο     του      Θεού.     Εξετάζετε     την    έκβασι     της     ζωής      τους     και    μιμείσθε     την     πίστι     τους.

8 Ο     Ιησούς     Χριστός     είναι     ο     ίδιος     χθες     και     σήμερα    και     αιωνίως.

9 Μη     παρασύρεσθε     από    διάφορες      και    ξένες     διδασκαλίες.     Είναι     καλό    η    καρδιά      να     ενισχύεται     με      την    χάρι      και     όχι     με     φαγητά,     από      τα     οποία     δεν είδαν    καμμία    ωφέλεια     όσοι     βασίζονται     σ’    αυτά.

10 Έχουμε     θυσιαστήριο,     από     το     οποίο     δεν     έχουν    δικαίωμα    να     φάγουν     όσοι     λατρεύουν      στη     σκηνή.

11 Τα    σώματα    των      ζώων,     των      οποίων    το     αίμα    φέρεται     υπό      του    αρχιερέως    στα     Άγια     των      Αγίων     για    τις     αμαρτίες,     κατακαίονται    έξω     από      το     στρατόπεδο.

12 Δια      τούτο     και      ο    Ιησούς     για     να     αγιάσει     τον     λαό     με     το     δικό     του    αίμα,    έπαθε      έξω      από     την     πύλη.

13 Άς     εξερχώμεθα     λοιπόν      προς    αυτό       έξω     από     το     στρατόπεδο,     βαστάζοντες      τον     ονειδισμό     του.

14 Διότι    δεν      έχουμε     εδώ     μόνιμη     πόλι    αλλά    λαχταρούμε     την    μέλλουσα.

15 Δι’    αυτού     λοιπόν,    άς    προσφέρουμε     πάντοτε    στο     Θεό     θυσία      από     ύμνους,     τον     καρπό      δηλαδή     των    χειλέων     μας,    τα     οποία    ομολογούν     το     όνομά     του.

16 Μη    λησμονάτε     να    κάνετε      το     καλό     και     να     διαθέτετε     από    ό,τι     έχετε    και     σε   άλλους,     διότι     σε     τέτοιες     θυσίες     ευχαριστείται     ο     Θεός.

 

Matt. 11, 27-30

 

27 All things were delivered unto me of my Father, and no man knoweth the Son, save the Father, and no man knoweth the Father, save the Son, and he to whomsoever the Son will reveal him.

28 Come unto me, all ye that labor and are heavy laden, and I will give you rest.

29 Lift up your yoke upon you, and learn of me, for I am meek and lowly in heart: and ye shall find rest unto your souls. My balance is soft and my load is light ".

 

Heb. 13, 7-16

 

7 Remember your superiors, who preached the word of God to you. Examine the outcome of their lives and imitate their faith.

8 Jesus Christ is the same yesterday, today, and forever.

9 Do not be seduced by various foreign teachings. It is good for the heart to be strengthened by grace and not by food, from which those who rely on it saw no benefit.

10 We have an altar, from which those who worship on stage have no right to eat.

11 The bodies of the beasts whose blood is brought under the high priest to the Holy of Holies for sins are burned outside the camp.

12 Wherefore Jesus also, that he might sanctify the people with his own blood, suffered at the gate.

13 Let us therefore go out of the camp unto him, bearing his shame.

14 Because we do not have a permanent city here but we long for the future.

15 Wherefore, let us always offer unto God a sacrifice of hymns, that is, the fruit of our lips, which confess his name.

16 Do not forget to do good and to give of what you have to others, for in such sacrifices God is pleased.