Λουκᾶ  7,  11-16

 

11 Καὶ     ἐγένετο       ἐν     τῷ      ἑξῆς     ἐπορεύετο     εἰς     πόλιν     καλουμένην    Ναΐν·   καὶ    συνεπορεύοντο      αὐτῷ     οἱ      μαθηταὶ     αὐτοῦ      ἱκανοὶ      καὶ      ὄχλος    πολύς.

12 Ὡς   δὲ     ἤγγισε     τῇ      πύλῃ      τῆς     πόλεως,      καὶ     ἰδοὺ     ἐξεκομίζετο     τεθνηκὼς     υἱὸς     μονογενὴς      τῇ    μητρὶ     αὐτοῦ,      καὶ   αὕτη     ἦν      χήρα,     καὶ     ὄχλος     τῆς     πόλεως     ἱκανὸς      ἦν     σὺν     αὐτῇ.

13 Καὶ      ἰδὼν      αὐτὴν     ὁ     Κύριος      ἐσπλαγχνίσθη      ἐπ᾿     αὐτῇ      καὶ     εἶπεν     αὐτῇ·     μὴ     κλαῖε·

14 καὶ     προσελθὼν      ἥψατο      τῆς      σοροῦ,      οἱ     δὲ     βαστάζοντες      ἔστησαν,     καὶ     εἶπε·     νεανίσκε,      σοὶ      λέγω,     ἐγέρθητι.

15 Καὶ     ἀνεκάθισεν      ὁ     νεκρὸς      καὶ    ἤρξατο      λαλεῖν,      καὶ     ἔδωκεν     αὐτὸν     τῇ     μητρὶ     αὐτοῦ.
16 Ἔλαβε     δὲ     φόβος     πάντας      καὶ     ἐδόξαζον      τὸν      Θεόν,     λέγοντες    ὅτι     προφήτης     μέγας     ἐγήγερται      ἐν      ἡμῖν,     καὶ     ὅτι     ἐπεσκέψατο      ὁ      Θεὸς      τὸν     λαὸν     αὐτοῦ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκά   7,  11-16

 

11 Την      επομένη     πήγε    σε   μία     πόλι      που    ωνομάζετο      Ναΐν      και     μαζί      του    πήγαιναν     και     οι     μαθητές      του      και      πολύς    κόσμος.

12 Μόλις     πλησίασε      στη      πύλη     της      πόλεως,      μετεφέρετο     έξω      ένας νεκρός     που      ήτο   το     μόνο     παιδί      της      μητέρας      του      η     οποία      ήτο     χήρα.     Και πολλοί     από     την     πόλι     ήσαν     μαζί     της.

13 Μόλις     ο     Κύριος      την     είδε,      την     σπλαγχνίσθηκε     και     της      είπε,    «Μην     κλαις».

14Προχώρησε    και      έπιασε      το      φέρετρο,     εκείνοι     δε     που     το    βάσταζαν     στάθηκαν.    Αυτός     είπε,     «Νεανίσκε,     σου     λέγω,     σήκω».

15 Και      ανεκάθησε       ο     νεκρός      και    άρχισε      να     μιλά      και      ο      Ιησούς     τον   παρέδωκε     στη    μητέρα    του.

16 Όλους     δε     τους     κατέλαβε     φόβος      και     δόξαζαν    τον      Θεό    και     έλεγαν,     «Προφήτης     μεγάλος     εμφανίσθηκε     μεταξύ     μας»    και       «Ο     Θεός     επισκέφθηκε     τον      λαό    του».

 

 

Β΄ Κορ.  11, 31 -12, 9

 

11,  31 Ὁ    Θεὸς     καὶ     πατὴρ     τοῦ      Κυρίου    ἡμῶν     Ἰησοῦ     Χριστοῦ     οἶδεν,    ὁ     ὢν εὐλογητὸς      εἰς      τοὺς      αἰῶνας,      ὅτι     οὐ    ψεύδομαι.

32 Ἐν   Δαμασκῷ     ὁ     ἐθνάρχης    Ἀρέτα      τοῦ      βασιλέως     ἐφρούρει      τὴν Δαμασκηνῶν      πόλιν      πιάσαι      με   θέλων,
33 καὶ     διὰ      θυρίδος      ἐν     σαργάνῃ      ἐχαλάσθην      διὰ      τοῦ      τείχους      καὶ      ἐξέφυγον τὰς      χεῖρας    αὐτοῦ.

9, 1 Καυχάσθαι     δὴ      οὐ       συμφέρει     μοι·     ἐλεύσομαι     γὰρ      εἰς     ὀπτασίας     καὶ     ἀποκαλύψεις     Κυρίου.

2 Οἶδα     ἄνθρωπον      ἐν      Χριστῷ      πρὸ      ἐτῶν     δεκατεσσάρων·     εἴτε      ἐν    σώματι     οὐκ     οἶδα,      εἴτε     ἐκτὸς      τοῦ     σώματος      οὐκ    οἶδα,      ὁ     Θεὸς    οἶδεν·      ἁρπαγέντα      τὸν τοιοῦτον     ἕως      τρίτου     οὐρανοῦ.

3 Καὶ    οἶδα      τὸν     τοιοῦτον    ἄνθρωπον·     εἴτε     ἐν      σώματι     εἴτε      ἐκτὸς     τοῦ     σώματος     οὐκ      οἶδα,      ὁ      Θεὸς     οἶδεν·

4 ὅτι    ἡρπάγη      εἰς     τὸν      παράδεισον      καὶ     ἤκουσεν     ἄρρητα     ρήματα,     ἃ    οὐκ     ἐξὸν      ἀνθρώπῳ    λαλῆσαι.

5 Ὑπὲρ     τοῦ     τοιούτου    καυχήσομαι,     ὑπὲρ    δὲ    ἐμαυτοῦ      οὐ      καυχήσομαι      εἰ     μὴ    ἐν     ταῖς      ἀσθενείαις    μου.

6 Ἐὰν     γὰρ      θελήσω      καυχήσασθαι,     οὐκ     ἔσομαι     ἄφρων·     ἀλήθειαν     γὰρ    ἐρῶ·     φείδομαι      δὲ      μή      τις     εἰς      ἐμὲ    λογίσηται      ὑπὲρ      ὃ    βλέπει     με     ἢ     ἀκούει     τι     ἐξ     ἐμοῦ.

7 Καὶ     τῇ     ὑπερβολῇ      τῶν     ἀποκαλύψεων       ἵνα      μὴ     ὑπεραίρωμαι,     ἐδόθη     μοι     σκόλοψ     τῇ     σαρκί,     ἄγγελος     σατᾶν,     ἵνα     με    κολαφίζῃ     ἵνα     μὴ      ὑπεραίρωμαι.

8 Ὑπὲρ     τούτου      τρὶς     τὸν    Κύριον     παρεκάλεσα     ἵνα     ἀποστῇ     ἀπ᾿     ἐμοῦ·

9 καὶ     εἴρηκέ     μοι·     ἀρκεῖ     σοι      ἡ    χάρις     μου·     ἡ     γὰρ     δύναμίς      μου     ἐν     ἀσθενείᾳ    τελειοῦται.     Ἥδιστα     οὖν     μᾶλλον     καυχήσομαι     ἐν     ταῖς     ἀσθενείαις      μου,      ἵνα     ἐπισκηνώσῃ      ἐπ᾿     ἐμὲ     ἡ     δύναμις      τοῦ    Χριστοῦ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Β΄ Κορ.  11, 31 -12, 9

 

11, 31 Ο      Θεός     και     Πατέρας      του      Κυρίου      μας     Ιησού    Χριστού,   που     είναι ευλογητός     αιωνίως,     ξέρει     ότι    δεν     ψεύδομαι.

32  Στη    Δαμασκό     ο    εθνάρχης     του     βασιλέως      Αρέτα      φρουρούσε      την πόλι     της     Δαμασκού,     επειδή     ήθελε     να    με     πιάσει,
33 αλλά     με    κατέβασα     από    ένα    παράθυρο     μέσα     σε    καλάθι,     από    το     τείχος,    και     ξέφυγα     από     τα     χέρια    του.

9,  1 Το     να     καυχώμαι     λοιπόν     δεν     είναι    συμφέρον    μου,     αλλά      θα    έλθω   σε     οπτασίες      και     αποκαλύψεις     του    Κυρίου.

2 Ξέρω    ένα     άνθρωπο     χριστιανό     ο     οποίος     προ     δεκατεσσάρων     ετών –   είτε    με      το     σώμα,     δεν     ξέρω,     είτε    εκτός     του     σώματος,     δεν     ξέρω,     ο     Θεός      ξέρει – αρπάχθηκε     έως      τον     τρίτο     ουρανό.

3 Και      ξέρω      ότι      ο     άνθρωπος     εκείνος –    είτε     με     το      σώμα     είτε      εκτός     του     σώματος     δεν     ξέρω,     ο     Θεός     ξέρει –

4 αρπάχθηκε    στο    παράδεισο     και     άκουσε      ανέκφραστα     λόγια      τα     οποία     δεν      επιτρέπεται      να     επαναλάβει     άνθρωπος.

5 Για    ένα     τέτοιον     άνθρωπο     θα     καυχηθώ,     για     τον      εαυτό    μου     όμως      δεν     θα     καυχηθώ,     παρά     μόνον      για     τις    αδυναμίες    μου.

6 Αλλά      και     εάν     θελήσω     να     καυχηθώ,     δεν     θα    είμαι     ανόητος,     διότι    θα    πω     την      αλήθεια,    το      αποφεύγω      όμως     μήπως     με    θεωρήσει     κανείς      ανώτερο     από     ό,τι      βλέπει      σ’     εμένα      ή     ακούει    από     εμένα.

7 Και     για     να     μη      υπερηφανεύομαι     για     τις      πολλές     αποκαλύψεις,     μου δόθηκε     ένα      αγκάθι     στο     σώμα,     ένας      άγγελος     του     Σατανά,    για     να     με ραπίζει,   για   να   μη    υπερηφανεύομαι.

8 Τρεις      φορές      παρεκάλεσα      τον     Κύριο      γι’     αυτό,      για     να     φύγει     από     εμένα.

9 Και      μου     είπε,     «Σου     είναι     αρκετή      η     χάρις     μου,     διότι    η     δύναμίς    μου φανερώνεται    τελεία      εκεί   που     υπάρχει    αδυναμία».     Πολύ       ευχαρίστως λοιπόν      θα     καυχηθώ    μάλλον     για     τις     αδυναμίες     μου,     για     να     κατασκηνώσει    σ’  εμένα      η     δύναμις      του      Χριστού.

 

Luke 7, 11-16

 

11 The next day he went to a town called Nain, and his disciples and many people went with him.

12 As he approached the gate of the city, a dead man was brought out, who was the only child of his mother who was a widow. And many from the city were with her.

13 And when the Lord saw her, he had compassion on her, and said unto her, Weep not.

14He went and grabbed the coffin, and those who were carrying it stood. He said, "Young man, I tell you, get up."

15 And the dead man rose up and began to speak, and Jesus handed him over to his mother.

16 And they were all afraid, and glorified God, saying, That a great prophet is risen up among us, and that God hath visited his people.

 

2 Cor. 11, 31 -12, 9

 

11, 31 The God and Father of our Lord Jesus Christ, who is eternally blessed, knows that I do not lie.

32 In Damascus the king of Aretha's patriarch was guarding the city of Damascus, because he wanted to capture me,

33 but I came down from a window into a basket from the wall, and escaped from his hands.

9, 1 It is not in my interest to boast, but I will come to the visions and revelations of the Lord.

2 I know a Christian man who fourteen years ago - either with the body, I do not know, or outside the body, I do not know, God knows - was caught up to the third heaven.

3 And I know that man - whether in the body or out of the body, I do not know, God knows -

4 was seized in paradise and heard unspoken words which man is not allowed to repeat.

5 For such a man I will boast, but for myself I will not boast, except for my weaknesses.

6 But even if I should boast, I will not be a fool, for I will tell the truth, but I avoid it lest anyone consider me superior to what they see in me or hear from me.

7 And in order not to boast about the many revelations, I was given a thorn in the flesh, an angel of Satan, to rape me, so that I would not boast.

8 Three times I begged the Lord for this, that he might depart from me.

9 And he said unto me, My grace is sufficient for thee: for my strength is made perfect in weakness. So I will rather boast about my weaknesses, so that the power of Christ may encamp in me.