Λουκᾶ  20,  46-21, 4, 8, 8

 

20, 46 προσέχετε   ἀπὸ    τῶν   γραμματέων   τῶν   θελόντων   περιπατεῖν    ἐν    στολαῖς    καὶ     φιλούντων   ἀσπασμοὺς     ἐν   ταῖς   ἀγοραῖς     καὶ   πρωτοκαθεδρίας    ἐν   ταῖς    συναγωγαῖς     καὶ    πρωτοκλισίας    ἐν   τοῖς     δείπνοις,
47 οἳ    κατεσθίουσι   τὰς    οἰκίας   τῶν  χηρῶν   καὶ   προφάσει    μακρὰ   προσεύχονται· οὗτοι    λήψονται    περισσότερον    κρῖμα.

21, 1 Ἀναβλέψας   δὲ   εἶδε   τοὺς   βάλλοντας   τὰ   δῶρα    αὐτῶν    εἰς   τὸ    γαζοφυλάκιον   πλουσίους·

2 εἶδε   δέ   τινα   χήραν   πενιχρὰν   βάλλουσαν    ἐκεῖ   δύο   λεπτά,

3 καὶ   εἶπεν·   ἀληθῶς    λέγω    ὑμῖν    ὅτι    ἡ    χήρα   ἡ  πτωχὴ   αὕτη    πλεῖον    πάντων   ἔβαλεν·

4 ἅπαντες   γὰρ   οὗτοι   ἐκ   τοῦ   περισσεύοντος   αὐτοῖς   ἔβαλον   εἰς   τὰ   δῶρα   τοῦ    Θεοῦ,   αὕτη   δὲ   ἐκ   τοῦ   ὑστερήματος   αὐτῆς   ἅπαντα   τὸν   βίον   ὃν   εἶχεν    ἔβαλε.

8,  1 Καὶ    ἐγένετο    ἐν   τῷ   καθεξῆς    καὶ   αὐτὸς    διώδευε   κατὰ   πόλιν   καὶ   κώμην    κηρύσσων    καὶ    εὐαγγελιζόμενος   τὴν    βασιλείαν   τοῦ   Θεοῦ,   καὶ    οἱ    δώδεκα σὺν    αὐτῷ,

2 καὶ   γυναῖκές   τινες   αἳ   ἦσαν   τεθεραπευμέναι    ἀπὸ    νόσων   καὶ   μαστίγων     καὶ     πνευμάτων    πονηρῶν    καὶ    ἀσθενειῶν,   Μαρία    ἡ   καλουμένη Μαγδαληνή,   ἀφ᾿  ἧς   δαιμόνια   ἑπτὰ    ἐξεληλύθει,

3 καὶ   Ἰωάννα   γυνὴ   Χουζᾶ   ἐπιτρόπου   Ἡρῴδου,   καὶ   Σουσάννα   καὶ   ἕτεραι   πολλαί,   αἵτινες   διηκόνουν   αὐτῷ    ἀπὸ   τῶν   ὑπαρχόντων   αὐταῖς.

 

Η  παραβολή   του   σπορέως

 

4 Συνιόντος   δὲ   ὄχλου  πολλοῦ   καὶ   τῶν   κατὰ   πόλιν   ἐπιπορευομένων   πρὸς    αὐτὸν    εἶπε    διὰ    παραβολῆς·

5 ἐξῆλθεν    ὁ   σπείρων   τοῦ   σπεῖραι   τὸν   σπόρον  αὐτοῦ.  καὶ   ἐν  τῷ   σπείρειν   αὐτὸν   ὃ    μὲν   ἔπεσε  παρὰ   τὴν    ὁδόν,   καὶ   κατεπατήθη,   καὶ   τὰ   πετεινὰ   τοῦ   οὐρανοῦ   κατέφαγεν   αὐτό·

6 καὶ   ἕτερον   ἔπεσεν   ἐπὶ   τὴν   πέτραν,   καὶ   φυὲν    ἐξηράνθη   διὰ   τὸ   μὴ   ἔχειν  ἰκμάδα·

7 καὶ    ἕτερον   ἔπεσεν   ἐν   μέσῳ   τῶν   ἀκανθῶν,   καὶ   συμφυεῖσαι  αἱ    ἄκανθαι    ἀπέπνιξαν    αὐτό.

8 Καὶ    ἕτερον   ἔπεσεν   εἰς   τὴν  γῆν   τὴν   ἀγαθήν,   καὶ    φυὲν   ἐποίησε   καρπὸν   ἑκατονταπλασίονα.   Ταῦτα   λέγων   ἐφώνει·   ὁ   ἔχων   ὦτα    ἀκούειν    ἀκουέτω.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκά  20, 46-21, 4, 8, 8

 

20, 46 «Προσέχετε    τους    γραμματείς,    στους   οποίους    αρέσει   να   κυκλοφορούν    στολισμένοι    και    αγαπούν    τους    χαιρετισμούς   στις   αγορές,   τις     πρωτοκαθεδρίες     στις     συναγωγές     και   στις    πρώτες   θέσεις    στα   δείπνα,     
47 οι     οποίοι    κατατρώγουν     τα  σπίτια  των   χηρών    και  για   πρόφασι    κάνουν    μακρές    προσευχές.   Αυτοί    θα    λάβουν    μεγαλυτέρα   τιμωρία».

21, 1 Σήκωσε   τα    μάτια   του   και   είδε    τους   πλουσίους   να    βάζουν  τα   δώρά   τους    στο   θησαυροφυλάκιο.

2 Είδε    και    μία    πτωχή    χήρα    να   βάζει    εκεί   δύο   λεπτά

3 και    είπε,    «Αλήθεια     σας    λέγω,    ότι    η    χήρα    αυτή   η   πτωχή   έβαλε   περισσότερα   από     όλους,

4 διότι   όλοι   αυτοί   έβαλαν   από    το   περίσευμά   τους     στα   δώρα    του    Θεού,    ενώ    αυτή    από    το    υστέρημά    της    έβαλε    όλα    όσα    είχε   για    την    συντήρησί    της».

8, 1 Ύστερα     από   αυτά    περιώδευε    από   πόλι    σε   πόλι    και   από    χωριό    σε    χωριό    και    κήρυττε    το   χαρμόσυνο  άγγελμα   της   βασιλείας   του    Θεού.

2 Οι   δώδεκα    ήσαν    μαζί   του    και    μερικές    γυναίκες    που    είχαν    θεραπευθεί   από     πνεύματα   πονηρά    και      από    ασθένειες,    η    Μαρία    η    ονομαζομένη Μαγδαληνή,    από    την    οποία    είχαν   βγει   επτά    δαιμόνια,

3 και    η    Ιωάννα    η   σύζυγος    του    Χουζά,    ο   οποίος   ήτο   επίτροπος    του    Ηρώδη,   και     η     Σουσάννα    και   άλλες   πολλές    που   τον   βοηθούσαν    με     τα    υπάρχοντά τους.

 

Η    παραβολή    του    σπορέως

 

4 Όταν    μαζεύτηκε    πολύς    κόσμος   και     οι    άνθρωποι    απὀ     τις   πόλεις    συνέρρεαν    προς   αυτόν,

5 μίλησε   με    παραβολή:   «Βγήκε     ο   γεωργός   για    να    σπείρει    τον    σπόρο του.     Και     ενώ    έσπερνε,     μερικοί    σπόροι    έπεσαν    κοντά     στο    δρόμο   και    καταπατήθηκαν    και    τα   πτηνά   του    ουρανού   τους   έφαγαν·

6 άλλοι    έπεσαν    σε   πετρώδες   έδαφος     και    όταν    φύτρωσαν,    ξεράθηκαν,    διότι    δεν    είχαν   υγρασία·

7 άλλοι    έπεσαν    ανάμεσα   στα    αγκάθια    και    όταν   φύτρωσαν   τα    αγκάθια,   τους     έπνιξαν    τελείως·

8 και    άλλοι    έπεσαν    σε   καλό   έδαφος    και    φύτρωσαν    και   απέδωκαν    εκατό    φορές    περισσότερο    καρπό».   Ενώ    έλεγε   αυτά,    φώναξε,   «Εκείνος    που   έχει    αυτιά   για    να   ακούει,    άς    ακούει».

 

 

Α΄ Τιμ.  6,  11-16

 

11 Ἀλλὰ   σύ,    ὦ    ἄνθρωπε   τοῦ   Θεοῦ,   ἀπόφευγε    αὐτά,   καὶ    ἐπιδίωκε    τὴν    δικαιοσύνην,   τὴν    εὐσέβειαν,   τὴν   πίστιν,   τὴν    ἀγάπην,   τὴν    ὑπομονήν,   τὴν πραότητα.

12 Ἀγωνίζου   τὸν   καλὸν    ἀγῶνα   τῆς    πίστεως,   κράτησε   τὴν    αἰώνιον     ζωήν,   εἰς    τὴν    ὁποίαν    ἔχεις    καλεσθῆ   καὶ   ἔδωκες    τὴν    λαμπρὰν    ὁμολογίαν ἐνώπιον    πολλῶν    μαρτύρων.

13 Σοῦ   παραγγέλω    ἐνώπιον    τοῦ    Θεοῦ,    ὁ    ὁποῖος    ζωοποιεῖ    τὰ   πάντα,   καὶ    τοῦ    Χριστοῦ   Ἰησοῦ,    ὁ    ὁποῖος    ἐπὶ   Ποντίου    Πιλάτου     ἔδωκε    τὴν   λαμπρὰν ὁμολογίαν,

14 νὰ    τηρήσῃς    τὴν    ἐντολὴν    ἀκηλίδωτη,   ἀδιάβλητη   μέχρι    τῆς    ἐπιφανείας τοῦ     Κυρίου   μας   Ἰησοῦ    Χριστοῦ,

15 τὴν    ὁποίαν   θὰ    δείξῃ    κατὰ    τοὺς   ὡρισμένους   χρόνους,   ὁ   μακάριος    καὶ μόνος   Δυνάστης,    ὁ   Βασιλεὺς   τῶν   βασιλευόντων    καὶ     ὁ    Κύριος    τῶν κυριευόντων,

16 ὁ    μόνος    ποὺ    ἔχει    ἀθανασίαν,    ποὺ    κατοικεῖ    φῶς    ἀπρόσιτον,   τὸν     ὁποῖον    κανεὶς     ἀπὸ    τοὺς    ἀνθρώπους    δὲν    εἶδε,   οὔτε   μπορεῖ   νὰ   τὸν   ἰδῇ,   εἰς   τὸν    ὁποῖον   ἀνήκει    ἡ     τιμὴ   καὶ    ἡ   αἰώνια   δύναμις.   Ἀμήν.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Α΄ Τιμ.  6,  11-16

 

11 Αλλά     συ,   ω   άνθρωπε   του     Θεού,    απόφευγε   αυτά,    και    επιδίωκε   την   δικαιοσύνη,    την    ευσέβεια,   την    πίστι,     την    αγάπη,    την    υπομονή,    την   πραότητα.

12 Αγωνίζου    τον    καλό    αγώνα    της    πίστεως,    κράτησε    την    αιώνιο    ζωή,   στην    οποία    έχεις    καλεσθεί    και    έδωκες    την    λαμπρή    ομολογία   ενώπιον    πολλών    μαρτύρων.

13 Σου     παραγγέλω   ενώπιον    του    Θεού,    ο    οποίος    ζωοποιεί    τα   πάντα,     και    του    Χριστού   Ιησού,      ο    οποίος    επί    Ποντίου    Πιλάτου    έδωκε    την    λαμπρή    ομολογία,

14 να    τηρήσεις    την    εντολή    ακηλίδωτη,   αδιάβλητη    μέχρι    της   επιφανείας    του    Κυρίου    μας   Ιησού    Χριστού,

15 την    οποία    θα    δείξει    κατά    τους    ωρισμένους    χρόνους,    ο    μακάριος    και    μόνος     Δυνάστης,     ο    Βασιλεύς   των    βασιλευόντων    και    ο   Κύριος   των    κυριευόντων,

16 ο    μόνος    που    έχει   αθανασία,    που    κατοικεί     φως    απρόσιτο,    τον    οποίο    κανείς    από     τους     ανθρώπους   δεν    είδε,    ούτε    μπορεί     να    τον    ιδεί,     στον    οποίο    ανήκει     η    τιμή    και   η   αιώνια    δύναμις.   Αμήν.

 

Luke 20, 46-21, 4, 8, 8

 

20, 46 “Beware of the scribes, who like to be adorned and love the salutations of the markets, the primacy of the synagogues, and the first seats of the supper;

47 who devour the houses of widows, and for a pretense make long prayers. They will receive a greater punishment. "

21, 1 He looked up and saw the rich putting their gifts in the treasury.

2 He also saw a poor widow lying there for two minutes

3 And he said, Verily I say unto you, This poor widow hath cast in more than they all:

4 For all these have left of their surplus to the gifts of God, while she from her backwardness has given all that she had for her maintenance.

8, 1 After this he traveled from city to city and from village to village, preaching the glad tidings of the kingdom of God.

2 The twelve were with him, and certain women who had been healed of evil spirits and diseases, called Mary Magdalene, out of whom came seven demons,

3 and Joanna the wife of Huza, who was Herod's steward, and Susanna and many others who helped him with their belongings.

 

The parable of the sower

 

4 When a great multitude was gathered together, and people from the cities came unto him,

5 spoke in parable: “The farmer went out to sow his seed. And as he sowed, some seeds fell by the way side, and were trampled, and the birds of the air devoured them;

6 others fell on stony ground, and when they sprouted, they withered away because they had no moisture;

7 others fell among the thorns, and when the thorns sprang up, they were utterly drowned;

8 And others fell on good ground, and sprang up, and bare fruit an hundredfold. As he said this, he cried out, "He who has ears to hear, let him hear."

 

Α΄ Τιμ. 6, 11-16

 

11 But, O man of God, avoid these things, and seek righteousness, godliness, faith, love, patience, meekness.

12 Fight the good fight of the faith, keep the eternal life to which you have been called and have given the glorious confession before many witnesses.

13 I command you before God, who animates all things, and Christ Jesus, who at Pontius Pilate gave the glorious confession,

14 to keep the commandment unblemished, inviolable to the surface of our Lord Jesus Christ,

15 which the blessed and only Dynasty, the King of kings and the Lord of lords, will show at certain times;

16 The only one who has immortality, who dwells in inaccessible light, whom none of men has seen, nor can he see, to whom belongs honor and eternal powers. Amen.