Λουκᾶ  2, 25-32

 

25 Καὶ      ἰδοὺ      ἦν     ἄνθρωπος     ἐν     Ἱεροσολύμοις     ᾧ     ὄνομα     Συμεών,      καὶ      ὁ     ἄνθρωπος     οὗτος     δίκαιος      καὶ     εὐλαβής,    προσδεχόμενος    παράκλησιν τοῦ    Ἰσραήλ,      καὶ     Πνεῦμα     ἦν     Ἅγιον   ἐπ᾿    αὐτόν·

26 καὶ     ἦν     αὐτῷ     κεχρηματισμένον    ὑπὸ     τοῦ     Πνεύματος     τοῦ     Ἁγίου     μὴ      ἰδεῖν     θάνατον      πρὶν     ἢ     ἴδῃ     τὸν     Χριστὸν    Κυρίου.

27 Καὶ    ἦλθεν    ἐν    τῷ     Πνεύματι      εἰς     τὸ     ἱερόν·     καὶ      ἐν     τῷ    εἰσαγαγεῖν     τοὺς γονεῖς     τὸ    παιδίον    Ἰησοῦν    τοῦ     ποιῆσαι     αὐτοὺς     κατὰ    τὸ    εἰθισμένον     τοῦ     νόμου     περὶ     αὐτοῦ,

28 καὶ     αὐτὸς     ἐδέξατο     αὐτὸν     εἰς    τὰς     ἀγκάλας     αὐτοῦ     καὶ     εὐλόγησε    τὸν     Θεὸν     καὶ     εἶπε·

29 νῦν     ἀπολύεις    τὸν     δοῦλόν     σου,     δέσποτα,      κατὰ    τὸ     ρῆμά    σου      ἐν    εἰρήνῃ,

30 ὅτι     εἶδον     οἱ     ὀφθαλμοί     μου    τὸ     σωτήριόν     σου,

31 ὃ     ἡτοίμασας     κατὰ    πρόσωπον     πάντων      τῶν     λαῶν.

32 Φῶς     εἰς      ἀποκάλυψιν      ἐθνῶν      καὶ     δόξαν     λαοῦ     σου   Ἰσραήλ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκά  2, 25-32

 

25 Υπήρχε      στα      Ιεροσόλυμα    άνθρωπος       που     ωνομάζετο     Συμεών,     και    ο άνθρωπος      αυτός     ήτο     δίκαιος      και    ευλαβής     και    περίμενε    την     παρηγορία του      Ισραήλ     και      Πνεύμα      Άγιο      ήτο     επάνω     του.

26 Και     του     είχε    προφητευθεί      από     το     Πνεύμα     το    Άγιο    ότι     δεν     θα      ιδεί θάνατο      πριν     ιδεί     τον     Χριστό     του    Κυρίου.

27 Και      ήλθε      κατ’   έμπνευσι      του      Πνεύματος     στο     ναό.     Και     όταν     οι γονείς     έφεραν     το      παιδί     Ιησού    για     να      εκτελέσουν     γι’     αυτόν     τα     έθιμα    του     νόμου,

28 αυτός     τότε      το     δέχθηκε     στην     αγκαλιά     του     και     ευλόγησε      τον     Θεό     και     είπε,

29 «Τώρα     απολύεις,     Δέσποτα,     τον     δούλο     σου    εν     ειρήνη      σύμφωνα    με     τον    λόγο     σου,

30 διότι     είδα      με     τα    μάτια      μου      την     σωτηρία    σου     που     ετοίμασες    δι’    όλους τους      λαούς,

31 ένα      φως    που      θα      είναι      αποκάλυψις      για      τους      εθνικούς

32 και       δόξα    για     το    λαό    σου      τον    Ισραήλ».

 

Ἑβρ. 7, 7-17

 

7 Χωρὶς      δὲ     πάσης      ἀντιλογίας     τὸ     ἔλαττον    ὑπὸ     τοῦ     κρείττονος     εὐλογεῖται.

8 Καὶ     ὧδε    μὲν    δεκάτας    ἀποθνήσκοντες    ἄνθρωποι     λαμβάνουσιν,     ἐκεῖ     δὲ   μαρτυρούμενος   ὅτι    ζῇ.

9 Καὶ    ὡς     ἔπος     εἰπεῖν,     διὰ    Ἀβραὰμ     καὶ     Λευῒ      ὁ      δεκάτας      λαμβάνων δεδεκάτωται·

10 ἔτι     γὰρ      ἐν      τῇ     ὀσφύϊ      τοῦ    πατρὸς     ἦν      ὅτε     συνήντησεν     αὐτῷ     ὁ     Μελχισεδέκ.

11 Εἰ     μὲν     οὖν    τελείωσις    διὰ    τῆς     Λευϊτικῆς    ἱερωσύνης     ἦν·     ὁ     λαὸς    γὰρ     ἐπ' αὐτῇ      νενομοθέτητο·     τίς     ἔτι     χρεία   κατὰ    τὴν     τάξιν    Μελχισεδὲκ     ἕτερον     ἀνίστασθαι     ἱερέα      καὶ    οὐ    κατὰ     τὴν    τάξιν    Ἀαρὼν λέγεσθαι;

12 Μετατιθεμένης    γὰρ    τῆς     ἱερωσύνης   ἐξ     ἀνάγκης     καὶ      νόμου     μετάθεσις    γίνεται.

13 Ἐφ'      ὃν     γὰρ     λέγεται     ταῦτα,     φυλῆς     ἑτέρας     μετέσχηκεν,     ἀφ'      ἧς      οὐδεὶς προσέσχηκε     τῷ      θυσιαστηρίῳ.

14 Πρόδηλον    γὰρ     ὅτι    ἐξ     ᾿Ιούδα    ἀνατέταλκεν     ὁ     Κύριος     ἡμῶν,      εἰς     ἣν     φυλὴν οὐδὲν     περὶ     ἱερωσύνης      Μωϋσῆς     ἐλάλησε.

15 Καὶ      περισσότερον     ἔτι    κατάδηλόν    ἐστιν,     εἰ     κατὰ    τὴν     ὁμοιότητα Μελχισεδὲκ    ἀνίσταται    ἱερεὺς    ἕτερος,

16 ὃς     οὐ     κατὰ     νόμον    ἐντολῆς    σαρκικῆς    γέγονεν,    ἀλλὰ     κατὰ    δύναμιν     ζωῆς     ἀκαταλύτου·

17 μαρτυρεῖ     γὰρ    ὅτι     σὺ     ἱερεὺς    εἰς    τὸν     αἰῶνα     κατὰ     τὴν     τάξιν    Μελχισεδέκ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Εβρ. 7, 7-17

 

7 Αναντιρρήτως    δε    το    μικρότερο    ευλογείται    από     το   μεγαλύτερο.

8  Στη     μία    περίπτωσι     παίρνουν    τα    δέκατα     άνθρωποι     που     πεθαίνουν,     στην    άλλη     τα     πήρε     εκείνος,     που     μαρτυρείται     ότι     ζει.

9 Θα      μπορούσε     μάλιστα,   να     πει     κανείς,     ότι     και     ο    Λευΐ,     ο     οποίος     παίρνει     δέκατα,     έχει     δώσει     και     αυτός    δέκατα     δια     του     Αβραάμ,

10 διότι     ο     Λευΐ      ήτο      ακόμη     στα    σπλάγχνα     του    προπάτορός    του     Αβραάμ     όταν     τον    συνήντησε     ο    Μελχισεδέκ.

11 Εάν     λοιπόν,     ήτο     κατορθωτή     η    τελιότης    δια    της    Λευϊτικής     ιερωσύνης – διότι     με    αυτή      ως     βάσι     είχε     δοθεί     στο     λαό     ο     νόμος    –   ποια     επί     πλέον ανάγκη      θα     υπήρχε    να     παρουσιασθεί     άλλου     είδους     αρχιερεύς,     κατά     την     τάξι     Μελχισεδέκ,    και     να     μη     λέγεται     κατά    την    τάξι     Ααρών;

12 Διότι     όταν    γίνεται      μετάθεσις    της     ιερωσύνης,     τότε     κατ’   ανάγκην    γίνεται     και     μετάθεσις      του    νόμου.

13 Εκείνος,     δια     των    οποίων    λέγονται     αυτά,    ανήκε     σε   άλλη     φυλή,    από την     οποία     κανείς    δεν    έχει    υπηρετήσει    στο    θυσιαστήριο,

14 διότι     είναι      φανερό     ότι     ο     Κύριός     μας   προήλθε    από    τη    φυλή     του   Ιούδα,     στην     οποία    ο     Μωϋσής      δεν     είπε     τίποτε     περί     ιερωσύνης.

15 Και      γίνεται     ακόμη     περισσότερο    φανερό,     όταν    παρουσιάζεται     άλλου    είδους      ιερεύς,     όμοιος    με    τον    Μελχισεδέκ,

16 ο      οποίος     έγινε      όχι    κατ’   απαίτησι   εντολής    που     ισχύει    για    ανθρώπους,    αλλά     με     τη    δύναμι     ζωής     που     δεν   καταλύεται,

17 διότι    δίδεται     η    μαρτυρία:    Συ     είσαι     αιώνιος     ιερεύς    κατά   την   τάξι     Μελχισεδέκ.

 

Luke 2: 25-32

 

25 And there was a man in Jerusalem called Symeon; and he was righteous and upright, waiting for the consolation of Israel: and the Holy Ghost was upon him.

26 And it was prophesied unto him by the Holy Ghost, that he should not see death, till he had seen the Christ of the Lord.

27 And he came by the inspiration of the Spirit into the temple. And when the parents brought the child Jesus to perform the customs of the law for him,

28 Then he took him in his arms and blessed God and said,

29 “Now you are dismissing your servant, Despot, in peace, according to your word,

30 For I have seen with mine own eyes thy salvation, which thou hast prepared for all nations;

31 a light that will be a revelation for the nationals

32 and glory to thy people Israel.

 

Heb. 7, 7-17

 

7 Undoubtedly the lesser is blessed by the greater.

8 In one case the tens of people who die are taken, in the other he is taken by the one who testifies that he is alive.

9 For it may be said that even Levi, who receives tithes, has also given tithes through Abraham,

10 because Levi was still in the womb of Abraham's father when Melchizedek met him.

11 If, therefore, purity could be accomplished by the Levitical priesthood — for with it the law was given to the people — what further need would there be for another high priest to appear in the order of Melchizedek, and not to be called in the order of Aaron? ;

12 For when the priesthood is transposed, then necessarily the law is transposed.

13 He of whom these things are spoken belongeth in another tribe, of which no man ought to minister at the altar;

14 For it is evident that our Lord came from the tribe of Judah, whereupon Moses said nothing of the priesthood.

15 And it is manifested even more when another kind of priest, like Melchizedek, appears,

16 which was made not by the requisite commandment of men, but by the power of life which is not catalyzed,

17 because the testimony is given: You are an eternal priest in the order of Melchizedek.