Λουκᾶ   15,  11-32

 

11 Εἶπε   δέ·   ἄνθρωπός   τις   εἶχε   δύο   υἱούς.

12 Καὶ    εἶπεν  ὁ  νεώτερος    αὐτῶν   τῷ   πατρί·   πάτερ,   δός   μοι τὸ   ἐπιβάλλον   μέρος  τῆς   οὐσίας.   Καὶ   διεῖλεν   αὐτοῖς   τὸν   βίον.

13 Καὶ   μετ᾿ οὐ   πολλὰς   ἡμέρας   συναγαγὼν   ἅπαντα   ὁ   νεώτερος   υἱὸς    ἀπεδήμησεν   εἰς   χώραν   μακράν,   καὶ   ἐκεῖ   διεσκόρπισε   τὴν  οὐσίαν    αὐτοῦ   ζῶν   ἀσώτως.

14 Δαπανήσαντος    δὲ   αὐτοῦ   πάντα   ἐγένετο   λιμὸς   ἰσχυρὸς   κατὰ    τὴν   χώραν   ἐκείνην,   καὶ   αὐτὸς   ἤρξατο   ὑστερεῖσθαι.

15 Καὶ   πορευθεὶς   ἐκολλήθη   ἑνὶ   τῶν   πολιτῶν   τῆς   χώρας  ἐκείνης, καὶ   ἔ πεμψεν   αὐτὸν   εἰς   τοὺς   ἀγροὺς   αὐτοῦ   βόσκειν   χοίρους.

16 Καὶ    ἐπεθύμει   γεμίσαι   τὴν   κοιλίαν   αὐτοῦ   ἀπὸ   τῶν κερατίων    ὧν   ἤσθιον   οἱ   χοῖροι,   καὶ   οὐδεὶς   ἐδίδου   αὐτῷ.

17 Εἰς    ἑαυτὸν   δὲ   ἐλθὼν   εἶπε·   πόσοι    μίσθιοι   τοῦ   πατρός   μου περισσεύουσιν   ἄρτων,   ἐγὼ   δὲ   λιμῷ    ἀπόλλυμαι!

18 Ἀναστὰς   πορεύσομαι   πρὸς   τὸν   πατέρα   μου  καὶ   ἐρῶ   αὐτῷ· πάτερ,   ἥμαρτον   εἰς   τὸν  οὐρανὸν  καὶ   ἐνώπιόν   σου.

19 Οὐκέτι    εἰμὶ   ἄξιος   κληθῆναι   υἱός   σου·   ποίησόν  με   ὡς   ἕνα   τῶν μισθίων   σου.

20 Καὶ    ἀναστὰς   ἦλθε  πρὸς  τὸν  πατέρα  αὐτοῦ.   ἔτι δὲ   αὐτοῦ   μακρὰν   ἀπέχοντος    εἶδεν    αὐτὸν   ὁ    πατὴρ   αὐτοῦ   καὶ   ἐσπλαγχνίσθη,   καὶ    δραμὼν   ἐπέπεσεν   ἐπὶ  τὸν  τράχηλον   αὐτοῦ   καὶ   κατεφίλησεν  αὐτόν.

21 Εἶπε   δὲ   αὐτῷ  ὁ   υἱός·  πάτερ,  ἥμαρτον  εἰς  τὸν  οὐρανὸν   καὶ   ἐνώπιόν   σου,   καὶ   οὐκέτι   εἰμὶ  ἄξιος   κληθῆναι    υἱός  σου.

22 Εἶπε    δὲ   ὁ  πατὴρ  πρὸς  τοὺς  δούλους  αὐτοῦ·  ἐξενέγκατε   τὴν στολὴν   τὴν   πρώτην   καὶ   ἐνδύσατε   αὐτόν,   καὶ   δότε   δακτύλιον  εἰς τὴν   χεῖρα   αὐτοῦ  καὶ    ὑποδήματα   εἰς   τοὺς   πόδας,

23 καὶ    ἐνέγκαντες   τὸν  μόσχον  τὸν  σιτευτὸν   θύσατε,   καὶ   φαγόντες εὐφρανθῶμεν,

24 ὅτι  οὗτος   ὁ  υἱός   μου  νεκρὸς   ἦν    καὶ   ἀνέζησε,   καὶ   ἀπολωλὼς  ἦν καὶ   εὑρέθη.   Καὶ   ἤρξαντο    εὐφραίνεσθαι.

25 Ἦν   δὲ   ὁ   υἱὸς   αὐτοῦ   ὁ   πρεσβύτερος   ἐν   ἀγρῷ· καὶ   ὡς   ἐρχόμενος   ἤγγισε   τῇ   οἰκίᾳ   ἤκουσε   συμφωνίας   καὶ   χορῶν,

26 καὶ   προσκαλεσάμενος   ἕνα   τῶν   παίδων    ἐπυνθάνετο   τί   εἴη ταῦτα.

27 Ὁ   δὲ   εἶπεν   αὐτῷ   ὅτι   ὁ   ἀδελφός   σου   ἥκει    καὶ   ἔθυσεν   ὁ    πατήρ   σου   τὸν   μόσχον   τὸν   σιτευτόν,   ὅτι   ὑγιαίνοντα αὐτὸν   ἀπέλαβεν.

28 Ὠργίσθη   δὲ    καὶ   οὐκ    ἤθελεν    εἰσελθεῖν.   Ὁ   οὖν   πατὴρ   αὐτοῦ   ἐξελθὼν παρεκάλει   αὐτόν.

29 Ὁ    δὲ   ἀποκριθεὶς   εἶπε   τῷ   πατρί·   ἰδοὺ   τοσαῦτα   ἔτη   δουλεύω   σοι    καὶ   οὐδέποτε    ἐντολήν   σου   παρῆλθον,   καὶ   ἐμοὶ   οὐδέποτε   ἔδωκας   ἔριφον   ἵνα   μετὰ    τῶν   φίλων   μου   εὐφρανθῶ·

30 ὅτε   δὲ   ὁ   υἱός   σου    οὗτος,   ὁ    καταφαγών   σου   τὸν    βίον   μετὰ   πορνῶν,   ἦλθεν,   ἔθυσας   αὐτῷ   τὸν   μόσχον   τὸν   σιτευτόν.

31 Ὁ    δὲ   εἶπεν   αὐτῷ·   τέκνον,   σὺ   πάντοτε   μετ᾿   ἐμοῦ   εἶ,   καὶ   πάντα   τὰ   ἐμὰ   σά    ἐστιν·   
32 εὐφρανθῆναι    δὲ    καὶ   χαρῆναι   ἔδει,    ὅτι   ὁ   ἀδελφός   σου   οὗτος   νεκρὸς    ἦν καὶ    ἀνέζησε,    καὶ   ἀπολωλὼς    ἦν   καὶ   εὑρέθη.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκά  15,  11-32

 

11 Είπε    επίσης,   «Κάποιος   άνθρωπος   είχε    δύο   υιούς.

12 Και    ο   νεώτερος   απ’   αυτούς    είπε    στον   πατέρα   του,    «Πατέρα, δός   μου   το    μερίδιο   της   π εριουσίας   που    αναλογεί    σ’ εμένα».    Και   μοίρασε   σ’  αυτούς    την   περιουσία.

13 Και    ύστερα     από    λίγες   ημέρες   ο    νεώτερος   υιός    μάζεψε    όλα και    ταξείδεψε  σε   μακρυνή    χώρα   και   εκεί     σπατάλησε   την περιουσία    του   ζων   βίο    άσωτο.

14 Όταν   ξώδεψε   ό,τι   είχε,   έγινε    μεγάλη  πείνα    στη    χώρα    εκείνη    και    αυτός    άρχισε    να   στερήται.

15 Και    πήγε   και   προσκολλήθηκε  σε    έναν    από   τους    πολίτες  της χώρας    εκείνης    ο   οποίος   τον   έστειλε    στα    χωράφια   του     να   βόσκει    χοίρους.

16 Και    επιθυμούσε     να    γεμίσει    την    κοιλιά    του    από    τα    ξυλοκέρατα    που    έτρωγαν    οι    χοίροι     και    κανείς   δεν    του   έδινε   τίποτε.

17 Τότε   συνήλθε     στον   εαυτό   του    και    είπε,   «Πόσοι    μισθωτοί    εργάτες    του   πατέρα    μου    έχουν    αρκετή    τροφή    και   τους  περισσεύει,    ενώ    εγώ    χάνομαι   από    την    πείνα!

18 Θα    σηκωθώ    και   θα    πάω     στον   πατέρα    μου     και   θα    του   πω,    Πατέρα  αμάρτησα    κατά    του    ουρανού    και    ενώπιόν   σου,     δεν    είμαι   πλέον    άξιος    να   ονομάζωμαι     υιός    σου.

19 Κάνε   με    σαν   ένα   από    τους    μισθωτούς    εργάτες    σου».

20 Και    σηκώθηκε    και    ήλθε   στον   πατέρα   του.   Ενώ   δε    ήτο     ακόμη   μακρυά,    τον    είδε    ο    πατέρας    του    και    τον    σπλαγχνίσθηκε     και    έτρεξε    και έπεσε    στο   τράχηλό   του    και    τον    κατεφίλησε.

21 Του    είπε    δε    ο    υιός,    «Πατέρα,    αμάρτησα     κατά    του    ουρανού     και   ενώπιόν    σου     και   δεν    είμαι   πλέον   άξιος   να    ονομάζωμαι   υιός   σου».

22 Αλλ’    ο    πατέρας    είπε    στους    δούλους    του,    «Βγάλετε    την    στολή    την   πρώτη    και    ντύσατέ   τον    και    δώστε    του    δακτυλίδι   για    το    δάκτυλό   του     και    υποδήματα   για   τα    πόδια    του,

23 και    φέρετε    το    θρεμμένο    μοσχάρι     και    σφάξατέ    το     και   άς   φάμε    και    άς    ευφρανθούμε

24 διότι     ο    υιός    μου    αυτός    ήτανε    νεκρός    και    ανέζησε,    ήτανε    χαμένος    και   βρέθηκε».    Και   άρχισαν    να    ευφραίνωνται.

25 Ο    υιός    του    όμως    ο    μεγαλύτερος    ήτανε    στο    χωράφι    και    όταν   επέστρεφε,   καθώς    πλησίασε     στο    σπίτι,    άκουσε    μουσική    και    χορούς.

26 Κάλεσε    τότε   έναν    από   τους    υπηρέτες    και    ρώτησε   τί    σήμαιναν    αυτά.

27 Εκείνος    του      είπε,   «Ήλθε     ο   αδελφός    σου,   και   ο  πατέρας   σου    έσφαξε    το   θρεμμένο    μοσχάρι,    διότι    τον   απέκτησε    πάλι    υγιαίνοντα».

28 Αυτός     όμως    θύμωσε    και   δεν    ήθελε     να    μπει.   Ο   πατέρας    του     βγήκε    έξω και    τον    παρακαλούσε,

29 αλλ’    αυτός    απεκρίθη     στον  πατέρα    του,   «Τόσα    χρόνια    σε    δουλεύω    και    ποτέ    δεν    παρέβηκα   εντολή   σου,     σ’    εμένα      όμως    ποτέ    δεν   έδωκες     ούτε     ένα κατσίκι,   για    να    διασκεδάσω    με    τους    φίλους    μου.

30 Όταν     όμως    ήλθε    ο    υιός   σου    αυτός,    που    κατέφαγε    την    περιουσία    σου    με    πόρνες,    έσφαξες    γι’    αυτόν    το    θρεμμένο   μοσχάρι».

31 Ο    πατέρας   του    είπε,  «Παιδί   μου,    συ    είσαι    πάντοτε    μαζί   μου    και    ό,τι    έχω   είναι    δικό    σου.    
32 Έπρεπε   να    ευφρανθούμε   και    να    χαρούμε   διότι    ο    αδελφός   σου    αυτός    ήτανε    νεκρός   και  ανέζησε·   χαμένος    ήτανε   και  βρέθηκε».

 

Α΄  Κορ. 6,   12-20

 

12 Πάντα   μοι   ἔξεστιν,  ἀλλ᾿   οὐ   πάντα   συμφέρει·   πάντα    μοι    ἔξεστιν,  ἀλλ᾿   οὐκ   ἐγὼ   ἐξουσιασθήσομαι   ὑπό   τινος.

13 Τὰ   βρώματα  τῇ   κοιλίᾳ    καὶ    ἡ   κοιλία   τοῖς    βρώμασιν·   ὁ   δὲ   Θεὸς   καὶ   ταύτην   καὶ   ταῦτα   καταργήσει.    τὸ  δὲ  σῶμα  οὐ  τῇ  πορνείᾳ,   ἀλλὰ   τῷ   Κυρίῳ,   καὶ    ὁ   Κύριος   τῷ  σώματι·

14 ὁ    δὲ   Θεὸς    καὶ   τὸν   Κύριον    ἤγειρε    καὶ   ἡμᾶς   ἐξεγερεῖ   διὰ   τῆς     δυνάμεως    αὐτοῦ.

15 Οὐκ   οἴδατε    ὅτι    τὰ   σώματα   ὑμῶν   μέλη    Χριστοῦ   ἐστιν;   Ἄρας    οὖν    τὰ   μέλη   τοῦ    Χριστοῦ    ποιήσω    πόρνης    μέλη;    Μὴ   γένοιτο.

16 Ἢ    οὐκ    οἴδατε    ὅτι  ὁ   κολλώμενος   τῇ    πόρνῃ    ἓν    σῶμά    ἐστιν;   Ἔσονται    γάρ,   φησίν,    οἱ    δύο    εἰς    σάρκα   μίαν·

17 ὁ    δὲ    κολλώμενος    τῷ   Κυρίῳ   ἓν   πνεῦμά    ἐστι.

18 Φεύγετε    τὴν    πορνείαν.    πᾶν    ἁμάρτημα    ὃ   ἐὰν   ποιήσῃ    ἄνθρωπος    ἐκτὸς τοῦ    σώματός    ἐστιν,   ὁ    δὲ    πορνεύων   εἰς   τὸ   ἴδιον    σῶμα    ἁμαρτάνει.

19 Ἢ   οὐκ    οἴδατε   ὅτι   τὸ   σῶμα   ὑμῶν    ναὸς    τοῦ    ἐν   ὑμῖν    Ἁγίου    Πνεύματός    ἐστιν,    οὗ    ἔχετε   ἀπὸ    Θεοῦ,   καὶ    οὐκ    ἐστὲ    ἑαυτῶν;
20 Ἠγοράσθητε   γὰρ   τιμῆς·   δοξάσατε   δὴ   τὸν   Θεὸν   ἐν   τῷ    σώματι   ὑμῶν    καὶ    ἐν    τῷ   πνεύματι     ὑμῶν,    ἅτινά    ἐστι    τοῦ    Θεοῦ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Α΄  Κορ. 6,   12-20

 

12 Όλα    μου    επιτρέπονται   αλλά    δεν   συμφέρουν    όλα.   Όλα    μου επιτρέπονται   αλλά    εγώ    δεν   θα   αφήσω    τον    εαυτό   μου   να    εξουσιασθεί   από   τίποτε.

13 Τα     φαγητά    είναι    για    την    κοιλιά,    και    η    κοιλιά    για   τα   φαγητά·   ο    Θεός     θα    καταργήσει    και    αυτήν     και    εκείνα.   Αλλά    το    σώμα    δεν    είναι    για    την    πορνεία·    είναι    για    τον    Κύριο    και     ο    Κύριος    για    το   σώμα.

14 Ο    δε    Θεός    και    τον     Κύριο     ανέστησε    και    εμάς     θα   αναστήσει    δια    της δυνάμεώς    του.

15 Δεν    ξέρετε     ότι    τα    σώματά    σας    είναι    μέλη     του    Χριστού;   Να    πάρω    λοιπόν τα    μέλη    του    Χριστού     και    να   τα   κάνω   μέλη    πόρνης;    Μη    γένοιτο.

16 Δεν     ξέρετε    ότι     εκείνος     που    προσκολλάται    στην    πόρνη     είναι     ένα   σώμα    με    αυτήν;    Διότι    θα    γίνουν,    λέγει,    οι     δύο   μία    σάρκα.

17 Εκείνος    δε    που    προσκολλάται     στον   Κύριο    είναι    ένα    πνεύμα     με    αυτόν.

18 Αποφεύγετε    την    πορνεία.   Κάθε     άλλο    αμάρτημα    που    κάνει     ο   άνθρωπος    είναι    έξω    από    το   σώμα,   εκείνος    όμως    που   πορνεύει,    αμαρτάνει    με    το    ίδιο    του   το   σώμα.

19 Ή    δεν   ξέρετε    ότι    το    σώμά    σας    είναι    ναός   του    Αγίου    Πνεύματος   που είναι    μέσα   σας,    και    το    οποίο    έχετε    από    τον    Θεό    και    δεν   ανήκετε     στους    εαυτούς    σας;           
20 Έχετε     αγορασθεί    αντί    τιμήματος.   Δοξάσατε    λοιπόν    τον    Θεό    δια    του   σώματός    σας    και    δια    του     πνεύματός    σας,    τα    οποία    ανήκουν     στο   Θεό.

 

 

Luke 15, 11-32

 

11 He also said, “A man had two sons.

12 And the youngest of them said unto his father, Father, give me the portion of goods that belong unto me. And he distributed the property to them.

13 And after a few days the younger son gathered all together, and journeyed to a distant land, and there wasted his wealth to live a prodigal life.

14 And when he had spent all that he had, there arose a mighty famine in that land; and he was deprived.

15 And he went and joined himself to one of the citizens of that land, who sent him into his fields to feed swine.

16 And he desired to fill his belly with the horns which the swine did eat: and no man gave unto him any thing.

17 Then he came to himself and said, “How many of my father's hired laborers have ample food and have enough, and I am starving!

18 I will arise and go to my father, and will say unto him, Father, I have sinned against heaven, and in thy sight, I am no longer worthy to be called thy son.

19 Make me one of your hired laborers. "

20 And he arose and came to his father. While he was not yet far off, his father saw him, and he had compassion on him, and ran, and fell on his neck, and kissed him.

21 And his son said unto him, Father, I have sinned against heaven, and in thy sight, and am no more worthy to be called thy son.

22 But the father said to his servants, "Take off your first garment, and put it on him, and give him a ring on his toe, and shoes on his feet,

23 And bring the calf, and eat it; and let us eat, and be merry.

24 For this my son was dead, and is alive again; he was lost, and is found. And they began to rejoice.

25 But his eldest son was in the field; and when he was come to the house, he heard music and dancing.

26 And he called one of the servants, and asked what these meant.

27 And he said unto him, Thy brother is come; and thy father hath slain the fatted calf, because he hath given him health again.

28 But he was angry, and would not go in. His father went out and begged him,

29 but he replied to his father, "I have been working for you for so many years and I never disobeyed your order, but you never gave me a single goat to have fun with my friends.

30 But when your son came, who devoured your livelihood with prostitutes, you slaughtered the calf for him. "

31 And his father said unto him, My child, thou art ever with me, and all that I have is thine.

32 We ought to be glad and rejoice because your brother was dead and has come to life; he was lost and has been found. "

 

AD Cor. 6, 12-20

 

12 Everything is allowed to me but not everything is in my interest. Everything is allowed to me but I will not allow myself to be dominated by anything.

13 The food is for the belly, and the belly for the food; God will take away both her and them. But the body is not for fornication; it is for the Lord and the Lord for the body.

14 But God and the Lord have raised him up, and he will raise us up by his power.

15 Do you not know that your bodies are members of Christ? So should I take the members of Christ and make them members of a prostitute? Not genuine.

16 Do you not know that he who clings to a prostitute is one body with her? Because they will become, he says, both one flesh.

17 He who clings to the Lord is a spirit to him.

18 Avoid prostitution. Every other sin that man commits is outside the body, but he who commits fornication sins with his own body.

19 Know ye not that your body is the temple of the Holy Ghost which is in you, which ye have of God, and ye are not your own?

20 You have been bought for a price. So glorify God through your body and your spirit, which belong to God.