Μάρκ.  5, 22-24, 35-6, 1

 

22 Καὶ    ἔρχεται     εἷς      τῶν     ἀρχισυναγώγων,     ὀνόματι     Ἰάειρος,     καὶ     ἰδὼν     αὐτὸν πίπτει     πρὸς     τοὺς     πόδας     αὐτοῦ

23 καὶ    παρεκάλει     αὐτὸν     πολλά,      λέγων     ὅτι      τὸ     θυγάτριόν      μου    ἐσχάτως    ἔχει,     ἵνα     ἐλθὼν      ἐπιθῇς     αὐτῇ    τὰς     χεῖρας,     ὅπως     σωθῇ     καὶ     ζήσεται.

24 Καὶ     ἀπῆλθε      μετ᾿     αὐτοῦ·     καὶ     ἠκολούθει      αὐτῷ     ὄχλος     πολύς,     καὶ     συνέθλιβον     αὐτόν.

35 Ἔτι     αὐτοῦ     λαλοῦντος      ἔρχονται    ἀπὸ     τοῦ     ἀρχισυναγώγου     λέγοντες     ὅτι     ἡ    θυγάτηρ    σου     ἀπέθανε·     τί     ἔτι     σκύλλεις     τὸν     διδάσκαλον;

6,1 Καὶ     ἐξῆλθεν     ἐκεῖθεν    καὶ     ἦλθεν    εἰς    τὴν    πατρίδα     ἑαυτοῦ·     καὶ     ἀκολουθοῦσιν αὐτῷ      οἱ      μαθηταὶ      αὐτοῦ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗΝ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Μάρκ.   5,   22-24,  35-6, 1

 

22 Και     έρχεται     ένας     από     τους     αρχισυναγωγούς,     ονομαζόμενος     Ιάειρος,

23 και     μόλις     τον     είδε,     πέφτει     στα     πόδια     του     και     τον     παρακαλούσε θερμώς     και     έλεγε,     «Το      μικρό      μου     κοριτσάκι      βρίσκεται     στα     τελευταία του.     Έλα    να    βάλεις    τα     χέρια     σου     επάνω     της,     για     να    σωθεί     και     να    ζήσει».

24 Και    έφυγε     μαζί     του      και     πολύς     κόσμος     τον    ακολουθούσε     και     τον συμπίεζε.

35 Ενώ    αυτός    ακόμη     μιλούσε,     έρχονται    από     το     σπίτι     του     αρχισυναγωγού     και λέγουν,    «Η     θυγατέρα    σου   πέθανε.    Γιατί    ενοχλείς     ακόμη     τον     διδάσκαλο;».

6, 1 Έφυγε     από     εκεί     και     ήλθε     στη     πατρίδα     του     και     τον    ακολούθησαν     οι     μαθητές του.

 

Α΄ Κορ. 9, 2-12

 

2 Εἰ      ἄλλοις      οὐκ      εἰμὶ      ἀπόστολος,      ἀλλά      γε      ὑμῖν     εἰμι ·     ἡ    γὰρ     σφραγὶς     τῆς     ἐμῆς     ἀποστολῆς     ὑμεῖς      ἐστε     ἐν     Κυρίῳ.

3 Ἡ      ἐμὴ     ἀπολογία      τοῖς      ἐμὲ     ἀνακρίνουσιν     αὕτη     ἐστί.

4 Μὴ    οὐκ     ἔχομεν      ἐξουσίαν     φαγεῖν      καὶ     πιεῖν;

5 Μὴ       οὐκ      ἔχομεν     ἐξουσίαν      ἀδελφὴν     γυναῖκα      περιάγειν,      ὡς    καὶ     οἱ     λοιποὶ     ἀπόστολοι      καὶ     οἱ      ἀδελφοὶ      τοῦ      Κυρίου       καὶ    Κηφᾶς;

6 Ἢ    μόνος      ἐγὼ      καὶ     Βαρνάβας      οὐκ      ἔχομεν     ἐξουσίαν      τοῦ      μὴ     ἐργάζεσθαι;

7 Τίς      στρατεύεται      ἰδίοις      ὀψωνίοις     ποτέ;     Τίς     φυτεύει     ἀμπελῶνα      καὶ     ἐκ      τοῦ      καρποῦ     αὐτοῦ     οὐκ     ἐσθίει;      Ἢ     τίς     ποιμαίνει     ποίμνην     καὶ      ἐκ     τοῦ     γάλακτος      τῆς     ποίμνης      οὐκ      ἐσθίει;

8 Μὴ     κατὰ     ἄνθρωπον      ταῦτα      λαλῶ;     Ἢ     οὐχὶ     καὶ      ὁ     νόμος     ταῦτα     λέγει;

9 Ἐν     γὰρ     τῷ    Μωυσέως    νόμῳ     γέγραπται·     οὐ     φιμώσεις      βοῦν     ἀλοῶντα.     Μὴ     τῶν    βοῶν      μέλει     τῷ     Θεῷ;

10 Ἢ     δι᾿    ἡμᾶς     πάντως      λέγει;      Δι᾿     ἡμᾶς     γὰρ    ἐγράφη,     ὅτι     ἐπ᾿    ἐλπίδι     ὀφείλει     ὁ     ἀροτριῶν    ἀροτριᾶν,      καὶ     ὁ     ἀλοῶν     τῆς     ἐλπίδος     αὐτοῦ     μετέχειν     ἐπ᾿     ἐλπίδι.

11 Εἰ     ἡμεῖς     ὑμῖν     τὰ     πνευματικὰ     ἐσπείραμεν,    μέγα    εἰ     ἡμεῖς     ὑμῶν     τὰ     σαρκικὰ     θερίσομεν;

12 Εἰ     ἄλλοι     τῆς     ἐξουσίας      ὑμῶν     μετέχουσιν,    οὐ     μᾶλλον     ἡμεῖς;     Ἀλλ᾿     οὐκ    ἐχρησάμεθα     τῇ    ἐξουσίᾳ     ταύτῃ,     ἀλλὰ     πάντα στέγομεν,      ἵνα      μὴ    ἐγκοπήν      τινα     δῶμεν     τῷ   εὐαγγελίῳ     τοῦ    Χριστοῦ.

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗΝ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Α΄  Κορ.  9, 2-12

 

2 Εάν      δι’    άλλους     δεν     είμαι     απόστολος,     είμαι      τουλάχιστον     για     σας,      διότι σεις      είσθε      η      σφραγίδα     της     αποστολής     μου     εν    Κυρίω.

3 Αυτή     είναι      η     υπεράσπισίς      μου     προς    εκείνους    που    με     επικρίνουν.

4 Μήπως    δεν     έχουμε     εξουσία     να     φάμε     και     να     πιούμε;

5 Μήπως     δεν     έχουμε     εξουσία      να    περιφέρουμε     γυναίκα     χριστιανή,     όπως    και    οι     άλλοι     απόστολοι     και     οι     αδελφοί     του     Κυρίου      και     ο     Κήφας;

6 Ή     μόνον     εγώ      και     ο      Βαρνάβας      δεν     έχουμε     εξουσία      να     μη     εργαζώμεθα;

7 Ποιος     ποτέ     υπηρετεί      στο     στρατό     με     δικά     του     έξοδα;     Ποιός     φυτεύει αμπέλι      και     δεν      τρώγει     από      τον     καρπό      του;     Ή     ποιος     βόσκει     ποίμνη      και     δεν     τρώγει     από    το     γάλα     της     ποίμνης;

8 Μήπως    τα     λέγω     αυτά    ανθρωπίνως      σκεπτόμενος;     Δεν     τα     λέγει      και    ο νόμος;

9  Στο     νόμο     του     Μωϋσέως     είναι     γραμμένο,     Δεν     θα    κλείσεις     το     στόμα     του     βοδιού     που    αλωνίζει.

10 Μήπως     νοιάζεται     ο      Θεός    για     τα     βόδια;     Ή      μιλεί    αποκλειστικά     για     μας; Πραγματικά     για     μας     είναι     γραμμένο,     διότι     εκείνος     που     οργώνει    την    γη, οφείλει     με    ελπίδα      να     οργώνει,     και     εκείνος     που     αλωνίζει,      να    αλωνίζει    με ελπίδα     ότι    θα     έχει     μέρος     του     καρπού.

11 Εάν      εμείς      σπείραμε     σ’    εσάς     τα     πνευματικά,     είναι      μεγάλο    πράγμα εάν     θερίσουμε   από     σας     υλικά    πράγματα;

12 Εάν     άλλοι      χρησιμοποιούν     το     δικαίωμα     να     μετέχουν     στα    αγαθά     σας, δεν      το     έχουμε     εμείς   περισσότερο;     Δεν     κάναμε     όμως     χρήσι     του δικαιώματος      αυτού,     αλλά    τα      υπομένουμε    όλα,    για     να      μη     φέρουμε     κανένα εμπόδιο     στο     ευαγγέλιο      του     Χριστού.

 

 

Mark. 5, 22-24, 35-6, 1

 

22 And there cometh one of the rulers of the synagogue, Jairus by name;

23 and as soon as she saw him, she fell at his feet and begged him warmly, saying, “My little girl is in her last days. Come and lay your hands on her, that she may be saved and live. "

24 And he went away with him, and much people followed him, and pressed him.

35 While he was still speaking, they came from the synagogue's house and said, 'Your daughter is dead. "Why are you still bothering the teacher?"

6, 1 And he departed thence, and came into his own country, and his disciples followed him.

 

Α΄ Cor. 9, 2-12

 

2 If I am not an apostle to others, I am at least for you, because you are the seal of my mission in the Lord.

3 This is my defense to those who criticize me.

4 Do we not have the power to eat and drink?

5 Do we not have the authority to circumcise a Christian woman like the other apostles and brothers of the Lord and Ciphas?

Ή Ή only Barnabas and I have no power not to work?

7 Who ever serves in the army at his own expense? Who plants a vineyard and does not eat of its fruit? Or who grazes a flock and does not eat the milk of the flock?

8 Do I say this thinking humanely? Doesn't the law say so?

9 It is written in the law of Moses, Thou shalt not shut the mouth of the ox that threshes.

10 Does God care about oxen? Or is he talking exclusively about us? It is truly written for us, because he who plows the earth ought to plow with hope, and he who threshes threshes with the hope that he will have part of the fruit.

11 If we sowed spiritual things in you, is it a great thing if we reap material things from you?

12 If others use the right to share in your goods, do not we have more? But we did not use this right, but we endure everything, so as not to bring any obstacle to the gospel of Christ.