Μάρκ. 2, 23-3, 5

 

Τῷ     καιρῷ     ἐκείνῳ,   ἐπορεύετο     ὁ    Ἰησοῦς     τοῖς     σάββασι     διὰ    τῶν σπορίμων,     καὶ     ἤρξαντο    οἱ    μαθηταὶ    αὐτοῦ   ὁδὸν    ποιεῖν    τίλλοντες τοὺς    στάχυας.    καὶ     οἱ    Φαρισαῖοι   ἔλεγον    αὐτῷ·   Ἴδε    τί     ποιοῦσιν     ἐν τοῖς   σάββασιν   ὃ    οὐκ    ἔξεστι.    καὶ    αὐτὸς   ἔλεγεν αὐτοῖς·    Οὐδέποτε ἀνέγνωτε   τί    ἐποίησε    Δαυῒδ   ὅτε    χρείαν    ἔσχε    καὶ    ἐπείνασεν αὐτὸς    καὶ    οἱ     μετ'    αὐτοῦ;      πῶς     εἰσῆλθεν     εἰς    τὸν    οἶκον    τοῦ     Θεοῦ ἐπὶ     Ἀβιάθαρ    ἀρχιερέως    καὶ    τοὺς     ἄρτους    τῆς    προθέσεως ἔφαγεν,     οὓς     οὐκ     ἔξεστι     φαγεῖν     εἰ    μὴ    τοῖς     ἱερεῦσι,    καὶ    ἔδωκε     καὶ τοῖς    σὺν   αὐτῷ     οὖσι;     καὶ    ἔλεγεν     αὐτοῖς·     Τὸ     σάββατον     διὰ    τὸν ἄνθρωπον     ἐγένετο,    οὐχ    ὁ    ἄνθρωπος   διὰ    τὸ    σάββατον·     ὥστε κύριός   ἐστιν    ὁ     υἱὸς      τοῦ    ἀνθρώπου    καὶ     τοῦ    σαββάτου.    Καὶ εἰσῆλθε     πάλιν    εἰς    τὴν   συναγωγήν·     καὶ    ἦν    ἐκεῖ    ἄνθρωπος ἐξηραμμένην     ἔχων     τὴν    χεῖρα.     καὶ    παρετήρουν     αὐτὸν    εἰ    τοῖς σάββασι     θεραπεύσει     αὐτόν,     ἵνα    κατηγορήσωσιν    αὐτοῦ.    καὶ λέγει    τῷ     ἀνθρώπῳ     τῷ     ἐξηραμμένην     ἔχοντι   τὴν     χεῖρα·    Ἔγειρε εἰς     τὸ     μέσον.    καὶ    λέγει   αὐτοῖς·    Ἔξεστιν   τοῖς    σάββασιν ἀγαθοποιῆσαι   ἢ   κακοποιῆσαι;    ψυχὴν    σῶσαι     ἢ     ἀποκτεῖναι;     οἱ     δὲ ἐσιώπων.     καὶ     περιβλεψάμενος    αὐτοὺς μετ' ὀργῆς, συλλυπούμενος     ἐπὶ     τῇ   πωρώσει   τῆς     καρδίας     αὐτῶν,     λέγει    τῷ ἀνθρώπῳ·     Ἔκτεινον    τὴν     χεῖρά    σου.   καὶ   ἐξέτεινε, καὶ ἀποκατεστάθη     ἡ    χεὶρ     αὐτοῦ     ὑγιὴς     ὡς     ἡ    ἄλλη.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Μάρκ. 2, 23-3, 5

 

2, 23 Ένα     Σάββατο    συνέβη     να    βαδίζει     μέσα    σε    σπαρμένα    χωράφια,    και     οι μαθητές       του,     κατά     την    πορεία,     άρχισαν    να    κόβουν    τα    στάχυα.

24 Και   οι    Φαρισαίοι     του     έλεγαν,     «Νά,     τι     κάνουν    το     Σάββατο,     πράγμα     που δεν     επιτρέπεται».

25 Και     λέγει   σ’  αυτούς,    «Ποτέ     δεν     διαβάσατε    τι   έκανε     ο    Δαυΐδ,    όταν βρέθηκε      σε    ανάγκη     και    πείνασε     αυτός     και     εκείνοι     που    ήσαν     μαζί     του;

26 Πως     μπήκε    στον    οίκο     του     Θεού     όταν     ήτο   αρχιερεύς     ο     Αβιάθαρ,     και έφαγε     τους    άρτους     της    προθέσεως,      τους     οποίους      δεν     επιτρέπεται     κανείς άλλος      να     φάγει     παρά      μόνον    οι     ιερείς,     και     έδωκε     και     σ’  εκείνους,    που    ήσαν μαζί     του;».
27 Και     προσέθεσε,     «Το     Σάββατο      έγινε    για    τον   άνθρωπο     και    όχι     ο άνθρωπος    για     το    Σάββατο.    Ώστε      ο     Υιός    του    ανθρώπου     είναι     κύριος    του Σαββάτου».

3, 1 Και     μπήκε    πάλι    στη     συναγωγή      και    εκεί    ήτανε     ένας    άνθρωπος, που    είχε     ξερό    το     χέρι.

2 Και     πρόσεχαν     καλά    να     ιδούν    εάν     θα     τον     θεραπεύσει     το    Σάββατο,   για να     τον     κατηγορήσουν.

3 Και     λέγει    στον    άνθρωπο     που     είχε     ξερό     το    χέρι,     «Στάσου   στο     μέσον».

4 Και     λέγει     σ’  αυτούς,     «Επιτρέπεται      το     Σάββατο     να    κάνει     κανείς     καλό     ή     να     κάνει      κακό;      Να      σώσει     μια     ζωή      ή     να    σκοτώσει;».

5 Αυτοί     σιωπούσαν.      Και     αφού    έρριψε     γύρω      τους     μια     ματιά     με     οργή, λυπημένος     για      την     πώρωσι     της    καρδιάς     τους,      λέγει     στον     άνθρωπο, «Άπλωσε      το     χέρι     σου».     Και     το     άπλωσε     και    έγινε      πάλι     γερό     το     χέρι     του όπως     το     άλλο.

 

 

Ρωμ. 12, 6-14

 

6 Ἔχοντες     δὲ     χαρίσματα     κατὰ     τὴν     χάριν    τὴν     δοθεῖσαν     ἡμῖν    διάφορα,    εἴτε   προφητείαν,    κατὰ    τὴν    ἀναλογίαν     τῆς πίστεως,

7 εἴτε     διακονίαν,    ἐν    τῇ    διακονίᾳ,   εἴτε    ὁ    διδάσκων,  ἐν    τῇ    διδασκαλίᾳ,

8 εἴτε    ὁ    παρακαλῶν,    ἐν τῇ    παρακλήσει,   ὁ    μεταδιδούς,   ἐν    ἁπλότητι,    ὁ    προϊστάμενος,    ἐν     σπουδῇ,    ὁ    ἐλεῶν,    ἐν    ἱλαρότητι.

 

Κανόνες     χριστιανικής     ζωής

 

9 Ἡ    ἀγάπη     ἀνυπόκριτος.    ἀποστυγοῦντες     τὸ    πονηρόν, κολλώμενοι     τῷ    ἀγαθῷ,

10 τῇ     φιλαδελφίᾳ     εἰς    ἀλλήλους     φιλόστοργοι,    τῇ    τιμῇ    ἀλλήλους    προηγούμενοι,

11 τῇ     σπουδῇ    μὴ   ὀκνηροί,    τῷ     πνεύματι     ζέοντες, τῷ     Κυρίῳ    δουλεύοντες,

12 τῇ    ἐλπίδι    χαίροντες,    τῇ    θλίψει     ὑπομένοντες,    τῇ    προσευχῇ    προσκαρτεροῦντες,

13 ταῖς    χρείαις    τῶν    ἁγίων    κοινωνοῦντες,      τὴν     φιλοξενίαν διώκοντες.

14 Εὐλογεῖτε     τοὺς     διώκοντας     ὑμάς,     εὐλογεῖτε     καὶ     μὴ    καταρᾶσθε.

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Ρωμ.   12, 6-14

 

6 Έχοντας     δε     χαρίσματα     διαφορετικά,    σύμφωνα     με    τη    χάρι     που   μας δόθηκε,    άς     τα    χρησιμοποιήσουμε,     εάν     προφητεία,     ανάλογα     με     την     πίστι    μας,

7 εάν      υπηρεσία,     στο     έργο      της     υπηρεσίας,     ο     διδάσκαλος,     στην διδασκαλία,

8 εκείνος      που      παρηγορεί,     στη    παρηγορία,     εκείνος      που      δίνει     κάτι,     άς    το     κάνει     με     γενναιοδωρία,     εκείνος      που     είναι     προϊστάμενος,     άς     εργάζεται     με ζήλο,     εκείνος     που     ελεεί,    άς     ελεεί    με     χαρά.

 

Κανόνες      χριστιανικής     ζωής

 

9 Η     αγάπη      να     είναι     ειλικρινής.    Μισείτε    το    κακό      και     προσκολάσθε    στο καλό.

10 Ως      προς     την   αδελφική    αγάπη,     να     είσθε     γεμάτοι     στοργή     ο    ένας    προς τον     άλλον·

11 να    μη    είσθε      οκνηροί     ως    προς     τον     ζήλο,     να     είσθε     κατά     το     πνεύμα θερμοί,     να     υπηρετήτε    τον     Κύριο,

12 να     χαίρετε     για     την     ελπίδα     σας,     να     έχετε     υπομονή     στη    θλίψι,

13 να     επιμένετε     στη     προσευχή,    να     συμμετέχετε     στις     ανάγκες    των χριστιανών,

14 τη     φιλοξενία      να    επιδιώκετε.

 

Mark. 2, 23-3, 5

 

2, 23 And it came to pass on a sabbath day, that he went through the corn fields; and his disciples began to mow the sheaves.

24 And the Pharisees said unto him, Behold, they do that on the sabbath day, which is not lawful.

25 And he saith unto them, Have ye never read what David did, when he was an hungred, and they which were with him;

26 And when he was come into the house of God, when Abiathar was high priest, and did eat the shewbread, which no man eateth, save the priests, and gave to them that were with him?

27 And he added, "The sabbath was made for man, and not man for the sabbath. So that the Son of man is lord of the Sabbath. "

3, 1 And he entered again into the synagogue; and there was a man there which had a withered hand.

2 And they watched him, whether he would heal him on the sabbath day, that they might accuse him.

3 And he saith unto the man that had the withered hand, Stand in the midst.

4 And saith unto them, Is it lawful to do good on the sabbath day, or to do evil? To save a life or to kill?

5 They were silent. And after glancing around them angrily, saddened by the porosity of their heart, he says to the man, "Reach out your hand." And he spread it out and his hand became as strong as the other.

 

Rom. 12, 6-14

 

6 And having gifts according to the grace which is given unto us, let us use them, if we prophesy according to our faith;

7 if service, in the work of service, the teacher, in teaching,

8 He who comforts, in consolation, he who gives something, let him do it with generosity, he who is a boss, let him work diligently, he who has mercy, let him have mercy with joy.

 

Rules of the Christian life

 

9 Love to be sincere. Hate the bad and cling to the good.

10 As for brotherly love, be full of affection for one another;

11 Be not slothful in zeal, be fervent in spirit, serve the Lord,

12 Rejoice in your hope, be patient in your affliction,

13 to persevere in prayer, to participate in the needs of Christians,

14 the hospitality to seek.