Λουκ. ιθ´ 1-10

 

 

Τῷ     καιρῷ     ἐκείνῳ,     διήρχετο      ὁ     Ἰησοῦς      τὴν     Ἱεριχώ.     Καὶ     ἰδοὺ     ἀνὴρ     ὀνόματι    καλούμενος   Ζακχαῖος,     καὶ    αὐτὸς    ἦν    ἀρχιτελώνης     καὶ    οὗτος     ἦν     πλούσιος΄     καὶ    ἐζήτει     ἰδεῖν     τὸν    ᾽Ιησοῦν    τίς     ἐστι΄     καὶ     οὐκ     ἠδύνατο     ἀπὸ     τοῦ    ὄχλου     ὅτι    τῇ    ἡλικίᾳ    μικρὸς    ἦν.    Καὶ προδραμὼν     ἔμπροσθεν,     ἀνέβη     ἐπὶ     συκομορέαν   ἵνα    ἴδῃ     αὐτόν΄    ὅτι     δι΄    ἐκείνης     ἤμελλεν    διέρχεσθαι.     Καὶ     ὡς    ἦλθεν    ἐπὶ    τὸν    τόπον,    ἀναβλέψας     ὁ    ᾽Ιησοῦς     εἶδε    αὐτόν,    καὶ    εἶπεν    πρὸς    αὐτόν΄ Ζακχαῖε,     σπεύσας     κατάβηθι΄    σήμερον     γὰρ     ἐν    τῷ    οἴκῳ     σου    δεῖ    με    μεῖναι.     Καὶ     σπεύσας     κατέβη,    καὶ    ὑπεδέξατο     αὐτὸν     χαίρων.     Καὶ      ἰδόντες    πάντες    διεγόγγυζον    λέγοντες΄   ὅτι   παρὰ     ἁμαρτωλῷ     ἀνδρὶ   εἰσῆλθεν     καταλῦσαι.    Σταθεὶς    δὲ    Ζακχαῖος,     εἶπεν     πρὸς τὸν     Ἰησοῦν΄     ᾽Ιδοὺ     τὰ     ἡμίση     τῶν    ὑπαρχόντων    μου,   Κύριε,     δίδωμι    τοῖς     πτωχοῖς΄    καὶ     εἴ     τινός     τι    ἐσυκοφάντησα,    ἀποδίδωμι τετραπλοῦν.     Εἶπε    δὲ     πρὸς      αὐτὸν    ὁ    ᾽Ιησοῦς΄    ὅτι    σήμερον σωτηρία     τῷ      οἴκῳ     τούτῳ      ἐγένετο,     καθότι    καὶ    αὐτὸς    υἱὸς ᾽Αβραάμ     ἐστιν·     ἦλθεν     γὰρ    ὁ     υἱὸς     τοῦ     ἀνθρώπου     ζητῆσαι     καὶ σῶσαι     τὸ     ἀπολωλός.

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκ,. 19, 1-10

 

1 Όταν     μπήκε     στην     Ιεριχώ,     περνούσε     δια     μέσου      της    πόλεως.

2 Εκεί      ήτο     κάποιος     που     ονωμάζετο     Ζακχαίος·      ήτο      αρχιτελώνης     και πλούσιος,

3 και      ζητούσε    να     ιδεί      ποιός     είναι      ο      Ιησούς     αλλά      δεν     μπορούσε     από     το πλήθος     διότι     ήτο     κοντὸς     το     ανάστημα.

4 Έτρεξε      λοιπόν     εμπρός     και      ανέβηκε     επάνω      σε     μια     μουριά,     για     να     τον     ιδεί,     διότι     από     εκεί      επρόκειτο      να    περάσει.

5 Όταν     έφθασε      ο     Ιησούς    στο     μέρος     αυτό,     σήκωσε     τα    μάτια     του     και     τον     είδε     και      του     είπε,     «Ζακχαίε,     κατέβα     γρήγορα,     διότι     πρέπει     να     μείνω     στο     σπίτι     σου     σήμερα».

6 Και     κατέβηκε     γρήγορα      και     τον      υποδέχθηκε      με   χαρά.

7 Όταν     είδαν     αυτό,     όλοι     παρεπονούντο     και     έλεγαν,     «Στο      σπίτι αμαρτωλού      ανθρώπου     πηγαίνει      να    μείνει».

8 Ο     Ζακχαίος     στάθηκε     και     είπε     στον     Κύριο,     «Το     ήμισυ     της     περιουσίας     μου      δίνω,     Κύριε,     στους     πτωχούς     και     εάν     με     δόλιο      τρόπο      πήρα     από κάποιον     τίποτε,      θα     του      το    αποδώσω     τέσσερις      φορές     περισσότερο».

9 Ο      Ιησούς      του     είπε,      «Σήμερα     έγινε      σωτηρία     σε     τούτο     το     σπίτι,      διότι     και    ο     άνθρωπος     αυτός     είναι     απόγονος     του    Αβραάμ,

10 και     ο     Υιός     του     ανθρώπου      ήλθε    να     αναζητήσει     και      να     σώσει     το απολωλός».

 

Α΄  Τιμ.  4, 9-15

 

Τέκνον    Τιμόθεε,     πιστὸς     ὁ     λόγος     καὶ     πάσης    ἀποδοχῆς   ἄξιος·    εἰς    τοῦτο    γὰρ    καὶ   κοπιῶμεν      καὶ     ὀνειδιζόμεθα,    ὅτι     ἠλπίκαμεν    ἐπὶ Θεῷ     ζῶντι,     ὅς      ἐστι    Σωτὴρ     πάντων   ἀνθρώπων,    μάλιστα    πιστῶν.     Παράγγελλε    ταῦτα     καὶ    δίδασκε.    Μηδείς     σου     τῆς    νεότητος καταφρονείτω,     ἀλλὰ    τύπος    γίνου    τῶν     πιστῶν     ἐν    λόγῳ,     ἐν   ἀναστροφῇ,    ἐν    ἀγάπῃ,   ἐν    πνεύματι,     ἐν     πίστει,    ἐν    ἁγνείᾳ.   Ἕως ἔρχομαι   πρόσεχε    τῇ    ἀναγνώσει,   τῇ   παρακλήσει,   τῇ    διδασκαλίᾳ.   Μὴ    ἀμέλει     τοῦ     ἐν    σοὶ   χαρίσματος,   ὃ   ἐδόθη   σοι    διὰ    προφητείας μετὰ     ἐπιθέσεως     τῶν    χειρῶν    τοῦ   πρεσβυτερίου.    Ταῦτα    μελέτα, ἐν     τούτοις     ἴσθι,     ἵνα     σου     ἡ      προκοπὴ      φανερὰ     ᾖ      ἐν    πᾶσιν.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ   ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Α΄  Τιμ.  4, 9-15

 

9 Αξιόπιστα     είναι     τα     λόγια     αυτά     και    άξια     πλήρους     αποδοχής.

10 Γι’    αυτό      και     κοπιάζουμε     και     ονειδιζόμεθα,     διότι     έχουμε     την     ελπίδα μας    σε      Θεό     ζωντανό,     ο     οποίος     είναι      ο     Σωτήρ     όλων     των     ανθρώπων, μάλιστα      των     πιστών.

 

Πως     να     φέρεται     και     τί    να     διδάσκει      ο     Τιμόθεος

 

11 Αυτά     να     παραγγέλλεις     και     να     διδάσκεις.

12 Άς     μη     σε     καταφρονεί     κανείς     επειδή     είσαι     νέος,     αλλά     γίνου     παράδειγμα για     τους     πιστούς,    στην     ομιλία,    στη    συμπεριφορά,     στην    αγάπη,  στο     πνεύμα,    στην     πίστι,     στην    αγνότητα.

13 Έως      ότου     έλθω     προσηλώσου     στην     ανάγνωσι,     το     κήρυγμα,     την διδασκαλία.

14 Μη     παραμελείς     το     χάρισμα     που     είναι     μέσα     σου,     και     σου     δόθηκε     δια προφητείας     όταν     το     πρεσβυτέριο     σου    επέθεσε    τα     χέρια.

15 Αυτά     να    μελετάς,     με    αυτά     να     ζεις   για     να     είναι     φανερή     η     πρόοδός     σου    σε      όλους.

 

Luke,. 19, 1-10

 

1 And when he was come to Jericho, he passed through the midst of the city.

2 There was a man named Zacchaeus; he was a high priest and rich,

3 And he sought to see who Jesus was, and could not by the multitude, because he was short.

4 So he ran forward and climbed up a mulberry tree to see him, for he was about to pass through.

5 When Jesus came to the place, he lifted up his eyes, and saw him, and said unto him, Zacchaeus, get thee down quickly; for I must stay at thy house today.

6 And he went down quickly, and received him joyfully.

7 And when they saw it, they all murmured, saying, That he's going to stay in the house of a sinner.

8 Zacchaeus stood and said to the Lord, "Lord, I give half of my wealth to the poor, and if I deceitfully take anything from anyone, I will give it four times as much."

9 Jesus saith unto him, This day is salvation come to this house, forsomuch as he also is a descendant of Abraham,

10 And the Son of man came to seek and to save that which was lost.

 

Α΄ Τιμ. 4, 9-15

 

9 These words are credible and worthy of full acceptance.

10 That is why we labor and mourn, because we have our hope in a living God, who is the Savior of all men, even of the faithful.

 

How to behave and what Timothy teaches

 

11 To order and teach.

12 Let no one despise you because you are young, but become an example for the faithful, in speech, in conduct, in love, in spirit, in faith, in purity.

13 Until I come, devote yourself to reading, preaching, teaching.

14 Do not neglect the gift that is in you, and it was given to you by prophecy when the elder attacked your hands.

15 Study these things, live with them, that your progress may be manifest to all.

 

ομιλία στη Κυριακή ΙΕ΄ Λουκά

 

Οι Άγιοι Κύρος και Ιωάννης οι Θαυματουργοί Ανάργυροι και οι συν αυτοίς Αθανασία, Θεοδότη, Θεοκτίστη και Ευδοξία οι Μάρτυρες

 

Οι   Άγιοι   Μάρτυρες   Κύρος   και   Ιωάννης   άθλησαν   κατά   την   εποχή   του αυτοκράτορα  Διοκλητιανού (284 – 305   μ.Χ.).   Ο   Άγιος   Κύρος  καταγόταν  από την   Αλεξάνδρεια,  ενώ  ο  Άγιος  Ιωάννης  καταγόταν  από   την  Έδεσσα    της   Μεσοποταμίας.

Όταν  ξέσπασε   ο   διωγμός  του   Διοκλητιανού,   ο   Άγιος   Κύρος   πήγε   σε   ένα παραθαλάσσιο τόπο της Αραβίας και,   αφού   περιεβλήθηκε   το   μοναχικό σχήμα,    κατοίκησε    στον    τόπο    αυτό.

Ο    Άγιος    Ιωάννης  πήγε  στα    Ιεροσόλυμα   και    εκεί    άκουσε   για    τα  θαύματα  που   επιτελούσε ο  Άγιος   Κύρος.  Στην    συνέχεια    μετέβη    στην  Αλεξάνδρεια.   Από  εκεί,  αφού  από   διάφορες  φήμες  έμαθε  που    διέμενε  ο  Άγιος  Κύρος, πήγε και τον   βρήκε   και   έμεινε   μαζί   του. Τα   θαύματα   των Αγίων Αναργύρων συνέγραψε ο  Άγιος Σωφρόνιος, Πατριάρχης Ιεροσολύμων   († 11   Μαρτίου),   διότι  οι  Άγιοι  θεράπευσαν    τα    μάτια   του.

Κατά   την   περίοδο   του   διωγμού   συνελήφθη   και   η  Αγία  Αθανασία, που ήταν χήρα,  καθώς  επίσης  και οι  τρεις θυγατέρες της  Θεοδότη, Θεοκτίστη   και   Ευδοξία. Η  είδηση  τάραξε  τον  Κύρο  και   τον  Ιωάννη.  Έτσι  οι    Άγιοι,  επειδή   φοβήθηκαν   μήπως   αυτές   δειλιάσουν   από   την σκληρότητα των   βασανιστηρίων,   εξαιτίας   της   αδυναμίας   της   φύσεως   της γυναίκας, έσπευσαν κοντά τους και έδιναν σε αυτές θάρρος, ενώ παράλληλα προετοιμάζονταν και οι ίδιοι για το μαρτύριο.   Και   πράγματι, συνελήφθησαν    και    αυτοί    και   οδηγήθηκαν  στον  ηγεμόνα.

Εκεί   διακήρυξαν   με   παρρησία   και   θάρρος   την   πίστη   τους   στον   Θεό.  Μάταια   ο  ηγεμόνας   ζητούσε  να κάμψει την ανδρεία της μητέρας, δείχνοντας   σε   αυτή   τις   θυγατέρες της και   επιρρίπτοντάς   της   την   ενοχή. Εκείνη,   αφού   στράφηκε προς   τις   θυγατέρες   της,   τις   ενίσχυε   λέγουσα   ότι   η σωματική ωραιότητα  είναι  πρόσκαιρη,  ενώ  στην  αιωνιότητα  διατηρείται  η  ομορφιά της  ψυχής  του  ανθρώπου  αθάνατη.    Αυτές  δε έλεγαν προς   την  μητέρα  τους   ότι   αισθάνονταν   μεγάλη   χαρά,  επειδή  έμελλε  να  φύγουν  από  τον  μάταιο   αυτό  κόσμο  μαζί  της  για  την  αγάπη  του   Χριστού  και  να  μην  χωρισθούν ποτέ  από     κοντά  της.   Ο ηγεμόνας   εξαγριώθηκε   και  διέταξε   να   τους   υποβάλουν σε πολλά   και   σκληρα βασανιστήρια.   Μετά   από   τα   βασανιστήρια   αποκεφάλισαν   δια ξίφους   τον   Άγιο   Κύρο   και   τον   Άγιο Ιωάννη,  το  έτος  292  μ.Χ..  Έτσι μαρτύρησαν  και  η  Αγία    Αθανασία   με   τις τρεις   θυγατέρες   της.   Τον  βίο  και    το   μαρτύριο  αυτών  έγραψε  ο    Σωφρόνιος    ο    Σοφιστής.       
Η  Σύναξη  αυτών  ετελείτο  στο  Μαρτύριο  που  είχε  ανεγερθεί  προς τιμήν   τους    και    βρίσκεται    στην  περιοχή   Φωρακίου.

Απολυτίκιον.   Ήχος   δ’.   Ο   υψωθείς   εν   τω   Σταυρώ.           

Ως   Αθλοφόροι   ευκλεείς   του   Σωτήρος,   και  ιατήρες   των   ψυχών   και  σωμάτων,   Ανάργυροι  εκλάμπετε  εν  πάση  τη   γη,   νόσων  μεν    ιώμενοι,  ανωδύνως  τα βάρη, χάριν  δε  πορίζοντες,  τοις  βοώσιν   απαύστως·  χαίρετε    κρήναι    θείων   δωρεών,  Κύρε  θεόφρον,    και    Ιωάννη    ένδοξε.

Κοντάκιον.   Ήχος   γ’.   Η   Παρθένος   σήμερον.  

Εκ   της   θείας   χάριτος,   την   δωρεάν   των   θαυμάτων,   ειληφότες   Άγιοι, θαυματουργείτε   απαύστως,   άπαντα,   ημών   τα   πάθη,   τη   χειρουργία, τέμνοντες,   τη    αοράτω  Κύρε  θεόφρον,  συν    τω    θείω   Ιωάννῃ,  υμείς    γαρ  θείοι   ιατροί    υπάρχετε.

Μεγαλυνάριον.

Χαίρετε πασχόντων θεραπευταί,   Κύρε   θεοφόρε,   Ιωάννη   τε   θαυμαστέ· δωρεάν γαρ πάσι, παρέχοντες ιάσεις, ευεργετείτε πάντας, ως χριστομίμητοι.

 

 

The Saints Cyrus and John the Miracles of the Anargyrs and they also Athanasia, Theodotus, Theoctistus and Evdoxia the Witnesses

 

 

The Saints Martyrs Cyrus and John were at the time of Emperor Diocletian (284-305 AD). St. Cyrus came from Alexandria, while St. John came from Edessa, Mesopotamia.

When the persecution of Diocletian broke out, Saint Cyrus went to a seaside site in Arabia and, after enlisting the lonely figure, he lived in this place.

St. John went to Jerusalem to hear about the miracles performed by Saint Cyrus. He then went to Alexandria. From there, having learned from various rumors that Saint Cyrus stayed, he went and found him and stayed with him. The wonders of Saints Anargyrous were written by Saint Sophronios, Patriarch of Jerusalem († 11 March), because the Saints healed his eyes.

During the period of persecution, Agia Athanasia, a widow, was arrested, as well as the three daughters of Theodore, Theoctistus and Evdoxia. The news shook Cyrus and John. Thus the saints, because they feared that they were scorned by the cruelty of torture, because of the weakness of the woman's nature, rushed near to them and gave them courage, while preparing themselves for martyrdom. Indeed, they were also arrested and led to the ruler.

There they proclaimed with boldness and courage their faith in God. In vain, the ruler asked to bend the prowess of the mother, pointing to her daughters and blaming her. She, having turned to her daughters, strengthened them by saying that physical beauty is temporary, while in eternity the beauty of the human soul is preserved immortal. They did not tell their mother that they felt great joy because they were to leave this futile world with her for the love of Christ and never to be separated from her. The ruler was furious and ordered them to be subjected to many tough torture. After the torture, Saint Cyrus and Saint John defrauded in the year 292 AD. So Saint Athanasia and her three daughters martyred. Sophronios the Sophist wrote the life and martyrdom of them.

The Synagogue was held in Martyrius, which was built in their honor and is located in the area of ​​Freakio.

 

 

Apolyticus. Sound d '. Raised in the Cross.

 

As the saviors of the savior, and the doctors of the souls and bodies, Anargyroi glory in all the earth, sicknesses, and burdens, and for the sake of the beasts, to the beasts, for the mercy of the Lord;

 

 

Kontakion. Sound c '. The Virgin today.

 

From the divine grace, the free of miracles, the Holy Saints, all of you miraculous passions, surgeries, incisions, the incomplete Lord the theologian, with the divine Ioannis, you are medical doctors.

 

 

Majesty.

 

Hail for Healing therapists, Lord the theologian, John and admirers; free gifts for everyone, who provide hints, all of you, being grateful.