Ματθ. 2, 13-23

 

13 Ἀναχωρησάντων  δὲ   αὐτῶν   ἰδοὺ   ἄγγελος   Κυρίου   φαίνεται   κατ᾿ ὄναρ   τῷ   Ἰωσὴφ   λέγων·   ἐγερθεὶς   παράλαβε  τὸ   παιδίον   καὶ   τὴν   μητέρα   αὐτοῦ   καὶ   φεῦγε  εἰς   Αἴγυπτον,   καὶ   ἴσθι   ἐκεῖ    ἕως   ἂν   εἴπω   σοι·   μέλλει   γὰρ   Ἡρῴδης   ζητεῖν   τὸ   παιδίον   τοῦ   ἀπολέσαι   αὐτό.

14 Ὁ   δὲ   ἐγερθεὶς   παρέλαβε   τὸ   παιδίον   καὶ   τὴν  μητέρα   αὐτοῦ   νυκτὸς   καὶ   ἀνεχώρησεν   εἰς   Αἴγυπτον,

15 καὶ    ἦν   ἐκεῖ   ἕως   τῆς   τελευτῆς   Ἡρῴδου,   ἵνα   πληρωθῇ   τὸ   ρηθὲν   ὑπὸ   τοῦ   Κυρίου   διὰ   τοῦ   προφήτου λέγοντος·   ἐξ Αἰγύπτου   ἐκάλεσα   τὸν   υἱόν   μου.

 

Ἡ   σφαγὴ   τῶν   νηπίων   τῆς   Βηθλεὲμ   ἀπὸ   τὸν  ῾Ηρώδη

 

16 Τότε   Ἡρῴδης  ἰδὼν   ὅτι   ἐνεπαίχθη  ὑπὸ   τῶν   μάγων,  ἐθυμώθη   λίαν,   καὶ   ἀποστείλας   ἀνεῖλε   πάντας   τοὺς   παῖδας   τοὺς   ἐν   Βηθλεὲμ    καὶ   ἐν   πᾶσι τοῖς   ὁρίοις   αὐτῆς    ἀπὸ   διετοῦς καὶ    κατωτέρω, κατὰ   τὸν χρόνον   ὃν   ἠκρίβωσε παρὰ   τῶν   μάγων.

17 Τότε    ἐπληρώθη   τὸ   ρηθὲν   ὑπὸ   Ἱερεμίου   τοῦ   προφήτου    λέγοντος·

18 φωνὴ   ἐν   Ραμᾷ   ἠκούσθη,   θρῆνος   καὶ   κλαυθμὸς   καὶ   ὀδυρμὸς   πολύς· Ραχὴλ   κλαίουσα   τὰ    τέκνα   αὐτῆς,   καὶ   οὐκ   ἤθελε   παρακληθῆναι,   ὅτι   οὐκ εἰσίν.

 

Επιστροφή   από   την   Αίγυπτο

 

19 Τελευτήσαντος   δὲ   τοῦ   Ἡρῴδου   ἰδοὺ   ἄγγελος   Κυρίου   κατ᾿   ὄναρ φαίνεται   τῷ   Ἰωσὴφ   ἐν   Αἰγύπτῳ

20 λέγων·    ἐγερθεὶς   παράλαβε   τὸ    παιδίον   καὶ   τὴν   μητέρα   αὐτοῦ   καὶ   πορεύου εἰς γῆν   Ἰσραήλ· τεθνήκασι γὰρ οἱ   ζητοῦντες τὴν   ψυχὴν τοῦ   παιδίου.

21 Ὁ   δὲ   ἐγερθεὶς   παρέλαβε   τὸ   παιδίον   καὶ   τὴν   μητέρα   αὐτοῦ   καὶ   ἦλθεν   εἰς γῆν   Ἰσραήλ.

22 Ἀκούσας   δὲ   ὅτι   Ἀρχέλαος βασιλεύει   ἐπὶ   τῆς   Ἰουδαίας   ἀντὶ   Ἡρῴδου   τοῦ   πατρὸς   αὐτοῦ,   ἐφοβήθη   ἐκεῖ   ἀπελθεῖν·   χρηματισθεὶς   δὲ   κατ᾿ ὄναρ   ἀνεχώρησεν εἰς τὰ   μέρη τῆς Γαλιλαίας,
23 καὶ   ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς πόλιν λεγομένην   Ναζαρέτ,   ὅπως  πληρωθῇ   τὸ   ρηθὲν   διὰ   τῶν   προφητῶν   ὅτι   Ναζωραῖος   κληθήσεται.

 

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ   ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Ματθ. 2,13-23

 

13 Όταν   ανεχώρησαν,   ο   άγγελος   του   Κυρίου  εμφανίζεται   στον   Ιωσήφ σε   όνειρο   και   του   λέγει,  «Σήκω,  πάρε   το   παιδί   και   την   μητέρα   του   και φύγε   στην   Αίγυπτο    και   μείνε   εκεί,   έως   ότου  σου   πω,   διότι   ο   Ηρώδης σκοπεύει   να   αναζητήσει   το   παιδί   για  να   το   σκοτώσει».

14 Όταν   ο   Ιωσήφ   ξύπνησε,   πήρε   νύχτα   το   παιδί   και   την  μητέρα   του   και ανεχώρησε   στην   Αίγυπτο

15 και   έμεινε   εκεί   μέχρι   του   θανάτου  του  Ηρώδη,  για   να  εκπληρωθεί εκείνο   που  ελέχθη   από  τον   Κύριο   δια  του   προφήτου,  «Εξ  Αιγύπτου κάλεσα  τον   υιό  μου».

 

Η   σφαγή  των   νηπίων   της  Βηθλεέμ   από  τον  Ηρώδη

 

16 Τότε  ο   Ηρώδης,  επειδή  είδε   ότι   εξαπατήθηκε  από  τους   μάγους,  θύμωσε   πάρα  πολύ   και  έστειλε   και   σκότωσε   όλα   τα  παιδιά   στην Βηθλεέμ   και     σε  όλα  τα   περίχωρά   της   από   δύο  ετών  και   κάτω,  σύμφωνα με    τον   χρόνο,  τον   οποίο   εξακρίβωσε   από   τους   μάγους.

17 Τότε  εκπληρώθηκε   εκείνο   που  ελέχθη  δια   του   Ιερεμία   του  προφήτου,

18 «Φωνή  ακούσθηκε   στη   Ραμά,  θρήνος,   κλάμα  και   μεγάλος  οδυρμός. Ήτο   η   Ραχήλ   που  έκλαιε  τα   παιδιά   της   και  δεν  ήθελε   να   παρηγορηθεί, διότι  δεν   υπάρχουν   πλέον.

 

Επιστροφή   από   την  Αίγυπτο

 

19 Μετά  τον   θάνατο   του   Ηρώδη,  άγγελος   του   Κυρίου  εμφανίζεται,   σε όνειρο,   στον   Ιωσήφ,   όταν   ήτο   στην  Αίγυπτο,   και    του   λέγει,

20 «Σήκω,   πάρε  το   παιδί   και   την   μητέρα   του   και   πήγαινε    στη   γη    του Ισραήλ,   διότι   έχουν   πεθάνει   εκείνοι,   που    ζητούσαν   την   ζωή    του παιδιού».

21 Αυτός   δε  όταν   ξύπνησε,   πήρε   το   παιδί   και   την   μητέρα   του   και   ήλθε  στη   γη   του   Ισραήλ.

22 Επειδή   όμως   άκουσε    ότι   ο   Αρχέλαος   είναι   βασιλεύς  της   Ιουδαίας   αντί του   πατέρα   του   Ηρώδη,   φοβήθηκε  να   μεταβεί   εκεί.  Σε    όνειρο καθωδηγήθηκε   από   τον   Θεό  και   έφυγε   στα   μέρη   της   Γαλιλαίας.

23 Και   όταν   έφθασε,   έμεινε  σε  πόλι,   που   ωνομάζετο   Ναζαρέτ,  για   να εκπληρωθεί   εκείνο,  το   οποίο  ελέχθη   από   τους   προφήτες,   ότι   δηλαδή  θα ονομασθεί   Ναζωραίος.

 

 

 

Ἑβρ.  9, 8-23

 

8 τοῦτο    δηλοῦντος    τοῦ    Πνεύματος    τοῦ     Ἁγίου,   μήπω   πεφανερῶσθαι    τὴν τῶν    Ἁγίων   ὁδόν,   ἔτι    τῆς   πρώτης   σκηνῆς   ἐχούσης    στάσιν·

9 ἥτις   παραβολὴ    εἰς   τὸν    καιρὸν   τὸν   ἐνεστηκότα,    καθ'    ὃν    δῶρά    τε    καὶ    θυσίαι   προσφέρονται    μὴ    δυνάμεναι   κατὰ   συνείδησιν    τελειῶσαι     τὸν λατρεύοντα,

10 μόνον     ἐπὶ    βρώμασι    καὶ   πόμασι    καὶ   διαφόροις     βαπτισμοῖς     καὶ    δικαιώμασι    σαρκός,     μέχρι     καιροῦ     διορθώσεως    ἐπικείμενα.

  

Η     δύναμις     καθαρμού    της   θυσίας     του    Χριστού

 

11 Χριστὸς   δὲ   παραγενόμενος    ἀρχιερεὺς    τῶν    μελλόντων    ἀγαθῶν    διὰ    τῆς μείζονος     καὶ   τελειοτέρας     σκηνῆς,    οὐ   χειροποιήτου,   τοῦτ'    ἔστιν   οὐ   ταύτης τῆς     κτίσεως,

12 οὐδὲ   δι'    αἵματος    τράγων    καὶ    μόσχων,   διὰ   δὲ   τοῦ    ἰδίου    αἵματος     εἰσῆλθεν    ἐφάπαξ   εἰς    τὰ    Ἅγια,    αἰωνίαν   λύτρωσιν    εὑράμενος.

13 Εἰ   γὰρ    τὸ   αἷμα   ταύρων    καὶ    τράγων    καὶ    σποδὸς     δαμάλεως    ραντίζουσα τοὺς    κεκοινωμένους     ἁγιάζει    πρὸς   τὴν   τῆς    σαρκὸς    καθαρότητα,

14 πόσῳ    μᾶλλον   τὸ   αἷμα   τοῦ    Χριστοῦ,     ὃς    διὰ    Πνεύματος     αἰωνίου    ἑαυτὸν προσήνεγκεν     ἄμωμον     τῷ     Θεῷ,     καθαριεῖ    τὴν    συνείδησιν     ὑμῶν   ἀπὸ    νεκρῶν    ἔργων     εἰς    τὸ    λατρεύειν     Θεῷ    ζῶντι;

15 Καὶ   διὰ    τοῦτο     διαθήκης     καινῆς    μεσίτης     ἐστίν,   ὅπως,    θανάτου γενομένου  εἰς    ἀπολύτρωσιν     τῶν    ἐπὶ     τῇ    πρώτῃ     διαθήκῃ   παραβάσεων,   τὴν    ἐπαγγελίαν    λάβωσιν    οἱ    κεκλημένοι   τῆς   αἰωνίου    κληρονομίας.

16 Ὅπου    γὰρ   διαθήκη,   θάνατον    ἀνάγκη   φέρεσθαι    τοῦ    διαθεμένου·

17 διαθήκη    γὰρ     ἐπὶ   νεκροῖς    βεβαία,   ἐπεὶ    μήποτε   ἰσχύει   ὅτε    ζῇ     ὁ   διαθέμενος.

18 Ὅθεν    οὐδ'   ἡ   πρώτη     χωρὶς    αἵματος    ἐγκεκαίνισται·

19 λαληθείσης    γὰρ    πάσης    ἐντολῆς     κατὰ    τὸν   νόμον   ὑπὸ    Μωϋσέως    παντὶ    τῷ    λαῷ,    λαβὼν   τὸ    αἷμα   τῶν   μόσχων   καὶ   τράγων   μετὰ   ὕδατος   καὶ   ἐρίου    κοκκίνου    καὶ    ὑσσώπου,    αὐτό   τε   τὸ    βιβλίον    καὶ    πάντα    τὸν     λαὸν    ἐρράντισε

20 λέγων·   τοῦτο     τὸ   αἷμα    τῆς    διαθήκης    ἧς    ἐνετείλατο    πρὸς    ὑμᾶς    ὁ    Θεός.

21 Καὶ   τὴν   σκηνὴν   δὲ   καὶ   πάντα   τὰ   σκεύη   τῆς    λειτουργίας    τῷ     αἵματι    ὁμοίως     ἐρράντισε.

22 Καὶ    σχεδὸν    ἐν    αἵματι    πάντα    καθαρίζεται     κατὰ    τὸν    νόμον,    καὶ    χωρὶς αἱματεκχυσίας     οὐ    γίνεται   ἄφεσις.

 

Η     θυσία   του    Χριστού   μοναδική

 

23 Ἀνάγκη     οὖν   τὰ    μὲν   ὑποδείγματα    τῶν    ἐν    τοῖς    οὐρανοῖς    τούτοις καθαρίζεσθαι,   αὐτὰ    δὲ   τὰ    ἐπουράνια     κρείττοσι     θυσίαις    παρὰ     ταύτας.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ   ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Εβρ. 9, 8-23

 

8 Με    τούτο     ήθελε   να    δηλώσει    το    Άγιο     Πνεύμα,     ότι     δεν     είχε   ακόμη φανερωθεί     ο     δρόμος     ο    οποίος     ωδηγούσε    στα   Άγια    των   αγίων,   εφ’   όσον ακόμη     υπήρχε    το   πρώτο    μέρος     της    σκηνής.

9 Αυτά     είναι     συμβολικά     του    σημερινού     καιρού.     Τα    δώρα    και     οι     θυσίες    που τότε    προσφέρονταν,   δεν    μπορούσαν    να    κάνουν    τον    λατρεύοντα    τέλειο εσωτερικώς,

10 διότι    είχαν     σχέσι   μόνο   με    φαγητά    και    ποτά     και     διαφόρους     πλύσεις, που     είναι     διατάξεις    για    το   σώμα    και    ισχύουν    μέχρι    του   καιρού μεταρρυθμίσεως.

 

Η    δύναμις    καθαρμού    της   θυσίας    του    Χριστού

 

11 Αλλ’    όταν     ήλθε    ο    Χριστός     ως    αρχιερεύς,    των    μελλοντικών    αγαθών, μπήκε    δια   της   μεγαλυτέρας    και     τελειοτέρας    σκηνής,   η    οποία   δεν   είναι χειροποίητη,    δεν    είναι    δηλαδή   από    τον   κόσμο     τούτο·

12 μπήκε   μια   για    πάντα     στα   Άγια    των    αγίων     όχι    με    αίμα    τράγων    και μόσχων    αλλά    με   το    δικό     του    αίμα     και   εξησφάλισε    αιωνία    λύτρωσι.

13 Διότι   εάν    το   αίμα     τράγων     και    ταύρων     και    το     ράντισμα   με    στάχτη    από δαμάλι,    αγιάζει     τους    μολυσμένους,    όσον    αφορά    την   εξωτερική  καθαρότητα,

14 πόσο    περισσότερο      το    αίμα    του    Χριστού,     ο     οποίος,    δια   του    αιωνίου Πνεύματος,    προσέφερε     τον   εαυτό    του   άμωμο    θυσία    στο   Θεό,   να καθασίσει     τη     συνείδησί   σας    από   νεκρά     έργα,   ώστε    να    λατρεύουμε     τον    ζωντανό    Θεό.

15 Και    επομένως     ο    Χριστός    εἶναι     μεσίτης    διαθήκης    νέας,    ώστε,    τώρα    που έλαβε    χώρα     θάνατος     για    την     απολύτρωσι     από    παραβάσεις      κατά     τον χρόνο     της     πρώτης    διαθήκης,    να     λάβουν,    όσοι    είναι    καλεσμένοι,    την αιωνία     κληρονομία,     σύμφωνα   με    την    υπόσχεσι.

16 Διότι     όπου    υπάρχει     διαθήκη,   πρέπει    να    αποδειχθεί    ο   θάνατος    του διαθέτου.

17 Μία     διαθήκη     ισχύει   μόνο   μετά    θάνατο·    δεν    έχει   ποτέ     ισχύ     ενόσω    ζει ο     διαθέτης.

18 Για     το   λόγο    αυτό,    ούτε    η    πρώτη    διαθήκη     εγκαινιάσθηκε    χωρίς    αίμα.

19 Διότι    αφού    ο    Μωϋσής    διεκήρυξε   κάθε   εντολή    του   νόμου    σ’  όλο    το λαό,    πήρε    το   αίμα   των   μόσχων   και   των   τράγων    μαζί   με   νερό,   κόκκινο μαλλί   και   ύσσωπο,    και    ρράντισε   το    βιβλίο    του   νόμου   και   όλο    το   λαό,

20 και    είπε,    Αυτό   είναι   το   αίμα    της   διαθήκης,    την    οποία    διέταξε    ο Θεός    σ’   εσάς.

21 Κατά    τον    ίδιο    τρόπο,   ρράντισε    με   αίμα     και    τη    σκηνή    και    όλα   τα τελετουργικά     σκεύη,

22 και     έτσι     σχεδόν     όλα    με    αίμα   καθαρίζονται    σύμφωνα    με    το    νόμο    και χωρίς    να   χυθεί    αίμα   δεν    γίνεται     συγχώρησις    αμαρτιών.

 

Η    θυσία     του     Χριστού    μοναδική

 

23 Ήτο     λοιπόν   ανάγκη,   τα   μεν   αντίτυπα    των   ουρανίων   πραγμάτων    καθαρίζωνται   με   τέτοια    μέσα,   τα    ίδια   όμως   τα   επουράνια   με   ανώτερες θυσίες   από   αυτές    εδώ.

 

Matt. 2.13-23

 

13 When they have departed, the angel of the Lord appears to Joseph in a dream and says to him, "Get up, take the child and his mother and go to Egypt and stay there until I tell you, because Herod intends to seek the child to kill it. "

14 When Joseph woke up, he took his child and his mother by night and departed for Egypt.

15 And he remained there until Herod's death, to fulfill that which was commanded by the Lord through the prophet, "Out of Egypt have I called my son."

 

The slaughter of Bethlehem's infants by Herod

 

16 When Herod saw that he had been deceived by the magicians, he became very angry, and sent and killed all the children in Bethlehem, and in all its suburbs two years and under, according to the time, which he had found out by the magicians.

17 Then what was accomplished through Jeremiah the prophet was fulfilled,

18 “A voice was heard in Ramah, mourning, weeping and great pangs. It was Rachel who wept for her children and did not want to be comforted because they no longer exist.

 

Return from Egypt

 

19 After Herod's death, an angel of the Lord appears in a dream to Joseph when he was in Egypt and says to him,

20 "Get up, take the child and his mother and go to the land of Israel, because those who have claimed the life of the child have died."

21 And when he awoke, he took the child and his mother, and came into the land of Israel.

22 But when he heard that Archelaus was king of Judah instead of Herod's father, he was afraid to go there. In a dream he was guided by God and left for the regions of Galilee.

23 And when he was come, he abode in a city called Nazareth, to fulfill that which was commanded by the prophets, that he should be called Nazareth.A

 

Heb. 9, 8-23

 

8 By this he meant the Holy Spirit to declare that the road leading to the Holy of Holies had not yet been revealed, as long as the first part of the scene was still there.

9 These are symbolic of the present time. The gifts and sacrifices then offered could not make the worshiper perfect inwardly,

10 because they were related only to food and drink and various washes, which are provisions for the body and are valid until the time of reform.

 

The cleansing powers of Christ's sacrifice

 

11 But when Christ came as High Priest of the goods of the world, he entered in through the larger and more perfect scene, which is not handmade, that is, it is not of this world;

12 He entered once and for all into the Holy of Holies not with the blood of goats and calves but with his own blood and secured eternal redemption.

13 For if the blood of goats and bulls, and the sprinkling of ashes from the heifer, sanctify the contaminated, as to the outward purity;

14 How much more the blood of Christ, who through the eternal Spirit offered himself as an innocent sacrifice to God, to make your conscience free from dead works, that we might worship the living God.

15 And so Christ is the mediator of a new covenant, so that, now that death has taken place for the redemption from transgressions at the time of the first covenant, those who are invited receive the eternal inheritance, according to the promise.

16 For where there is a will, the death of the testator must be proved.

17 A will is valid only after death; it is never valid while the testator is alive.

18 For this reason, even the first testament was not opened without blood.

19 For when Moses spake all the commandments of the law unto all the people, he took the blood of the calves and of the goats, with water, and red wool, and hyssop, and sprinkled the book of the law, and all the people,

20 And he said, This is the blood of the covenant which God hath commanded you.

21 In the same way he sprinkled with blood both the tabernacle and all the vessels,

22 and so almost everything with blood is cleansed according to the law and without bloodshed no sins are forgiven.

 

The sacrifice of Christ is unique

 

23 Therefore, the copies of the heavenly things are cleansed by such means, but the heavenly ones themselves are sacrificed with higher sacrifices than these here.