Μάρκ. 10, 46-52

 

46 Καὶ    ἔρχονται   εἰς   Ἱεριχώ.    Καὶ     ἐκπορευομένου    αὐτοῦ    ἀπὸ     Ἱεριχὼ     καὶ    τῶν μαθητῶν    αὐτοῦ    καὶ    ὄχλου     ἱκανοῦ,     ὁ     υἱὸς   Τιμαίου    Βαρτιμαῖος    τυφλὸς     ἐκάθητο    παρὰ    τὴν   ὁδὸν    προσαιτῶν.

47 Καὶ    ἀκούσας    ὅτι    Ἰησοῦς    ὁ   Ναζωραῖός    ἐστιν,    ἤρξατο     κράζειν     καὶ   λέγειν· υἱὲ   Δαυὶδ   Ἰησοῦ,    ἐλέησόν    με.

48 Καὶ    ἐπετίμων    αὐτῷ   πολλοὶ    ἵνα    σιωπήσῃ·    ὁ    δὲ   πολλῷ    μᾶλλον    ἔκραζεν· υἱὲ    Δαυὶδ,     ἐλέησόν      με.

49 Καὶ     στὰς    ὁ    Ἰησοῦς    εἶπε·   φωνήσατε    αὐτόν·    καὶ   φωνοῦσι    τὸν    τυφλὸν λέγοντες    αὐτῷ·    θάρσει,     ἔγειρε·     φωνεῖ     σε.

50 Ὁ    δὲ   ἀποβαλὼν    τὸ    ἱμάτιον     αὐτοῦ    ἀναστὰς     ἦλθε    πρὸς    τὸν     Ἰησοῦν.

51 Καὶ    ἀποκριθεὶς    λέγει     αὐτῷ    ὁ    Ἰησοῦς·   τί   σοι    θέλεις   ποιήσω;    Ὁ    δὲ    τυφλὸς εἶπεν    αὐτῷ·    ραββουνί,    ἵνα     ἀναβλέψω.
52 Καὶ    ὁ    Ἰησοῦς    εἶπεν    αὐτῷ·    ὕπαγε,    ἡ    πίστις    σου    σέσωκέ     σε.    Καὶ    εὐθέως    ἀνέβλεψε,     καὶ    ἠκολούθει     τῷ    Ἰησοῦ     ἐν    τῇ    ὁδῷ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Μάρκ. 10, 46-52

 

46 Και    έρχονται    στην    Ιεριχώ.     Και     όταν   έβγαινε   από   την   Ιεριχώ     αυτός και     οι    μαθητές    του     και   λαός   αρκετός,    ο   υιός     του     Τιμαίου,     ο     Βαρτίμαιος, τυφλός,     καθότανε    κοντά    στο     δρόμο     και    ζητούσε   ελεημοσύνη.

47 Και     όταν   άκουσε     ότι     ο    Ιησούς    ο    Ναζωραίος     ήτο   εκεί,   άρχισε   να   φωνάζει και    να    λέγει,     «Υιέ    του     Δαυΐδ,   Ιησού,   ελέησέ     με».

48 Και    πολλοί    τον    επέπλητταν    για    να   σιωπήσει·    αλλ’    αυτός   πολύ περισσότερο      φώναζε,   «Υιέ    του    Δαυΐδ   ελέησέ    με».

49 Και    ο   Ιησούς    στάθηκε     και   είπε,    «Φωνάξτε     τον».     Και     φωνάζουν    τον τυφλό    και     του    λέγουν,    «Έχε     θάρρος,    σήκω,   σε     φωνάζει».

50 Αυτός    πέταξε     το     επανωφόρι    του,    σηκώθηκε     και   ήλθε   στον   Ιησού.

51 Ο      Ιησούς   του    είπε,   «Τί     θέλεις    να    σου     κάνω;».    Ο    τυφλός   του   απαντά, «Διδάσκαλε,    να   ανακτήσω     την    όρασί   μου».
52 Και     ο     Ιησούς     του    είπε,     «Πήγαινε,     η    πίστις   σου     σε    έσωσε».     Και    αμέσως απέκτησε   πάλι   την    όρασί   του    και   ακολουθούσε   τον   Ιησού    στο   δρόμο.

 

Ἑβρ. 8, 7-13

 

7 Εἰ    γὰρ    ἡ   πρώτη     ἐκείνη    ἦν     ἄμεμπτος,     οὐκ    ἂν    δευτέρας     ἐζητεῖτο     τόπος.

8 Μεμφόμενος    γὰρ    αὐτοῖς    λέγει·    ἰδοὺ    ἡμέραι    ἔρχονται,   λέγει    Κύριος,    καὶ     συντελέσω     ἐπὶ   τὸν    οἶκον   Ἰσραὴλ   καὶ    ἐπὶ    τὸν   οἶκον    Ἰούδα   διαθήκην καινήν,

9 οὐ    κατὰ    τὴν    διαθήκην   ἣν   ἐποίησα     τοῖς    πατράσιν    αὐτῶν     ἐν    ἡμέρᾳ    ἐπιλαβομένου     μου   τῆς   χειρὸς    αὐτῶν     ἐξαγαγεῖν    αὐτοὺς    ἐκ γῆς    Αἰγύπτου·    ὅτι    αὐτοὶ    οὐκ    ἐνέμειναν    ἐν   τῇ    διαθήκῃ    μου,    κἀγὼ    ἠμέλησα αὐτῶν,     λέγει     Κύριος·

10 ὅτι    αὕτη    ἡ    διαθήκη    ἣν     διαθήσομαι    τῷ    οἴκῳ    Ἰσραὴλ     μετὰ   τὰς    ἡμέρας     ἐκείνας,     λέγει     Κύριος·    διδοὺς    νόμους     μου    εἰς   τὴν διάνοιαν    αὐτῶν,    καὶ    ἐπὶ     καρδίας    αὐτῶν    ἐπιγράψω     αὐτούς,   καὶ    ἔσομαι αὐτοῖς   εἰς   Θεόν,     καὶ    αὐτοὶ    ἔσονταί    μοι    εἰς   λαόν.

11 Καὶ   οὐ   μὴ    διδάξουσιν    ἕκαστος     τὸν    πολίτην   αὐτοῦ     καὶ    ἕκαστος    τὸν   ἀδελφὸν    αὐτοῦ,    λέγων·    γνῶθι   τὸν    Κύριον·    ὅτι   πάντες     εἰδήσουσί     με    ἀπὸ    μικροῦ     αὐτῶν    ἕως     μεγάλου     αὐτῶν·

12 ὅτι    ἵλεως    ἔσομαι    ταῖς    ἀδικίαις    αὐτῶν,    καὶ    τῶν    ἁμαρτιῶν   αὐτῶν    καὶ   τῶν    ἀνομιῶν     αὐτῶν    οὐ    μὴ    μνησθῶ     ἔτι.
13 Ἐν     τῷ    λέγειν    καινὴν    πεπαλαίωκε   τὴν   πρώτην·    τὸ    δὲ    παλαιούμενον     καὶ    γηράσκον     ἐγγὺς   ἀφανισμοῦ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ    ΣΤΗ    ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Εβρ. 8, 7-13

 

7 Διότι     εάν    η   πρώτη   εκείνη    διαθήκη    ήτο   άμεμπτη,   δεν    θα   εζητείτο   θέσις για    δεύτερη.

8 Όταν     ο    Θεός    τους   μέμφεται,     λέγει,    Ιδού    έρχονται     ημέρες,    λέγει     ο Κύριος,     και    θα    συνάψω    για    τον    οίκο    του    Ισραήλ    και     τον   οίκο    του Ιούδα     διαθήκη    νέα,

9 η    οποία    δεν    θα    είναι     όμοια   με    την    διαθήκη    την     οποία     συνήψα με     τους     πατέρες    τους   τότε,    όταν     τους   έπιασα   από     το    χέρι,    για    να    τους οδηγήσω    έξω    από    την    γη     της    Αιγύπτου.    Επειδή    αυτοί   δεν    έμειναν πιστοί     στην    διαθήκη    μου,     εγώ    τους    εγκατέλειψα,     λέγει     ο     Κύριος.

10 Διότι    η    διαθήκη,    την     οποία    θα    συνάψω    με    τον    οίκο    του    Ισραήλ ύστερα    από     τις    ημέρες    εκείνες,    λέγει    ο     Κύριος,     είναι     αυτή:    θα    θέσω τους     νόμους    μου     μέσα    στη    διάνοιά     τους    και   θα    τους    χαράξω    στις     καρδιές     τους.   Εγώ    θα    είμαι      Θεός    τους     και    αυτοί     θα    είναι    λαός     μου.

11 Και      δεν    θα     διδάσκει     ο      καθένας      τον     συμπολίτη     του      και     καθένας τον    αδελφό     του,    λέγων,     Γνώρισε     τον      Κύριο,     διότι    όλοι     θα     με γνωρίζουν    από     τον      μικρότερο    έως      τον   μεγαλύτερο.

12 Διότι     είμαι    ελεήμων     για    τις    κακές      πράξεις     τους      και     δεν     θα    θυμηθώ πλέον      τις     αμαρτίες     τους    και     τις     ανομίες   τους.
13 Για    να   ομιλεί     περί    νέας    διαθήκης,   κήρυξε   παλαιά   την    πρώτη,   εκείνο δε    που   παληώνει     και    γερνάει,    πλησιάζει    να   εξαφανισθεί.

 

Mark. 10, 46-52

 

46 And they come to Jericho. And it came to pass, as he went out of Jericho, he, and his disciples, and a great multitude, that the blind son of Timaeus, Bartimaeus, sat by the road side, begging alms.

47 And when he heard that Jesus of Nazareth was there, he began to cry out, and say unto him, Son of David, have mercy on me.

48 And many rebuked him, that he should hold his peace: but he cried out the more a great deal, Thou son of David, have mercy on me.

49 And Jesus stood up and said, "Call on him." And they cry to the blind man and say to him, 'Have courage, get up, he is calling to you.'

50 He threw up his coat, got up and came to Jesus.

51 Jesus saith unto him, What wilt thou that I should do unto thee? The blind man replies, "Teacher, let me regain my sight."

52 And Jesus said unto him, Go thy way; thy faith hath made thee whole. And immediately he regained his sight and followed Jesus on the road.

 

Heb. 8, 7-13

 

7 For if that first testament had been blameless, no place would have been sought for a second.

8 When God rebukes them, he says, Behold, the days come, saith the Lord, and I will make a new covenant for the house of Israel and for the house of Judah,

9 which shall not be as the covenant which I made with their fathers, when I took them by the hand, to lead them out of the land of Egypt. Because they did not keep my covenant, I forsook them, says the Lord.

10 For this is the covenant which I will make with the house of Israel after those days, saith the LORD, that I will set my statutes in their minds, and lay them in their hearts. I will be their God and they will be my people.

11 And not every one shall teach his fellowman, and every one his brother, saying, Know the Lord: for all shall know me, from the least to the greatest.

12 For I have compassion on their iniquities, and I will remember their sins and their iniquities.

13 To speak of a new testament, he preached the first, and he that is old and old is about to perish.