Μάρκ. 9, 33-41

 

33 Καὶ   ἦλθεν     εἰς     Καπερναούμ·    καὶ    ἐν    τῇ    οἰκίᾳ    γενόμενος    ἐπηρώτα    αὐτούς· τί    ἐν     τῇ     ὁδῷ    πρὸς    ἑαυτοὺς     διελογίζεσθε;

34 Οἱ   δὲ    ἐσιώπων·    πρὸς   ἀλλήλους    γὰρ     διελέχθησαν    ἐν     τῇ     ὁδῷ    τίς   μείζων.

35 Καὶ    καθίσας      ἐφώνησε     τοὺς   δώδεκα    καὶ     λέγει    αὐτοῖς·    εἴ    τις   θέλει   πρῶτος    εἶναι,    ἔσται    πάντων     ἔσχατος     καὶ    πάντων   διάκονος.

36 Καὶ    λαβὼν    παιδίον     ἔστησεν    αὐτὸ   ἐν    μέσῳ    αὐτῶν,   καὶ     ἐναγκαλισάμενος αὐτὸ    εἶπεν    αὐτοῖς·

37 ὃς     ἐὰν    ἓν    τῶν    τοιούτων    παιδίων     δέξηται    ἐπὶ    τῷ    ὀνόματί μου,   ἐμὲ    δέχεται·    καὶ    ὃς    ἐὰν     ἐμὲ   δέξηται,   οὐκ   ἐμὲ    δέχεται,    ἀλλὰ    τὸν    ἀποστείλαντά   με.

38 ᾿Απεκρίθη    αὐτῷ    ὁ    Ἰωάννης   λέγων·    διδάσκαλε,    εἴδομέν   τινα   ἐν    τῷ     ὀνόματί    σου    ἐκβάλλοντα    δαιμόνια,    ὃς    οὐκ    ἀκολουθεῖ     ἡμῖν,    καὶ     ἐκωλύσαμεν      αὐτόν,    ὅτι    οὐκ     ἀκολουθεῖ     ἡμῖν.

39 Ὁ    δὲ   Ἰησοῦς    εἶπε·    μὴ    κωλύετε   αὐτόν·    οὐδεὶς    γάρ   ἐστιν     ὃς     ποιήσει δύναμιν    ἐπὶ     τῷ   ὀνόματί    μου    καὶ     δυνήσεται    ταχὺ     κακολογῆσαί    με.

40 Ὅς     γὰρ   οὐκ    ἔστι    καθ᾿    ὑμῶν,   ὑπὲρ     ὑμῶν     ἐστιν.

41 Ὅς     γὰρ    ἂν   ποτίσῃ     ὑμᾶς     ποτήριον     ὕδατος   ἐν    τῷ     ὀνόματί     μου,    ὅτι Χριστοῦ     ἐστε,    ἀμὴν    λέγω    ὑμῖν,    οὐ    μὴ     ἀπολέσῃ     τὸν    μισθὸν    αὐτοῦ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Μάρκ. 9, 33-41

 

33 Και    ήλθαν   στην     Καπερναούυμ.    Και     όταν     ήτανε    στο   σπίτι,   τους   ρώτησε,    «Τι     συζητούσατε    στο    δρόμο;».

34 Αυτοί     δε   σιωπούσαν,     διότι    είχαν      συζητήσει    αναμεταξύ    τους     στον δρόμο,    ποιός    είναι     μεγαλύτερος.

35 Και    αφού     κάθησε,    φώναξε     τους    δώδεκα    και    τους     λέγει,    «Εάν    κανείς θέλει     να    είναι    πρώτος,     πρέπει    να    είναι     ο    τελευταίος     όλων    και    υπηρέτης όλων».

36 Ύστερα     πήρε    ένα    παιδί,    το    έβαλε     στο     μέσον     και     αφού     το    αγκάλιασε τους     είπε,

37 «Όποιος    δεχθεί    ένα    τέτοιο    παιδί     στο    όνομά     μου,     δέχεται    εμένα,    και όποιος     δεχθεί    εμένα,    δεν    δέχεται     εμένα    αλλά    εκείνον    που   με   έστειλε».

38 Ο     Ιωάννης    του     είπε,     «Διδάσκαλε,    είδαμε    κάποιον   να   βγάζει     δαιμόνια    με το    όνομά     σου,     ο     οποίος   δεν    μας    ακολουθεί     και    τον    εμποδίσαμε,    διότι    δεν μας    ακολουθούσε».

39 Ο     δε    Ιησούς    είπε,    «Μη     τον     εμποδίζετε,     διότι    δεν     είναι     κανείς     ο     οποίος θα    κάνει     θαύμα    με    το    όνομά     μου    και    θα    μπορέσει    γρήγορα    να   με κακολογήσει.

40 Διότι    όποιος    δεν    είναι     εναντίον    μας,    είναι     με     το    μέρος    μας.

41 Και     όποιος     σας    ποτίσει     ένα     ποτήρι    νερό     στο     όνομά   μου,     διότι    είσθε του     Χριστού,    αλήθεια    σας    λέγω,     ότι    δεν    θα   χάσει   την   ανταμοιβή    του».

 

Ἑβρ. 11, 33-12, 2

 

33 οἳ    διὰ     πίστεως     κατηγωνίσαντο     βασιλείας,      εἰργάσαντο    δικαιοσύνην,    ἐπέτυχον     ἐπαγγελιῶν,    ἔφραξαν   στόματα     λεόντων,

34 ἔσβεσαν    δύναμιν    πυρός,     ἔφυγον   στόματα     μαχαίρας,   ἐνεδυναμώθησαν   ἀπὸ    ἀσθενείας,    ἐγενήθησαν    ἰσχυροὶ     ἐν πολέμῳ,    παρεμβολὰς    ἔκλιναν    ἀλλοτρίων·

35 ἔλαβον    γυναῖκες    ἐξ     ἀναστάσεως     τούς     νεκροὺς    αὐτῶν·     ἄλλοι     δὲ     ἐτυμπανίσθησαν,    οὐ     προσδεξάμενοι     τὴν    ἀπολύτρωσιν,     ἵνα    κρείττονος    ἀναστάσεως    τύχωσιν·

36 ἕτεροι    δὲ    ἐμπαιγμῶν    καὶ     μαστίγων    πεῖραν   ἔλαβον,   ἔτι    δὲ    δεσμῶν     καὶ     φυλακῆς·

37 ἐλιθάσθησαν,    ἐπρίσθησαν,    ἐπειράσθησαν,   ἐν    φόνῳ     μαχαίρας   ἀπέθανον,    περιῆλθον    ἐν    μηλωταῖς,    ἐν     αἰγείοις     δέρμασιν,     ὑστερούμενοι,     θλιβόμενοι,    κακουχούμενοι,

38 ὧν    οὐκ    ἦν     ἄξιος    ὁ    κόσμος,    ἐν   ἐρημίαις     πλανώμενοι    καὶ    ὄρεσι     καὶ    σπηλαίοις     καὶ    ταῖς    ὀπαῖς    τῆς    γῆς.

39 Καὶ     οὗτοι     πάντες      μαρτυρηθέντες      διὰ    τῆς    πίστεως     οὐκ    ἐκομίσαντο    τὴν     ἐπαγγελίαν,
40 τοῦ   Θεοῦ     περὶ     ἡμῶν     κρεῖττόν     τι     προβλεψαμένου,     ἵνα    μὴ    χωρὶς      ἡμῶν τελειωθῶσι.

12, 1 Τοιγάρουν    καὶ    ἡμεῖς,    τοσοῦτον    ἔχοντες     περικείμενον    ἡμῖν    νέφος μαρτύρων,     ὄγκον    ἀποθέμενοι    πάντα    καὶ    τὴν    εὐπερίστατον    ἁμαρτίαν,    δι'    ὑπομονῆς    τρέχωμεν    τὸν    προκείμενον     ἡμῖν    ἀγῶνα,

2 ἀφορῶντες     εἰς     τὸν    τῆς    πίστεως     ἀρχηγὸν    καὶ    τελειωτὴν    Ἰησοῦν,     ὃς   ἀντὶ     τῆς    προκειμένης     αὐτῷ    χαρᾶς    ὑπέμεινε σταυρόν,    αἰσχύνης    καταφρονήσας,    ἐν     δεξιᾷ    τε    τοῦ     θρόνου     τοῦ     Θεοῦ     κεκάθικεν.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ    ΣΤΗ   ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

 Εβρ. 11, 33-12, 2

 

11, 33 οι    οποίοι  με      την     πίστι    ανέτρεψαν     βασίλεια,    έκαναν    έργα   δικαιοσύνης, επέτυχαν     την   πραγματοποίησι    υποσχέσεων   του    Θεού,     έφραξαν     στόματα λεόντων,

34 έσβησαν   την    δύναμι     φωτιάς,     διέφυγαν     την     σφαγή,    έγιναν     από αδύνατοι      δυνατοί,    έγιναν    ισχυροί   σε    καιρό    πολέμου,   έτρεψαν     σε    φυγή παρατάξεις    των   εχθρών.

35 Γυναίκες     έλαβαν    τους     νεκρούς     των     δι’   αναστάσεως,    άλλοι    δε βασανίσθηκαν     και   δεν    δέχθηκαν   να    αφεθούν    ελεύθεροι,    για     να επιτύχουν     μία    άλλη   καλύτερη   ανάστασι.

36 Άλλοι     δοκιμάσθηκαν    με    εμπαιγμούς     και     μαστίγωσι,     ακόμη    δε    και    με δεσμά     και    φυλακή.

37Λιθοβολήθησαν,   πριονίσθηκαν,    υπέστησαν    πολλές     δοκιμασίας, θανατώθησαν   με   μάχαιρα,   περιπλανούνταν      φορούντες    δέρματα προβάτων    και   δέρματα   αιγών,    στερούνταν,    υπέφεραν     θλίψεις    και κακουχίες,

38 (άνθρωποι    για    τους     οποίους    δεν     ήτο   άξιος    ο    κόσμος),   επλανώντο    σε ερήμους    και   σε    βουνά,    σε    σπήλαια     και    σε    τρύπες     της    γης.

39 Όλοι     αυτοί,     άν     και     είχαν     καλή     μαρτυρία     για     την    πίστι    τους,     δεν έλαβαν     ό,τι     είχε    υποσχεθεί     ο    Θεός,
40 διότι    είχε    ο     Θεός     προβλέψει     κάτι       καλύτερα     αναφορικώς     μ’ εμάς    για     να μη      φθάσουν    εκείνοι     στην     τελειότητα    χωρίς     εμάς.

12, 1 Επομένως,   αφοῦ ἔχουμε    γύρω     μας     ένα     τόσο    μεγάλο    σύννεφο     από μάρτυρες,     άς     αποτινάξουμε     κάθε     βάρος     και     την    αμαρτία,     η     οποία εύκολα     μας   εμπλέκει,     και    άς     τρέχουμε     με     υπομονή     το    αγώνισμα     το δρόμου    που    είναι     εμπρός   μας,

2 με     τους     οφθαλμούς    μας    προσηλωμένους    προς    τον    αρχηγό     και    τελειωτή   της    πίστεώς     μας,    τον    Ιησού,     ο     οποίος,    χάριν     της    χαράς    που     τον ανέμενε,     υπέμεινε    σταυρό,     περιφρονήσας    την    αισχύνη,    και     κάθησε    στα    δεξιά     του     θρόνου    του     Θεού.

 

Mark. 9, 33-41

 

33 And they came to Capernaum. And when he was at home, he asked them, "What were you talking about on the street?"

34 And they held their peace: for they reasoned one with another in the street, which was the greatest.

35 And he sat down, and called the twelve, and saith unto them, If any man desire to be first, the same shall be last of all, and servant of all.

36 Then he took a child, and put him in the midst, and embracing him said to them,

37 "Whoever receives such a child in my name receives me, and whoever receives me receives not me but him who sent me."

38 John said unto him, Master, we saw one casting out devils in thy name, which followeth not us: and we forbad him, because he followed us not.

39 And Jesus said, Forbid him not: for there is no man which shall do a miracle in my name, that can quicken me.

40 For whoever is not against us is for us.

41 And whosoever shall give you a cup of water to drink in my name, because ye are Christ's, verily I say unto you, he shall in no wise lose his reward.

 

Heb. 11, 33-12, 2

 

11, 33 Who by faith have overthrown kingdoms, done works of righteousness, have fulfilled the promises of God, shut the mouths of lions,

34 They extinguished the power of fire, they escaped the slaughter, they became weak, they became strong in time of war, they drove away enemy forces.

35 Women received their dead by resurrection, others were tortured and refused to be set free, to achieve another better resurrection.

36 Others were tried with mockery and scourging, and even with bonds and imprisonment.

37They were stoned, they were sawed, they suffered many trials, they were stabbed to death;

38 (people for whom the world was not worthy), wandered in deserts and mountains, in caves and in holes of the earth.

39 All of them, although they had a good testimony of their faith, did not receive what God had promised,

40 because God had foretold something better about us so that they would not reach perfection without us.

12, 1 Therefore, let us be surrounded by such a great cloud of witnesses, let us shake off all weight and sin, which easily entangles us, and let us run with patience the race of the road ahead of us,

2 With our eyes fixed on the leader and finisher of our faith, Jesus, who, for the sake of the joy that awaited him, endured the cross, despised shame, and sat at the right hand of the throne of God.