Μάρκ.  11, 22-26

 

22 Καὶ    ἀποκριθεὶς   ὁ   Ἰησοῦς   λέγει     αὐτοῖς·    ἔχετε    πίστιν      Θεοῦ.

23 Ἀμὴν   γὰρ   λέγω   ὑμῖν   ὅτι   ὃς   ἂν   εἴπῃ    τῷ  ὄρει   τούτῳ,    ἄρθητι    καὶ     βλήθητι εἰς     τὴν   θάλασσαν,     καὶ    μὴ     διακριθῇ    ἐν    τῇ   καρδίᾳ   αὐτοῦ,    ἀλλὰ    πιστεύσει     ὅτι    ἃ    λέγει     γίνεται,    ἔσται    αὐτῷ    ὃ    ἐὰν εἴπῃ.

24 διὰ    τοῦτο    λέγω    ὑμῖν,    πάντα   ὅσα   ἂν   προσευχόμενοι    αἰτεῖσθε,   πιστεύετε    ὅτι    λαμβάνετε,    καὶ    ἔσται    ὑμῖν.

25 Καὶ   ὅταν    στήκητε    προσευχόμενοι,     ἀφίετε    εἴ    τι     ἔχετε    κατά   τινος,    ἵνα    καὶ   ὁ   πατὴρ     ὑμῶν  ὁ    ἐν    τοῖς     οὐρανοῖς    ἀφῇ    ὑμῖν   τὰ   παραπτώματα    ὑμῶν.

26 Εἰ   δὲ   ὑμεῖς   οὐκ    ἀφίετε,   οὐδὲ   ὁ   πατὴρ   ὑμῶν    ἀφήσει    τὰ    παραπτώματα    ὑμῶν.

 

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Μάρκ. 11, 22-26

 

22 Και    ο   Ιησούς    τους    απεκρίθη,    «Να    έχετε    πίστι     στο    Θεό.

23 Αλήθεια     σας    λέγω,     ότι     όποιος    πει    στο    βουνό    αυτό,    «Σήκω    και μετατοπίσου     στη    θάλασσα»,    και   δεν    αμφιβάλλει    μέσα   του   αλλά πιστεύει     ότι   εκείνο    που    λέγει,    γίνεται,   θα    του    γίνει     ό,τι   άν    πει.

24 Δια    τούτο   σας   λέγω,    ότι     όλα     όσα    ζητάτε    όταν    προσεύχεσθε,   να πιστεύετε   ότι    θα    το    πάρετε,    και    θα    σας    γίνουν.

25 Και     όταν     στέκεσθε    να    προσευχηθήτε,   συγχωρήστε    εάν   έχετε     κάτι εναντίον     οιουδήποτε,   για    να   συγχωρήσει    τις    αμαρτίες  σας     και     ο   Πατέρας σας,    που    είναι    στους    ουρανούς.

26 [Αλλ’   εάν    σεις   δεν    συγχωρήτε,    ούτε     ο   Πατέρας   σας   θα     συγχωρήσει    τις αμαρτίες    σας]».

 

Ἑβρ. 10, 1-18

 

1 Σκιὰν    γὰρ     ἔχων   ὁ     νόμος    τῶν   μελλόντων  ἀγαθῶν,    οὐκ   αὐτὴν   τὴν   εἰκόνα τῶν     πραγμάτων,    κατ'   ἐνιαυτὸν   ταῖς   αὐταῖς    θυσίαις    ἃς   προσφέρουσιν   εἰς τὸ    διηνεκές,   οὐδέποτε    δύναται    τοὺς    προσερχομένους    τελειῶσαι·

2 ἐπεὶ    οὐκ   ἂν   ἐπαύσαντο    προσφερόμεναι,    διὰ   τὸ    μηδεμίαν    ἔχειν    ἔτι συνείδησιν    ἁμαρτιῶν     τοὺς    λατρεύοντας,   ἅπαξ     κεκαθαρμένους;

3 Ἀλλ'    ἐν     αὐταῖς    ἀνάμνησις    ἁμαρτιῶν     κατ'   ἐνιαυτόν·

4 ἀδύνατον   γὰρ     αἷμα   ταύρων     καὶ    τράγων    ἀφαιρεῖν     ἁμαρτίας.

5 Διὸ      εἰσερχόμενος    εἰς   τὸν    κόσμον    λέγει·   θυσίαν    καὶ   προσφορὰν    οὐκ    ἠθέλησας,   σῶμα     δὲ   κατηρτίσω    μοι·

6 ὁλοκαυτώματα   καὶ    περὶ    ἁμαρτίας   οὐκ   εὐδόκησας·

7 τότε   εἶπον·   ἰδοὺ    ἥκω,    ἐν    κεφαλίδι    βιβλίου     γέγραπται     περὶ     ἐμοῦ,   τοῦ  ποιῆσαι,    ὁ   Θεός,   τὸ    θέλημά   σου.

8 Ἀνώτερον    λέγων    ὅτι    θυσίαν    καὶ    προσφορὰν    καὶ   ὁλοκαυτώματα    καὶ    περὶ     ἁμαρτίας    οὐκ    ἠθέλησας    οὐδὲ    εὐδόκησας,    αἵτινες    κατὰ    τὸν    νόμον προσφέρονται,

9 τότε   εἴρηκεν·    ἰδοὺ    ἥκω    τοῦ    ποιῆσαι,     ὁ    Θεός,   τὸ   θέλημά     σου.    Ἀναιρεῖ    τὸ    πρῶτον    ἵνα   τὸ   δεύτερον    στήσῃ.

10 Ἐν   ᾧ   θελήματι    ἡγιασμένοι   ἐσμὲν   διὰ   τῆς   προσφορᾶς   τοῦ   σώματος   τοῦ   ᾿Ιησοῦ   Χριστοῦ    ἐφάπαξ.

11 Καὶ   πᾶς    μὲν   ἱερεὺς   ἕστηκε   καθ'   ἡμέραν   λειτουργῶν   καὶ   τὰς   αὐτὰς πολλάκις    προσφέρων   θυσίας,   αἵτινες   οὐδέποτε   δύνανται   περιελεῖν    ἁμαρτίας·

12 αὐτὸς   δὲ   μίαν    ὑπὲρ    ἁμαρτιῶν   προσενέγκας     θυσίαν     εἰς    τὸ   διηνεκὲς     ἐκάθισεν    ἐν    δεξιᾷ   τοῦ    Θεοῦ,

13 τὸ   λοιπὸν    ἐκδεχόμενος    ἕως     τεθῶσιν    οἱ   ἐχθροὶ    αὐτοῦ    ὑποπόδιον    τῶν ποδῶν    αὐτοῦ.

14 Μιᾷ   γὰρ   προσφορᾷ   τετελείωκεν    εἰς   τὸ   διηνεκὲς    τοὺς    ἁγιαζομένους.

15 Μαρτυρεῖ    δὲ   ἡμῖν   καὶ  τὸ   Πνεῦμα   τὸ   ῞Αγιον·   μετὰ   γὰρ   τὸ   προειρηκέναι,

16 αὕτη    ἡ   διαθήκη   ἣν   διαθήσομαι    πρὸς    αὐτοὺς   μετὰ   τὰς   ἡμέρας    ἐκείνας, λέγει    Κύριος·    διδοὺς     νόμους    μου    ἐπὶ    καρδίας   αὐτῶν,   καὶ   ἐπὶ   τῶν   διανοιῶν αὐτῶν   ἐπιγράψω    αὐτούς,

17 καὶ   τῶν    ἁμαρτιῶν   αὐτῶν   καὶ    τῶν   ἀνομιῶν   αὐτῶν   οὐ   μὴ   μνησθῶ    ἔτι.

18 Ὅπου    δὲ   ἄφεσις   τούτων,     οὐκέτι     προσφορὰ    περὶ    ἁμαρτίας.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Εβρ.  10, 1-18

 

1 Διότι   αφού     ο    νόμος    έχει    μόνον     σκιά    των     μελλοντικών    αγαθών    και     όχι αυτήν    την    εικόνα     της   πραγματικότητος,   δεν    μπορεί   ποτέ   με   τις    ίδιες θυσίες,     που    διαρκώς     προσφέρουν     κάθε    χρόνο,   να     κάνει    τελείους     τους προσερχομένους.

2 Αλλοιώς,    δεν   θα    είχαν     παύσει     να    προσφέρωνται;    Εάν     όσοι υποβάλλωνται    στη    λατρεία   αυτή    είχαν     μια    φορά    καθαρισθεί,   δεν    θα είχαν     πλέον     καμμία    συναίσθησι   των   αμαρτιών     τους.

3 Ενώ     απ’  εναντίας,   με   τις   θυσίες   αυτές   γίνεται    κάθε   χρόνο    υπενθύμισις των     αμαρτιών,

4 διότι     είναι    αδύνατον   αίμα   ταύρων    και   τράγων   να   αφαιρέσει   αμαρτίες.

5 Δια    τούτο    όταν    έρχεται     ο     Χριστός    στο    κόσμο,    λέγει,    Θυσία    και προσφορά     δεν    θέλησες,     αλλά     μου    ετοίμασες    σώμα.

6 Σε     ολοκαυτώματα     και   θυσίες    για    αμαρτίες   δεν   έχεις    ευαρέσκεια.

7 Τότε     είπα,    Ιδού     ήλθα,     όπως     είναι   γραμμένο    για   μένα    στον    κύλινδρο    του    βιβλίου,   για   να    κάνω,    ω    Θεέ,    το    θέλημά    σου.

8 Αφού    πρώτα    είπε,    Θυσία   και    προσφορά     και     ολοκαυτώματα     και θυσίες   για   αμαρτίες    δεν    θέλησες     ούτε    έδειξες    ευαρέσκεια,    οι    οποίες προσφέρονται   κατά   το    νόμο,

9 κατόπιν    είπε,    Ιδού     ήλθα      για    να   κάνω,    ω    Θεέ,    το    θέλημά    σου.    Αναιρεί το     πρώτο     για    να    στερεώσει     το   δεύτερο.

10 Δυνάμει    του    θελήματος      τούτου    είμεθα    αγιασμένοι    δια    της     προσφοράς    του    σώματος    του    Ιησού    Χριστού    μια   για    πάντα.

11 Και     ο    μεν    ιερεύς    υπηρετεί    καθημερινώς     και    προσφέρει,   πολλές    φορές, τις      ίδιες    θυσίες,    οι     οποίες    δεν    μπορούν     ποτέ     να    εξαλείψουν    αμαρτίες.

12 Ο     Χριστός     όμως,    προσφέρει     μία    θυσία    για   τις   αμαρτίες   για    πάντα και     κάθησε   στα   δεξιά    του     Θεού,

13 και    περιμένει     στο    εξής    έως    ότου     γίνουν    οι   εχθροί     του    υποπόδιο     των    ποδιών     του.

14 Διότι    με    μία   προσφορά    έκανε   για   πάντα   τελείους   εκείνους,   που αγιάζονται.

15 Μας     μαρτυρεί     δε    αυτό    και     το    Άγιο   Πνεύμα,     διότι    αφού   είπε   πρώτα,

16 Η     διαθήκη,     την    οποία    θα    συνάψω   με   αυτούς    ύστερα   από     τις ημέρες    εκείνες,    λέγει     ο    Κύριος,    είναι    αυτή:    θα    θέσω    τους    νόμους     μου  στις    καρδιές    τους   και    μέσα    στη    διάνοιά    τους    θα    τους   εγχαράξω,

17 ύστερα    προσθέτει,    και   δεν   θα    θυμηθώ    πλέον   τις    αμαρτίες   τους    και τις    ανομίες    τους.

18 Εκεί     δε    που    υπάρχει     συγχώρησις,   δεν   υπάρχει   πλέον   θυσία   δι’   αμαρτία.

 

Mark. 11, 22-26

 

22 And Jesus answered and said unto them, Have faith in God.

23 Verily I say unto you, Whosoever shall say unto this mountain, Be thou removed, and be thou cast into the sea;

24 For this reason I say to you, that whatever you ask for when you pray, believe that you will receive it, and it will be done for you.

25 And when ye have prayed, forgive, if ye have ought against any: that your Father which is in heaven may forgive your trespasses.

26 [But if you do not forgive, neither will your Father forgive your sins].

 

 

Heb. 10, 1-18

 

1 For since the law has only a shadow of future goods and not this image of reality, it can never with the same sacrifices, which they constantly offer every year, make perfect those who come.

2 Otherwise, would they not have stopped offering? If those who submit to this worship had once been cleansed, they would no longer have any awareness of their sins.

3 On the other hand, these sacrifices remind us of our sins every year,

4 For it is impossible for the blood of bulls and goats to take away sins.

5 Wherefore when Christ cometh into the world, he saith, Sacrifice and offering ye did not desire, but ye prepared my body.

6 In holocausts and sacrifices for sins you have no pleasure.

7 Then said I, Lo, I come, as it is written of me in the scroll of the book, to do your will, O God.

8 Having said before, Sacrifice and offering, and burnt offerings and sacrifices for sins, ye have neither desired nor received pleasure, which are offered in the law;

9 Then said he, Lo, I come to do thy will, O God. Undoes the first to fasten the second.

10 By this will we be sanctified through the offering of the body of Jesus Christ for ever and ever.

11 And the priest ministers daily, offering many times the same sacrifices, which can never take away sins.

12 But Christ offered an atoning sacrifice for sins, and sat down at the right hand of God,

13 and waits thereafter until his enemies become the footstool of his feet.

14 For by one offering he has perfected forever those who are sanctified.

15 And this also the Holy Ghost beareth unto us: for he said,

16 This is the covenant that I will make with them after those days, saith the LORD: I will put my laws in their hearts, and in their minds will I make them.

17 Then he adds, and I will no longer remember their sins and their iniquities.

18 And where forgiveness is, there is no more sacrifice for sin.