Μάρκου  9, 42-10, 1 

 

9, 42 Καὶ    ὃς     ἂν    σκανδαλίσῃ     ἕνα   τῶν   μικρῶν     τούτων     τῶν    πιστευόντων    εἰς    ἐμέ,     καλόν     ἐστιν     αὐτῷ    μᾶλλον     εἰ    περίκειται    λίθος     μυλικὸς    περὶ     τὸν τράχηλον    αὐτοῦ     καὶ     βέβληται    εἰς    τὴν     θάλασσαν.

43 Καὶ    ἐὰν     σκανδαλίζῃ     σε    ἡ    χείρ     σου,    ἀπόκοψον     αὐτήν·    καλὸν     σοί     ἐστι κυλλὸν     εἰς      τὴν    ζωὴν   εἰσελθεῖν,     ἢ      τὰς     δύο    χεῖρας     ἔχοντα     ἀπελθεῖν     εἰς     τὴν γέενναν,     εἰς     τὸ    πῦρ    τὸ     ἄσβεστον,

44 ὅπου     ὁ     σκώληξ     αὐτῶν    οὐ     τελευτᾷ     καὶ      τὸ     πῦρ     οὐ    σβέννυται.

45 Καὶ     ἐὰν     ὁ    πούς     σου     σκανδαλίζῃ     σε,    ἀπόκοψον    αὐτόν·     καλὸν     σοί     ἐστιν εἰσελθεῖν     εἰς     τὴν     ζωὴν    χωλόν,     ἢ   τοὺς    δύο    πόδας     ἔχοντα    βληθῆναι    εἰς     τὴν γέενναν,      εἰς     τὸ     πῦρ      τὸ    ἄσβεστον,

46 ὅπου     ὁ     σκώληξ     αὐτῶν     οὐ    τελευτᾷ      καὶ     τὸ    πῦρ     οὐ    σβέννυται.

47 καὶ    ἐὰν      ὁ     ὀφθαλμός     σου     σκανδαλίζῃ    σε,     ἔκβαλε    αὐτόν·    καλὸν     σοί     ἐστι μονόφθαλμον     εἰσελθεῖν    εἰς   τὴν     βασιλείαν    τοῦ     Θεοῦ,     ἢ     τοὺς    δύο    ὀφθαλμοὺς     ἔχοντα     ἀπελθεῖν    εἰς     τὴν    γέενναν     τοῦ    πυρός,

48 ὅπου    ὁ     σκώληξ     αὐτῶν     οὐ     τε   λευτᾷ     καὶ    τὸ     πῦρ     οὐ     σβέννυται.

49 Πᾶς   γὰρ    πυρὶ    ἁλισθήσεται,    καὶ    πᾶσα    θυσία    ἁλὶ    ἁλισθήσεται.
50 Καλὸν    τὸ     ἅλας·    ἐὰν    δὲ    τὸ     ἅλας    ἄναλον    γένηται,     ἐν    τίνι    αὐτὸ    ἀρτύσετε;     ἔχετε     ἐν     ἑαυτοῖς     ἅλας     καὶ     εἰρηνεύετε    ἐν    ἀλλήλοις.

10, 1 Καὶ    ἐκεῖθεν    ἀναστὰς     ἔρχεται   εἰς     τὰ    ὅρια   τῆς   Ἰουδαίας   διὰ    τοῦ    πέραν     τοῦ    Ἰορδάνου,    καὶ    συμπορεύονται    πάλιν    ὄχλοι   πρὸς    αὐτόν,     καὶ     ὡς    εἰώθει,     πάλιν     ἐδίδασκεν      αὐτούς.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Μάρκου  9, 42-10, 1 

 

9, 42 «Και      όποιος     σκανδαλίσει      έναν     από      αυτούς      τους      μικρούς,     που πιστεύουν     σ’    εμένα,     είναι     καλύτερα    γι’ αυτόν     να    κρεμάσει    στο    τράχηλό του     μια     μυλόπετρα     και     να    ριφθεί    στη     θάλασσα.

43 Και      εάν    το    χέρι     σου     σε     σκανδαλίζει,    κόψε     το,     διότι    είναι      καλύτερα     να μπεις    στη     ζωή     κουλλός     παρά    να     ἐχεις     δύο     χέρια     και   να    πας    στη     γέενα,

44 στην    φωτιά,    που     δεν    σβήνει,   [όπου    το     σκουλήκι     τους     δεν    πεθαίνει      και     η    φωτιά     δεν     σβήνει].

45 Και      εάν     το     πόδι      σου    σε     σκανδαλίζει,     κόψε     το·     είναι    καλύτερα    να    μπεις  στη     ζωή      χωλός    παρά     να     έχεις    δύο    πόδια      και     να    ριφθείς    στη    γέενα,

46 στην     φωτιὰ,    που    δεν     σβήνει,     [όπου     το     σκουλήκι     τους     δεν     πεθαίνει     και η      φωτιά     δεν   σβήνει].

47 Και    εάν     το    μάτι    σου    σε     σκανδαλίζει,   βγάλε   το·   είναι     καλύτερα   να   μπεις μονόφθαλμος    στη    βασιλεία     του    Θεού    παρά    να    έχεις    δύο     μάτια     και    να ριφθείς    στη     γέενα,

48 όπου      το     σκουλήκι     τους     δεν     πεθαίνει     και     η    φωτιά    δεν     σβήνει.

49 Διότι    ο    καθένας    με     την   φωτιά   θα    αλατισθεί    όπως     κάθε    θυσία   με   το αλάτι    θα    αλατισθεί.
50 Το    αλάτι     είναι     καλό.    Εάν      όμως   το   αλάτι    γίνει    ανάλατο,    με    τί    θα   το αρτύσετε;     Διατηρείτε     μέσα     σας    αλάτι     και    έχετε     ειρήνη     μεταξύ     σας».

10, 1 Και    έφυγε   απ’   εκεί     και   ήλθε    στα     σύνορα     της    Ιουδαίας     και     πέρα    από   τον Ιορδάνη.     Και    βαδίζει     μαζί    του    πάλι    πολύς    κόσμος,    και,     όπως     συνήθιζε,    πάλι τους    εδίδασκε.

 

Ἑβρ, 3, 5-11, 17-19

 

5 Καὶ    ὁ     μὲν    Μωϋσῆς    ἦτο    πιστὸς    εἰς     ὅλον     τὸν     οἶκον     τοῦ     Θεοῦ     σὰν δοῦλος,     διὰ     νὰ    δώσῃ     μαρτυρίαν     δι’    ὅσα     θὰ   ἐλαλοῦντο,

6 ἐνῷ     ὁ    Χριστὸς     σὰν     Υἱὸς     εἰς     τὸν     οἶκον    τοῦ     Θεοῦ.   Ἐμεῖς     εἴμεθα     οἶκός    του, ἐὰν     κρατήσωμεν     σταθερὴν     μέχρι     τέλους     τὴν     πεποίθησιν     καὶ    τὴν     ἐλπίδα, διὰ     τὴν     ὁποίαν     καυχώμεθα.

7 Διὰ     τοῦτο,    καθὼς     λέγει    τὸ    Πνεῦμα    τὸ    Ἅγιον,    Σήμερα,    ἐὰν    ἀκούσετε     τὴν φωνήν   του,

8 νὰ    μὴ    σκληρύνετε     τὶς    καρδιές     σας    ὅπως    κατὰ    τὴν    ἀνταρσίαν,     τὴν ἡμέραν     τῆς     δοκιμασίας    εἰς    τὴν    ἔρημον,

9 ὅπου     οἱ      πατέρες     σας     μὲ     ἔβαλαν     εἰς     δοκιμασίαν,     ἂν     καὶ    εἶχαν    ἰδῆ    τὰ ἔργα     μου    ἐπὶ    σαράντα    χρόνια.

10 Διὰ    τοῦτο     ἀγανάκτησα     κατὰ    τῆς     γενεᾶς    ἐκείνης    καὶ    εἶπα,   πάντοτε πλανᾶται     ἡ    καρδιά   τους,   δὲν    ἐγνώρισαν     τὰς    ὁδούς    μου.

11 Διὰ   τοῦτο     ὡρκίσθηκα,    εἰς     τὴν     ὀργήν     μου,     ὅτι     αὐτοὶ     δὲν     θὰ εἰσέλθουν     ποτὲ    εἰς    τὴν    ἀνάπαυσίν     μου.

17 Γιὰ   ποιους    δὲ    ἀγανάκτησε    ἐπὶ   σαράντα     χρόνια;       Δὲν      ἦσαν     ἐκεῖνοι     ποὺ   ἁμάρτησαν,     τῶν    ὁποίων    τὰ    σώματα    ἔπεσαν     εἰς    τὴν    ἔρημον;

18 Σὲ     ποιους     δὲ     ὡρκίσθηκε     ὅτι     δὲν     θὰ    εἰσέλθουν    εἰς    τὴν    ἀνάπαυσίν    του,    παρὰ    σ’    ἐκείνους     ποὺ     ἐφάνησαν     ἀπειθείς;
19 Καὶ     βλέπομεν     ὅτι     ἐξ     αἰτίας     ἀπιστίας      δὲν     μπόρεσαν     νὰ    εἰσέλθουν.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Εβρ, 3, 5-11, 17-19

 

5 Και     ο   μεν     Μωϋσής     ήτο    πιστός      σε   όλο    τον    οίκο    του    Θεού    σαν   δούλος,    για    να     δώσει    μαρτυρία    για    όσα    θα    ελαλοὐντο,

6 ενώ    ο     Χριστός    σαν    Υιός       στον     οίκο    του     Θεού.    Εμείς    είμεθα     οίκός     του, εάν    κρατήσουμε    σταθερή     μέχρι    τέλους     την    πεποίθησι     και     την    ελπίδα, για     την    οποία   καυχώμεθα.

7 Δια     τούτο,    καθώς     λέγει     το   Πνεύμα    το    Άγιο,     Σήμερα,    εάν    ακούσετε     την     φωνή     του,

8 να     μη     σκληρύνετε     τις    καρδιές     σας    όπως     κατά    την    ανταρσία,   την ημέρα    της     δοκιμασίας     στην    έρημο,

9 όπου     οι    πατέρες    σας     με    έβαλαν     σε   δοκιμασία,    άν    και    είχαν    ιδεί    τα έργα     μου    επί     σαράντα   χρόνια.

10 Δια     τούτο     αγανάκτησα    κατά     της    γενεάς   εκείνης    και    είπα,    πάντοτε πλανάται    η     καρδιά    τους,    δεν   εγνώρισαν     τας    οδούς    μου.

11 Δια     τούτο    ωρκίσθηκα,    στην    οργή    μου,    ότι     αυτοί    δεν   θα εισέλθουν    ποτέ     στην   ανάπαυσί    μου.

17 Για     ποιούς     δε    αγανάκτησε     επί     σαράντα     χρόνια;     Δεν     ήσαν    εκείνοι     που αμάρτησαν,   των     οποίων    τα     σώματα     έπεσαν     στην     έρημο;

18 Σὲ ποιούς  όμως    ωρκίσθηκε     ότι   δεν    θα    εισέλθουν     στην    ανάπαυσί     του,    παρά     σ’   εκείνους    που    εφάνησαν    απειθείς;
19 Και     βλέπουμε     ότι     εξ     αιτίας     απιστίας     δεν     μπόρεσαν     να    εισέλθουν.

 

 

 

 

Mark 9, 42-10, 1

 

9, 42 "And whosoever offendeth one of these little ones that believe in me, it is better for him that a millstone were hanged about his neck, and he were cast into the sea.

43 And if thine hand offend thee, cut it off: for it is better for thee to enter into life than to have two hands, and go to hell;

44 in the fire that never goes out, [where their worm does not die and the fire does not go out].

45 And if your foot offends you, cut it off; it is better to enter into life lame than to have two feet and be thrown into hell,

46 in fire, which does not go out, [where their worm does not die and fire does not go out].

47 And if thine eye offend thee, pluck it out: it is better for thee to enter into the kingdom of God with one eye, than to have two eyes, and to be cast into hell,

48 where their worm does not die and the fire does not go out.

49 For every one with the fire shall be salted, as every sacrifice with the salt shall be salted.

50 Salt is good. But if the salt becomes unsalted, what will you season it with? "Keep salt in you and have peace among yourselves."

10, 1 And he departed thence, and came into the borders of Judaea, and beyond the Jordan. And a lot of people walk with him again, and, as usual, he teaches them again.

 

Heb, 3, 5-11, 17-19

 

5 And Moses was faithful in all the house of God, as a servant, to bear witness of all things that should come to pass,

6 while Christ as Son in the house of God. We are his house, if we keep steadfast until the end the belief and hope for which we boast.

7 Wherefore, as the Holy Ghost saith, Today if ye hear his voice,

8 Do not harden your hearts as in rebellion, on the day of trial in the wilderness,

9 where your fathers put me to the test, though they had seen my works for forty years.

10 Therefore I was indignant against that generation, and said, Their heart is yet in error, they have not known my ways.

11 Therefore I swore in my wrath that they would never enter into my rest.

17 For whom did he not indign for forty years? Weren't they the ones who sinned, whose bodies fell into the wilderness?

18 But to whom did he swear that they would not enter into his rest, but to those who appeared disobedient?

19 And we see that because of unbelief they could not enter.