ιΜάρκου     8, 11-21

 

11 Καὶ   ἐξῆλθον     οἱ     Φαρισαῖοι    καὶ    ἤρξαντο     συζητεῖν     αὐτῷ, ζητοῦντες     παρ᾿   αὐτοῦ     σημεῖον     ἀπὸ     τοῦ     οὐρανοῦ,    πειράζοντες    αὐτόν.

12 Καὶ     ἀναστενάξας    τῷ     πνεύματι    αὐτοῦ    λέγει·    τί    ἡ    γενεὰ     αὕτη   σημεῖον    ἐπιζητεῖ;    ἀμὴν   λέγω     ὑμῖν,    εἰ     δοθήσεται τῇ    γενεᾷ     ταύτῃ     σημεῖον.

13 Καὶ     ἀφεὶς     αὐτοὺς    εἰς    τὸ    πλοῖον    ἀπῆλθε    πάλιν.

14 Καὶ    ἐπελάθοντο    λαβεῖν    ἄρτους,   καὶ    εἰ    μὴ   ἕνα   ἄρτον    οὐκ εἶχον     μεθ᾿    ἑαυτῶν    ἐν    τῷ   πλοίῳ.

15 καὶ    διεστέλλετο     αὐτοῖς    λέγων·    ὁρᾶτε,     βλέπετε    ἀπὸ    τῆς ζύμης     τῶν    Φαρισαίων    καὶ   τῆς    ζύμης    Ἡρῴδου.

16 Καὶ    διελογίζοντο   πρὸς     ἀλλήλους    λέγοντες    ὅτι    ἄρτους οὐκ    ἔχομεν.
17 Καὶ    γνοὺς    ὁ    Ἰησοῦς   λέγει    αὐτοῖς·    τί     διαλογίζεσθε    ὅτι    ἄρτους    οὐκ   ἔχετε;     οὔπω    νοεῖτε    οὐδὲ    συνίετε;     ἔτι πεπωρωμένην   ἔχετε    τὴν    καρδίαν     ὑμῶν;

18 ὀφθαλμοὺς    ἔχοντες    οὐ     βλέπετε,    καὶ    ὦτα    ἔχοντες οὐκ     ἀκούετε;     καὶ    οὐ    μνημονεύετε;

19 ὅτε    τοὺς    πέντε    ἄρτους    ἔκλασα    εἰς   τοὺς    πεντακισχιλίους, καὶ     πόσους     κοφίνους    κλασμάτων    πλήρεις    ἤρατε;   λέγουσιν     αὐτῶ· δώδεκα.

20 Ὅτε    δὲ    τοὺς    ἑπτὰ    εἰς    τοὺς    τετρακισχιλίους,    πόσων   σπυρίδων     πληρώματα    κλασμάτων    ἤρατε;   οἱ    δὲ   εἶπον·    ἑπτά.

21 καὶ     ἔλεγεν     αὐτοῖς·    οὔπω   συνίετε;

 

ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Μάρκου    8,  11-21

 

11 Ήλθαν    οι    Φαρισαίοι    και   άρχισαν      να    συζητούν    μαζί    του και    του    ζητούσαν     ένα    θαύμα    από    τον    ουρανό,    με   σκοπό    να    τον    εκθέσουν.

12 Και    αναστέναξε     μέσα    του     και    έλεγε,     «Διατί    η    γενεά    αυτή     ζητεί    θαύμα;     Αλήθεια    σας    λέγω,    δεν    θα   δοθεί    θαύμα  στη     γενεά    αυτή».

13 Και     όταν      τους     άφησε     μπήκε      στο    πλοιάριο     και     έφυγε  στην    αντίπερα.

14 Είχαν     λησμονήσει     να    πάρουν     ψωμί    και    δεν   είχαν     παρά ένα     καρβέλι     μαζί     τους     στο    πλοιάριο.

15 Και    τους     καθιστούσε    προσεκτικούς    και    τους    έλεγε,    «Έχετε το     νου    σας,     προσέχετε     από    το    προζύμι     των     Φαρισαίων     και    από   το    προζύμι    του    Ηρώδη"»

16 Και   αυτοί    σκέπτονταν    μεταξύ     τους     ότι     δεν   έχουν    ψωμί.

17 Όταν     το    αντελήφθη     τους    λέγει,     «Γιατί     σκέπτεσθε    ότι     δεν    έχετε     ψωμί;    Ακόμη     δεν   εννοείτε    και    δεν     καταλαβαίνετε; Ακόμη     έχετε    πωρωμένη    την    καρδιά   σας;

18 Άν    και    έχετε    μάτια,    δεν     βλέπετε,     και    αν     και    έχετε αυτιά,     δεν     ακούτε;

19 Δεν    θυμάσθε    όταν     έκοψα     τα    πέντε     ψωμιά   για    τους     πέντε    χιλιάδες    ανθρώπους,     πόσα    κοφίνια     γεμάτα    από κομμάτια     σηκώσατε;».

20 Λέγουν    σ’  αὐτόν,     «Δώδεκα».     «Όταν    δε   έκοψα     τα    επτά ψωμιά   για   τους    τέσσερις     χιλιάδες     ανθρώπους,     πόσα     κοφίνια γεμάτα    από    κομμάτια    σηκώσατε;».

21 Αυτοί    είπαν,    «Επτά».     Και     τους    είπε,     «Ακόμη    δεν καταλαβαίνετε;»

 

 

Β΄ Τιμ. 2, 20-26

 

20 Ἐν     μεγάλῃ     δὲ    οἰκίᾳ    οὐκ    ἔστι    μόνον    σκεύη χρυσᾶ    καὶ     ἀργυρᾶ,    ἀλλὰ    καὶ    ξύλινα   καὶ    ὀστράκινα,   καὶ   ἃ    μὲν    εἰς τιμήν,   ἃ    δὲ   εἰς   ἀτιμίαν.

21 Ἐὰν    οὖν    τις    ἐκκαθάρῃ    ἑαυτὸν    ἀπὸ    τούτων,   ἔσται    σκεῦος   εἰς    τιμήν,    ἡγιασμένον    καὶ    εὔχρηστον    τῷ     δεσπότῃ,    εἰς πᾶν    ἔργον     ἀγαθὸν    ἡτοιμασμένον.

22 Τὰς   δὲ    νεωτερικὰς   ἐπιθυμίας   φεῦγε,   δίωκε    δὲ   δικαιοσύνην, πίστιν,     ἀγάπην,   εἰρήνην   μετὰ    τῶν    ἐπικαλουμένων     τὸν    Κύριον    ἐκ    καθαρᾶς   καρδίας.

23 Τὰς   δὲ    μωρὰς     καὶ    ἀπαιδεύτους   ζητήσεις    παραιτοῦ,   εἰδὼς    ὅτι γεννῶσι   μάχας·

24 δοῦλον    δὲ    Κυρίου    οὐ   δεῖ    μάχεσθαι,    ἀλλ'   ἤπιον     εἶναι   πρὸς πάντας,     διδακτικόν,    ἀνεξίκακον,

25 ἐν    πρᾳότητι   παιδεύοντα     τοὺς     ἀντιδιατιθεμένους,    μήποτε δῷ     αὐτοῖς     ὁ    Θεὸς     μετάνοιαν   εἰς    ἐπίγνωσιν    ἀληθείας,
26 καὶ     ἀνανήψωσιν     ἐκ    τῆς    τοῦ    διαβόλου παγίδος,     ἐζωγρημένοι    ὑπ'    αὐτοῦ    εἰς    τὸ    ἐκείνου   θέλημα.

 

 

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Β΄Τιμ.  2, 20-26

 

20Σ’   ένα    μεγάλο    σπίτι    δεν    υπάρχουν     μόνο     σκεύη    χρυσά    και αργυρά,   αλλά    και    ξύλινα     και    πύλινα·    μερικά    είναι     προωρισμένα   για   χρήσι   αξιόλογο,    άλλα   δε   για   χρήσι    ευτελή.

21 Εάν    λοιπόν,   καθαρίσει    κανείς     τον     εαυτό    του    απὀ    αυτά,    θα   είναι     σκεύος   αξιόλογο,    αγιασμένο    και    χρήσιμο     στον οικοδεσπότη,    ετοιμασμένο     για     κάθε    έργο     καλό.

22 Να   αποστρέφεσαι    τις    νεανικές   επιθυμίες    και    να   επιδιώκεις την    δικαιοσύνη,    την   πίστι,    την    αγάπη,   την   ειρήνη     μαζί    με εκείνους    που    επικαλούνται     τον     Κύριο     με   καθαρή    καρδιά.

23 Τις     δε   μωρές    και   ανόητες    συζητήσεις     απόφευγε,   επειδή, καθώς     ξέρεις,    γεννούν    μάχες.

24 Ο    δούλος    όμως    του    Κυρίου,    δεν    πρέπει    να   μάχεται,     αλλά να    είναι     ήπιος    προς    όλους,     διδακτικός,    υπομονητικός,

25 διδάσκων    με   πραότητα    τους    αντιφρονούντας,    μήπως   τους δόσει     ποτέ   ο   Θεός    μετάνοια    για   να   γνωρίσουν    την    αλήθεια
26 και   συνέλθουν,    ξεφεύγοντας   από    την   παγίδα     του    διαβόλου, όπου    κρατούνταν    αιχμάλωτοι    για     να    κάνουν    το   θέλημά   του.

 

Mark 8, 11-21

 

11 And the Pharisees came and began to reason with him, asking him a sign from heaven, that they might expose him.

12 And he sighed within himself, saying, Why doth this generation seek after a sign? "I tell you the truth, this generation will not be a miracle."

13 And when he had left them, he entered into the ship, and departed on the other side.

14 They had forgotten to take bread, and had only a loaf with them in the ship.

15 And he charged them, saying, Take heed, beware of the leaven of the Pharisees, and of the leaven of Herod.

16 And they reasoned with themselves that they had no bread.

17 When he perceived it, he said to them, “Why do you think you have no bread? Still do not understand and do not understand? Do you still have a broken heart?

18 Though you have eyes, you do not see, and though you have ears, do you not hear?

19 Do you not remember when I cut the five loaves for the five thousand, how many baskets full of fragments you took up? '

20 They say to him, "Twelve." "When I did not cut the seven loaves for the four thousand people, how many baskets full of pieces did you pick up?"

21 They said, "Seven." And he said unto them, Do ye not yet understand?

 

 

Β΄Τιμ. 2, 20-26

 

20In a large house there are not only utensils of gold and silver, but also of wood and of clay;

 

21 So if one cleanses oneself from them, it will be a valuable vessel, sanctified and useful to the host, prepared for every good work.

22 To abhor youthful desires and to seek righteousness, faith, love, peace with those who call on the Lord with a pure heart.

23 And avoid babies and foolish talk, for, as you know, they give birth to battles.

24 But the servant of the Lord ought not to fight, but to be gentle to all, instructing, patient,

25 teachers with meekness opposing them, may God never give them repentance to know the truth

26 and come together, escaping from the snare of the devil, where they were held captive to do his will.