Λουκᾶ  20, 27-44

 

27 Προσελθόντες    δέ    τινες   τῶν    Σαδδουκαίων,    οἱ    λέγοντες μὴ    εἶναι     ἀνάστασιν,    ἐπηρώτησαν     αὐτὸν

28 λέγοντες·    διδάσκαλε,    Μωυσῆς    ἔγραψεν     ἡμῖν,    ἐάν τινος    ἀδελφὸς     ἀποθάνῃ     ἔχων   γυναῖκα,   καὶ    οὗτος    ἄτεκνος    ἀποθάνῃ,    ἵνα    λάβῃ   ὁ    ἀδελφὸς   αὐτοῦ    τὴν   γυναῖκα   καὶ    ἐξαναστήσῃ     σπέρμα    τῷ   ἀδελφῷ    αὐτοῦ.

29 Ἑπτὰ   οὖν   ἀδελφοὶ     ἦσαν·   καὶ    ὁ   πρῶτος   λαβὼν γυναῖκα    ἀπέθανεν    ἄτεκνος·

30 καὶ    ἔλαβεν   ὁ    δεύτερος    τὴν    γυναῖκα, καὶ     οὗτος    ἀπέθανεν   ἄτεκνος·

31 καὶ   ὁ     τρίτος    ἔλαβεν    αὐτὴν    ὡσαύτως·   ὡσαύτως     δὲ    καὶ    οἱ    ἑπτά·   οὐ   κατέλιπον   τέκνα,   καὶ    ἀπέθανον·

32 ὕστερον    δὲ   πάντων   καὶ   ἡ     γυνὴ    ἀπέθανεν.

33 Ἐν   τῇ    ἀναστάσει    οὖν    τίνος    αὐτῶν   γίνεται    γυνή; Οἱ    γὰρ   ἑπτὰ   ἔσχον   αὐτὴν   γυναῖκα.

34 Καὶ   ἀποκριθεὶς,    εἶπεν   αὐτοῖς    ὁ    Ἰησοῦς·   οἱ   υἱοὶ    τοῦ   αἰῶνος τούτου    γαμοῦσι   καὶ    ἐκγαμίζονται·

35 οἱ   δὲ    καταξιωθέντες   τοῦ   αἰῶνος     ἐκείνου    τυχεῖν καὶ    τῆς    ἀναστάσεως    τῆς   ἐκ    νεκρῶν   οὔτε     γαμοῦσιν    οὔτε    γαμίζονται·

36 οὔτε   γὰρ   ἀποθανεῖν,    ἔτι    δύνανται·    ἰσάγγελοι   γάρ     εἰσι καὶ    υἱοί    εἰσι    τοῦ    Θεοῦ,    τῆς    ἀναστάσεως     υἱοὶ    ὄντες.

37 Ὅτι    δὲ   ἐγείρονται   οἱ   ν εκροί,   καὶ    Μωυσῆς   ἐμήνυσεν   ἐπὶ   τῆς βάτου,   ὡς    λέγει   Κύριον   τὸν     Θεὸν   Ἀβραὰμ   καὶ   τὸν   Θεὸν   Ἰσαὰκ καὶ    τὸν   Θεὸν     Ἰακώβ.

38 Θεὸς    δὲ   οὐκ   ἔστι   νεκρῶν,   ἀλλὰ    ζώντων·   πάντες    γὰρ αὐτῷ    ζῶσιν.

39 Ἀποκριθέντες    δέ    τινες   τῶν   γραμματέων   εἶπον·   διδάσκαλε, καλῶς   εἶπας.

40 Οὐκέτι    δὲ  ἐτόλμων   ἐπερωτᾶν    αὐτὸν   οὐδέν.

 

Είναι   ο   Ιησούς   Χριστός   υιός    του   Δαυίδ;

 

41 Εἶπε    δὲ   πρὸς    αὐτούς·    πῶς    λέγουσι    τὸν   Χριστὸν     υἱὸν   Δαυὶδ εἶναι;

42 Καὶ    αὐτὸς   Δαυὶδ   λέγει   ἐν    βίβλῳ   τῶν   ψαλμῶν·   εἶπεν     ὁ    Κύριος   τῷ   Κυρίῳ     μου,    κάθου    ἐκ    δεξιῶν   μου

43 ἕως    ἂν   θῶ   τοὺς    ἐχθρούς    σου    ὑποπόδιον    τῶν    ποδῶν   σου.

44 Δαυὶδ     οὖν   αὐτὸν   Κύριον   καλεῖ·   καὶ   πῶς    υἱὸς    αὐτοῦ    ἐστιν;

 

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκά  20, 27-44

 

27 Μερικοί   από   τους   Σαδδουκαίους,   οι   οποίοι    λέγουν    ότι    δεν υπάρχει    ανάστασις    νεκρών,   τον    πλησίασαν   και   τον   ρώτησαν,

28 «Διδάσκαλε,   ο   Μωϋσής   μας    άφησε   γραπτή    εντολή    ότι   εάν   ο αδελφός   κάποιου   έχει   γυναίκα    και   πεθάνει    άτεκνος,   οφείλει    ο αδελφός   του   να   πάρει   την   γυναίκα    και   να   γεννήσει    απόγονο του    αδελφού   του.

29 Υπήρχαν    λοιπόν   επτά    αδελφοί.    Ο    πρώτος    πήρε    γυναίκα   και πέθανε    άτεκνος·

30 ο    δεύτερος    πήρε     την     γυναίκα    αλλά    πέθανε    και     αυτός άτεκνος·

31 επίσης    την   πήρε    ο    τρίτος,    και    κατά    τον    ίδιο    τρόπο    και    οι    επτά    δεν    άφησαν   παιδιά   και   πέθαναν.

32 Τελευταία     από    όλους    πέθανε    και    η   γυναίκα.

33 Κατά   την    ανάστασι    λοιπόν    ποίου   απ’   αυτούς    θα    είναι σύζυγος;    Διότι    και   οι    επτά   την    είχαν   σύζυγο.

34 Ο     Ιησούς   τους   απεκρίθη,   «Οι    άνθρωποι    του    κόσμου    τούτου νυμφεύονται    και   πανδρεύονται,

35 αλλ’   εκείνοι   που   κρίθηκαν   άξιοι   να   κερδήσουν   τον   κόσμο εκείνο     και   την    ανάστασι    εκ    νεκρών,    ούτε   νυμφεύονται    ούτε πανδρεύονται,

36 ούτε   είναι    δυνατόν   να   πεθάνουν   πλέον,    διότι    είναι    ίσοι   με   τους    αγγέλους    και    είναι   υιοί   του    Θεού,   εφ’   όσον   είναι συμμέτοχοι    της    αναστάσεως.

37 Ότι    θα   αναστηθούν   οι    νεκροί,    το   έκανε   γνωστό    και    ο Μωϋσής     στο    μέρος    περί    της    βάτου,    όπου   λέγει    για    τον Κύριο    ότι    είναι    ο   Θεός    του    Αβραάμ    και   Θεός    του    Ισαάκ, και    Θεός    του    Ιακώβ.

38 Ο    Θεός    δεν    είναι    Θεός   νεκρών    αλλά    ζωντανών·    γι’   αυτόν όλοι     είναι    ζωντανοί».

39 Μερικοί   από    τους    γραμματείς    απεκρίθησαν,    «Διδάσκαλε,     καλά    είπες».

40 Και    δεν   τολμούσαν    πλέον    να    τον   ρωτήσουν     για    τίποτε.

 

Είναι    ο    Ιησούς    Χριστός    υιός    του   Δαυΐδ;

 

41 Είπε    δε   σ΄  αυτούς,   «Πως    λέγουν    ότι     ο     Χριστός     είναι     υιός του    Δαυΐδ;

42 Ο   ίδιος    ο   Δαυΐδ    λέγει     στο    βιβλίο     των    Ψαλμών,   Είπε    ο Κύριος     στον   Κύριό    μου·    κάθησε   στα   δεξιά   μου,

43 έως    ότου   κάνω   τους    εχθρούς    σου   υποπόδιο     των   ποδών σου.

44 Ώστε    ο   Δαυΐδ    τον   ονομάζει    Κύριο·   πως    λοιπόν    είναι    δυνατόν    να    είναι    υιός    του;».

 

Α΄Τιμ. 5, 1-10

 

1 Πρεσβυτέρῳ    μὴ    ἐπιπλήξῃς,    ἀλλὰ    παρακάλει   ὡς    πατέρα, νεωτέρους   ὡς   ἀδελφούς,

2 πρεσβυτέρας   ὡς   μητέρας,   νεωτέρας   ὡς   ἀδελφὰς   ἐν    πάσῃ    ἁγνείᾳ.

 

Δια   τας   χήρας   της   εκκλησίας

 

3 Χήρας   τίμα   τὰς   ὄντως   χήρας.

4 Εἰ   δέ   τις   χήρα   τέκνα    ἢ   ἔκγονα   ἔχει,   μανθανέτωσαν    πρῶτον τὸν    ἴδιον    οἶκον   εὐσεβεῖν   καὶ   ἀμοιβὰς   ἀποδιδόναι   τοῖς   προγόνοις· τοῦτο    γάρ   ἐστι   καλὸν   καὶ   ἀπόδεκτον   ἐνώπιον    τοῦ   Θεοῦ.

5 Ἡ    δὲ   ὄντως   χήρα    καὶ    μεμονωμένη    ἤλπικεν   ἐπὶ   τὸν    Θεὸν    καὶ    προσμένει   ταῖς   δεήσεσι   καὶ    ταῖς   προσευχαῖς    νυκτὸς καὶ   ἡμέρας·

6 ἡ    δὲ    σπαταλῶσα    ζῶσα   τέθνηκε.

7 Καὶ   ταῦτα   παράγγελλε,    ἵνα    ἀνεπίληπτοι    ὦσιν.

8 Εἰ    δέ   τις    τῶν   ἰδίων   καὶ    μάλιστα   τῶν   οἰκείων   οὐ   προνοεῖ,   τὴν πίστιν   ἤρνηται    καὶ   ἔστιν   ἀπίστου   χείρων.

9 Χήρα    καταλεγέσθω    μὴ   ἔλαττον    ἐτῶν    ἑξήκοντα γεγονυῖα,   ἑνὸς    ἀνδρὸς   γυνή,

10 ἐν    ἔργοις   καλοῖς    μαρτυρουμένη,   εἰ    ἐτεκνοτρόφησεν, εἰ   ἐξενοδόχησεν,    εἰ  ἁγίων   πόδας   ἔνιψεν,   εἰ   θλιβομένοις    ἐπήρκεσεν, εἰ    παντὶ    ἔργῳ   ἀγαθῷ   ἐπηκολούθησε.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Α΄ Τιμ. 5, 1-10

 

1 Πρεσβύτερον   την   ηλικία   μη   επιπλήξεις,   αλλά   να   τον   νουθετείς σαν   πατέρα,   τους    νεωτέρους    σαν   αδελφούς,

2 τις   πρεσβύτερες   την   ηλικία     σαν   μητέρες,   τις    νεώτερες    σαν αδελφές   με  κάθε   αγνότητα.

 

Για   τις   χήρες   της   εκκλησίας

 

3 Να    τιμάς   τις   χήρες,  όσες   είναι   πραγματικά   χήρες.

4 Εάν   καμμιά   χήρα   έχει   παιδιά   ή   εγγόνια,    άς   μάθουν   πρώτα   να εφαρμόζουν    την   ευσέβεια    προς   την   οικογένειά    τους    και   να ανταποδίδουν   την   οφειλή    στους   προγόνους,   διότι    αυτό    είναι καλό    και    ευπρόσδεκτο    ενώπιον    του   Θεού.

5 Εκείνη    που    είναι   πραγματικά   χήρα    και   μόνη     στο   κόσμο,    έχει    αναθέσει   την   ελπίδα   της    στο    Θεό    και   μμένει    στις   δεήσεις   και   τις   προσευχές   νύχτα   και    ημέρα.

6 Εκείνη    όμως   που   ζει   με   απολαύσεις   έχει    πεθάνει,   άν   και βρίσκεται   στη   ζωή.

7 Αυτά   να   παραγγέλεις   να   κάνουν,   για    να   μη   τις   κατηγορεί κανείς.

8 Όταν   ένας    δεν   φροντίζει   για   τους    δικούς   του   και   μάλιστα   για τα   μέλη   της   οικογένειάς   του,   αυτός    έχει   αρνηθεί   την   πίστι    και είναι    χειρότερος    από   ένα   άπιστο.

9 Μία    χήρα    μπορεί   να   καταγραφεί   στο   κατάλογο    εάν   δεν   είναι κάτω   των   εξήντα   ετών,   και   υπήρξε    σύζυγος    ενός    ανδρός,

10 εάν     υπάρχουν    μαρτυρίες     για   τα     καλά   της    έργα,    εάν   ανέθρεψε   παιδιά,    εάν   ήτο    φιλόξενη,    εάν   ένιψε   τα   πόδια    αγίων,   εάν   ανακούφισε θλιμμένους,   εάν   αφιερώθηκε    σε      κάθε   καλό   έργο.

 

 

Luke 20, 27-44

 

27 And some of the Sadducees, which say that there is no resurrection of the dead, came unto him, and asked him,

28 “Teacher, Moses left us a written commandment that if a man's brother has a wife and he dies childless, then his brother must take the woman and give birth to a brother.

29 So there were seven brothers. The first took a wife and died childless;

30 And the second took the woman, and died, and he died childless;

31 And the third took her, and likewise all the seven left no children, and died.

32 Last of all, the woman also died.

33 So which of them ought to be a wife at the resurrection? Because all seven had a husband.

34 Jesus answered them, “The people of this world are getting married and getting married,

35 But those who were deemed worthy to gain that world and the resurrection from the dead, neither marry nor are given in marriage,

36 Neither can they die any more: for they are equal unto the angels, and are the sons of God, inasmuch as they are partakers of the resurrection.

37 The resurrection of the dead was also made known by Moses in the place of the bush, where he says of the Lord that he is the God of Abraham and the God of Isaac, and the God of Jacob.

38 God is not a God of the dead, but of the living; for him all are alive.

39 Some of the secretaries answered, "Teacher, well said."

40 And they no longer dared to ask him for anything.

 

Is Jesus Christ the son of David?

 

41 And he said unto them, How say they that Christ is David's son?

42 And David himself saith in the book of Psalms, The LORD said unto my Lord, Sit thou on my right hand,

43 Until I make your enemies a footstool for your feet.

44 So David calls him Lord; how then is it possible that he should be his son?

 

Α΄ Τιμ.  5, 1-10

 

1 Do not rebuke an elder, but admonish him as a father, and the younger as brothers,

2 the older ones as mothers, the younger ones as sisters with every purity.

 

For the widows of the church

 

3 Honor widows who are truly widows.

4 If any widow has children or grandchildren, let them first learn to practice godly devotion to their families and to repay the debt to their ancestors, for this is good and acceptable before God.

5 She who is truly a widow and alone in the world, has entrusted her hope to God and abides in supplications and prayers night and day.

6 But she that liveth with pleasure is dead, though she be alive.

7 Order them to do, so that no one blames them.

8 When one does not care for his own and even for the members of his family, he has renounced faith and is worse than an unbeliever.

9 A widow may be listed if she is not less than sixty years old and has been married to a man;

10 if there are testimonies of her good works, if she raised children, if she was hospitable, if she touched the feet of saints, if she comforted the afflicted, if she devoted herself to every good work.