Η Οσία Ματρώνα

 

Έζησε   στα   χρόνια    των    βασιλέων    Μαρκιανού   (450 – 457)   και Λέοντα   Θρακός   ή   Μακέλλη    (457 – 474).    Καταγόταν     από   την Πέργη   της   Παμφυλίας    και   ανατράφηκε    από   γονείς    πλούσιους και   ευσεβείς.

Σε   κατάλληλη    ηλικία    παντρεύτηκε    με   κάποιον    Δομέτιο    (κατ’ άλλους    Δομετιανό),    με   τον    οποίο    απόκτησε    μία    κόρη    και    κατά   τα   χρόνια    του   Λέοντα    του    Θρακός    ήλθαν    οικογενειακά στην    Κωνσταντινούπολη.   Εκεί   συνδέθηκε   με   μία    ευσεβή   γυναίκα, την   Ευγενία,    και   σύχναζε     στους    ιερούς   ναούς,    ποθώντας    να αφιερωθεί   ολοκληρωτικά   στην    λατρεία     του    θείου.

Έτσι   εγκατέλειψε τον σύζυγό της, και   την   κόρη    της    αφού   την εμπιστεύθηκε    σε   κάποια    Σωσάννα,   κατέφυγε   στη    Μονή    του Βασιανού,   μεταμφιεσμένη     με   το όνομα   Βαβύλας.   Άλλα καταζητούμενη    από   τον    άνδρα    της    και   αφού    αποκαλύφθηκε     το   φύλο   της,   στάλθηκε    από   τον    Βασιανό    σε   γυναικεία    Μονή των    Ιεροσολύμων.

Κατόπιν   αναχώρησε   και   από   εκεί     και   πολλά   μέρη    αφού επισκέφθηκε, γριἀ πλέον, επέστρεψε στην   Κωνσταντινούπολη. Τοποθετήθηκε    από   τον   Βασιανό   σε   ιδιαίτερο    μέρος    (της Ματρώνης   ονομαζόμενο   αργότερα),   όπου   έκτισε   Μονή,    στην     οποία   μαζεύτηκαν    αρκετές   μοναχές.
Στη   Μονή   αυτή   λοιπόν,   έζησε   με   μεγάλη     αρετή   και   πνευματική τελειότητα.    Απεβίωσε    ειρηνικά    σε   ηλικία    100    χρονών.

Απολυτίκιον.   Ήχος    δ’.   Ταχύ    προκατάλαβε.  
Χριστόν    αγαπήσασα,    των   αγαθών   την   πηγήν,   Αγγέλων    εζήλωσας, μετά  σαρκός την ζωήν, Ματρώνα θεόπνευστε· συ γαρ συνεύνου   φίλτρον, παριδούσα εμφρόνως, ήσχυνας τον Βελίαρ, τω πανσόφω    σου     τρόπῳ·    διο    της    ακατάλυτου    δόξης    ηξίωσαι.

Κοντάκιον. Ήχος    γ’.    Η    Παρθένος   σήμερον. 
Ανδρικώ   εν   σχήματι,   μέσον    ανδρών   συμβιούσα,   της   ψυχής    το φρόνημα, ανδρείον έδειξας Μήτερ· έτρεψας, τας των δαιμόνων φαλαγγαρχίας· εύφρανας, τας των Αγγέλων χοροστασίας, μεθ’ ών πρέσβευε   Ματρώνα,    υπέρ    των    πίστει     ανευφημούντων    σε.

Μεγαλυνάριον.
Έρωτι     τρωθείσα   τω   θεϊκώ,    συζύγου   τον   πόθον,   υπερέδραμες ευπετώς,    και   του  Παρακλήτου,    επλούτησας    την    χάριν,     Ματρώνα     μακαρία,    λαμπρώς   βιώσασα.

 

The Holy Matron

 

 

He lived in the years of kings Markianos (450 - 457) and Leontas Thrakos or Makelli (457 - 474). He came from Perga of Pamphylia and was raised by rich and pious parents.

At an appropriate age she married a Dometian (according to others Dometian), with whom she had a daughter and during the years of the Lion of Thrace they came as a family to Constantinople. There he associated with a pious woman, Eugenia, and frequented the holy temples, longing to devote himself entirely to the worship of the uncle.

So she abandoned her husband, and her daughter, after entrusting her to a Susanna, took refuge in the Monastery of Vasianos, disguised as Vavilas. Other wanted by her husband and after her gender was revealed, she was sent by Basian to a nunnery in Jerusalem.

Then he left from there and many places after visiting, now he returned to Istanbul. It was placed by Vasianos in a special place (later called Matroni), where he built a monastery, in which several nuns gathered.

In this Monastery, then, he lived with great virtue and spiritual perfection. He died peacefully at the age of 100.

 

 

Apolitikion. Ήχος δ ’. Quick prejudged.

Christ, I loved you, the source of good things, You envied Angels, then fleshly life, Matrona, inspire me;

 

 

Κοντάκιον. Ήχος γ ’. The Virgin today.

I am a man in shape, I live in the midst of men, the mind of the soul, you showed the courage of the Mother;

 

 

Μεγαλυνάριον.

Love eaten by the divine, the husband of desire, hyperemediously, and of the Beggar, you enriched her by grace, Matron blessed, I lived brilliantly.