Λουκᾶ  17, 26-37, 18, 7

 

26 Καὶ     καθὼς     ἐγένετο      ἐν      ταῖς     ἡμέραις     Νῶε     οὕτως      ἔσται      καὶ     ἐν     ταῖς     ἡμέραις     τοῦ     υἱοῦ      τοῦ      ἀνθρώπου·

27 ἤσθιον,    ἔπινον,    ἐγάμουν,     ἐξεγαμίζοντο,     ἄχρι    ἧς    ἡμέρας   εἰσῆλθε    ὁ     Νῶε εἰς    τὴν    κιβωτόν,    καὶ    ἦλθεν     ὁ    κατακλυσμὸς    καὶ     ἀπώλεσεν    ἅπαντας.

28 Ὁμοίως     καὶ    ὡς    ἐγένετο     ἐν     ταῖς   ἡμέραις    Λώτ·     ἤσθιον,    ἔπινον,     ἠγόραζον,     ἐπώλουν,     ἐφύτευον,    ᾠκοδόμουν·

29 ᾗ     δὲ   ἡμέρᾳ    ἐξῆλθε     Λὼτ    ἀπὸ    Σοδόμων,    ἔβρεξε    πῦρ    καὶ     θεῖον   ἀπ᾿   οὐρανοῦ    καὶ     ἀπώλεσεν    ἅπαντας.

30 Κατὰ    τὰ     αὐτὰ    ἔσται     ᾗ     ἡμέρᾳ     ὁ     υἱὸς     τοῦ     ἀνθρώπου    ἀποκαλύπτεται.

31 Ἐν   ἐκείνῃ     τῇ     ἡμέρᾳ      ὃς    ἔσται     ἐπὶ     τοῦ     δώματος     καὶ     τὰ     σκεύη     αὐτοῦ     ἐν     τῇ     οἰκίᾳ,     μὴ    καταβάτω     ἆραι      αὐτά,     καὶ    ὁ     ἐν    τῷ    ἀγρῷ     ὁμοίως     μὴ    ἐπιστρεψάτω     εἰς     τὰ     ὀπίσω.

32 Μνημονεύετε    τῆς     γυναικὸς     Λώτ.

33 Ὅς      ἐὰν    ζητήσῃ     τὴν     ψυχὴν     αὐτοῦ     σῶσαι,     ἀπολέσει      αὐτήν,     καὶ     ὃς     ἐὰν     ἀπολέσῃ     αὐτήν,     ζωογονήσει    αὐτήν.

34 Λέγω     ὑμῖν,     ταύτῃ      τῇ      νυκτὶ     δύο     ἔσονται     ἐπὶ    κλίνης     μιᾶς,     εἷς παραληφθήσεται      καὶ      ὁ     ἕτερος     ἀφεθήσεται·

35 δύο    ἔσονται      ἀλήθουσαι     ἐπὶ     τὸ     αὐτό,     μία     παραληφθήσεται     καὶ     ἡ    ἑτέρα     ἀφεθήσεται·

36 δύο      ἐν   τῷ     ἀγρῷ,      εἷς    παραληφθήσεται     καὶ     ὁ     ἕτερος     ἀφεθήσεται.
37 Καὶ     ἀποκριθέντες     λέγουσιν     αὐτῷ·     ποῦ,     Κύριε;     ὁ     δὲ     εἶπεν     αὐτοῖς·     ὅπου τὸ     σῶμα,     ἐκεῖ     ἐπισυναχθήσονται     καὶ     οἱ    ἀετοί.

 

Ο   άδικος     κριτής

 

1 Ἔλεγε    δὲ     καὶ    παραβολὴν     αὐτοῖς     πρὸς     τὸ      δεῖν     πάντοτε    προσεύχεσθαι αὐτοὺς    καὶ     μὴ    ἐκκακεῖν,

2 λέγων·    κριτής     τις      ἦν     ἔν     τινι     πόλει     τὸν     Θεὸν     μὴ     φοβούμενος     καὶ     ἄνθρωπον    μὴ    ἐντρεπόμενος.

3 Χήρα     δὲ     ἦν     ἐν     τῇ     πόλει       ἐκείνῃ,    καὶ     ἤρχετο     πρὸς     αὐτὸν     λέγουσα·     ἐκδίκησόν      με     ἀπὸ     τοῦ      ἀντιδίκου     μου.

4 Καὶ     οὐκ     ἠθέλησεν      ἐπὶ      χρόνον·    μετὰ     δὲ    ταῦτα    εἶπεν    ἐν     ἑαυτῷ·     εἰ     καὶ     τὸν Θεὸν    οὐ    φοβοῦμαι     καὶ    ἄνθρωπον     οὐκ     ἐντρέπομαι,

5 διά     γε    τὸ     παρέχειν     μοι    κόπον     τὴν     χήραν    ταύτην     ἐκδικήσω    αὐτήν,      ἵνα   μὴ     εἰς     τέλος     ἐρχομένη     ὑποπιάζῃ     με.

6 Εἶπε      δὲ     ὁ     Κύριος·     ἀκούσατε     τί     ὁ    κριτὴς     τῆς     ἀδικίας    λέγει·

7 ὁ    δὲ     Θεὸς     οὐ     μὴ   ποιήσῃ    τὴν   ἐκδίκησιν    τῶν    ἐκλεκτῶν     αὐτοῦ    τῶν     βοώντων πρὸς     αὐτὸν     ἡμέρας      καὶ     νυκτός,     καὶ     μακροθυμῶν     ἐπ᾿   αὐτοῖς;

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗΝ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκά   17, 26-37, 18,7

 

26 Και    όπως     συνέβη     κατά    τις    ημέρες    του    Νώε,     έτσι    θα    γίνει    και    κατά    τις ημέρες    του     Υιού     του    ανθρώπου.

27 Έτρωγαν     και     έπιναν,     νυμφεύονταν      και    πανδρεύονταν     έως    την     ημέρα που      ο     Νώε    μπήκε    στη    κιβωτό     και      ήλθε      ο    κατακλυσμός     και     τους κατέστρεψε     όλους.

28 Το     ίδιο     που     συνέβη     και     στις    ημέρες    του    Λώτ·    έτρωγαν,    έπιναν, αγόραζαν,    πωλούσαν,    φύτευαν,    έκτιζαν.

29 Αλλά     την    ημέρα    που      βγήκε     ο    Λώτ     από     τα     Σόδομα,     έβρεξε     φωτιά     και θειάφι     από     τον      ουρανό     και     τους    κατέστρεψε     όλους.

30 Τα     ίδια    θα     συμβούν    την     ημέρα    που    θα     φανερωθεί     ο     Υιός     του ανθρώπου.

31 Κατ’    εκείνη    την    ημέρα    εκείνος     που    θα     είναι     επάνω     στην     ταράτσα και     τα     πράγματά     του     είναι     κάτω     στο     σπίτι,    να     μη     κατεβεί     για    να     τα   πάρει,     και     εκείνος    που     θα    είναι     στο    χωράφι    άς     μην    επιστρέψει    πίσω.

32 Να     θυμηθήτε     την    γυναίκα    του    Λώτ.

33 Όποιος     ζητήσει    να   σώσει     την     ζωή    του,   θα    την    χάσει    αλλά     όποιος    θα την     χάσει,    θα     την     διατηρήσει.

34 Σας     λέγω,    ότι     την    νύχτα    εκείνη     θα     είναι    δύο    σε     ένα     κρεββάτι,    ο    ένας θα     παραληφθεί,    ο    άλλος     θα    αφεθεί.

35 Θα     είναι     δύο     μαζί    να    αλέθουν,    η     μία     θα    παραληφθεί.    η    άλλη    θα    αφεθεί·

36 [δύο     θα     βρίσκωνται      στο     χωράφι,     ο     ένας     θα     παραληφθεί,     ο   άλλος     θα αφεθεί]».
37 Και     του    είπαν,     «Που,     Κύριε».     Εκείνος     δε     τους    είπε,    «Όπου     είναι     το σώμα,     εκεί    θα     μαζευθούν     και     οι     αετοί».

 

Ο   άδικος    κριτής

 

18, 1 Τους     είπε     και    παραβολή,    για    να    τους    διδάξει     ότι     πρέπει     πάντοτε     να προσεύχωνται     και    να     μη    αποθαρρύνωνται:

2 «  Σε    κάποια    πόλι     υπήρχε     ένας     κριτής     που    ούτε    τον     Θεό    φοβότανε ούτε     τους    ανθρώπους    ντρεπότανε.

3  Στη    πόλι   αυτήν    ήτο    κάποια   χήρα,   η    οποία     ερχότανε     σ’  αυτόν     και του     έλεγε,    «Δός    μου     το     δίκηο     μου    απέναντι     του   αντιδίκου    μου».

4 Για    ένα     χρονικό    διάστημα     αυτός     ηρνείτο,      αλλ’   έπειτα     είπε     μέσα     του,    «Άν και     τον    Θεό     δεν    φοβούμαι     και     τους     ανθρώπους      δεν     εντρέπομαι,

5 όμως    επειδή     η     χήρα     αυτή     με    ενοχλεί,   θα    της    δώσω     το    δίκηο    της    για     να μην     έρχεται     συνεχώς     και     με    ταλαιπωρεί».

6 Είπε    δε    ο    Κύριος,    «Ακούσατε     τι     λέγει      ο    άδικος     κριτής.

7 Και    είναι     δυνατόν   να     μη    αποδώσει     ο     Θεός     το    δίκηο     στους     εκλεκτούς του     που     του     φωνάζουν     ημέρα     και     νύχτα,    άν     και     δείχνει     υπομονή;

 

Φιλ. 3, 20-4, 3

 

3,20 Ἡμῶν    γὰρ     τὸ     πολίτευμα     ἐν    οὐρανοῖς    ὑπάρχει,   ἐξ   οὗ   καὶ    σωτῆρα    ἀπεκδεχόμεθα Κύριον    Ἰησοῦν Χριστόν,
21 ὃς    μετασχηματίσει    τὸ     σῶμα    τῆς    ταπεινώσεως     ἡμῶν     εἰς    τὸ    γενέσθαι    αὐτὸ     σύμμορφον     τῷ    σώματι    τῆς     δόξης    αὐτοῦ    κατὰ    τὴν    ἐνέργειαν     τοῦ     δύνασθαι αὐτὸν     καὶ     ὑποτάξαι     αὐτῷ    τὰ   πάντα.

 

Προτροπές

 

4, 1 Ὥστε,    ἀδελφοί    μου     ἀγαπητοὶ     καὶ    ἐπιπόθητοι,     χαρὰ     καὶ     στέφανός     μου, οὕτω      στήκετε     ἐν    Κυρίῳ,     ἀγαπητοί.

2 Εὐοδίαν    παρακαλῶ     καὶ     Συντύχην     παρακαλῶ     τὸ     αὐτὸ     φρονεῖν     ἐν     Κυρίῳ·

3 ναὶ     ἐρωτῶ     καὶ    σέ,     Σύζυγε     γνήσιε,    συλλαμβάνου     αὐταῖς,     αἵτινες     ἐν    τῷ     εὐαγγελίῳ     συνήθλησάν     μοι    μετὰ     καὶ    Κλήμεντος     καὶ     τῶν    λοιπῶν συνεργῶν     μου,      ὧν     τὰ     ὀνόματα     ἐν     βίβλῳ     ζωῆς.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗΝ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Φιλ. 3, 20-4, 3

 

3, 20 Η     πατρίδα     όμως     η    δική     μας      είναι     στους    ουρανούς,    απ’    όπου     και περιμένουμε     Σωτήρα    τον     Κύριο      Ιησού     Χριστό,
21 ο     οποίος     θα     μεταμορφώσει    το     ταπεινό     μας     σώμα,    ώστε     να     λάβει     την    ίδια μορφή     προς     το    ένδοξο     σώμά     του,    με     την     δύναμι    με     την     οποία      δύναται    και    να υποτάξει    τα    πάντα    στον   εαυτό     του.

 

Προτροπές

 

4, 1 Ώστε    αδελφοί     μου,    αγαπητοί      και     ποθητοί,    χαρά     μου     και    στεφάνι    μου, έτσι    να     στέκεσθε     σταθεροί     στον     Κύριο,   αγαπητοί.

2 Παρακαλώ    την    Ευωδία    και    παρακαλώ     την     Συντύχη   να    έχουν    το      ίδιο φρόνημα    εν     Κυρίω.

3 Ναί,     παρακαλώ     και    σε,    σύντροφε     γνήσιε,   να    τις    βοηθήσεις,     διότι συναγωνίσθηκαν     μαζί    μου    στην    υπηρεσία    του     ευαγγελίου,     μαζί    και    με τον      Κλήμεντα     και    τους    λοιπούς    συνεργάτες    μου,   των    οποίων    τα    ονόματα είναι     στο    βιβλίο    της   ζωής.

 

 

Luke 17, 26-37, 18.7

 

26 And as it was in the days of Noah, so shall it be also in the days of the Son of man.

27 And they did eat and drink, and were given in marriage, and were given in marriage, till the day that Noah entered into the ark, and the flood came, and destroyed them all.

28 The same thing happened in the days of Lot; they ate, they drank, they bought, they sold, they planted, they built.

29 But on the day that Lot went out of Sodom it rained fire and brimstone from heaven, and destroyed them all.

30 The same things will happen on the day the Son of Man is revealed.

31 In that day he that is on the housetop, and his goods are in the house, let him not go down to fetch them; and he that is in the field, let him not return.

32 Remember Lot's wife.

33 Whoever seeks to save his life will lose it, but whoever loses it will retain it.

34 I tell you, that night there will be two in one bed, one will be taken, the other will be left.

35 It will be two together to grind, one will be omitted. the other will be left;

36 [two will be in the field, one will be taken away, the other will be left] ».

37 And they said unto him, Where, Lord? He did not say to them, "Where the body is, there the eagles will gather."

 

The unjust judge

 

18, 1 He also told them a parable, to teach them that they should always pray and not be discouraged:

2 “In one city there was a judge who neither feared God nor was ashamed of men.

3 There was a widow in that city, who came to him and said to him, 'Give me my judgment against my adversary.'

4 For a time he denied himself, but then said within himself, Though I fear not God, neither will I be ashamed of men,

5 But because this widow is bothering me, I will give her her judgment so that she does not come constantly and bother me. "

6 And the Lord said, Hear what the unjust judge saith.

7 Is it possible that God does not do justice to his chosen ones who cry out to him day and night, even though he shows patience?

 

Phil. 3, 20-4, 3

 

3, 20 But our homeland is in heaven, from where we expect the Savior, the Lord Jesus Christ,

21 who will transform our humble body so that it may take on the same form as his glorious body, with the power by which he can subdue all things into himself.

 

Prompts

 

4, 1 My brethren, beloved and longing, my joy and my crown, that ye may stand steadfast in the Lord, my beloved.

2 I ask Eodia and I ask Syntych to have the same mind in the Lord.

3 Yes, I beseech thee, comrade Genus, to help them, for they competed with me in the ministry of the gospel, and with Clement and my fellow workers, whose names are in the book of life.