Λουκᾶ  17,  20-25

 

20 Ἐπερωτηθεὶς     δὲ    ὑπὸ     τῶν    Φαρισαίων    πότε    ἔρχεται     ἡ     βασιλεία     τοῦ     Θεοῦ,    ἀπεκρίθη     αὐτοῖς     καὶ     εἶπεν·     οὐκ     ἔρχεται      ἡ     βασιλεία    τοῦ     Θεοῦ     μετὰ    παρατηρήσεως,

21 οὐδὲ    ἐροῦσιν    ἰδοὺ    ὧδε    ἢ    ἰδοὺ    ἐκεῖ·     ἰδοὺ     γὰρ     ἡ    βασιλεία    τοῦ     Θεοῦ     ἐντὸς    ὑμῶν    ἐστιν.

22 Εἶπε    δὲ    πρὸς    τοὺς     μαθητάς·     ἐλεύσονται      ἡμέραι     ὅτε     ἐπιθυμήσετε     μίαν τῶν     ἡμερῶν    τοῦ     υἱοῦ     τοῦ     ἀνθρώπου     ἰδεῖν,     καὶ     οὐκ     ὄψεσθε.

23 Καὶ     ἐροῦσιν     ὑμῖν·    ἰδοὺ    ὧδε,    ἰδοὺ    ἐκεῖ·    μὴ    ἀπέλθητε    μηδὲ    διώξητε.

24 Ὥσπερ    γὰρ    ἡ    ἀστραπὴ     ἀστράπτουσα   ἐκ    τῆς    ὑπ᾿    οὐρανὸν     εἰς    τὴν    ὑπ᾿    οὐρανὸν     λάμπει,    οὕτως    ἔσται    καὶ    ὁ    υἱὸς     τοῦ   ἀνθρώπου     ἐν    τῇ    ἡμέρᾳ     αὐτοῦ.

25 Πρῶτον    δὲ    δεῖ     αὐτὸν     πολλὰ     παθεῖν     καὶ     ἀποδοκιμασθῆναι     ἀπὸ    τῆς γενεᾶς    ταύτης.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗΝ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκά  17, 20-25

 

20 Όταν    οι     Φαρισαίοι    τον    ρώτησαν     πότε    θα   έλθει     η    βασιλεία     του     Θεού, τους     απεκρίθη,     «Η     βασιλεία     του    Θεού     δεν   έρχεται    κατά     τρόπο,     ώστε    να την    παρατηρήσετε·

21 δεν   θα    πουν,     «Νά    την,   εδώ     είναι»    ή    «Εκεί     είναι»·    και     μάλιστα     η βασιλεία     του    Θεού    είναι     μέσα    σας».

22 Είπε    δε    στους     μαθητές,    «Θα     έλθει     καιρός    που    θα   επιθυμήσετε     να ιδήτε    μια    από    τις     ημέρες    του     Υιού     του    ανθρώπου    αλλά    δεν    θα     την     ιδήτε.

23 Θα    σας    πουν,   «Νά   εδώ     είναι»,     «Νά     εκεί     είναι»,    μη     πηγαίνετε     και     μη τους    ακολουθήσετε.

24 Διότι    όπως    η   αστραπή,    όταν    αστράφτει,     λάμπει     από     το    ένα   άκρο    του ορίζοντος     έως     το   άλλο,    έτσι    θα     είναι    και     ο    Υιός    του     ανθρώπου      κατά    την ημέρα    του.

25 Αλλά     πρέπει     πρώτα     να     πάθει    πολλά    και    να    αποδοκιμασθεί    από    τη γενεά     αυτή.

 

 

 

 

 

Β΄ Θεσ. 1, 1-10 

 

1 Παῦλος    καὶ     Σιλουανὸς     καὶ     Τιμόθεος     τῇ     ἐκκλησίᾳ     Θεσσαλονικέων     ἐν Θεῷ     πατρὶ     ἡμῶν     καὶ     Κυρίῳ     Ἰησοῦ     Χριστῷ·

2 χάρις     ὑμῖν     καὶ     εἰρήνη     ἀπὸ    Θεοῦ     πατρὸς     ἡμῶν    καὶ     Κυρίου     Ἰησοῦ    Χριστοῦ.

3 Εὐχαριστεῖν     ὀφείλομεν     τῷ    Θεῷ    πάντοτε     περὶ     ὑμῶν,     ἀδελφοί,     καθὼς     ἄξιόν     ἐστιν,    ὅτι     ὑπεραυξάνει     ἡ    πίστις     ὑμῶν     καὶ     πλεονάζει     ἡ    ἀγάπη     ἑνὸς     ἑκάστου    πάντων     ὑμῶν     εἰς     ἀλλήλους,

4 ὥστε     ἡμᾶς     αὐτοὺς      ἐν     ὑμῖν     καυχᾶσθαι     ἐν     ταῖς     ἐκκλησίαις    τοῦ      Θεοῦ     ὑπὲρ τῆς     ὑπομονῆς     ὑμῶν     καὶ     πίστεως     ἐν    πᾶσι     τοῖς    διωγμοῖς     ὑμῶν     καὶ     ταῖς θλίψεσιν     αἷς     ἀνέχεσθε,

5 ἔνδειγμα     τῆς    δικαίας     κρίσεως     τοῦ     Θεοῦ,    εἰς     τὸ      καταξιωθῆναι     ὑμᾶς     τῆς βασιλείας     τοῦ     Θεοῦ,     ὑπὲρ     ἧς     καὶ      πάσχετε,

6 εἴπερ     δίκαιον     παρὰ     Θεῷ     ἀνταποδοῦναι     τοῖς     θλίβουσιν    ὑμᾶς     θλῖψιν

7 καὶ     ὑμῖν    τοῖς     θλιβομένοις     ἄνεσιν     μεθ'     ἡμῶν    ἐν     τῇ     ἀποκαλύψει     τοῦ     Κυρίου    Ἰησοῦ     ἀπ'     οὐρανοῦ     μετ'     ἀγγέλων     δυνάμεως    αὐτοῦ

8 ἐν     πυρὶ     φλογός,     διδόντος    ἐκδίκησιν     τοῖς     μὴ     εἰδόσι     Θεὸν     καὶ     τοῖς     μὴ    ὑπακούουσι     τῷ     εὐαγγελίῳ     τοῦ     Κυρίου      ἡμῶν     Ἰησοῦ     Χριστοῦ,

9 οἵτινες     δίκην     τίσουσιν    ὄλεθρον     αἰώνιον     ἀπὸ     προσώπου     τοῦ     Κυρίου     καὶ     ἀπὸ     τῆς     δόξης     τῆς     ἰσχύος     αὐτοῦ,

10 ὅταν      ἔλθῃ      ἐνδοξασθῆναι     ἐν     τοῖς     ἁγίοις     αὐτοῦ     καὶ     θαυμασθῆναι     ἐν πᾶσι     τοῖς     πιστεύσασιν,     ὅτι     ἐπιστεύθη     τὸ    μαρτύριον     ἡμῶν     ἐφ'    ὑμᾶς,     ἐν    τῇ     ἡμέρᾳ    ἐκείνῃ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗΝ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Β΄ Θεσ. 1, 1-10 

 

1 Ο    Παύλος,     ο    Σιλουανός     και      ο     Τιμόθεος,    προς     την    εκκλησία     των Θεσσαλονικέων    εν     Θεώ     Πατρί    ημών     και     τω     Κυρίω     Ιησού    Χριστώ·

2 χάρις     να     είναι     σ’    εσάς     και     ειρήνη     από    τον    Θεό     τον    Πατέρα     μας     και     τον Κύριο     Ιησού     Χριστό.

3 Πρέπει    να    ευχαριστούμε     τον     Θεό     πάντοτε     για    σας,     αδελφοί,    όπως αρμόζει,    διότι     αυξάνει    πολύ     η    πίστις     σας     και     πλεονάζει     η   αγάπη    του καθενός     προς    τους    άλλους     μεταξύ     όλων    σας,

4 ώστε     εμείς    οι     ίδιοι     να    υπερηφανευώμεθα    για    σας     στις  εκκλησίες     του Θεού,    για    την     υπομονή     σας     και    την    πίστι     καθ’   όλους     τους     διωγμούς     σας και     τις    θλίψεις     που    υποφέρετε.

5 Αυτό     είναι     η    απόδειξις     της    δικαίας     κρίσεως     του     Θεού,    με    αποτέλεσμα     να γίνετε     άξιοι    της     βασιλείας     του     Θεού     για    την     οποία     και     υποφέρετε.

6 Πραγματικά,     είναι     δίκαιο     στο     Θεό     να      ανταποδώσει      θλίψη      σ’  εκείνους    που    σας    θλίβουν,

7 σ’    εσάς    δε    που     θλίβεσθε,     ανακούφισι,     και   επίσης     σ’   εμάς,    όταν     ο    Κύριος Ιησούς     αποκαλυφθεί    από    τον     ουρανό     μαζί      με    τους    αγγέλους     της δυνάμεώς     του     μέσα     σε    πύρινη     φλόγα,

8 και     θα     καταδικάσει     εκείνους    που     δεν     ξέρουν      Θεό     και    δεν    υπακούουν    στο    ευαγγέλιο     του    Κυρίου     μας     Ιησού     Χριστού,

9 οι     οποίοι     θα    τιμωρηθούν    με    αιώνιο     όλεθρο    από     προσώπου    του     Κυρίου και     από    της     δόξης     της     δυνάμεώς    του,

10 όταν     θα     έλθει    να     δοξασθεί    μεταξύ    των    αγίων    του     και    να     θαυμασθεί   κατ’ εκείνη     την     Ημέρα     μεταξύ    όλων    εκείνων    που    έχουν    πιστέψει,     διότι   η μαρτυρία     μας     προς   εσάς    έγινε   πιστευτή.

 

Luke 17, 20-25

 

20 When the Pharisees asked him when the kingdom of God was coming, he answered them, "The kingdom of God does not come in such a way that you may notice it;

21 They will not say, "Behold, it is here" or "There it is;

22 And he said unto the disciples, There cometh a time when ye shall desire to know one of the days of the Son of man, but ye shall not know it.

23 They will say to you, 'Be here,' 'Be there,' do not go and follow them.

24 For as the lightning, when it flashes, shineth from one end of the horizon unto the other; so shall also the Son of man be in his day.

25 But he must first suffer many things and be condemned by this generation.

 

 

Β΄ Thes. 1, 1-10

 

1 Paul, Silvanus, and Timotheus, unto the church of the Thessalonians in God our Father and the Lord Jesus Christ;

2 Grace to you and peace from God our Father and the Lord Jesus Christ.

3 We ought always to give thanks unto God for your sakes, brethren, because your faith abideth exceedingly, and the love of every one among you all aboundeth:

4 That we ourselves may glory in you in the churches of God, for your patience and faith in all your persecutions and tribulations which ye suffer.

5 This is the proof of God's righteous judgment, so that you may be worthy of the kingdom of God for which you are suffering.

6 Truly, it is righteous for God to repay sorrow to those who grieve you,

7 To you who are grieved, relieve, and also to us, when the Lord Jesus is revealed from heaven with the angels of his power in a flame of fire,

8 and will condemn those who do not know God and do not obey the gospel of our Lord Jesus Christ,

9 who shall be punished with everlasting destruction from the face of the Lord and from the glory of his power,

10 When he cometh to be glorified among his saints, and to be glorified in that day among all them that believe; for our testimony unto you is believed.