Λουκᾶ   142, 13-15,  22-31

 

13 Εἶπε    δέ     τις    αὐτῷ   ἐκ    τοῦ     ὄχλου·     διδάσκαλε,    εἰπὲ    τῷ     ἀδελφῷ     μου μερίσασθαι     τὴν   κληρονομίαν    μετ᾿    ἐμοῦ.

14 Ὁ   δὲ   εἶπεν    αὐτῷ·    ἄνθρωπε,    τίς   με    κατέστησε    δικαστὴν    ἢ   μεριστὴν    ἐφ᾿    ὑμᾶς;

15 Εἶπε     δὲ    πρὸς    αὐτούς·    ὁρᾶτε    καὶ    φυλάσσεσθε    ἀπὸ    πάσης   πλεονεξίας·    ὅτι     οὐκ    ἐν    τῷ    περισσεύειν     τινὶ    ἡ    ζωὴ    αὐτοῦ    ἐστιν   ἐκ    τῶν    ὑπαρχόντων    αὐτοῦ.

22 Εἶπε    δὲ    πρὸς    τοὺς     μαθητὰς    αὐτοῦ·     διὰ     τοῦτο     λέγω     ὑμῖν,    μὴ    μεριμνᾶτε τῇ     ψυχῇ   ὑμῶν    τί   φάγητε,   μηδὲ    τῷ    σώματι     ὑμῶν    τί    ἐνδύσησθε.

23 Οὐχὶ     ἡ    ψυχὴ   πλεῖόν    ἐστι   τῆς    τροφῆς    καὶ    τὸ    σῶμα   τοῦ    ἐνδύματος;

24 Κατανοήσατε    τοὺς    κόρακας,    ὅτι    οὐ    σπείρουσιν    οὐδὲ    θερίζουσιν,    οἷς    οὐκ     ἔστι    ταμεῖον    οὐδὲ    ἀποθήκη,    καὶ    ὁ   Θεὸς   τρέφει    αὐτούς·    πόσῳ    μᾶλλον    ὑμεῖς     διαφέρετε    τῶν    πετεινῶν;

25 Τίς     δὲ    ἐξ    ὑμῶν    μεριμνῶν    δύναται     προσθεῖναι     ἐπὶ    τὴν    ἡλικίαν     αὐτοῦ     πῆχυν     ἕνα;

26 Εἰ    οὖν    οὔτε    ἐλάχιστον    δύνασθε,    τί    περὶ     τῶν    λοιπῶν     μεριμνᾶτε;

27 Κατανοήσατε    τὰ    κρίνα    πῶς    αὐξάνει·    οὐ    κοπιᾷ    οὐδὲ    νήθει·    λέγω   δὲ   ὑμῖν, οὐδὲ   Σολομὼν    ἐν    πάσῃ    τῇ    δόξῃ     αὐτοῦ    περιεβάλετο    ὡς    ἓν    τούτων.

28 Εἰ     δὲ    τὸν    χόρτον    τοῦ    ἀγροῦ,    σήμερον    ὄντα    καὶ    αὔριον    εἰς    κλίβανον βαλλόμενον,    ὁ    Θεὸς    οὕτως     ἀμφιέννυσι,    πόσῳ    μᾶλλον    ὑμᾶς,    ὀλιγόπιστοι;

29 Καὶ    ὑμεῖς    μὴ    ζητεῖτε   τί    φάγητε    καὶ   τί    πίητε,    καὶ    μὴ    μετεωρίζεσθε·

30 ταῦτα   γὰρ    πάντα     τὰ   ἔθνη    τοῦ     κόσμου     ἐπιζητεῖ·    ὑμῶν     δὲ     ὁ   πατὴρ   οἶδεν    ὅτι    χρῄζετε    τούτων·

31 πλὴν    ζητεῖτε    τὴν    βασιλείαν   τοῦ    Θεοῦ,   καὶ    ταῦτα   πάντα     προστεθήσεται    ὑμῖν.

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ    ΣΤΗΝ   ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκ.  12, 13-15, 22-31

 

13 Κάποιος   από    το   πλήθος    του    είπε,    «Διδάσκαλε,   πες    στον   αδελφό   μου να   μοιρασθεί   μαζί   μου   την   κληρονομία».

14 Αυτός   απήντησε,   «Άνθρωπε,    ποιος   με   διώρισε    δικαστή   σας   ή   μεριστή;»

15 Ύστερα   είπε     στο   πλήθος,   «Προσέχετε    και    φυλαχθήτε    από    κάθε   είδος πλεονεξίας,   διότι    και  άν   έχει    κανείς   αφθονία,   τα   πλούτη    του   δεν   του δίνουν    ζωή».

22 Είπε   δε    στους   μαθητές   του,   «Δια    τούτο    σας   λέγω,    μη   μεριμνάτε    για την   ζωή     σας    τί  θα   φάτε    ούτε   για   το   σώμα     σας   τί   θα   ενδυθήτε.

23 Η    ζωή    αξίζει    περισσότερο    από    την   τροφή,    και   το   σώμα    από    το ένδυμα.

24 Παρατηρήστε   τα    κοράκια·    ούτε    σπείρουν    ούτε     θερίζουν,    δεν    έχουν     ούτε κελλάρι     ούτε    αποθήκη,     ο    Θεός    όμως     τα     τρέφει·    πόσο     μάλλον    σεις διαφέρετε    από    τα    πτηνά!

25 Ποιος    από    σας     όσο    και    άν    φροντίζει,    μπορεί    να     προσθέσει    στο ανάστημά    του   ένα   πἠχυ;

26 Εάν     λοιπόν    δεν     μπορήτε    να    κάνετε    ούτε    το    ελάχιστο,    γιατί     μεριμνάτε για     τα   λοιπά;     Παρατηρήστε    τα     κρίνα    πως    αυξάνουν·    δεν   κοπιάζουν    ούτε γνέθουν·

27 και     όμως   σας    λέγω,    ότι     ούτε    ο    Σολομών   με     όλη    τη    μεγαλοπρέπειά του    δεν     ήτανε     ντυμένος    όπως   ένα     από    αυτά.

28 Εάν   δε     το    χορτάρι    του   αγρού    που     σήμερα    υπάρχει    και    αύριο    το ρίχνουν     στο    φούρνο,     ο    Θεός    το    ντύνει    έτσι     ωραία,    πόσο    περισσότερο      εσάς,    ολιγόπιστοι;

29 Και    μη   ζητάτε    τι    θα   φάτε    και    τι    θα    πιήτε    και    μη     γίνεσθε    ανήσυχοι·

30 διότι    όλα    αυτά     τα     ζητούν    οι     κοσμικοί    άνθρωποι·    ενώ    εσείς     έχετε Πατέρα      που    γνωρίζει     ότι   έχετε   ανάγκη    απ’     αυτά,

31 μόνον    να    ζητάτε     πρώτα     την     βασιλεία     του     Θεού     και     όλα     αυτά     θα    σας προστεθούν.

 

Α΄ Θεσ.  1, 1-5

 

1 Παῦλος    καὶ     Σιλουανὸς     καὶ     Τιμόθεος     τῇ     ἐκκλησίᾳ     Θεσσαλονικέων      ἐν Θεῷ     πατρὶ     καὶ     Κυρίῳ     Ἰησοῦ     Χριστῷ·     χάρις     ὑμῖν     καὶ    εἰρήνη     ἀπὸ     Θεοῦ     πατρὸς     ἡμῶν     καὶ    Κυρίου     Ἰησοῦ     Χριστοῦ.

2 Εὐχαριστοῦμεν     τῷ     Θεῷ     πάντοτε    περὶ    πάντων     ὑμῶν    μνείαν     ὑμῶν ποιούμενοι     ἐπὶ     τῶν     προσευχῶν    ἡμῶν,

3 ἀδιαλείπτως     μνημονεύοντες     ὑμῶν    τοῦ     ἔργου     τῆς    πίστεως     καὶ    τοῦ   κόπου τῆς     ἀγάπης    καὶ    τῆς   ὑπομονῆς    τῆς    ἐλπίδος     τοῦ     Κυρίου     ἡμῶν    Ἰησοῦ     Χριστοῦ     ἔμπροσθεν     τοῦ     Θεοῦ     καὶ    πατρὸς     ἡμῶν,

4 εἰδότες,    ἀδελφοὶ     ἠγαπημένοι     ὑπὸ     Θεοῦ,    τὴν    ἐκλογὴν     ὑμῶν,

5 ὅτι     τὸ    εὐαγγέλιον     ἡμῶν     οὐκ    ἐγενήθη     εἰς     ὑμᾶς     ἐν     λόγῳ     μόνον,     ἀλλὰ    καὶ     ἐν    δυνάμει    καὶ     ἐν    Πνεύματι     Ἁγίῳ     καὶ    ἐν πληροφορίᾳ    πολλῇ,    καθὼς    οἴδατε    οἷοι     ἐγενήθημεν     ἐν     ὑμῖν     δι'    ὑμᾶς·

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ    ΣΤΗΝ   ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Α΄ Θεσ. 1, 1-5

 

1 Ο     Παύλος,     ο     Σιλουανός     και     ο     Τιμόθεος    προς    την    εκκλησία    των Θεσσαλονικέων     εν     Θεώ     Πατρί    και     τω     Κυρίω     Ιησού     Χριστώ·    χάρις     να     είναι σ’   εσάς     και     ειρήνη     από    τον    Θεό     τον     Πατέρα    μας    και     από    τον    Κύριο     Ιησού    Χριστό.

2 Ευχαριστούμε     τον     Θεό   πάντοτε   για    όλους     σας,     όταν     σας     αναφέρουμε  στις    προσευχές     μας,

3 ενθυμούμενοι      συνεχώς      έμπροσθεν      του     Θεού     και     Πατέρα     μας    ότι     η πίστις      σας     εκδηλώθηκε     η    δράσι,      η    αγάπη     σας     σε     κόπους     και      η    ελπίδα σας     για     τον    Κύριό     μας     Ιησού    Χριστό     υπομονετικἀ.

4 Γνωρίζουμε,     αδελφοί,    αγαπημένοι    από    τον    Θεό,    ότι    έχετε    εκλεγεί,

5 διότι    το    ευαγγέλιο     τον    οποίον    κηρύξαμε    ήλθε    σ’    εσάς,     όχι    μόνο    με λόγια     αλλά     και    με    δύναμι    και    με    Άγιο    Πνεύμα   και   με    πλήρη βεβαιότητα,     γνωρίζετε     δε    πως   φερθήκαμε     μεταξύ    σας    για   χάρι   σας.

 

 

Luke 12, 13-15, 22-31

 

13 And one of the multitude said unto him, Master, speak to my brother, that he divide the inheritance with me.

14 He answered, "Man, who appointed me your judge or shareholder?"

15 Then saith he to the multitude, Take heed to yourselves, and beware of covetousness: for if a man have abundance, his wealth shall not live.

22 And he said unto his disciples, Therefore I say unto you, Take no thought for your life, what ye shall eat; for your body, what ye shall put on.

23 Life is worth more than food, and the body than clothes.

24 Behold the ravens; they neither sow nor reap; they have neither barn nor storehouse; but God feedeth them: how much more so are ye different from the birds!

25 Which of you by taking thought can add to his stature one cubit?

26 So if you can not do even the slightest thing, why do you care about the rest? Notice the lilies growing; they do not toil or spin;

27 And yet I say unto you, That even Solomon in all his glory was not arrayed like one of these.

28 And if the grass of the field, which is today, and to-morrow is cast into the oven, God shall clothe it so beautifully; how much more so, O ye of little faith?

29 And do not ask what you will eat and what you will not drink, and do not be anxious;

30 For all these things do the worldly men desire; but ye have a Father which knoweth that ye have need of them;

31 Only seek the kingdom of God first, and all these things will be added to you.

 

 

Α΄ Θεσ. 1, 1-5

 

1 Paul, Silvanus, and Timotheus unto the church of the Thessalonians in God the Father, and the Lord Jesus Christ: Grace be unto you, and peace, from God our Father, and the Lord Jesus Christ.

2 We always thank God for all of you when we mention you in our prayers,

3 constantly remembering before God and our Father that your faith manifested your activity, your love in hard work, and your hope in our Lord Jesus Christ patiently.

4 We know, beloved brethren, that ye are chosen,

5 For the gospel which we preached came unto you not only with words, but also with power, and with the Holy Ghost, and with full assurance;