Λουκᾶ  19,  12-28

 

 

12 εἶπεν     οὖν·    ἄνθρωπός     τις      εὐγενὴς     ἐπορεύθη     εἰς     χώραν μακρὰν    λαβεῖν     ἑαυτῷ     βασιλείαν     καὶ     ὑποστρέψαι.

13 Καλέσας     δὲ     δέκα     δούλους     ἑαυτοῦ     ἔδωκεν    αὐτοῖς     δέκα μνᾶς   καὶ    εἶπε   πρὸς     αὐτούς·     πραγματεύσασθε    ἐν    ᾧ     ἔρχομαι.

14 Οἱ     δὲ    πολῖται    αὐτοῦ    ἐμίσουν    αὐτόν,     καὶ    ἀπέστειλαν πρεσβείαν    ὀπίσω     αὐτοῦ    λέγοντες·     οὐ     θέλομεν     τοῦτον βασιλεῦσαι     ἐφ᾿     ἡμᾶς.

15 Καὶ    ἐγένετο    ἐν     τῷ     ἐπανελθεῖν     αὐτὸν     λαβόντα     τὴν βασιλείαν,     καὶ    εἶπε     φωνηθῆναι    αὐτῷ     τοὺς    δούλους     τούτους οἷς     ἔδωκε     τὸ     ἀργύριον,     ἵνα     ἐπιγνῷ    τίς     τί    διεπραγματεύσατο.

16 Παρεγένετο     δὲ    ὁ    πρῶτος    λέγων·     κύριε,     ἡ     μνᾶ   σου προσειργάσατο     δέκα    μνᾶς.

17 Καὶ     εἶπεν     αὐτῷ· εὖ,     ἀγαθὲ     δοῦλε!    Ὅτι   ἐν    ἐλαχίστῳ     πιστὸς     ἐγένου,    ἴσθι    ἐξουσίαν    ἔχων     ἐπάνω    δέκα     πόλεων.

18 Καὶ    ἦλθεν     ὁ    δεύτερος   λέγων·    κύριε,     ἡ     μνᾶ    σου   ἐποίησε πέντε    μνᾶς.

19 Εἶπε     δὲ   καὶ    τούτῳ·     καὶ     σὺ    γίνου     ἐπάνω    πέντε   πόλεων.

20 Καὶ     ἕτερος     ἦλθε    λέγων·    κύριε,     ἰδοὺ    ἡ    μνᾶ     σου,    ἣν εἶχον     ἀποκειμένην     ἐν   σουδαρίῳ.

21 Ἐφοβούμην     γάρ    σε,    ὅτι     ἄνθρωπος    αὐστηρὸς    εἶ· αἴρεις    ὃ    οὐκ     ἔθηκας,    καὶ    θερίζεις     ὃ    οὐκ    ἔσπειρας,     καὶ     συνάγεις     ὅθεν    οὐ     διεσκόρπισας.

22 Λέγει     αὐτῷ·     ἐκ    τοῦ    στόματός     σου     κρινῶ    σε, πονηρὲ    δοῦλε.    Ἤδεις    ὅτι    ἄνθρωπος     αὐστηρός    εἰμι    ἐγώ, αἴρων    ὃ    οὐκ     ἔθηκα,    καὶ     θερίζων   ὃ    οὐκ    ἔσπειρα,    καὶ    συνάγων     ὅθεν    οὐ    διεσκόρπισα·

23 καὶ    διατί    οὐκ    ἔδωκας     τὸ    ἀργύριόν    μου     ἐπὶ    τὴν     τράπεζαν,     καὶ    ἐγὼ    ἐλθὼν     σὺν     τόκῳ    ἂν    ἔπραξα     αὐτό;

24 Καὶ    τοῖς    παρεστῶσιν    εἶπεν.    Ἄρατε     ἀπ᾿    αὐτοῦ     τὴν    μνᾶν καὶ    δότε   τῷ     τὰς     δέκα    μνᾶς    ἔχοντι.

25 Καὶ    εἶπον     αὐτῷ·     κύριε,    ἔχει     δέκα    μνᾶς.

26 Λέγω     γὰρ    ὑμῖν    ὅτι    παντὶ    τῷ    ἔχοντι δοθήσεται,     ἀπὸ   δὲ    τοῦ    μὴ    ἔχοντος    καὶ     ὃ    ἔχει    ἀρθήσεται    ἀπ᾿ αὐτοῦ.

27 Πλὴν     τοὺς    ἐχθρούς    μου    ἐκείνους,    τοὺς     μὴ    θελήσαντάς    με βασιλεῦσαι     ἐπ᾿   αὐτούς,    ἀγάγετε    ὧδε    καὶ     κατασφάξατε αὐτοὺς    ἔμπροσθέν    μου.

 

Θριαμβευτική   είσοδος     του    Ιησού    Χριστού     στα   Ιεροσόλυμα

 

28 Καὶ   εἰπὼν    ταῦτα     ἐπορεύετο     ἔμπροσθεν     ἀναβαίνων    εἰς    Ἱεροσόλυμα.

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκά 19, 12-28

 

12 Είπε   λοιπόν,    «Κάποιος     από    ευγενή    καταγωγή    πήγε    σε μακρυνή    χώρα    για    να    λάβει   για    τον    εαυτό    του    βασιλική εξουσία      και    ύστερα     να    επιστρέψει.

13 Αφού    κάλεσε     δέκα    δούλους   του,    τους     έδωκε    δέκα εκατοντάδραχμα     και    τους    είπε,    «Εμπορευθήτε    με   αυτά    έως ότου     επιστρέψω».

14 Αλλ’    οι    συμπολίτες    του     τον    μισούσαν    και    έστειλαν    πίσω του     πρεσβεία     λέγοντας,     «Δεν   θέλουμε     να    γίνει    αυτός βασιλεύς     μας».

15 Όταν   επανήλθε,    αφού    έλαβε    την    βασιλική    εξουσία,   είπε    να κληθούν    οι    δούλοι    εκείνοι    που    τους     είχε     δώσει     τα     χρήματα,    για    να    μάθει   τι    είχε     κερδήσει     ο   καθένας.

16 Ο    πρώτος     ήλθε    και    είπε,     «Κύριε,   το    εκατοντάδραχμό    σου έφερε    άλλα   δέκα     εκατοντάδραχμα».

17 Ο     κύριός    του    του    είπε,     «Εύγε,    δούλε    καλέ,  γιατί  για     ελάχιστα    φάνηκες    έμπιστος,   πάρε   εξουσία   πάνω    σε   δέκα πόλεις».

18 Και    ήλθε    και   ο   δεύτερος     και   είπε,   «Το    εκατοντάδραχμό     σου,    Κύριε,    έκανε    άλλα   πέντε    εκατοντάδραχμα».

19 Είπε   δε   σ’  αυτόν,    «Και    συ    έχε    εξουσία    πάνω    σε    πέντε πόλεις».

20 Ήλθε    και    άλλος    δούλος     και    είπε,     «Κύριε,    να   το   εκατοντάδραχμό    σου,    το    οποίο     είχα     φυλάξει    σ’   ένα   μαντήλι.

21 Διότι     σε   φοβόμουνα,    επειδή    είσαι    άνθρωπος     αυστηρός· παίρνεις     εκείνο     που    δεν   έβαλες    εσύ    και    θερίζεις    εκείνο    που δεν     έσπειρες».

22 Ο    κύριός    του    του    λέγει,     «Πονηρέ   δούλε,     από    τα   λόγια    του    στόματός     σου     θα    σε    κρίνω.   Ήξερες     ότι     είμαι     άνθρωπος    αυστηρός,    και    παίρνω    εκείνο    που    δεν   έβαλα    και θερίζω     εκείνο     που    δεν    έσπειρα.

23 Γιατί    λοιπόν    δεν   έβαλες    το    χρήμα    μου    στη   τράπεζα,   και όταν   επέστρεφα,    θα    το   εισέπραττα    μαζί    με   τόκο;».

24 Και     στους   παρευρισκομένους     είπε,    «Πάρτε    από    αυτόν    το εκατοντάδραχμο     και    δώστέ    το    σ’   εκείνον    που   έχει   τα   δέκα εκατοντάδραχμα».

25 Αυτοί    του   είπαν,    «Κύριε,    έχει   δέκα   εκατοντάδραχμα».

26 «Σας    λέγω,    ότι     στον   καθένα    που    έχει,    θα     δοθούν    και άλλα,    από    εκείνον   όμως    που   δεν   έχει,   θα   αφαιρεθεί   και   εκείνο    που   έχει.

27 Αλλά    όσο     για     τους    εχθρούς    μου    αυτούς,    που   δεν    ήθελαν    να     είμαι βασιλεύς     τους,     φέρτε   του    εδώ    και    σφάξτε    τους    μπροστά   μου».

 

Θριαμβευτική     είσοδος     του     Ιησού    στα   Ιεροσόλυμα

 

28 Όταν     είπε     αυτά,    προχώρησε     για    να   ανεβεί    στα   Ιεροσόλυμα.

 

Β΄ Θεσ.  3, 6-18

 

6 Παραγγέλλομεν     δὲ     ὑμῖν,     ἀδελφοί,     ἐν     ὀνόματι    τοῦ    Κυρίου     ἡμῶν    Ἰησοῦ     Χριστοῦ,      στέλλεσθαι     ὑμᾶς     ἀπὸ    παντὸς     ἀδελφοῦ    ἀτάκτως     περιπατοῦντος      καὶ     μὴ    κατὰ     τὴν     παράδοσιν     ἣν     παρέλαβον     παρ'      ἡμῶν.

7 Αὐτοὶ     γὰρ    οἴδατε     πῶς    δεῖ     μιμεῖσθαι    ἡμᾶς,    ὅτι     οὐκ    ἠτακτήσαμεν    ἐν     ὑμῖν,

8 οὐδὲ    δωρεὰν     ἄρτον     ἐφάγομεν     παρά    τινος,     ἀλλ'    ἐν     κόπῳ    καὶ     μόχθῳ, νύκτα     καὶ     ἡμέραν    ἐργαζόμενοι,    πρὸς     τὸ     μὴ    ἐπιβαρῆσαί     τινα    ὑμῶν·

9 οὐχ     ὅτι     οὐκ     ἔχομεν    ἐξουσίαν,     ἀλλ'    ἵνα    ἑαυτοὺς    τύπον     δῶμεν    ὑμῖν     εἰς     τὸ    μιμεῖσθαι     ἡμᾶς.

10 Καὶ    γὰρ     ὅτε    ἦμεν     πρὸς     ὑμᾶς,     τοῦτο    παρηγγέλλομεν     ὑμῖν,    ὅτι   εἴ     τις     οὐ    θέλει     ἐργάζεσθαι,     μηδὲ     ἐσθιέτω.

11 ἀκούομεν     γάρ     τινας     περιπατοῦντας    ἐν   ὑμῖν     ἀτάκτως,     μηδὲν     ἐργαζομένους,      ἀλλὰ    περιεργαζομένους·

12 τοῖς    δὲ   τοιούτοις    παραγγέλλομεν     καὶ    παρακαλοῦμεν    διὰ     τοῦ    Κυρίου     ἡμῶν    Ἰησοῦ    Χριστοῦ,     ἵνα    μετὰ     ἡσυχίας     ἐργαζόμενοι     τὸν    ἑαυτῶν     ἄρτον     ἐσθίωσιν.

13 Ὑμεῖς     δέ,    ἀδελφοί,    μὴ     ἐκκακήσητε     καλοποιοῦντες.

14 Εἰ    δέ     τις     οὐχ    ὑπακούει     τῷ    λόγῳ     ἡμῶν     διὰ     τῆς     ἐπιστολῆς,     τοῦτον σημειοῦσθε,    καὶ     μὴ    συναναμίγνυσθε     αὐτῷ,    ἵνα     ἐντραπῇ·

15 καὶ     μὴ    ὡς    ἐχθρὸν     ἡγεῖσθε,     ἀλλὰ     νουθετεῖτε     ὡς     ἀδελφόν.

16 Αὐτὸς    δὲ     ὁ     Κύριος     τῆς    εἰρήνης    δῴη     ὑμῖν    τὴν    εἰρήνην     διὰ    παντὸς    ἐν παντὶ     τρόπῳ.     Ὁ    Κύριος     μετὰ     πάντων    ὑμῶν.

17 Ὁ     ἀσπασμός     τῇ     ἐμῇ     χειρὶ    Παύλου,    ὅ    ἐστι     σημεῖον     ἐν     πάσῃ      ἐπιστολῇ· οὕτω   γράφω.
18 Ἡ    χάρις     τοῦ    Κυρίου     ἡμῶν   Ἰησοῦ     Χριστοῦ     μετὰ    πάντων     ὑμῶν·    ἀμήν.

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Β΄ Θεσ. 3, 6-18

 

6 Σας     παραγγέλουμε,    αδελφοί,     στο    όνομα    του    Κυρίου     μας   Ιησού Χριστού      ν’   αποφεύγετε    κάθε   αδελφό,    ο     οποίος     διάγει     βίο    αργό    και     όχι κατά    την    διδασκαλία,    την    οποία     παρέλαβε     από    μας.

7 Ξέρετε    σεις     οι    ίδιοι     πως     πρέπει   να    μας     μιμήσθε,    διότι   δεν    ζήσαμε    αργοί      μεταξύ    σας,

8 ούτε     φάγαμε    ψωμί     δωρεά     από     κανένα,    αλλά     με    κόπο    και     μόχθο νύχτα     και    ημέρα   εργαζόμεθα,    για     να     μη   επιβαρύνουμε    κανένα    από σας,

9 όχι    επειδή     δεν    έχουμε    αυτό    το   δικαίωμα,    αλλά     για    να     σας     δώσουμε     τον εαυτό     μας   ως     παράδειγμα   για  μίμησι.

10 Και      ακόμη    όταν     ήμαστε    μαζί     σας,    αυτή    την     παραγγελία     σας    δίναμε, ότι     εάν     δεν     θέλει     κανείς     να    εργάζεται,   δεν    πρέπει     ούτε   να     τρώγει.

11 Αλλ’    ακούμε     ότι     μερικοί    από    σας    διάγουν     βίο    αργό     και    δεν     κάνουν καμμία    εργασία,    αλλά     ασχολούνται    με    ξένες     υποθέσεις.

12  Σε   τέτοιους    ανθρώπους    παραγγέλλουμε     και    προτρέπουμε     δια    του Κυρίου     μας    Ιησού     Χριστού     να     κερδίζουν    το    ψωμί     τους    με    μια     ήσυχη εργασία.

13 Σεις   δε,   αδελφοί,    να    μη    αποθαρρύνεσθε     στο    να    κάνετε    το     καλό.

14 Και    εάν     κάποιος    δεν     υπακούει     σ’ όσα     λέγουμε    στην    επιστολή    αυτήν,     λάβετέ    τον    υπό    σημείωσι     και     να     μη    τον    συναναστρέφεσθε     για     να ντραπεί,

15 και     να    μη    τον    θεωρήτε     ως    εχθρό     αλλά    να     τον     συμβουλεύετε    σαν αδελφό.

16 Αυτός     δε     ο    Κύριος     της     ειρήνης     είθε   να    σας     δίνει     ειρήνη     πάντοτε    με κάθε     τρόπο.     Ο     Κύριος     να     είναι     μαζί    με     όλους    σας.

17 Ο      χαιρετισμός     γράφετε    με     το   χέρι   εμού     του    Παύλου,    πράγμα     που     είναι σημείο     σε     κάθε    επιστολή     μου·    έτσι   γράφω.
18 Η     χάρις     του     Κυρίου     μας    Ιησού     Χριστού    να     είναι    μαζί    με    όλους    σας. Αμήν.

 

Luke 19, 12-28

 

12 So he said, “A man of noble birth went to a far country to receive royal authority for himself, and then to return.

13 And when he had called ten of his servants, he gave them ten hundred drachmas, and said unto them, Suffer ye thus far.

14 But his fellow-citizens hated him, and sent a message to him, saying, "We do not want him to be our king."

15 And it came to pass, when he was come again, that he had received the kingdom, saying, Let the servants which were given them ought be called, that they might know what every man ought had gained.

16 And the first came, saying, Lord, thy pound hath gained ten talents more.

17 And his lord said unto him, Well done, servant: for thou hast seen a little while, and hast taken possession of ten cities.

18 And the second came, saying, Lord, thy pound hath gained five hundred drachmas.

19 And she said unto him, Thou hast power over five cities.

20 And another certain servant came, and said, Lord, behold thy centurion, which I have kept in a handkerchief.

21 For I feared thee, because thou art an austere man; thou takest that which thou didst not sow, and reap that which thou didst not sow.

22 His lord says unto him, Thou wicked servant, I will judge thee by the words of thy mouth. You knew I was a strict person, and I take what I did not put in and I reap what I did not sow.

23 So why did you not put my money in the bank, and when I returned, I would have received it with interest? '

24 And he said unto them that stood by, Take from him a hundred drachmas, and give unto him that hath ten hundred drachmas.

25 And they said unto him, Sir, he hath ten hundred drachmas.

26 I say unto you, That unto every one which hath shall be given, and he that hath not, from him shall be taken even that which he hath.

27 But as for my enemies, who would not be my king, bring him hither, and slay them before me.

 

Triumphant entry of Jesus into Jerusalem

 

28 When he had said this, he went on his way up to Jerusalem.

Β΄ Thes. 3, 6-18

 

6 We command you, brethren, in the name of our Lord Jesus Christ, to refrain from every brother who leads a slow life and not from the teaching which he has received from us.

7 You yourselves know that you ought to imitate us, because we did not live slow among you,

8 Yea, we did not eat bread donated by any, but toil and toil we work day and night, that we should not burden any of you,

9 not because we do not have this right, but to give you an example to imitate.

10 And while we were yet with you, we commanded you, that if any man would not work, he ought not to eat.

11 But we hear that some of you live a slow life and do not do any work, but are engaged in foreign affairs.

12 To such people we command and exhort by our Lord Jesus Christ to earn their living by quiet work.

13 And you, brothers, do not be discouraged from doing good.

14 And if any man obey not the words of this epistle, take note of it, and be not ashamed of him;

15 And do not regard him as an enemy, but counsel him as a brother.

16 May this Lord of peace always give you peace in every way. May the Lord be with you all.

17 You write the salutation with my hand of Paul, which is a point in every one of my letters;

18 The grace of our Lord Jesus Christ be with you all. Amen.