Οι Άγιοι Ζηνόβιος και Ζηνοβία τα αδέλφια

 

Κατάγονταν  από  τις  Αιγαίς  της  Κιλικίας  και  ήταν κληρονόμοι μεγάλης περιουσίας.  Ο   Ζηνόβιος  είχε σπουδάσει  ιατρική,  και  όχι  μόνο  πρόσφερε αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες του στους πάσχοντες,  αλλά  επιπλέον  πλούσια μοίραζε από τα αγαθά του σ’ αυτούς. Με τη συμπεριφορά  του  αυτήστήριζε τους χριστιανούς, και πολλούς ειδωλολάτρες έφερε  στη  χριστιανικήπίστη.

Όταν  πληροφορήθηκε  αυτό  ο  έπαρχος  Λυσίας,  έδωσε διαταγήκαι  τον συνέλαβαν. Ο Ζηνόβιος με παρρησία ομολόγησε ότι πράγματι  είναι χριστιανός.  Και  ό,τι  κάνει,  το  κάνει  για  τη  σωτηρία  ψυχών και  την  δόξα  του αληθινού  Θεού. Ο Λυσίας με αυστηρότητα του  είπε  ότι  άν  δεν σταματήσει αυτό που κάνει και δεν αρνηθεί τον Χριστό, θα μαρτυρήσει φρικτά. Ο Ζηνόβιος απάντησε ότι τα μαρτύρια μπορούν να βλάψουν το σώμα του, αλλά την ψυχή του ποτέ. Διότι  λέει  ο  λόγος  του  Θεού: «Και  τις  ο κακώσων υμάς, εάν του αγαθού μιμητοίγένησθε;». Ποιος, δηλαδή,  θα μπορέσει  να  σας κάνει κακό και νασας επιφέρει πραγματική  βλάβη,  άνγίνετεμιμητές  και ακόλουθοι  του  αγαθού;  Ο  Λυσίας  αμέσως  διέταξε  και  τον βασάνισαν.

Τότε  παρενέβη  η  αδελφή του Ζηνοβία  και  ήλεγξε  τον  Λυσία,  ότι  αυτό  που κάνει  είναι  άνανδρο.  Αλλά  ο  έπαρχος  συνέλαβε  και  αυτήν,  και  τελικά αποκεφάλισε και τους δυο.           
(Κατ’  άλλη  εκδοχή  ο  Ζηνόβιος  μαρτύρησε  ἐπίΔιοκλητιανού.  Γεννήθηκε από γονείς ευσεβείς τον Ζηνόδοτο και  τηΘέκλα,  και  πως,  όταν  μεγάλωσε έγινε  επίσκοπος  Αιγών,  επιτελώντας  πολλάθαύματα).

Απολυτίκιον. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ως θείοι αυτάδελφοι, ομονοούντες καλώς, Ζηνόβιε ένδοξε, καιΖηνοβία σεμνή, συμφώνως ηθλήσατε· όθεν και των στεφάνων, των αφθάρτων τυχόντες, δόξης ακατάλυτου,  ηξιώθητε  άμα,  εκλάμποντες  τοις  εν  κόσμω, χάριν  ιάσεων.

Κοντάκιον. Ήχος πλ. δ’. Ως απαρχάς της φύσεως.          
Τους αληθείας Μάρτυρας, και ευσεβείας κήρυκας, των αδελφών  την δυάδα τιμήσωμεν, εν θεοπνεύστοιςάσμασι, τον Ζηνόβιοv  άμα,  τησοφή  Ζηνοβίᾳ, ομού  βιώσαντας,  καιδια  μαρτυρίου  τευξαμένουςστέφοςάφθαρτον.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροιςαὐταδέλφων ἡ ξυνωρίς, Ζηνόβιε μάκαρ, Ζηνοβία πανευκλεής, οἱτὸνΘεὸνΛόγον, δοξάσαντες ἐνἄθλοις, παρ’ οὗ και δοξασθέντες, ημὠν προΐστασθε.

 

Saints Zenovios and Zenovia are brothers

 

 

They came from the Aegean of Cilicia and were heirs of a large fortune. Zenobius had studied medicine, and not only did he offer his services to the sick on a non-profit basis, but he also distributed his wealth richly to them. By his conduct he supported the Christians, and brought many pagans to the Christian faith.

When the governor of Lysias was informed of this, he gave an order and he was arrested. Zenobios openly confessed that he was indeed a Christian. And whatever he does, he does it for the salvation of souls and the glory of the true God. Lysias sternly told him that if he did not stop what he was doing and did not deny Christ, he would testify horribly. Zenobius replied that martyrdom could harm his body, but never his soul. For the word of God says, "And what about those who do evil, if you imitate the good?" That is, who will be able to harm you and cause you real harm, imitators and followers of the good? Lysias immediately ordered and he was tortured.

Then his sister Zenobia intervened and checked Lysias, that what he was doing was cowardly. But the prefect arrested her as well, and eventually beheaded them both.

(According to another version, Zenobios martyred under Diocletian. He was born to pious parents Zinodotos and Thekla, and that, when he grew up, he became bishop of Aigai, performing many miracles).

 

 

Apolitikion. Ήχος δ ’. Quick prejudged.

As divine brethren, well united, Zenobie was glorious, and Zenobia modest, according to you, you were crowned;

 

 

Κοντάκιον. Sound pl. d ’. As the beginning of nature.

To the true Martyr, and pious preacher, of the brethren, let us honor, in divinely inspired, Zenoviov ama, tisofi Zenoviᾳ, together experiencing, even martyrs of martyrdom crowned incorruptible.

 

 

Μεγαλυνάριον.

Χαίροιςαὐταδέλφων ἡ ξυνωρίς, Ζηνόβιε μάκαρ, Ζηνοβία πανευκλεής, οἱτὸνΘεὸνΛόγον, δοξάσαντες ἐνἄθλοις, παρ ’οὗ και δοξασθέντες, ημὠν προΐστασθε.