Μάρκ. 4, 1-9

 

1 Καὶ  πάλιν  ἤρξατο  διδάσκειν   παρὰ  τὴν  θάλασσαν·  καὶ  συνήχθη   πρὸς αὐτὸν  ὄχλος  πολύς,    ὥστε  αὐτὸν  ἐμβάντα  εἰς  τὸ   πλοῖον  καθῆσθαι  ἐν  τῇ   θαλάσσῃ·  καὶ  πᾶς  ὁ  ὄχλος  πρὸς  τὴν  θάλασσαν  ἐπὶ  τῆς  γῆς   ἦσαν.

2 Καὶ    ἐδίδασκεν   αὐτοὺς   ἐν   παραβολαῖς   πολλά,  καὶ  ἔλεγεν   αὐτοῖς  ἐν   τῇ   διδαχῇ  αὐτοῦ·

3 ἀκούετε.  Ἰδοὺ  ἐξῆθεν  ὁ  σπείρων   τοῦ  σπεῖραι.

4 Καὶ  ἐγένετο  ἐν  τῷ    σπείρειν   ὃ  μὲν   ἔπεσεν  ἐπὶ  τὴν  ὁδόν,  καὶ  ἦλθον  τὰ  πετεινὰ  καὶ  κατέφαγεν   αὐτό·

5 καὶ  ἄλλο  ἔπεσεν  ἐπὶ   τὸ  πετρῶδες,  ὅπου  οὐκ  εἶχε   γῆν  πολλήν,  καὶ    εὐθέως  ἐξανέτειλε   διὰ  τὸ  μὴ  ἔχειν  βάθος   γῆς,

6 ἡλίου    δὲ   ἀνατείλαντος  ἐκαυματίσθη,   καὶ  διὰ  τὸ   μὴ   ἔχειν  ρίζαν  ἐξηράνθη·

7 καὶ  ἄλλο   ἔπεσεν    εἰς  τὰς  ἀκάνθας,  καὶ   ἀνέβησαν   αἱ  ἄκανθαι   καὶ    συνέπνιξαν  αὐτό,  καὶ   καρπὸν  οὐκ  ἔδωκε·

8 καὶ  ἄλλο  ἔπεσεν  εἰς  τὴν   γῆν  τὴν   καλὴν  καὶ    ἐδίδου  καρπὸν  ἀναβαίνοντα καὶ  αὐξάνοντα,  καὶ   ἔφερεν  ἐν   τριάκοντα   καὶ   ἐν   ἑξήκοντα  καὶ  ἐν  ἑκατόν.

9 καὶ   ἔλεγεν   αὐτοῖς·   ὁ  ἔχων   ὦτα  ἀκούειν    ἀκουέτω.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ   ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

 

Μάρκ.  4, 1-9

 

1 Πάλι     άρχισε   να   διδάσκει  κοντά    στη  λίμνη.   Και   μαζεύεται    πλησίον του   κόσμος   πολύς,   ώστε   να   αναγκασθεί  να   μπει   σε   πλοιάριο   και   να παραμείνει    στη  λίμνη,   ενώ    όλος    ο   κόσμος   ευρίσκετο     στη   ξηρά   κοντά     στη   λίμνη.

2 Και   τους    δίδασκε  με  παραβολές   πολλά   και   τους  έλεγε  κατά  τη   διάρκεια   της  διδασκαλίας   του.

3 «Ακούτε·   βγήκε   ο  γεωργός  για  να   σπείρει.

4 Και   ενώ   έσπερνε,    μερικοί   σπόροι   έπεσαν   κοντά     στο  δρόμο    και ήλθαν   τα   πτηνά  και   τους   έφαγαν.

5 Άλλοι  έπεσαν     σε   πετρώδες   έδαφος,   όπου   δεν   υπήρχε   πολύ   χώμα  και γρήγορα   εβλάστησαν,   διότι   δεν   υπήρχε  βάθος   γης.

6 Αλλ’   όταν   ανέτειλε   ο   ήλιος,   εκάησαν   και   επειδή   δεν   είχαν   ρίζα ξεράθηκαν.

7 Άλλοι  έπεσαν     στα  αγκάθια   και   ανέβηκαν  τὰ   αγκάθια   και  τους έπνιξαν   και  δεν   απέδωκαν   καρπό.

8 Και    άλλοι  έπεσαν     σε καλό   έδαφος   και   ανέβαιναν   και    μεγάλωναν   και έφεραν   καρπό  με   απόδοση     τριάντα    και   εξήντα    και   εκατό   φορές περισσότερο».

9 Και   τους   έλεγε,   «Όποιος  έχει   αυτιά    για   να   ακούει,   άς  ακούει».

 

Β΄Κορ. 11, 5-21

 

5 Λογίζομαι  γὰρ  μηδὲν   ὑστερηκέναι  τῶν   ὑπερλίαν   ἀποστόλων.

6 Εἰ  δὲ  καὶ   ἰδιώτης  τῷ   λόγῳ,  ἀλλ᾿  οὐ  τῇ  γνώσει,  ἀλλ᾿  ἐν  παντὶ    φανερωθέντες  ἐν  πᾶσιν  εἰς   ὑμᾶς.

7 Ἢ  ἁμαρτίαν  ἐποίησα   ἐμαυτὸν   ταπεινῶν   ἵνα    ὑμεῖς    ὑψωθῆτε,   ὅτι   δωρεὰν τὸ    τοῦ     Θεοῦ    εὐαγγέλιον    εὐηγγελισάμην   ὑμῖν;

8 Ἄλλας   ἐκκλησίας   ἐσύλησα    λαβὼν   ὀψώνιον   πρὸς    τὴν    ὑμῶν    διακονίαν, καὶ    παρὼν   πρὸς  ὑμᾶς   καὶ    ὑστερηθεὶς   οὐ   κατενάρκησα   οὐδενός·

9 τὸ   γὰρ   ὑστέρημά   μου   προσανεπλήρωσαν   οἱ    ἀδελφοὶ   ἐλθόντες   ἀπὸ     Μακεδονίας·   καὶ  ἐν  παντὶ  ἀβαρῆ  ὑμῖν  ἐμαυτὸν  ἐτήρησα  καὶ   τηρήσω.

10 Ἔστιν  ἀλήθεια   Χριστοῦ  ἐν  ἐμοὶ  ὅτι    ἡ  καύχησις  αὕτη   οὐ  φραγήσεται    εἰς  ἐμὲ     ἐν  τοῖς   κλίμασι   τῆς   Ἀχαΐας.

11 Διατί;   Ὅτι    οὐκ   ἀγαπῶ   ὑμᾶς;  ὁ   Θεὸς    οἶδεν·

12 ὃ    δὲ  ποιῶ,  καὶ   ποιήσω,   ἵνα     ἐκκόψω    τὴν   ἀφορμὴν   τῶν   θελόντων  ἀφορμήν,   ἵνα  ἐν       ᾧ  καυχῶνται   εὑρεθῶσι  καθὼς   καὶ  ἡμεῖς.

13 Οἱ   γὰρ   τοιοῦτοι    ψευδαπόστολοι,     ἐργάται    δόλιοι,    μετασχηματιζόμενοι εἰς     ἀποστόλους    Χριστοῦ.

14 Καὶ  οὐ   θαυμαστόν·  αὐτὸς  γὰρ   ὁ    σατανᾶς   μετασχηματίζεται    εἰς    ἄγγελον   φωτός.

15 Οὐ  μέγα  οὖν   εἰ  καὶ  οἱ  διάκονοι    αὐτοῦ    μετασχηματίζονται   ὡς    διάκονοι δικαιοσύνης,  ὧν  τὸ  τέλος   ἔσται   κατὰ  τὰ   ἔργα   αὐτῶν.

 

Σύγκρισις   του  Παύλου   με   τους   αντιθέτους   του

 

16 Πάλιν     λέγω,      μὴ  τίς  με  δόξῃ  ἄφρονα  εἶναι·  εἰ  δὲ  μή  γε,  κἂν  ὡς   ἄφρονα δέξασθέ   με,  ἵνα  κἀγὼ  μικρόν   τι  καυχήσωμαι.

17 Ὃ   λαλῶ   οὐ  λαλῶ  κατὰ   Κύριον,   ἀλλ᾿  ὡς  ἐν   ἀφροσύνῃ,   ἐν  ταύτῃ  τῇ  ὑποστάσει  τῆς   καυχήσεως.

18 Ἐπεὶ    πολλοὶ    καυχῶνται  κατὰ  τὴν  σάρκα,  κἀγὼ   καυχήσομαι.

19 Ἡδέως  γὰρ  ἀνέχεσθε  τῶν  ἀφρόνων  φρόνιμοι   ὄντες·

20 ἀνέχεσθε  γὰρ  εἴ  τις   ὑμᾶς  καταδουλοῖ,  εἴ  τις   κατεσθίει,  εἴ  τις    λαμβάνει, εἴ   τις   ἐπαίρεται,   εἴ  τις  ὑμᾶς   εἰς  πρόσωπον   δέρει.

 

Κίνδυνοι   και   ταλαιπωρίες   του    Παύλου

 

21 Κατὰ   ἀτιμίαν    λέγω,   ὡς   ὅτι  ἡμεῖς   ἠσθενήσαμεν.  Ἐν   ᾧ  δ᾿  ἄν   τις   τολμᾷ,    ἐν   ἀφροσύνῃ    λέγω,      τολμῶ    κἀγώ.

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ   ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Β΄Κορ. 11, 5-21

 

5 Νομίζω    ότι  δεν   υστέρησα     σε    τίποτε   από   τους   εξοχώτερους   αποστόλους.

6 Και    εάν   ακόμη   είμαι   άπειρος    ως    ομιλητής,   δεν   είμαι    όμως   ως   προς   την γνώση·   σας    δείξαμε    τούτο   φανερά   με   κάθε   τρόπο    και    σε   όλες   τις περιστάσεις.

7 Ή   έκανα   αμαρτία   με   το   να    ταπεινώσω   τον   εαυτό   μου   για   να   υψωθήτε σεις,    επειδή   σας    κήρυξα   δωρεάν  το   ευαγγέλιο    του    Θεού;

8 Άλλες   εκκλησίες   λεηλάτησα    για   να   πάρω   τα   αναγκαία      για    τον σκοπό   να   σας    υπηρετήσω,    και    όταν    ήμουν   μαζί   σας    και   είχα    στερήσεις, δεν   επεβάρυνα    κανένα,

9 διότι    τις   ανάγκες   μου     συμπλήρωσαν   οι   αδελφοί   που    ήλθαν   από    την Μακεδονία·   απέφυγα    και   θα   αποφεύγω   να   σας    δίνω    βάρος   για ό,τιδήποτε.

10 Όπως     είναι    βέβαιον   ότι   η  αλήθεια    του    Χριστού   είναι    μέσα   μου,   έτσι     το καύχημά   μου    αυτό     στα    μέρη    της   Αχαΐας   δεν   θα   μου   αποκλεισθεί.

11 Γιατί;    Διότι    δεν   σας   αγαπώ;    Ο    Θεός    ξέρει    ότι   σας    αγαπώ.

12 Αλλ’   αυτό    που     κάνω   θα   εξακολουθώ    να   το    κάνω,   για   να   στερήσω    της ευκαιρίας   εκείνους     που   επιδιώκουν    ευκαιρία    για   να   φανούν   ότι    είναι    σαν εμάς     στο   έργο,    για    το    οποίο    καυχώνται.

13 Τέτοιοι    άνθρωποι    είναι    ψευδαπόστολοι,    εργάτες     δόλιοι,    που μεταμφιέζονται     σε     αποστόλους     του    Χριστού.

14 Και    δεν    είναι    αυτό    περίεργο,     διότι    ο    ίδιος     ο    Σατανάς    μεταμφιέζεται   σε   άγγελο    φωτεινό.

15 Δεν    είναι     λοιπόν   μεγάλο   πράγμα,   εάν   και    οι    υπηρέτες    του μεταμφιέζονται     σε   υπηρέτες    δικαιοσύνης,   των    οποίων    το    τέλος   θα    είναι σύμφωνο     με    τα   έργα   τους.

 

Σύγκρισις   του   Παύλου   με   τους   αντιθέτους    του

 

16 Επαναλαμβάνω,   κανείς   άς   μη   με   νομίσει   ανόητο,   αλλοιώς   δεχθήτέ   με έστω   και   ως   ανόητο,    για    να   έχω   και  εγώ   το   μικρό   μου   καύχημα.

17 Αυτό   που   λέγω,   δεν    το   λέγω     κατ’   εντολήν   του     Κυρίου,   αλλά   σαν ανόητος    ως   προς    το   θέμα   αυτό   της   καυχήσεως.

18 Επειδή    πολλοί  καυχώνται   για   κοσμικά   πράγματα,  θα    καυχηθώ   και εγώ.

19 Διότι    ευχαρίστως  ανέχεσθε   τους  ανοήτους,   σεις  που    είσθε   φρόνιμοι.

20 Δείχνετε    υπομονή,   εάν   σας   καταδουλώνει     κανείς   ή  σας   κατατρώγει   ή σας   εκμεταλεύεται   ή   σας   φέρεται   υπερήφανα   ή   σας  κτυπά    στο πρόσωπο.

 

Κίνδυνοι   και   ταλαιπωρίες   του   Παύλου

 

21 Με   εντροπή  μου   το  λέγω,   σαν   να   φανήκαμε  εμείς   αδύνατοι.   Αλλά για     ο,τιδήποτε   πράγμα   και    άν   τολμά   κανείς  να   καυχηθεί –   ομιλώ   σαν ανότηος –   θα  τολμήσω   και   εγώ.

 

Mark. 4, 1-9

 

1 He began to teach near the lake again. And many people gather near him, so that he is compelled to get into a boat and stay in the lake, while all the people were on land near the lake.

2 And he taught them many parables, and spake unto them in the doctrine.

3 “Listen; the farmer went out to sow.

4 And it came to pass, as he sowed, some fell by the way side, and the fowls came and devoured them.

5 Others fell on stony ground, where there was not much soil, and they sprouted quickly, because there was no depth of earth.

6 But when the sun rose, they were scorched; and because they had no root, they withered away.

7 Others fell down at the thorns, and the thorns grew up and choked them, and they yielded no fruit.

8 And others fell on good ground, and ascended and grew, and brought forth fruit thirty and sixty and an hundred times more.

9 And he said unto them, Whosoever hath ears to hear, let him hear..

 

 

B Kor. 11, 5–21

 

5 I think I did not lag behind any of the most outstanding apostles.

6 And though I yet be inexperienced as a speaker, yet am I not in knowledge; we have shown you this plainly in every way and in every circumstance.

7 Or did I sin in humiliating myself to be exalted, because I preached the gospel of God to you free of charge?

8 I have plundered other churches in order to obtain the necessities of my service, and when I was with you and had deprivations, I did not burden anyone

9 For my brethren, which came from Macedonia, have fulfilled my needs; I have avoided, and will avoid, burdening you with anything.

10 As it is certain that the truth of Christ is in me, so my boasting in the parts of Achaia will not be excluded from me.

11 Why? Because I do not love you? God knows I love you.

12 But what I do I will continue to do, to deprive those who seek opportunity to appear to be like us in the work of which they boast.

13 Such people are false apostles, deceitful workers, disguised as apostles of Christ.

14 And this is not strange, for Satan himself disguises himself as a bright angel.

15 So it's not a big deal if his servants disguise themselves as servants of righteousness, whose end will be in accordance with their works.

 

Comparison of Paul with his opponents

 

16 I repeat, let no one think me foolish, otherwise accept me even as a fool, so that I too may have my little boast.

17 What I say I do not say at the command of the Lord, but as a fool in this matter of boasting.

18 Because many boast of worldly things, I also boast.

19 For you delight in the foolish, you who are wise.

20 Be patient if someone enslaves or devours you or exploits you or treats you proudly or hits you in the face.

 

Dangers and afflictions of Paul

 

21 I say this with shame, as if we seemed weak. But for whatever thing one dares to brag about - I speak like a fool - I will dare too.