Λουκ. 10, 38-42. 11, 27-28

 

10, 38 Ἐγένετο   δὲ    ἐν   τῷ   πορεύεσθαι   αὐτοὺς    καὶ    αὐτὸς    εἰσῆλθεν    εἰς    κώμην τινά.     Γυνὴ    δέ    τις    ὀνόματι     Μάρθα    ὑπεδέξατο     αὐτὸν   εἰς   τὸν    οἶκον     αὐτῆς.

39 Καὶ    τῇδε    ἦν    ἀδελφὴ    καλουμένη     Μαρία,    ἣ   καὶ    παρακαθίσασα    παρὰ    τοὺς πόδας   τοῦ    Ἰησοῦ    ἤκουε   τὸν    λόγον   αὐτοῦ.

40 Ἡ   δὲ   Μάρθα    περιεσπᾶτο   περὶ   πολλὴν   διακονίαν·   ἐπιστᾶσα   δὲ   εἶπε· Κύριε,   οὐ    μέλει   σοι   ὅτι   ἡ    ἀδελφή   μου   μόνην   με   κατέλιπε    διακονεῖν;   Εἰπὲ   οὖν   αὐτῇ    ἵνα    μοι     συναντιλάβηται.

41 Ἀποκριθεὶς    δὲ   εἶπεν   αὐτῇ   ὁ   Ἰησοῦς·    Μάρθα    Μάρθα,   μεριμνᾷς   καὶ   τυρβάζῃ    περὶ   πολλά·   
42 ἑνὸς   δέ   ἐστι     χρεία·    Μαρία  δὲ   τὴν   ἀγαθὴν   μερίδα     ἐξελέξατο,     ἥτις   οὐκ   ἀφαιρεθήσεται     ἀπ᾿  αὐτῆς.

11, 27 Ἐγένετο   δὲ   ἐν   τῷ   λέγειν   αὐτὸν    ταῦτα    ἐπάρασά   τις   γυνὴ   φωνὴν    ἐκ τοῦ    ὄχλου   εἶπεν    αὐτῷ·   μακαρία   ἡ   κοιλία   ἡ   βαστάσασά   σε   καὶ    μαστοὶ    οὓς    ἐθήλασας.

28 Αὐτὸς    δὲ   εἶπε·    μενοῦνγε   μακάριοι    οἱ   ἀκούοντες   τὸν   λόγον    τοῦ    Θεοῦ    καὶ   φυλάσσοντες    αὐτόν.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκ. 10 38-42,  11,  27-28

 

10, 38 Κατά   μία  πορεία   τους,   αυτός   μπήκε     σε   ένα   χωριό.    Μία   γυναίκα, που   ωνομάζετο   Μάρθα,   τον   υποδέχθηκε   στο   σπίτι   της.

39 Αυτή   είχε   αδελφή   που   ωνομάζετο   Μαρία,   η   οποία   καθότανε    κοντά  στα  πόδια   του   Ιησού   και   άκουε   όσα   έλεγε.

40 Αλλ’   η   Μάρθα   ήτο   απησχολημένη  με   πολλή     υπηρεσία   και   πλησίασε και   είπε,    «Κύριε,   δεν   σε   μέλει   που   η   αδελφή   μου  με  άφησε   μόνη   μου  να υπηρετώ;   Πές   της   λοιπόν  να   με  βοηθήσει».

41 Ο   Ιησούς   της   απεκρίθη,   «Μάρθα,  Μάρθα,   μεριμνάς   και   ανησυχείς   για πολλά   πράγματα,   αλλ’   ένα   πράγμα   είναι   αναγκαίο.
42 Η    Μαρία   διάλεξε   την  καλή   μερίδα,   η   οποία   δεν  θα   της   αφαιρεθεί».

11, 27 Ενώ   έλεγε   αυτά,   κάποια   γυναίκα  από   τον   κόσμο   εφώναξε   και   του είπε,   «Μακαρία   η   κοιλιά  που   σ’ εβάσταξε   και   οι  μαστοί   που   εθήλασες».

28 Αυτός  δε   είπε,    «Μακάριοι   μάλλον   είναι   εκείνοι   που   ακούουν   τον   λόγο του   Θεού  και   τον   φυλάττουν».

 

 

Φιλ. 2, 5-11

 

5 Τοῦτο    γὰρ     φρονείσθω     ἐν     ὑμῖν    ὃ     καὶ     ἐν      Χριστῷ     Ἰησοῦ,

6 ὃς     ἐν     μορφῇ     Θεοῦ     ὑπάρχων     οὐχ     ἁρπαγμὸν     ἡγήσατο    τὸ     εἶναι     ἴσα    Θεῷ,

7 ἀλλ'     ἑαυτὸν     ἐκένωσε     μορφὴν     δούλου     λαβών,     ἐν     ὁμοιώματι     ἀνθρώπων γενόμενος,

8 καὶ     σχήματι     εὑρεθεὶς     ὡς     ἄνθρωπος     ἐταπείνωσεν     ἑαυτὸν     γενόμενος     ὑπήκοος     μέχρι     θανάτου,     θανάτου      δὲ     σταυροῦ.

9 Διὸ    καὶ     ὁ      Θεὸς     αὐτὸν     ὑπερύψωσε     καὶ     ἐχαρίσατο     αὐτῷ    ὄνομα     τὸ     ὑπὲρ πᾶν     ὄνομα,

10 ἵνα     ἐν     τῷ     ὀνόματι     Ἰησοῦ     πᾶν    γόνυ     κάμψῃ     ἐπουρανίων     καὶ    ἐπιγείων     καὶ     καταχθονίων,

11 καὶ    πᾶσα    γλῶσσα      ἐξομολογήσηται      ὅτι     Κύριος    ᾿Ιησοῦς     Χριστὸς     εἰς δόξαν     Θεοῦ     πατρός.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Φιλ. 2, 5-11

 

5 Άς     επικρατεί    μεταξύ    σας    το     ίδιο     φρόνημα,    το     οποίο     υπήρχε    και     στον Χριστό    Ιησού,

6 ο     οποίος,    άν     και     είχε     θεϊκή      ύπαρξι,    δεν     θεώρησε    το     ότι      ήτο     ίσος   με   τον    Θεό   σαν    κάτι     για    αρπαγμό,

7 αλλά   εκένωσε    τον    εαυτό    του    λαβών       μορφή      δούλου,     γενόμενος     όμοιος προς     τους      ανθρώπους,     και,     αφού     κατά    το     σχήμα     ευρέθηκε     ως    άνθρωπος,

8 ταπείνωσε     τον     εαυτό     του     γενόμενος     υπήκοος      μέχρι     θανάτου     και μάλιστα     θανάτου     σταυρικού.

9 Δια     τούτο     και     ο     Θεός     τον     υπερήψωσε     και    του    χάρισε     όνομα    το     ανώτερο     από     κάθε    όνομα    ώστε

10  στο     όνομα     του     Ιησού,    να     κάμψει    κάθε     γόνυ    των    επουρανίων     και    των επιγείων     και    των     καταχθονίων,

11 και     κάθε    γλώσσα     να     ομολογήσει     ότι     ο     Ιησούς     Χριστός     είναι     Κύριος   για  δόξα    του     Θεού    Πατρός.

 

Luke 10 38-42, 11, 27-28

 

10, 38 During one of their journeys, he entered a village. A woman named Martha welcomed him into her home.

39 And she had a sister, named Mary, which sat at Jesus' feet, and heard him speak.

40 But Martha was busy with much service, and came to him, and said, Lord, dost thou not that my sister hath left me alone to minister? So tell her to help me. "

41 Jesus answered her, "Martha, Martha, you are anxious and anxious about many things, but one thing is necessary.

42 Maria chose the good portion, which will not be taken away from her. "

11, 27 While he was saying this, a woman from the world cried out to him, "Blessed is the womb that bore you, and the breasts that you bore."

28 But he said, Blessed are they that hear the word of God, and keep it.

 

Phil. 2, 5-11

 

5 Let the same mindset prevail among you, which was also in Christ Jesus:

6 who, although he had a divine existence, did not consider being equal to God as something to be grabbed,

7 But he took away the form of a servant, being made in the likeness of men;

8 humbled himself by becoming a subject to death and even death of a cross.

9 For this cause God also exalted him, and gave him the name which is above every name

10 In the name of Jesus, let every offspring of the heavens and the earth be subdued,

11 And every tongue shall confess that Jesus Christ is Lord, to the glory of God the Father.