Μαρκ. 4, 10-23

 

10 Ὅτε     δὲ     ἐγένετο      κατὰ    μόνας,    ἠρώτησαν       αὐτὸν    οἱ    περὶ    αὐτὸν     σὺν    τοῖς δώδεκα   τὴν   παραβολήν.

11 Καὶ    ἔλεγεν         αὐτοῖς·      ὑμῖν    δέδοται   γνῶναι    τὰ    μυστήρια    τῆς     βασιλείας    τοῦ     Θεοῦ·    ἐκείνοις     δὲ    τοῖς     ἔξω     ἐν    παραβολαῖς    τὰ    πάντα    γίνεται,

12 ἵνα     βλέποντες    βλέπωσι     καὶ      μὴ     ἴδωσι,    καὶ    ἀκούοντες    ἀκούωσι     καὶ      μὴ     συνιῶσι,    μήποτε     ἐπιστρέψωσι     καὶ     ἀφεθῇ    αὐτοῖς    τὰ     ἁμαρτήματα.

13 Καὶ     λέγει    αὐτοῖς·    οὐκ      οἴδατε    τὴν    παραβολὴν    ταύτην,     καὶ    πῶς     πάσας τὰς      παραβολὰς     γνώσεσθε;

14 Ὁ     σπείρων     τὸν     λόγον   σπείρει.

15 Οὗτοι     δέ     εἰσιν    οἱ     παρὰ      τὴν    ὁδὸν     ὅπου     σπείρετα ι     ὁ     λόγος,    καὶ     ὅταν    ἀκούσωσιν,    εὐθὺς     ἔρχεται      ὁ    σατανᾶς     καὶ    αἴρει     τὸν     λόγον      τὸν     ἐσπαρμένον     ἐν     ταῖς     καρδίαις     αὐτῶν.

16 Καὶ     οὗτοι      ὁμοίως    εἰσὶν     οἱ    ἐπὶ    τὰ     πετρώδη      σπειρόμενοι,    οἳ    ὅταν     ἀκούσωσι     τὸν     λόγον,      εὐθὺς     μετὰ     χαρᾶς    λαμβάνουσιν   αὐτόν,

17 καὶ    οὐκ     ἔχουσι     ρίζαν     ἐν     ἑαυτοῖς,     ἀλλὰ    πρόσκαιροί     εἰσιν·   εἶτα    γενομένης θλίψεως     ἢ     διωγμοῦ   διὰ     τὸν    λόγον,     εὐθὺς    σκανδαλίζονται.

18 Καὶ     οὗτοί      εἰσιν    οἱ     εἰς    τὰς    ἀκάνθας    σπειρόμενοι,    οἱ     τὸν    λόγον   ἀκούοντες,

19 καὶ     αἱ    μέριμναι     τοῦ     αἰῶνος    τούτου   καὶ    ἡ    ἀπάτη   τοῦ   πλούτου   καὶ   αἱ    περὶ    τὰ    λοιπὰ     ἐπιθυμίαι    εἰσπορευόμεναι    συμπνίγουσι    τὸν     λόγον, καὶ    ἄκαρπος    γίνεται.

20 Καὶ     οὗτοί     εἰσιν     οἱ     ἐπὶ     τὴν    γῆν    τὴν     καλὴν     σπαρέντες,    οἵτινες      ἀκούουσι τὸν      λόγον      καὶ     παραδέχονται,     καὶ     καρποφοροῦσιν     ἐν    τριάκοντα     καὶ     ἐν    ἑξήκοντα     καὶ     ἐν    ἑκατόν.

 

Διδάγματα    από     το    λυχνάρι     και     τον     σπόρο

 

21 Καὶ     ἔλεγεν     αὐτοῖς·     μήτι    ἔρχεται     ὁ    λύχνος      ἵνα     ὑπὸ   τὸν    μόδιον     τεθῇ    ἢ    ὑπὸ     τὴν     κλίνην;     οὐχ     ἵνα     ἐπὶ     τὴν     λυχνίαν     ἐπιτεθῇ;

22 Οὐ    γάρ     ἐστι     κρυπτὸν     ὃ     ἐὰν    μὴ     φανερωθῇ,     οὐδὲ    ἐγένετο     ἀπόκρυφον    ἀλλ᾿     ἵνα     ἔλθῃ    εἰς    φανερόν.

23 Εἴ    τις    ἔχει     ὦτα    ἀκούειν,    ἀκουέτω.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

 Μάρκ. 4, 10-23

 

10 Και    όταν    ἠταν   μόνος,   τον   ρωτοὐσαν    εκείνοι    που   ήσαν   μαζί του  και  οι  δώδεκα,  σχετικώς    με   την    πααβολήν.

11 Καὶ   τοὺς    ἔλεγε, «Σ’ ἐσᾶς ἔχει δοθῆ το  να         γνωρίσετε   τα  μυστήρια    τα          της    βασιλείας    του   Θεού,    στους    δε  στους   έξω,   όλα  γίνονται   με   παραβολές,

12 ώστε   να    κυττάζουν   καλά   αλλά   να    μην   βλέπουν,     και    να    ακούουν    καλά αλλά    να  μην    καταλαβαίνουν,    μη    τυχόν    μετανοήσουν    και    συγχωρηθούν   οι αμαρτίες   τους».

13 Και   τους    λέγει,    «Δεν    καταλαβαίνετε    την   παραβολὴν αυτή   και   πώς   θα   καταλάβετε    όλες   τις    παραβολές;

14 Εκείνος   που  σπέρνει,   σπέρνει    τον    λόγο.

15 Οι   σπόροι,   που     έπεσαν    κοντά     στον    δρόμο,   εικονίζουν    εκείνους,  τους    οποίους    σπέρνεται   ο   λόγος    και    όταν    ακούσουν,   αμέσως    έρχεται     ο Σατανάς    και    αφαιρεί   τον    λόγο       στο     σπαρμένο     στη   καρδιά    τους.

16 Ομοίως   αυτοί    που    εσπάρθηκαν    στα    πετρώδη,   εικονίζουν     εκείνους, που    όταν    ακούσουν     το   λόγο    αμέσως     τον     δέχονται    με    χαρά,

17 δεν   έχουν    όμως    ρίζα   μέσα    τους   αλλά   είναι    προσωρινοί·    έπειτα     όταν έλθει     στενοχώρια    ή    διωγμός    εξ    αιτίας     του    λόγου,     αμέσως     κλονίζονται.

18 Και    αυτοί,     που     σπέρνονται     στα    αγκάθια,    εικονίζουν    εκείνους   που άκουσαν   τον   λόγο,

19 αλλά    οι    κοσμικές     μέριμνες     και    η    παραπλάνησις    από    τον    πλούτο     και     οι επιθυμίες    για    τα    λοιπά    πράγματα     μπαίνουν     και    συμπνίγουν    τον     λόγο    και     γίνεται   άκαρπος.

20 Και    όσοι     εσπάρθηκαν     στο    καλό   έδαφος    εικονίζουν    εκείνους,    που ακούουν    τον    λόγο    και    τον    δέχονται     και    φέρουν     καρπό    τριάντα    και    εξήντα     και    εκατό    φορές    περισσότερο».

 

Διδάγματα    από    το   λυχνάρι    και    τον    σπόρο

 

21 Και     τους   έλεγε,   «Μήπως     φέρουν    το     λυχνάρι    για   να    τοποθετηθεί    κάτω από   το    μόδι    ή    κάτω    από   το    κρεββάτι;    Δεν     τοποθετείται     επάνω      στο λυχνοστάτη;

22 Διότι   δεν    υπάρχει    κρυφό    πράγμα,    παρά    για    να   γίνει     φανερό,     ούτε μυστικό    παρά    για   να    φανερωθεί.

23 Εάν     κανείς   έχει    αυτιά    για    να    ακούει,    άς    ακούει».

 

 

 

Β΄ Κορ. 12, 10-19

 

10 Διὸ     εὐδοκῶ    ἐν     ἀσθενείαις,     ἐν    ὕβρεσιν,     ἐν     ἀνάγκαις,     ἐν    διωγμοῖς,    ἐν στενοχωρίαις,    ὑπὲρ     Χριστοῦ·     ὅταν     γὰρ     ἀσθενῶ,     τότε     δυνατός   εἰμι.

 

Ο    Παύλος    σχολιάζει    την   καύχησίν    του

 

11 Γέγονα     ἄφρων    καυχώμενος!     Ὑμεῖς     με    ἠναγκάσατε.    Ἐγὼ      γὰρ     ὤφειλον     ὑφ᾿     ὑμῶν     συνίστασθαι·     οὐδὲν    γὰρ    ὑστέρησα     τῶν     ὑπερλίαν      ἀποστόλων,     εἰ     καὶ     οὐδέν     εἰμι.

12 Τὰ    μὲν     σημεῖα     τοῦ     ἀποστόλου     κατειργάσθη     ἐν    ὑμῖν     ἐν    πάσῃ    ὑπομονῇ,    ἐν     σημείοις     καὶ    τέρασι     καὶ     δυνάμεσι.

13 Τί    γάρ     ἐστιν     ὃ     ἡττήθητε     ὑπὲρ    τὰς    λοιπὰς   ἐκκλησίας,    εἰ    μὴ    ὅτι     αὐτὸς     ἐγὼ     οὐ     κατενάρκησα     ὑμῶν;     χαρίσασθέ     μοι     τὴν    ἀδικίαν     ταύτην.

14 Ἰδοὺ    τρίτον     ἑτοίμως     ἔχω     ἐλθεῖν     πρὸς     ὑμᾶς,     καὶ     οὐ     καταναρκήσω     ὑμῶν· οὐ     γὰρ     ζητῶ   τὰ     ὑμῶν,     ἀλλὰ     ὑμᾶς.     οὐ     γὰρ     ὀφείλει     τὰ     τέκνα    τοῖς    γονεῦσι θησαυρίζειν,    ἀλλ᾿   οἱ    γονεῖς     τοῖς     τέκνοις.

15 Ἐγὼ    δὲ     ἥδιστα    δαπανήσω    καὶ     ἐκδαπανηθήσομαι     ὑπὲρ     τῶν    ψυχῶν   ὑμῶν,    εἰ     καὶ    περισσοτέρως    ὑμᾶς     ἀγαπῶν    ἧττον    ἀγαπῶμαι.

16 Ἔστω    δέ,    ἐγὼ     οὐ    κατεβάρησα    ὑμᾶς,    ἀλλ᾿    ὑπάρχων    πανοῦργος     δόλῳ    ὑμᾶς    ἔλαβον.

17 Μή     τινα    ὧν    ἀπέσταλκα     πρὸς    ὑμᾶς,    δι᾿    αὐτοῦ     ἐπλεονέκτησα    ὑμᾶς;

18 Παρεκάλεσα     Τίτον    καὶ   συναπέστειλα    τὸν   ἀδελφόν·   μήτι    ἐπλεονέκτησεν    ὑμᾶς   Τίτος;     Οὐ     τῷ   αὐτῷ    πνεύματι    περιεπατήσαμεν; Οὐ     τοῖς     αὐτοῖς    ἴχνεσι;

19 Πάλιν    δοκεῖτε   ὅτι   ὑμῖν    ἀπολογούμεθα;    κατενώπιον   τοῦ    Θεοῦ   ἐν Χριστῷ     λαλοῦμεν·   τὰ    δὲ   πάντα,    ἀγαπητοί,     ὑπὲρ    τῆς   ὑμῶν   οἰκοδομῆς.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Β΄  Κορ. 12,   10-19

 

 

10 Δια     τούτο     είμαι     ευχαριστημένος     με    τις   αδυναμίες,    τις    ύβρεις,     τις ταλαιπωρίες,     τους    διωγμούς     και    τις      στερήσεις      για   χάρι   του    Χριστού, διότι     όταν    είμαι   αδύνατος,    τότε    είμαι    δυνατός.

 

Ο     Παύλος     σχολιάζει    την    καύχησί   του

 

11 Έγινα    ανόητος    με   το   να    καυχώμαι.     Σεις    με   αναγκάσατε.    Έπρεπε     σεις να    με    συσταίνετε,    επειδή     σε   τίποτε    δεν   φάνηκα    κατώτερος     από    τους εξοχωτέρους      αποστόλους,    άν    και    δεν    είμαι     τίποτε.

12 Τα    χαρακτηριστικά    του     αληθινού    αποστόλου    πραγματοποιήθηκαν ενώπιόν    σας   με    κάθε    υπομονή,   με    σημεία    και    τέρατα    και    δυνάμεις.

13 Κατά    τί    λοιπόν    είσθε     κατώτεροι     από    τις    άλλες   εκκλησίες,     κατά   το     ότι    εγώ     ο    ίδιος   δεν   σας    επεβάρυνα;    Συγχωρήστέ    μου     αυτή    την    αδικία.

14 Να,    για    τρίτη    φορά    είμαι   έτοιμος     να   έλθω     σ’   εσάς     και   δεν   θα     σας επιβαρύνω,     διότι    δεν     ζητώ    τα    υλικά    αγαθά     σας,   αλλά    σας    τους    ίδιους, διότι    δεν    οφείλουν    τα    παιδιά   να    θησαυρίζουν    για    τους     γονείς,   αλλ’    οι γονείς     για   τα    παιδιά.

15 Εγώ     πολύ     ευχαρίστως     θα    δαπανήσω     και    θα    δαπανηθώ    για    τις    ψυχές σας.    Άν    και,    ενώ    σας   αγαπώ   περισσότερο,    αγαπώμαι     από     σας ολιγώτερον.

16 Αλλ’   έστω,   εγώ   δεν    σας   επεβάρυνα,   αλλ’   επειδή    είμαι     πανούργος,    σας έπιασα    με   δόλο.

17 Μήπως    σας   εκμεταλλεύθηκα     για    κάποιους    από    εκείνους    που   έστειλα    σ’ εσάς;

18 Παρεκάλεσα    τον    Τίτο    να   έλθει    και   έστειλα   μαζί   του    τον    αδελφό. Μήπως   σας   εκμεταλλεύθηκε    ο   Τίτος;     Δεν    συμπεριφερθήκαμε   με    το     ίδιο πνεύμα;     Δεν   ακολουθήσαμε    τα     ίδια    ίχνη;

19 Πάλι    νομίζετε     ότι     απολογούμεθα    σ’   εσάς;      Μιλάμε   ενώπιον    του   Θεού εν    Χριστώ.    Όλα   δε   αυτά,   αγαπητοί,   για    την  οικοδομή    σας.

 

Matt. 10, 37–11, 1

 

10, 37 “He who loves father or mother more than me is not worthy of me. And he who loves a son or daughter more than me is not worthy of me.

38 And he that taketh not his cross, and followeth me, is not worthy of me.

39 He who seeks to save his life shall lose it, and he who loses his life for my sake shall save it.

40 He that receiveth you receiveth me, and he that receiveth me receiveth him that sent me.

41 Whoever receives a prophet because he is a prophet shall receive a prophet's reward; and he that receives a righteous one, because he is righteous, shall receive a lawful reward.

42 And whosoever shall give to one of these little ones a glass of cold water only, because he is my disciple, I assure you that he shall not lose his reward.

11, 1 And when Jesus had completed the twelve disciples, he departed thence to teach and preach in their cities.

 

First. 2, 6-9

 

 

6 But to the mature we also preach wisdom, but wisdom not of this world, nor of the princes of this world, who are coming to their end,

7 But we preach the secret wisdom of God, which was hidden, and which God forwarded for centuries to our glory.

8 None of the rulers of this world knew her; if they had known her, they would not have crucified the Lord of glory.

9 But as it is written, He that saw not the eye, and the ear did not hear, and the mind of man did not understand, the things which God prepared for them that love him.