Λουκᾶ  5, 1-11

 

1 Ἐγένετο    δὲ   ἐν     τῷ    τὸν    ὄχλον    ἐπικεῖσθαι     αὐτῷ    τοῦ    ἀκούειν     τὸν    λόγον    τοῦ    Θεοῦ     καὶ    αὐτὸς    ἦν   ἑστὼς     παρὰ   τὴν    λίμνην    Γεννησαρέτ,

2 καὶ   εἶδε   δύο    πλοῖα     ἑστῶτα    παρὰ     τὴν   λίμνην·   οἱ    δὲ   ἁλιεῖς     ἀποβάντες     ἀπ᾿    αὐτῶν   ἀπέπλυναν    τὰ    δίκτυα.

3 Ἐμβὰς   δὲ    εἰς    ἓν    τῶν    πλοίων,    ὃ    ἦν     τοῦ    Σίμωνος,    ἠρώτησεν    αὐτὸν    ἀπὸ    τῆς γῆς    ἐπαναγαγεῖν    ὀλίγον·    καὶ     καθίσας    ἐδίδασκεν   ἐκ    τοῦ   πλοίου     τοὺς   ὄχλους.

4 Ὡς    δὲ    ἐπαύσατο   λαλῶν,   εἶπε    πρὸς    τὸν    Σίμωνα·    ἐπανάγαγε   εἰς    τὸ   βάθος καὶ     χαλάσατε  τὰ    δίκτυα    ὑμῶν    εἰς    ἄγραν.

5 Καὶ    ἀποκριθεὶς    ὁ   Σίμων    εἶπεν    αὐτῷ·    ἐπιστάτα,    δι᾿     ὅλης    τῆς    νυκτὸς κοπιάσαντες    οὐδὲν     ἐλάβομεν·   ἐπὶ   δὲ   τῷ    ρήματί    σου    χαλάσω   τὸ    δίκτυον.

6 Καὶ    τοῦτο    ποιήσαντες    συνέκλεισαν    πλῆθος    ἰχθύων    πολύ·   διερρήγνυτο δὲ    τὸ   δίκτυον    αὐτῶν.

7 Καὶ    κατένευσαν    τοῖς   μετόχοις    τοῖς    ἐν    τῷ   ἑτέρῳ    πλοίῳ   τοῦ    ἐλθόντας συλλαβέσθαι   αὐτοῖς·    καὶ    ἦλθον   καὶ   ἔπλησαν    ἀμφότερα   τὰ    πλοῖα,    ὥστε βυθίζεσθαι    αὐτά.

8 Ἰδὼν   δὲ    Σίμων   Πέτρος   προσέπεσε  τοῖς   γόνασιν   Ἰησοῦ    λέγων·   ἔξελθε   ἀπ᾿   ἐμοῦ,   ὅτι    ἀνὴρ   ἁμαρτωλός   εἰμι,    Κύριε·

9 θάμβος   γὰρ    περιέσχεν    αὐτὸν    καὶ    πάντας    τοὺς    σὺν    αὐτῷ    ἐπὶ    τῇ    ἄγρᾳ   τῶν    ἰχθύων    ᾗ    συνέλαβον,

10 ὁμοίως   δὲ   καὶ   Ἰάκωβον    καὶ    Ἰωάννην,   υἱοὺς   Ζεβεδαίου,   οἳ    ἦσαν κοινωνοὶ   τῷ    Σίμωνι.   Καὶ    εἶπε   πρὸς    τὸν   Σίμωνα   ὁ    Ἰησοῦς·    μὴ    φοβοῦ·    ἀπὸ     τοῦ    νῦν   ἀνθρώπους    ἔσῃ    ζωγρῶν.

11 Καὶ    καταγαγόντες    τὰ   πλοῖα    ἐπὶ    τὴν    γῆν,    ἀφέντες    ἅπαντα   ἠκολούθησαν    αὐτῷ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ   ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

 

Λουκά  5, 1-11

 

1 Ενώ    ο   κόσμος    ήτανε     πεσμένος   επάνω   του   για   να   ακούσει   τον   λόγο    του Θεού   και   αυτός   στεκότανε   κοντά    στη  λίμνη   της   Γεννησαρέτ,   είδε    δύο πλοιάρια   κοντά    στη   λίμνη,

2 αλλ’   οι     ψαράδες   είχαν   βγει   και   έπλεναν   τα   δίχτυα.

3 Μπήκε      σε  ένα   από   τα   πλοιάρια    το   οποίο    ανήκε    στον   Σίμωνα   και  τον παρεκάλεσε    να   απομακρυνθεί    λίγο   από   την   ξηρά.    Τότε    κάθησε    και δίδασκε   τα   πλήθη   από   το   πλοιάριο.

4 Μόλις   έπαυσε   να   μιλεί,   είπε   στο   Σίμωνα,    «Πήγαινε    στά   βαθειά   και ρίξτε   τα   δίχτυα    σας    για    ψάρεμα».

5 Και   ο   Σίμων   απεκρίθη,    «Διδάσκαλε,   όλη   την    νύχτα   κοπιάσαμε    χωρίς να   πιάσουμε    τίποτε.   Αλλ  ’ επειδή    συ   το   λές,   θα   ρίξω    το   δίχτυ».

6 Όταν    το   έκαναν,   έπιασαν   πολλά    ψάρια,   και    το   δίχτυ    τους   άρχισε    να   σχίζεται.

7 Και   έκαναν   νεύματα    στους     συντρόφους   τους    που    ήσαν    στο   άλλο πλοιάριο,   να     έλθουν   να   τους    βοηθήσουν·   και   ήλθαν    και    γέμισαν    και   τα δύο     πλοιάρια,    ώστε   να   κινδυνεύουν   να   βυθισθούν.

8 Όταν     ο   Σίμων   Πέτρος    είδε    τί   έγινε,   έπεσε    στα   γόνατα    του   Ιησού   και είπε,   «Φύγε   απ’   εδώ,    Κύριε,   διότι   είμαι   άνθρωπος   αμαρτωλός».

9 Αυτό    το    είπε    διότι   εξεπλάγη   και    αυτός    και    όλοι    όσοι    ήσαν   μαζί   του   με   τα ψάρια    που   έπιασαν,

10 επίσης    και    ο   Ιάκωβος   και   ο   Ιωάννης,   οι   υιοί    του   Ζεβεδαίου,   οι    οποίοι ήσαν    συνεταίροι   του    Σίμωνος.    Και    είπε    ο   Ιησούς    στον   Σίμωνα,   «Μη φοβάσαι·   από   τώρα    και    στο   εξής   θα  πιάνεις   ανθρώπους».

11 Και    όταν   έφεραν   τα   πλοιάρια    στη   ξηρά,   τα   άφησαν    όλα   και   τον ακολούθησαν.

 

Β΄ Κορ. 6, 1-10

 

1 Συνεργοῦντες    δὲ    καὶ     παρακαλοῦμεν    μὴ     εἰς    κενὸν     τὴν    χάριν    τοῦ     Θεοῦ    δέξασθαι   ὑμᾶς·

2 λέγει    γάρ·     καιρῷ    δεκτῷ     ἐπήκουσά     σου     καὶ    ἐν    ἡμέρᾳ   σωτηρίας    ἐβοήθησά   σοι·   ἰδοὺ   νῦν   καιρὸς   εὐπρόσδεκτος,    ἰδοὺ    νῦν   ἡμέρα     σωτηρίας·

3 μηδεμίαν   ἐν     μηδενὶ    διδόντες    προσκοπήν,    ἵνα    μὴ    μωμηθῇ    ἡ   διακονία,

4 ἀλλ᾿    ἐν    παντὶ    συνιστῶντες   ἑαυτοὺς    ὡς   Θεοῦ   διάκονοι,    ἐν    ὑπομονῇ    πολλῇ,    ἐν    θλίψεσιν,    ἐν   ἀνάγκαις,     ἐν στενοχωρίαις,

5 ἐν    πληγαῖς,    ἐν     φυλακαῖς,    ἐν     ἀκαταστασίαις,    ἐν     κόποις,    ἐν    ἀγρυπνίαις,    ἐν νηστείαις,

6 ἐν    ἁγνότητι,    ἐν    γνώσει,   ἐν    μακροθυμίᾳ,    ἐν   χρηστότητι,    ἐν    Πνεύματι     Ἁγίῳ,    ἐν   ἀγάπῃ    ἀνυποκρίτῳ,

7 ἐν   λόγῳ    ἀληθείας,    ἐν    δυνάμει     Θεοῦ,    διὰ   τῶν   ὅπλων     τῆς   δικαιοσύνης    τῶν δεξιῶν   καὶ   ἀριστερῶν,

8 διὰ    δόξης     καὶ   ἀτιμίας,     διὰ   δυσφημίας    καὶ    εὐφημίας,   ὡς   πλάνοι    καὶ   ἀληθεῖς,

9 ὡς     ἀγνοούμενοι    καὶ    ἐπιγινωσκόμενοι,   ὡς    ἀποθνήσκοντες    καὶ   ἰδοὺ    ζῶμεν,    ὡς  παιδευόμενοι     καὶ   μὴ   θανατούμενοι,

10 ὡς    λυπούμενοι    ἀεὶ    δὲ   χαίροντες,   ὡς   πτωχοὶ    πολλοὺς     δὲ   πλουτίζοντες,   ὡς   μηδὲν   ἔχοντες     καὶ   πάντα   κατέχοντες.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Β΄Κορ. 6, 1-10

 

1 Σαν   συνεργάτες   του   σας   παρακαλούμε   να   μη   δεχθήτε   μάταια   την    χάρι   του    Θεού,

2 διότι    λέγει,     Σε   καιρό   ευνοίας   σε   άκουσα    και     σε  ημέρα    σωτηρίας   σε βοήθησα.    Ο    καιρός    ευνοίας    είναι    τώρα,   η   ημέρα   σωτηρίας   είναι    τώρα.

3 Δεν    δίνουμε   σε    κανένα   καμμία   αφορμή   προσκόμματος    για   να   μη δυσφημισθεί   η   υπηρεσία   μας,

4 αλλά   σαν   υπηρέτες    του   Θεού   συσταίνομε   τους   εαυτούς    μας   σε   όλα   δια της    μεγάλης     υπομονής    μας    σε     θλίψεις,   σε   ταλαιπωρίες,   σε   στερήσεις,

5 σε    μαστιγώσεις,   σε   φυλακίσεις,    σε   ταραχές,   σε   κόπους,   σε   αγρυπνίες    και πείνα·

6 με   αγνότητα,    σύνεσι,    μακροθυμία    και   καλωσύνη,   με   Πνεύμα   Άγιο, με  αγάπη    χωρίς    υπόκρισι,

7 με   το   κήρυγμα    της   αληθείας   και    με   δύναμι    Θεού,   με   τα   όπλα    της δικαιοσύνης,   τα   επιθετικά    και   αμυντικά,

8 σε   τιμή    και   ατίμωσι,    σε   δυσφημήσεις   και   επαίνους,   σαν    λαοπλάνοι    και όμως    αληθινοί,

9 σαν   άγνωστοι    και    όμως    πολύ   γνωστοί,   σαν   να   πεθαίναμε    και    όμως ζούμε,   σαν   τιμωρούμενοι    και    όμως   μη   θανατούμενοι,

10 σαν   λυπημένοι    και    όμως    πάντοτε    χαρούμενοι,    σαν   πτωχοί   και    όμως κάνοντας     πολλούς    πλουσίους,   σαν   να   μη   έχουμε   τίποτε    και    όμως κατέχουμε    τα    πάντα.

 

 

Luke 5: 1-11

 

1 And it came to pass, when the people were fallen down to hear the word of God, that he stood by the lake of Gennesaret, and saw two boats by the lake;

2 but the fishermen had gone out and washed the nets.

3 He entered one of the boats, which belonged to Simon, and begged him to depart a little from the land. Then he sat down and taught the crowds from the boat.

4 And it came to pass, as soon as he had made an end of speaking, that he said unto Simon, Go into the deep, and cast nets for fishing.

5 And Simon answered and said, Master, we have toiled all the night long, and have taken nothing. "But because you say so, I will cast the net."

6 And when they had done this, they caught many fish, and their net began to tear.

7 And they beckoned unto their fellows that were in the other ship, that they should come and help them: and they came, and filled both the ships, that they might be sunk.

8 When Simon Peter saw what was done, he fell down at Jesus' knees, saying, Depart from me; for I am a sinful man.

9 This he said, because he was amazed, and all that were with him, at the fish which they caught;

10 And also James and John, the sons of Zebedee, which were partners with Simon. And Jesus said to Simon, "Do not be afraid; from now on you will catch people."

11 And when they had brought the ships ashore, they forsook all, and followed him.

 

Β΄Κορ. 6, 1-10

 

1 As fellow workers, please do not in vain accept the grace of God,

2 because he says, In a time of favor I heard you and in a day of salvation I helped you. The time of favor is now, the day of salvation is now.

3 We do not give any reason for obstruction so as not to discredit our service,

4 But as servants of God we commend ourselves in all things through our longsuffering, in afflictions, in deprivations,

5 whipping, imprisonment, riots, toil, vigilance and famine;

6 with purity, prudence, longsuffering and goodness, with the Holy Spirit, with love without hypocrisy,

7 with the preaching of the truth and with the power of God, with the weapons of righteousness, the aggressor and the defender,

8 in honor and dishonor, in slander and praise, as flattery and yet true,

9 as strangers and yet well known, as if we were dying and yet living, as if punished but not dead,

10 as sad and yet always happy, as poor and yet making many rich, as if we have nothing and yet possess everything.