Λουκᾶ  3, 23-6, 1

 

23 Καὶ   αὐτὸς   ἦν  ὁ   Ἰησοῦς    ὡσεὶ    ἐτῶν   τριάκοντα  ἀρχόμενος,   ὤν,   ὡς  ἐνομίζετο,   υἱὸς  Ἰωσήφ,   τοῦ   Ἡλί,

24 τοῦ  Ματθάν,  τοῦ  Λευΐ,   τοῦ   Μελχί,  τοῦ   Ἰωαννᾶ,  τοῦ   Ἰωσήφ,

25 τοῦ   Ματταθίου,  τοῦ  Ἀμώς,   τοῦ  Ναούμ,  τοῦ  Ἐσλίμ,   τοῦ   Ναγγαί,

26 τοῦ  Μαάθ,   τοῦ  Ματταθίου,  τοῦ   Σεμεΰ,  τοῦ  Ἰωσήχ,   τοῦ   Ἰωδᾶ,

27 τοῦ  Ἰωαννάν,  τοῦ  Ῥησᾶ,  τοῦ   Ζοροβάβελ,  τοῦ   Σαλαθιήλ,  τοῦ  Νηρί,

28 τοῦ   Μελχί,  τοῦ   Ἀδδί,   τοῦ    Κωσάμ,  τοῦ   Ἐλμωδάμ,  τοῦ   Ἤρ,

29 τοῦ  Ἰωσῆ,  τοῦ  Ἐλιέζερ,  τοῦ  Ἰωρείμ,  τοῦ  Ματθάτ,  τοῦ  Λευΐ,

30 τοῦ   Συμεών,   τοῦ  Ἰούδα,  τοῦ   Ἰωσήφ,  τοῦ   Ἰωνᾶ,  τοῦ   Ἐλιακείμ,

31 τοῦ   Μελεᾶ,   τοῦ   Μαϊνάν,  τοῦ   Ματταθᾶ,   τοῦ  Νάθαν,  τοῦ   Δαυίδ,

32 τοῦ   Ἰεσσαί,   τοῦ  Ὠβήδ,  τοῦ   Βοόζ,   τοῦ  Σαλμών,   τοῦ  Ναασσών,

33 τοῦ   Ἀμιναδάβ,  τοῦ   Ἀράμ,  τοῦ  Ἰωράμ,   τοῦ   Ἐσρώμ,  τοῦ  Φαρές,  τοῦ   Ἰούδα,

34 τοῦ  Ἰακώβ,  τοῦ  Ἰσαάκ,   τοῦ  Ἀβραάμ,  τοῦ   Θάρα,  τοῦ  Ναχώρ,

35 τοῦ  Σερούχ,   τοῦ  Ῥαγαῦ,   τοῦ  Φάλεκ,    τοῦ   Ἔβερ,   τοῦ    Σαλᾶ,

36 τοῦ   Καϊνάν,  τοῦ  Ἀρφαξάδ,  τοῦ  Σήμ,  τοῦ  Νῶε,  τοῦ  Λάμεχ,

37 τοῦ   Μαθουσάλα,   τοῦ   Ἐνώχ,  τοῦ   Ἰάρεδ,  τοῦ  Μαλελεήλ,  τοῦ   Καϊνάν,
38 τοῦ   Ἐνώς,  τοῦ  Σήθ,  τοῦ   Ἀδάμ,   τοῦ   Θεοῦ.

 

Ο  πειρασμός  του   Ιησού   Χριστού

 

4, 1 Ἰησοῦς   δὲ  πλήρης   Πνεύματος  Ἁγίου   ὑπέστρεψεν   ἀπὸ  τοῦ   Ἰορδάνου,    καὶ    ἤγετο   ἐν  τῷ   Πνεύματι   εἰς  τὴν   ἔρημον

2 ἡμέρας  τεσσαράκοντα    πειραζόμενος     ὑπὸ  τοῦ   διαβόλου,  καὶ  οὐκ  ἔφαγεν οὐδὲν   ἐν   ταῖς   ἡμέραις  ἐκείναις·   καὶ  συντελεσθεισῶν    αὐτῶν   ὕστερον   ἐπείνασε.

3 Καὶ  εἶπεν   αὐτῷ   ὁ  διάβολος·   εἰ  υἱὸς  εἶ  τοῦ   Θεοῦ,    εἰπὲ   τῷ    λίθῳ   τούτῳ  ἵνα γένηται   ἄρτος.

4 Καὶ  ἀπεκρίθη    ὁ   Ἰησοῦς   πρὸς   αὐτὸν   λέγων·  γέγραπται   ὅτι   οὐκ  ἐπ᾿  ἄρτῳ   μόνῳ  ζήσεται  ἄνθρωπος,   ἀλλ᾿  ἐπὶ  παντὶ  ρήματι    ἐκπορευομένῳ   διὰ   στόματος  Θεοῦ.

5 Καὶ  ἀναγαγὼν  αὐτὸν  ὁ  διάβολος   εἰς   ὄρος   ὑψηλὸν  ἔδειξεν   αὐτῷ  πάσας τὰς   βασιλείας  τῆς  οἰκουμένης    ἐν   στιγμῇ    χρόνου,

6 καὶ   εἶπεν  αὐτῷ  ὁ   διάβολος·   σοὶ   δώσω   τὴν   ἐξουσίαν   ταύτην   ἅπασαν     καὶ   τὴν  δόξαν  αὐτῶν,  ὅτι   ἐμοὶ    παραδέδοται,  καὶ   ᾧ   ἐὰν   θέλω    δίδωμι   αὐτήν.

7 Σὺ    οὖν   ἐὰν  προσκυνήσῃς     ἐνώπιόν   μου,    ἔσται   σου   πᾶσα.

8 Καὶ  ἀποκριθεὶς   αὐτῷ  εἶπεν  ὁ   Ἰησοῦς·   ὕπαγε  ὀπίσω  μου,   σατανᾶ· γέγραπται    γάρ,    Κύριον    τὸν  Θεόν  σου   προσκυνήσεις   καὶ   αὐτῷ    μόνῳ    λατρεύσεις.

9 Καὶ   ἤγαγεν  αὐτὸν   εἰς   Ἱεροσόλυμα,  καὶ   ἔστησεν   αὐτὸν    ἐπὶ  τὸ     πτερύγιον τοῦ   ἱεροῦ   καὶ   εἶπεν    αὐτῷ·  εἰ   υἱὸς  εἶ  τοῦ   Θεοῦ,   βάλε  σεαυτὸν    ἐντεῦθεν κάτω·

10 γέγραπται    γὰρ  ὅτι  τοῖς   ἀγγέλοις   αὐτοῦ    ἐντελεῖται  περὶ  σοῦ    τοῦ    διαφυλάξαι   σε,

11 καὶ   ὅτι   ἐπὶ   χειρῶν   ἀροῦσί  σε,   μήποτε  προσκόψῃς   πρὸς   λίθον  τὸν   πόδα σου.

12 Καὶ    ἀποκριθεὶς   εἶπεν   αὐτῷ   ὁ   Ἰησοῦς  ὅτι   εἴρηται,   οὐκ   ἐκπειράσεις Κύριον  τὸν   Θεόν   σου.

13 Καὶ   συντελέσας   πάντα  πειρασμὸν    ὁ   διάβολος   ἀπέστη   ἀπ᾿  αὐτοῦ   ἄχρι καιροῦ.

 

Ο    Ιησούς  εις  την    Ναζαρέτ

 

14 Καὶ  ὑπέστρεψεν   ὁ  Ἰησοῦς  ἐν   τῇ   δυνάμει   τοῦ   Πνεύματος  εἰς   τὴν Γαλιλαίαν·   καὶ   φήμη    ἐξῆλθε  καθ᾿   ὅλης   τῆς   περιχώρου   περὶ   αὐτοῦ

15 καὶ    αὐτὸς    ἐδίδασκεν    ἐν   ταῖς   συναγωγαῖς   αὐτῶν   δοξαζόμενος    ὑπὸ   πάντων.

16 Καὶ  ἦλθεν   εἰς   τὴν    Ναζαρέτ,   οὗ    ἦν   τεθραμμένος,   καὶ   εἰσῆλθε   κατὰ    τὸ    εἰωθὸς   αὐτῷ   ἐν   τῇ   ἡμέρᾳ  τῶν   σαββάτων  εἰς  τὴν   συναγωγήν,   καὶ    ἀνέστη   ἀναγνῶναι.

17 Καὶ   ἐπεδόθη  αὐτῷ   βιβλίον  Ἡσαΐου  τοῦ   προφήτου,  καὶ   ἀναπτύξας   τὸ   βιβλίον   εὗρε   τὸν   τόπον   οὗ   ἦν   γεγραμμένον·

18 Πνεῦμα   Κυρίου   ἐπ᾿   ἐμέ,   οὗ   εἵνεκεν   ἔχρισέ  με,  εὐαγγελίσασθαι   πτωχοῖς   ἀπέσταλκέ   με,   ἰάσασθαι   τοὺς   συντετριμμένους   τὴν    καρδίαν,

19 κηρῦξαι     αἰχμαλώτοις    ἄφεσιν  καὶ   τυφλοῖς   ἀνάβλεψιν,   ἀποστεῖλαι τεθραυσμένους   ἐν    ἀφέσει,  κηρῦξαι    ἐνιαυτὸν   Κυρίου    δεκτόν.

20 Καὶ   πτύξας   τὸ   βιβλίον  ἀποδοὺς   τῷ   ὑπηρέτῃ    ἐκάθισε·   καὶ   πάντων   ἐν   τῇ   συναγωγῇ  οἱ   ὀφθαλμοὶ   ἦσαν    ἀτενίζοντες   αὐτῷ.

21 Ἤρξατο   δὲ    λέγειν    πρὸς    αὐτοὺς    ὅτι   σήμερον  πεπλήρωται   ἡ  γραφὴ   αὕτη   ἐν   τοῖς    ὠσὶν    ὑμῶν.

22 Καὶ   πάντες  ἐμαρτύρουν    αὐτῷ     καὶ   ἐθαύμαζον   ἐπὶ   τοῖς   λόγοις    τῆς χάριτος    τοῖς   ἐκπορευομένοις   ἐκ    τοῦ    στόματος  αὐτοῦ  καὶ  ἔλεγον·  οὐχ  οὗτός   ἐστιν   ὁ  υἱὸς   Ἰωσήφ;

23 Καὶ   εἶπε  πρὸς    αὐτούς·    πάντως    ἐρεῖτέ    μοι   τὴν   παραβολὴν    ταύτην·   ἰατρέ, θεράπευσον    σεαυτόν·   ὅσα   ἠκούσαμεν    γενόμενα   ἐν   τῇ   Καπερναούμ, ποίησον    καὶ    ὧδε  ἐν    τῇ   πατρίδι    σου.

24 Εἶπε  δέ·  ἀμὴν   λέγω   ὑμῖν   ὅτι   οὐδεὶς   προφήτης    δεκτός   ἐστιν  ἐν   τῇ   πατρίδι αὐτοῦ.

25 Ἐπ᾿   ἀληθείας  δὲ    λέγω   ὑμῖν,   πολλαὶ  χῆραι  ἦσαν    ἐν   ταῖς  ἡμέραις   Ἠλιοὺ   ἐν   τῷ   Ἰσραήλ,   ὅτε    ἐκλείσθη    ὁ     οὐρανὸς  ἐπὶ   ἔτη   τρία   καὶ  μῆνας  ἕξ,   ὡς  ἐγένετο    λιμὸς   μέγας   ἐπὶ   πᾶσαν   τὴν   γῆν,

26 καὶ   πρὸς  οὐδεμίαν   αὐτῶν   ἐπέμφθη   Ἠλίας   εἰ   μὴ   εἰς   Σάρεπτα   τῆς Σιδωνίας     πρὸς  γυναῖκα   χήραν.

27 Καὶ   πολλοὶ   λεπροὶ   ἦσαν   ἐπὶ  Ἐλισαίου    τοῦ   προφήτου   ἐν  τῷ   Ἰσραήλ,  καὶ    οὐδεὶς    αὐτῶν   ἐκαθαρίσθη   εἰ  μὴ   Νεεμὰν   ὁ   Σύρος.

28 Καὶ   ἐπλήσθησαν   πάντες    θυμοῦ  ἐν   τῇ   συναγωγῇ   ἀκούοντες   ταῦτα,

29 καὶ   ἀναστάντες    ἐξέβαλον   αὐτὸν   ἔξω  τῆς  πόλεως   καὶ   ἤγαγον   αὐτὸν   ἕως  ὀφρύος   τοῦ   ὄρους,   ἐφ᾿  οὗ   ἡ   πόλις  αὐτῶν  ᾠκοδόμητο,  εἰς   τὸ   κατακρημνίσαι   αὐτόν.

30 Αὐτὸς  δὲ  διελθὼν  διὰ   μέσου   αὐτῶν   ἐπορεύετο.

 

Η   θεραπεία  του  δαιμονισμένου

 

31 Καὶ  κατῆλθεν  εἰς   Καπερναοὺμ  πόλιν  τῆς   Γαλιλαίας,   καὶ   ἦν   διδάσκων αὐτοὺς    ἐν   τοῖς   σάββασι·

32 καὶ    ἐξεπλήσσοντο   ἐπὶ   τῇ    διδαχῇ   αὐτοῦ,    ὅτι   ἐν   ἐξουσίᾳ   ἦν    ὁ   λόγος αὐτοῦ.

33 Καὶ   ἐν  τῇ  συναγωγῇ   ἦν  ἄνθρωπος  ἔχων   πνεῦμα   δαιμονίου    ἀκαθάρτου, καὶ    ἀνέκραξε    φωνῇ    μεγάλῃ

34 λέγων·  ἔα,  τί   ἡμῖν   καὶ   σοί,   Ἰησοῦ  Ναζαρηνέ;  Ἦλθες   ἀπολέσαι  ἡμᾶς; Οἶδά  σε   τίς   εἶ,   ὁ   ἅγιος  τοῦ   Θεοῦ.

35 Καὶ  ἐπετίμησεν   αὐτῷ   ὁ   ᾿Ιησοῦς  λέγων·   φιμώθητι  καὶ  ἔξελθε   ἐξ  αὐτοῦ. Καὶ   ρῖψαν  αὐτὸν   τὸ  δαιμόνιον  εἰς   τὸ  μέσον   ἐξῆλθεν  ἀπ᾿   αὐτοῦ,  μηδὲν βλάψαν   αὐτόν.

36 Καὶ   ἐγένετο   θάμβος  ἐπὶ  πάντας,  καὶ    συνελάλουν  πρὸς   ἀλλήλους λέγοντες·  τίς    ὁ  λόγος   οὗτος,   ὅτι    ἐν   ἐξουσίᾳ   καὶ    δυνάμει   ἐπιτάσσει   τοῖς   ἀκαθάρτοις   πνεύμασι,    καὶ   ἐξέρχονται;

37 Καὶ   ἐξεπορεύετο   ἦχος   περὶ   αὐτοῦ   εἰς   πάντα     τόπον    τῆς   περιχώρου.

 

Η   θεραπεία   της  πεθεράς  του   Σίμωνος  και   άλλων

 

38 Ἀναστὰς  δὲ   ἐκ   τῆς   συναγωγῆς   εἰσῆλθεν    εἰς   τὴν   οἰκίαν   Σίμωνος. Πενθερὰ  δὲ  τοῦ   Σίμωνος   ἦν  συνεχομένη   πυρετῷ   μεγάλῳ,   καὶ   ἠρώτησαν αὐτὸν   περὶ     αὐτῆς.

39 Καὶ    ἐπιστὰς ἐπάνω    αὐτῆς    ἐπετίμησε   τῷ   πυρετῷ,    καὶ   ἀφῆκεν    αὐτήν· παραχρῆμα    δὲ   ἀναστᾶσα    διηκόνει    αὐτοῖς.

40 Δύνοντος    δὲ   τοῦ   ἡλίου   πάντες  ὅσοι    εἶχον     ἀσθενοῦντας   νόσοις  ποικίλαις   ἤγαγον   αὐτοὺς  πρὸς  αὐτόν·    ὁ   δὲ  ἑνὶ     ἑκάστῳ   αὐτῶν   τὰς   χεῖρας   ἐπιτιθεὶς   ἐθεράπευσεν    αὐτούς.

41 Ἐξήρχετο   δὲ  καὶ   δαιμόνια   ἀπὸ   πολλῶν     κραυγάζοντα   καὶ   λέγοντα  ὅτι σὺ   εἶ   ὁ   Χριστὸς  ὁ   υἱὸς  τοῦ   Θεοῦ.   Καὶ  ἐπιτιμῶν   οὐκ   εἴα   αὐτὰ   λαλεῖν,   ὅτι   ᾔδεισαν   τὸν    Χριστὸν   αὐτὸν   εἶναι.

42 Γενομένης  δὲ  ἡμέρας  ἐξελθὼν   ἐπορεύθη   εἰς    ἔρημον  τόπον·  καὶ   οἱ   ὄχλοι  ἐπεζήτουν  αὐτόν,   καὶ   ἦλθον   ἕως   αὐτοῦ   καὶ   κατεῖχον   αὐτὸν τοῦ   μὴ   πορεύεσθαι  ἀπ᾿  αὐτῶν.

43 Ὁ   δὲ   εἶπε   πρὸς   αὐτοὺς   ὅτι  καὶ  ταῖς  ἑτέραις  πόλεσιν   εὐαγγελίσασθαί   με δεῖ   τὴν  βασιλείαν   τοῦ   Θεοῦ·   ὅτι  εἰς  τοῦτο   ἀπέσταλμαι.
44 Καὶ   ἦν   κηρύσσων  εἰς   τὰς   συναγωγὰς   τῆς    Γαλιλαίας.

Κλήσις   των  πρώτων  μαθητών

 

5, 1 Ἐγένετο    δὲ  ἐν   τῷ  τὸν   ὄχλον  ἐπικεῖσθαι   αὐτῷ  τοῦ  ἀκούειν  τὸν  λόγον  τοῦ   Θεοῦ  καὶ  αὐτὸς   ἦν   ἑστὼς   παρὰ  τὴν   λίμνην  Γεννησαρέτ,

2 καὶ   εἶδε   δύο  πλοῖα   ἑστῶτα   παρὰ   τὴν  λίμνην·   οἱ  δὲ  ἁλιεῖς   ἀποβάντες   ἀπ᾿ αὐτῶν   ἀπέπλυναν   τὰ    δίκτυα.

3 Ἐμβὰς  δὲ  εἰς  ἓν   τῶν  πλοίων,   ὃ   ἦν  τοῦ    Σίμωνος,   ἠρώτησεν    αὐτὸν   ἀπὸ   τῆς γῆς     ἐπαναγαγεῖν   ὀλίγον·  καὶ  καθίσας   ἐδίδασκεν   ἐκ   τοῦ   πλοίου   τοὺς    ὄχλους.

4 Ὡς   δὲ   ἐπαύσατο  λαλῶν,   εἶπε   πρὸς   τὸν  Σίμωνα·   ἐπανάγαγε   εἰς   τὸ   βάθος καὶ   χαλάσατε  τὰ   δίκτυα    ὑμῶν    εἰς  ἄγραν.

5 Καὶ   ἀποκριθεὶς   ὁ   Σίμων    εἶπεν  αὐτῷ·  ἐπιστάτα,   δι᾿   ὅλης   τῆς   νυκτὸς κοπιάσαντες    οὐδὲν   ἐλάβομεν·  ἐπὶ   δὲ   τῷ   ρήματί   σου  χαλάσω  τὸ    δίκτυον.

6 Καὶ   τοῦτο   ποιήσαντες   συνέκλεισαν  πλῆθος   ἰχθύων  πολύ·   διερρήγνυτο   δὲ   τὸ   δίκτυον   αὐτῶν.

7 Καὶ     κατένευσαν   τοῖς   μετόχοις   τοῖς   ἐν   τῷ   ἑτέρῳ   πλοίῳ   τοῦ   ἐλθόντας συλλαβέσθαι   αὐτοῖς·   καὶ    ἦλθον  καὶ   ἔπλησαν   ἀμφότερα   τὰ   πλοῖα,   ὥστε βυθίζεσθαι   αὐτά.

8 Ἰδὼν   δὲ  Σίμων   Πέτρος   προσέπεσε  τοῖς   γόνασιν    Ἰησοῦ  λέγων·  ἔξελθε  ἀπ᾿  ἐμοῦ,   ὅτι   ἀνὴρ    ἁμαρτωλός    εἰμι,  Κύριε·

9 θάμβος  γὰρ  περιέσχεν   αὐτὸν  καὶ   πάντας   τοὺς  σὺν  αὐτῷ  ἐπὶ  τῇ  ἄγρᾳ  τῶν   ἰχθύων  ᾗ   συνέλαβον,

10 ὁμοίως   δὲ  καὶ  Ἰάκωβον  καὶ  Ἰωάννην,  υἱοὺς    Ζεβεδαίου,    οἳ   ἦσαν    κοινωνοὶ  τῷ   Σίμωνι.   Καὶ    εἶπε   πρὸς   τὸν   Σίμωνα  ὁ   Ἰησοῦς·   μὴ    φοβοῦ·   ἀπὸ   τοῦ   νῦν   ἀνθρώπους   ἔσῃ   ζωγρῶν.

11 Καὶ   καταγαγόντες  τὰ   πλοῖα   ἐπὶ   τὴν   γῆν,   ἀφέντες   ἅπαντα   ἠκολούθησαν    αὐτῷ.

 

 

 

 

 

Η  θεραπεία  του  λεπρού

 

12 Καὶ   ἐγένετο   ἐν  τῷ  εἶναι    αὐτὸν  ἐν  μιᾷ  τῶν  πόλεων   καὶ  ἰδοὺ  ἀνὴρ  πλήρης λέπρας·  καὶ    ἰδὼν    τὸν  Ἰησοῦν,  πεσὼν   ἐπὶ   πρόσωπον   ἐδεήθη   αὐτοῦ   λέγων· Κύριε,   ἐὰν   θέλῃς  δύνασαί   με  καθαρίσαι.

13 Καὶ   ἐκτείνας   τὴν   χεῖρα  ἥψατο   αὐτοῦ   εἰπών·   θέλω,   καθαρίσθητι.   Καὶ   εὐθέως    ἡ   λέπρα   ἀπῆλθεν   ἀπ᾿  αὐτοῦ.

14 Καὶ   αὐτὸς    παρήγγειλεν   αὐτῷ   μηδενὶ   εἰπεῖν,   ἀλλὰ   ἀπελθὼν   δεῖξον σεαυτὸν  τῷ   ἱερεῖ   καὶ    προσένεγκε   περὶ   τοῦ   καθαρισμοῦ   σου   καθὼς προσέταξε    Μωυσῆς   εἰς    μαρτύριον    αὐτοῖς.

15 Διήρχετο   δὲ   μᾶλλον   ὁ   λόγος   περὶ    αὐτοῦ,   καὶ   συνήρχοντο   ὄχλοι    πολλοὶ   ἀκούειν    καὶ   θεραπεύεσθαι   ὑπ᾿   αὐτοῦ   ἀπὸ   τῶν   ἀσθενειῶν  αὐτῶν·

16 αὐτὸς   δὲ   ἦν   ὑποχωρῶν   ἐν   ταῖς  ἐρήμοις   καὶ   προσευχόμενος.

 

Η  θεραπεία   του   παραλυτικού

 

17 Καὶ   ἐγένετο   ἐν    μιᾷ   τῶν    ἡμερῶν   καὶ    αὐτὸς   ἦν   διδάσκων,   καὶ   ἦσαν καθήμενοι    Φαρισαῖοι   καὶ     νομοδιδάσκαλοι,    οἳ   ἦσαν   ἐληλυθότες   ἐκ   πάσης κώμης   τῆς   Γαλιλαίας   καὶ   Ἰουδαίας  καὶ  Ἱερουσαλήμ·  καὶ  δύναμις   Κυρίου   ἦν   εἰς   τὸ   ἰᾶσθαι    αὐτούς.

18 Καὶ   ἰδοὺ    ἄνδρες     φέροντες     ἐπὶ    κλίνης   ἄνθρωπον  ὃς   ἦν  παραλελυμένος καὶ   ἐζήτουν   αὐτὸν   εἰσενεγκεῖν   καὶ   θεῖναι   ἐνώπιον   αὐτοῦ.

19 Καὶ  μὴ   εὑρόντες    ποίας    εἰσενέγκωσιν    αὐτὸν   διὰ    τὸν  ὄχλον,   ἀναβάντες  ἐπὶ   τὸ   δῶμα  διὰ   τῶν   κεράμων   καθῆκαν   αὐτὸν σὺν  τῷ   κλινιδίῳ   εἰς  τὸ   μέσον   ἔμπροσθεν    τοῦ   Ἰησοῦ.

20 Καὶ    ἰδὼν    τὴν   πίστιν    αὐτῶν   εἶπεν   αὐτῷ·   ἄνθρωπε,   ἀφέωνταί   σοι   αἱ   ἁμαρτίαι   σου.

21 Καὶ   ἤρξαντο    διαλογίζεσθαι   οἱ   γραμματεῖς   καὶ    οἱ   Φαρισαῖοι    λέγοντες· τίς    ἐστιν    οὗτος    ὃς    λαλεῖ    βλασφημίας·   τίς    δύναται    ἀφιέναι    ἁμαρτίας    εἰ   μὴ   μόνος    ὁ   Θεός;

22 Ἐπιγνοὺς   δὲ   ὁ   Ἰησοῦς   τοὺς  διαλογισμοὺς  αὐτῶν  ἀποκριθεὶς    εἶπε  πρὸς αὐτούς·  τί    διαλογίζεσθε   ἐν   ταῖς   καρδίαις   ὑμῶν;

23 Τί   ἐστιν    εὐκοπώτερον,   εἰπεῖν,   ἀφέωνταί   σοι   αἱ  ἁμαρτίαι   σου,   ἢ  εἰπεῖν,   ἔγειρε   καὶ   περιπάτει;

24 Ἵνα   δὲ   εἰδῆτε  ὅτι   ἐξουσίαν  ἔχει   ὁ   υἱὸς  τοῦ   ἀνθρώπου  ἐπὶ   τῆς   γῆς   ἀφιέναι  ἁμαρτίας   εἶπε   τῷ   παραλελυμένῳ·  σοὶ   λέγω,   ἔγειρε   καὶ   ἄρας τὸ    κλινίδιόν  σου   πορεύου   εἰς  τὸν   οἶκόν   σου.

25 Καὶ   παραχρῆμα    ἀναστὰς    ἐνώπιον  αὐτῶν,   ἄρας   ἐφ᾿  ὃ   κατέκειτο   ἀπῆλθεν   εἰς   τὸν   οἶκον   αὐτοῦ   δοξάζων   τὸν Θεόν.

26 Καὶ   ἔκστασις   ἔλαβεν    ἅπαντας   καὶ   ἐδόξαζον   τὸν   Θεόν,  καὶ   ἐπλήσθησαν φόβου    λέγοντες    ὅτι  εἴδομεν  παράδοξα   σήμερον.

 Η   κλήσις  του  Λευί

 

27 Καὶ   μετὰ    ταῦτα   ἐξῆλθε   καὶ    ἐθεάσατο   τελώνην   ὀνόματι    Λευίν, καθήμενον   ἐπὶ   τὸ   τελώνιον,   καὶ  εἶπεν   αὐτῷ·   ἀκολούθει   μοι.

28 Καὶ  καταλιπὼν  ἅπαντα   ἀναστὰς   ἠκολούθησεν    αὐτῷ.

29 Καὶ  ἐποίησε   δοχὴν   μεγάλην  Λευῒς    αὐτῷ  ἐν  τῇ   οἰκίᾳ   αὐτοῦ,  καὶ  ἦν    ὄχλος τελωνῶν    πολὺς    καὶ  ἄλλων  οἳ  ἦσαν  μετ᾿  αὐτῶν    κατακείμενοι.

30 Καὶ    ἐγόγγυζον   οἱ   γραμματεῖς   αὐτῶν  καὶ   οἱ   Φαρισαῖοι  πρὸς   τοὺς μαθητὰς   αὐτοῦ  λέγοντες·  διατί  μετὰ  τῶν   τελωνῶν   καὶ   ἁμαρτωλῶν   ἐσθίετε  καὶ   πίνετε;

31 Καὶ   ἀποκριθεὶς    ὁ   Ἰησοῦς  εἶπε  πρὸς   αὐτούς·   οὐ  χρείαν  ἔχουσιν  οἱ   ὑγιαίνοντες  ἰατροῦ,  ἀλλ᾿  οἱ  κακῶς   ἔχοντες·

32 οὐκ   ἐλήλυθα   καλέσαι   δικαίους,   ἀλλὰ    ἁμαρτωλοὺς   εἰς  μετάνοιαν.

 

Περί   νηστείας

 

33 Οἱ  δὲ   εἶπον   πρὸς    αὐτόν·    διατί   οἱ   μαθηταὶ   Ἰωάννου    νηστεύουσι  πυκνὰ   καὶ   δεήσεις   ποιοῦνται,   ὁμοίως    καὶ    οἱ   τῶν   Φαρισαίων,  οἱ  δὲ   σοὶ   ἐσθίουσι  καὶ  πίνουσιν;

34 Ὁ   δὲ   εἶπε   πρὸς    αὐτούς·   μὴ   δύνασθε   τοὺς   υἱοὺς   τοῦ   νυμφῶνος,   ἐν   ᾧ    ὁ   νυμφίος   μετ᾿   αὐτῶν   ἐστι,   ποιῆσαι   νηστεύειν;

35 Ἐλεύσονται   δὲ  ἡμέραι,   καὶ   ὅταν   ἀπαρθῇ   ἀπ᾿   αὐτῶν   ὁ   νυμφίος,    τότε νηστεύσουσιν   ἐν   ἐκείναις    ταῖς    ἡμέραις.

36 Ἔλεγε   δὲ    καὶ   παραβολὴν   πρὸς    αὐτοὺς   ὅτι   οὐδεὶς   ἐπίβλημα    ἱματίου καινοῦ   ἐπιβάλλει  ἐπὶ  ἱμάτιον  παλαιόν·   εἰ   δὲ   μήγε,    καὶ   τὸ  καινὸν   σχίσει καὶ    τῷ   παλαιῷ   οὐ  συμφωνεῖ   τὸ   ἐπίβλημα   τὸ   ἀπὸ   τοῦ   καινοῦ.

37 Καὶ   οὐδεὶς   βάλλει   οἶνον  νέον   εἰς  ἀσκοὺς   παλαιούς·  εἰ   δὲ  μήγε,  ρήξει   ὁ   οἶνος  ὁ   νέος  τοὺς   ἀσκούς,  καὶ  αὐτὸς  ἐκχυθήσεται  καὶ   οἱ   ἀσκοὶ  ἀπολοῦνται·

38 ἀλλὰ   οἶνον   νέον   εἰς   ἀσκοὺς   καινοὺς  βλητέον,   καὶ  ἀμφότεροι συντηροῦνται.
39 Καὶ  οὐδεὶς   πιὼν  παλαιὸν   εὐθέως  θέλει   νέον·   λέγει   γάρ·   ὁ  παλαιὸς χρηστότερός    ἐστιν.

6,1 Ἐγένετο   δὲ   ἐν   σαββάτῳ   δευτεροπρώτῳ   διαπορεύεσθαι  αὐτὸν   διὰ   τῶν σπορίμων·   καὶ  ἔτιλλον   οἱ   μαθηταὶ   αὐτοῦ   τοὺς    στάχυας   καὶ   ἤσθιον   ψώχοντες   ταῖς χερσί.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκά  3, 23-6, 1

 

3, 23 Ο   Ιησούς,   όταν   άρχισε   το   έργο    του,   ήτο   περίπου   τριάντα   ετών.

24 Ήτο   υιός,   ως   ενομίζετο,   του   Ιωσήφ,   υιού    του   Ηλί,   υιού  του   Ματθάτ, υιού  του  Λευΐ,    υιού  του   Μελχί,    υιού  του   Ιαννά,  υιού   του   Ιωσήφ,

25 υιού   του   Ματταθίου,   υιού   του   Αμώς,   υιού  του  Ναούμ,   υιού   του  Εσλί, υιού   του   Ναγγαί,

26 υιού   του    Μαάθ,   υιού   του   Ματταθίου,   υιού   του   Σεμεί,   υιού   του   ΙΙωσήχ, υιού   του   Ιωδά,

27 υιού   του    Ιωαννά,   υιού   του   Ρησά,   υιού   του   Ζοροβάβελ,   υιού   του Σαλαθιήλ,   υιού   του   Νηρί,

28 υιού   του    Μελχί,   υιού    του   Αδδί,   υιού   του   Κωσάμ,   υιού   του  Ελμωδάμ,   υιού του   Ήρ,

29 υιού   του   Ιωσή,   υιού   του   Ελιέζερ,   υιού   του   Ιωρείμ,   υιού   του  Ματθάτ,    υιού του   Λευί,

30 υιού    του  Συμεών,  υιού   του   Ιούδα,   υιού   του   Ιωσήφ,   υιού   του   Ιωνά,   υιού του   Ελιακείμ,

31 υιού   του   Μελέα,   υιού   του   Μαϊνά,   υιού  του   Ματταθά,    υιού   του   Ναθάν, υιού   του  Δαυΐδ,

32 υιού  του   Ιεσσαί,   υιού   του  Ωβήδ,   υιού  του   Βοόζ,  υιού  του  Σαλμών,   υιού του   Ναασών,

33 υιού  του  Αμιναδάβ,  υιού   του  Αράμ,   υιού  του  Εσρώμ,  υιού   του  Φαρές, υιού  του  Ιούδα,

34 υιού  του  Ιακώβ,  υιού  του  Ισαάκ,  υιού  του  Αβραάμ,   υιού   του  Θάρα,  υιού του   Ναχώρ,

35 υιού   του   Σερούχ,   υιού   του   Ῥαγαύ,   υιού   του  Φαλέκ,  υιού   του   Έβερ,   υιού του    Σαλά,

36 υιού   του  Καϊνά,   υιού   του   Αφραξάδ,   υιού   του   Σήμ,  υιού   του   Νώε,   υιού του   Λάμεχ,

37 υιού   του   Μαθουσάλα,   υιού   του  Ενώχ,   υιού   του  Ιαρέδ,   υιού  του Μαλελεήλ,  υιού  του   Καϊνάν,
38 υιού   του  Ενώς,  υιού   του   Σήθ,   υιού  του  Αδάμ,   υιού   του   Θεού.

 

Ο   πειρασμός    του   Ιησού   Χριστού

 

4, 1 Ο    Ιησούς,   γεμάτος   Πνεύμα   Άγιο,  επέστρεψε   από   τον   Ιορδάνη   και εφέρετο    από   το   Πνεύμα   στην  έρημο,

2 όπου   επί   σαράντα    ημέρες   επειράζετο   από   τον   διάβολο.  Και  δεν   έφαγε τίποτε   κατά  τις   ημέρες  εκείνες   και   όταν   τελείωσαν,   ύστερα   πείνασε.

3 Είπε  τότε     σ’ αυτόν   ο   διάβολος,   «Εάν    είσαι    Υιός  του   Θεού,  πες   σε   αυτήν την  πέτρα   να   γίνει   ψωμί».

4 Και  απεκρίθη   σ’  αυτόν   ο  Ιησούς,   «Είναι   γραμμένο     ότι  ο  άνθρωπος  δεν ζει  μόνο   με  ψωμί,  αλλά  με  κάθε   λόγο   του   Θεού».

5 Ύστερα   ο    διάβολος   τον  ανέβασε    σ’   ένα  ψηλό  βουνό   και   του   έδειξε,  για μία  στιγμή,   όλα   τα  βασίλεια   της   οικουμένης,

6 και  του   είπε,    «Θα   σου   δώσω   όλη   αυτή   την   εξουσία   και   τη   δόξα   τους,   διότι   σ’  εμένα    έχει   παραδοθεί   και   σ’   όποιον   θέλω   την   δίνω.

7 Εάν  λοιπόν  με  προσκυνήσεις   όλα  θα   είναι   δικά  σου».

8 Και   ο   Ιησούς  του   απεκρίθη,  «Πήγαινε   οπίσω   μου,   Σατανά·   είναι γραμμένο,   Τον   Κύριον   τον  Θεό   σου   να   προσκυνάς   και   αυτόν    μόνο θα  λατρεύεις».

9 Τον  έφερε  τότε    στην   Ιερουσαλήμ   και   τον   έστησες     στην  άκρη   της στέγης   του   ναού   και  του   είπε,  «Εάν   είσαι   Υιός   του   Θεού,   ρίξε   τον  εαυτό σου   απ’   εδώ   κάτω,

10 διότι   είναι   γραμμένο,   Θα  διατάξει   για  σε  τους   αγγέλους   να  σε φυλάττουν,  και,

11  Στα   χέρια  θα  σε   σηκώσουν   για   να  μη  σκοντάψει   το  πόδι  σου  σε πέτρα».

12 Ο   Ιησούς   του   απεκρίθη,   «Έχει   λεχθεί,  Δεν  πρέπει   να  πειράζεις  τον Κύριον   τον  Θεό  σου».

13 Και   αφού   εξήντλησε   κάθε   πειρασμό   ο   διάβολος,   έφυγε  απ’  αυτόν μέχρι  καιρού.

 

Ο   Ιησούς    στη   Ναζαρέτ

 

14 Και   επέστρεψε    ο   Ιησούς   στη   Γαλιλαία    ωπλισμένος   με  την   δύναμι του   Πνεύματος·  και    η   φήμη   του   διαδόθηκε   σ’    όλα    τα   περίχωρα.

15 Και   δίδασκε    στις   συναγωγές   τους   και   από   όλους   εδοξάζετο.

16 Και   ήλθε    στη  Ναζαρέτ,  όπου   είχε   ανατραφεί   και   κατά   την   συνήθειά του    μπήκε   στη    συναγωγή   κατά  την   ημέρα  του  Σαββάτου   και σηκώθηκε     για   να  διαβάσει.

17 Και   του   έδωκαν   το  βιβλίο  του  Ησαΐα  του  προφήτου  και   αφού  το ξετύλιξε   βρήκε   το  μέρος,   όπου   ήτο   γραμμένο,

18 Πνεύμα   Κυρίου  είναι  επάνω  μου,   διότι   με   έχρισε.  Με   έστειλε   να φέρω    στους   πτωχούς   χαρμόσυνο   άγγελμα,    να  θεραπεύσω   εκείνους που   έχουν   συντετριμμένη   καρδιά,   να  κηρύξω     στους    αιχμαλώτους απελευθέρωσι   και    στους    τυφλούς   ανάβλεψι,   να   ελευθερώσω εκείνους   που   πιέζονται,

19 να   κηρύξω   το  έτος   της   ευνοίας  του   Κυρίου.

20 Και   αφού   τύλιξε   το    βιβλίο   και   το   έδωκε   στον    υπηρέτη  κάθησε  και τα  μάτια   όλων    στη  συναγωγή     ήσαν   προσυλωμένα    επάνω   του.

21 Άρχισε   δε   να   τους  λέγει,   «Σήμερα   έχει    εκπληρωθεί    στα   αυτιά  σας    η γραφή    αυτή».

22 Και   όλοι    συγκατένευαν    σ’ αυτόν  και   θαύμαζαν   για   τη   χάρι   των λόγων   που   έβγαιναν    από   το   στόμα   του    και   έλεγαν,  «Δεν   είναι   αυτός   ο   υιός   του  Ιωσήφ;».

23 Και   ο   Ιησούς   τους   είπε,   «Ασφαλώς   θα   μου   πήτε   αυτήν   την   παροιμία, Ιατρέ,  θεράπευσε   τον   εαυτό  σου.   Όσα   ακούσαμε   ότι   έγιναν     στην Καπερναούμ,   κάνε   τα   και   εδώ    στην   πατρίδα   σου».

24 Και    προσέθεσε,   «Αλήθεια   σας    λέγω     ότι    κανένας   προφήτης   δεν   είναι δεκτός   στη    πατρίδα   του.

25 Να   είσθε    βέβαιοι    ότι   υπήρχαν   πολλές   χήρες   την   εποχή   του   Ηλία μεταξύ    του   Ισραήλ,    όταν   έκλεισε     ο   ουρανός   επί   τρία   χρόνια   και   έξη   μήνες, και   έγινε   μεγάλη   πείνα   σε   όλη   την   χώρα,

26 αλλ’   ο  Ηλίας   δεν   εστάλη   σε   καμμία   από   αυτές   αλλά  σε   μία   χήρα   στη     Σαρεπτά    της   Σιδωνίας.

27 Ήσαν   και   πολλοί    λεπροί  μεταξύ   των    Ισραηλιτών   την   εποχή  του Ελισαίου   του   προφήτου    αλλά   κανείς   απ’ αυτούς   δεν   καθαρίσθηκε   παρά ο   Νεεμάν   ο   Σύρος».

28 Και   όλοι    στη    συναγωγή   ωργίσθησαν    όταν   άκουσαν    αυτά

29 και   σηκώθηκαν    και   τον   έδιωξαν    έξω   από  την   πόλι   και   τον   έφεραν έως    την   κορυφή  του   βουνού,   επάνω    στο   οποίο    ήτο   κτισμένη   η    πόλις τους,  με  σκοπό   να   τον  ρίξουν   στο   κρημνό.

30 Αυτός   όμως    πέρασε   δια  μέσου  αυτών   και  έφυγε.

 

Η   θεραπεία   του   δαιμονισμένου

 

31 Και   κατέβηκε    στην  Καπερναούμ,   η   οποία   είναι   πόλις   της   Γαλιλαίας, και   τους  εδίδασκε  κατά  τα   Σάββατα·

32 και    εξεπλήττοντο   για   την   διδασκαλία   του,   διότι    ο  λόγος   του   είχε δύναμι.

33  Στη   συναγωγή    υπήρχε  κάποιος    που   είχε   πνεύμα   δαιμονίου ακαθάρτου

34 και   φώναζε  με  δυνατή   φωνή,   «Αί,   τί   επεμβαίνεις  σ’   εμάς,   Ιησού Ναζαρηνέ;   Ήλθες   να  μας   καταστρέψεις;   Ξέρω   ποιος   είσαι·   ο   Άγιος   του Θεού».

35 Και   επέπληξε   αυτό    ο   Ιησούς  και   του    είπε,    «Βουβάσου   και   έβγα   από αυτόν».   Τότε   το   δαιμόνιο   αφού   τον   έρριξε   στο  μέσον,   βγήκε   από αυτόν   χωρίς   να  τον   βλάψει   καθόλου.

36 Και   όλοι    θαμβώθηκαν   και  έλεγαν  μεταξύ   τους,  «Τί   λόγος   είναι   αυτός! Διατάσσει  με   εξουσία  και   δύναμι   τα   ακάθαρτα  πνεύματα   και βγαίνουν;».

37 Και    η   φήμη   του    διεδίδετο     σε   όλη   τη  περιοχή.

 

Η   θεραπεία  της   πεθεράς   του  Σίμωνος    και   άλλων

 

38 Όταν   έφυγε   από    τὴν   συναγωγή,   ήλθε   στην   οικία    του   Σίμωνος.   Η πεθερά   του  Σίμωνος    κατείχετο   από   μεγάλο   πυρετό   και   τον παρεκάλεσαν    γι’ αυτήν.

39 Και   αφού   εστάθηκε   επάνω    της,  επέπληξε   τον  πυρετό   και   την   άφησε. Αμέσω ς  αυτή   σηκώθηκε    και   τους   υπηρετούσε.

40 Κατά   την  δύσι  του  ηλίου,   όλοι   όσοι   είχαν   ασθενείς   από  διάφορες αρρώστειες,  τους   έφεραν    σ’ αυτόν.  Και   αυτός  έβαζε   τα    χέρια   του    στον καθένα   και   τους   εθεράπευε.

41 Έβγαιναν   δε   και   δαιμόνια   από    πολλούς,   τα   οποία  φώναζαν,   «Συ  είσαι ο    Χριστός,   ο   Υιός   του  Θεού».   Και  τα  επέπληττε   και  δεν  τα   άφηνε  να μιλούν,   διότι   ήξεραν    ότι   αυτός   είναι    ο   Χριστός.

42 Όταν   έγινε   ημέρα,   βγήκε   και   πήγε  σε   έρημο  τόπο·  και  τα  πλήθη τον   αναζητούσαν   και   όταν   ήλθαν  εκεί  που   ήτο  τον   κρατούσαν,  για  να   μη φύγει.

43 Αλλ’  αυτός   τους   είπε,  «Πρέπει   να  φέρω   το  χαρμόσυνο    άγγελμα  της βασιλείας   του   Θεού   και    στις   άλλες    πόλεις, διότι   γι’  αυτό  το  σκοπό είμαι   σταλμένος».
44 Και    κήρυττε    στις   συναγωγές   της   Ιουδαίας.

 

Κλῆσις   των   πρώτων  μαθητών

 

5, 1 Ενώ   ο  κόσμος    ήτανε  πεσμένος  επάνω   του  για   να   ακούσει   το  λόγο   του Θεού    και   αυτός   στεκότανε   κοντά    στη  λίμνη   της  Γεννησαρέτ,  είδε  δύο πλοιάρια  κοντά    στη  λίμνη,

2 αλλ’   οι  ψαράδες    είχαν   βγει  και  έπλεναν   τα   δίχτυα.

3 Μπήκε    σε  ένα   από   τα   πλοιάρια   το  οποίο   ανήκε    στο   Σίμωνα   και  τον παρεκάλεσε   να  απομακρυνθεί   λίγο   από    την  ξηρά.  Τότε   κάθησε  και δίδασκε   τα   πλήθη   από   το  πλοιάριο.

4 Μόλις   έπαυσε   να   μιλά,   είπε    στο   Σίμωνα,   «Πήγαινε   στα  βαθειά  και ρίξτε    τα  δίχτυα   σας   για  ψάρεμα».

5 Και   ο   Σίμων  απεκρίθη,  «Διδάσκαλε,   όλη  τη  νύχτα   κοπιάσαμε  χωρίς να   πιάσουμε  τίποτε.  Αλλ’  επειδή   συ   το  λές,   θα   ρίξω   το   δίχτυ».

6 Όταν    το  έκαναν,  έπιασαν  πολλά   ψάρια,   και   το   δίχτυ   τους  άρχισε   να σχίζεται.

7 Και   έκαναν   νεύματα    στους   συντρόφους   τους   που   ήσαν    στο   άλλο πλοιάριο,   να   έλθουν   να   τους   βοηθήσουν·  και    ήλθαν    και   γέμισαν   και   τα δύο  πλοιάρια,   ώστε  να    κινδυνεύουν   να  βυθισθούν.

8 Όταν   ο  Σίμων    Πέτρος   είδε  τι   έγινε,  έπεσε    στα   γόνατα    του   Ιησού   και είπε,  «Φύγε   απ’  εδώ,  Κύριε,    διότι   είμαι   άνθρωπος   αμαρτωλός».

9 Αυτό   το   είπε    διότι   εξεπλάγη    και   αυτός   και   όλοι    όσοι   ήσαν  μαζί   του   με   τα ψάρια  που   έπιασαν,

10 επίσης   και   ο    Ιάκωβος   και    ο  Ιωάννης,   οι   υιοί   του  Ζεβεδαίου,   οι    οποίοι ήσαν    συνεταίροι  του   Σίμωνος.   Και   είπε   ο   Ιησούς   στον  Σίμωνα,  «Μη φοβάσαι·   από  τώρα    και    στο  εξής   θα  πιάνεις   ανθρώπους».

11 Και   όταν   έφεραν   τα   πλοιάρια    στη    ξηρά,  τα   άφησαν    όλα   και  τον ακολούθησαν.

 

Η  θεραπεία   του  λεπρού

 

12 Όταν   ήτο   κάποτε     σε  μία   από  τις   πόλεις,    συνέβη   να   είναι   εκεί κάποιος   γεμάτος    λέπρα.   Όταν  δε   είδε   τον   Ιησού,  έπεσε   με   το  πρόσωπο   στη   γη,   και  τον    παρεκάλεσε   και   του   έλεγε,  «Κύριε,   εάν   θέλεις,   μπορείς να   με  καθαρίσεις».

13 Ο   Ιησούς   άπλωσε    το  χέρι,   τον   άγγιξε    και   είπε,    «Θέλω,    καθαρίσου».   Και αμέσως   έφυγε    η   λέπρα   του.

14 Ο   Ιησούς   τότε   του  παρήγγειλε   να   μη   το  πει   σε  κανένα,   αλλά «Πήγαινε,»     του    είπε,  «και   δείξε   τον   εαυτό   σου    στον   ιερέα    και   πρόσφερε για    τον   καθαρισμό  σου    όσα  ο  Μωϋσής    καθώρισε,   για   να  τους   δείξεις   την υπακοή   σου».

15 Αλλά  η   φήμη   γι’ αυτόν  διεδίδετο   όλο   και   περισσότερο   και   εμαζεύετο πολύς    κόσμος,   για   να   ακούσουν   και  να   θεραπευθούν   από   τις   αρρώστειες τους·

16 αυτός   δε   απεσύρετο   σε  έρημους    τόπους   και   προσευχότανε.

 

Η   θεραπεία  του  παραλυτικού

 

17 Μία    μέρα   δίδασκε,   και   πλησίον    του   κάθονταν    Φαρισαίοι   και νομοδιδάσκαλοι,   οι  οποίοι    είχαν  έλθει   από   κάθε  χωριό   της   Γαλιλαίας   και της   Ιουδαίας   και  από   την   Ιερουσαλήμ.   Και   δύναμις   Κυρίου   ήτο   μαζί   του για  να  κάνει   θεραπείες.

18 Μερικοί  άνδρες  έφεραν  επάνω  σε  κρεββάτι  κάποιον   που   ήτο παράλυτος  και   ζητούσαν   να  τον  φέρουν  μέσα   και   να  τον  βάλουν  εμπρός του.

19 Αλλ’  επειδή  δεν  έβρισκαν   κανένα   τρόπο   να   τον  φέρουν   μέσα  εξ’ αιτίας   του  πλήθους  ανέβηκαν    στη  στέγη  και  τον  κατέβασαν   ανάμεσα από   τα  κεραμίδια,  μαζί   με   το   μικρό   του   κρεββάτι,    στο    μέσον   εμπρός    στον   Ιησού.

20 Όταν    ο   Ιησούς  είδε   την  πίστη  τους,  του  είπε,   «Άνθρωπε,   σου συγχωρούνται   οι   αμαρτίες    σου».

21 Οι   γραμματείς   και   οι   Φαρισαίοι   άρχισαν   να  σκέπτωνται,   «Ποιος   είναι αυτός  που  λέγει  βλασφημίες;   Ποιος   μπορεί   να  συγχωρεί   αμαρτίες   παρά μόνο   ο   Θεός;»

22 Επειδή   κατάλαβε   ο   Ιησούς   τις   σκέψεις  τους,   τους   είπε,  «Τί   σκέπτεσθε μέσα  σας;

23 Τι   είναι  ευκολώτερο   να  πω,   «Σου   συγχωρούντες   οι   αμαρτίες»   ή   να   πω, «Σήκω   και  περπάτα;».

24 Για   να   μάθετε    όμως    ότι    ο   Υιός    του   ανθρώπου   έχει   εξουσία    στη   γη να    συγχωρεί   αμαρτίες» –  είπε   στο  παράλυτο –  «Σου  λέγω,  σήκω   και πάρε   το  κρεββάτι  σου   και  πήγαινε    σπίτι   σου».

25 Και  αμέσως   σηκώθηκε  μπροστά  τους,   πήρε   το   κρεββάτι   όπου    ήτανε ξαπλωμένος   και    πήγε   σπίτι   του  δοξάζων   τον   Θεό.

26 Και   έγιναν     όλοι  έκθαμβοι  και    δόξαζαν    τον   Θεό   και  γεμάτοι   από   φόβο   έλεγαν,   «Είδαμε   παράδοξα   πράγματα    σήμερα».

 

Η   κλήσις   του  Λευί

 

27 Κατόπιν,   όταν   βγήκε,   είδε   ένα   τελώνη,  ονομαζόμενο    Λευί,   να κάθεται    στο   τελωνείο   και   του   είπε,   «Ακολούθησέ   με».

28 Αυτός   σηκώθηκε,   άφησε   όλα   πίσω,   και   τον   ακολούθησε.

29 Και   ο   Λευίς   του   έκανε   μεγάλο   γεύμα    στο  σπίτι   του   και   υπήρχαν πολλοί   τελώνες   και   άλλοι    μαζί   τους    στο   τραπέζι.

30 Και   παρεπονούντο  οι   Φαρισαίοι   και   οι   γραμματείς  και  έλεγαν    στους μαθητές  του,   «Γιατί  τρώγετε   και  πίνετε   μαζί   με   τους   τελώνες   και   τους αμαρτωλούς;».

31 Και    ο   Ιησούς   τους   απεκρίθη,   «Δεν   έχουν  οι   υγιείς   ανάγκη   ιατρού    αλλά    οι    ασθενείς·

32 δεν   ήλθα   να   καλέσω    δικαίους   αλλά  αμαρτωλούς    σε  μετάνοια».

 

Περί    νηστείας

 

33 Αυτοί   του    είπαν,    «Γιατί   οι   μαθητές     του   Ιωάννου    νηστεύουν    συχνά   και κάνουν    προσευχές,  επίση ς  και    οι    μαθητές     των   Φαρισαίων,   ενώ   οι   δικοί   σου τρώγουν   και    πίνουν;».

34 Τότε    ο   Ιησούς   τους   είπε,    «Μήπως   μπορείτε   να   κάνετε   τους καλεσμένους    στο   γάμο  να   νηστεύουν   όσο   καιρό   είναι   μαζί   τους   ο γαμβρός;

35 Θα   έλθουν    όμως   ημέρες   που   θα   τους   πάρουν   τον   γαμβρό,  και   τις ημέρες   εκείνες  θα   νηστέψουν».

36 Τους   είπε   και   μία    παραβολή:   «Κανείς   δεν   βάζει   μπάλωμα   από καινούργιο    ύφασμα   επάνω   σε   παληό   ένδυμα,   διότι   αλλοιώς    και   το καινούργιο    ύφασμα  θα   σχίσει   και   το   μπάλωμα   από   το   καινούργιο    ύφασμα δεν  θα   ταιριάσει    στο   παληό.

37 Ούτε   βάζει    κανείς    καινούργιο   κρασί   σε  ασκιά  παληά,   διότι   αλλοιώς   το καινούργιο    κρασί   θα   σχίσει   τα   ασκιά   και   αυτό   θα  χυθεί   και   τα   ασκιά   θα καταστραφούν,

38 αλλά   πρέπει   το   καινούργιο    κρασί  να   το   βάλουμε   σε   ασκιά  καινούργια και   τότε   διατηρούνται   και   τα   δύο.
39 Και   κανείς   που   έχει  πιει   παληό   κρασί,   θέλει   αμέσως  καινούργιο·    διότι λέγει,    «Το    παληό    είναι   καλύτερο».

6, 1 Ένα   Σάββατο,  το  δεύτερον  μετά   το  πρώτον,   βάδιζε   δια   μέσου   των   σπαρτών και   οι   μαθητές    του   έκοβαν   και   έτρωγαν  τα  στάχυα,  αφού  τα  έτριβαν  με   τα  χέρια.

 

Γαλ. 5, 11-21

 

11 Ἐγὼ   δέ,   ἀδελφοί,   εἰ  περιτομὴν  ἔτι    κηρύσσω,   τί   ἔτι   διώκομαι;   Ἄρα κατήργηται  τὸ   σκάνδαλον   τοῦ   σταυροῦ.

12 Ὄφελον   καὶ   ἀποκόψονται   οἱ   ἀναστατοῦντες   ὑμᾶς.

 

Η  ελευθερία  πρέπει  να  κατευθύνεται  από   την  αγάπη

 

13 Ὑμεῖς   γὰρ   ἐπ'   ἐλευθερίᾳ    ἐκλήθητε,   ἀδελφοί·   μόνον   μὴ  τὴν   ἐλευθερίαν εἰς   ἀφορμὴν  τῇ   σαρκί,   ἀλλὰ   διὰ   τῆς   ἀγάπης   δουλεύετε    ἀλλήλοις.

14 Ὁ   γὰρ   πᾶς   νόμος   ἐν   ἑνὶ   λόγῳ   πληροῦται,   ἐν   τῷ,   ἀγαπήσεις   τὸν   πλησίον σου    ὡς   σεαυτόν.

15 Εἰ   δὲ    ἀλλήλους    δάκνετε    καὶ    κατεσθίετε,    βλέπετε   μὴ    ὑπ'    ἀλλήλων   ἀναλωθῆτε.

 

Η   οδηγία  του   Πνεύματος

 

16 Λέγω   δέ,   πνεύματι   περιπατεῖτε   καὶ   ἐπιθυμίαν   σαρκὸς   οὐ   μὴ   τελέσητε. 17 Ἡ  γὰρ    σὰρξ   ἐπιθυμεῖ   κατὰ   τοῦ   πνεύματος,  τὸ   δὲ   πνεῦμα  κατὰ   τῆς σαρκός·   ταῦτα   δὲ   ἀντίκειται    ἀλλήλοις,   ἵνα  μὴ  ἃ   ἂν   θέλητε   ταῦτα   ποιῆτε.

18 Εἰ   δὲ   Πνεύματι   ἄγεσθε,  οὐκ   ἐστὲ   ὑπὸ    νόμον.

19 Φανερὰ   δέ  ἐστι   τὰ   ἔργα    τῆς   σαρκός,   ἅτινά   ἐστι   μοιχεία,   πορνεία,    ἀκαθαρσία,   ἀσέλγεια,

20 εἰδωλολατρία,   φαρμακεία,   ἔχθραι,   ἔρεις,   ζῆλοι,   θυμοί,   ἐριθεῖαι, διχοστασίαι,   αἱρέσεις,

21 φθόνοι,   φόνοι,   μέθαι,   κῶμοι    καὶ   τὰ  ὅμοια   τούτοις,   ἃ  προλέγω   ὑμῖν καθὼς   καὶ  προεῖπον,    ὅτι   οἱ   τὰ   τοιαῦτα    πράσσοντες    βασιλείαν    Θεοῦ    οὐ   κληρονομήσουσιν.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Γαλ. 5, 11-21

 

11 Αλλά   εάν   εγώ,   αδελφοί,   κηρύττω   ακόμη   αναγκαία    την  περιτομή,   πως    συμβαίνει   να    καταδιώκωμαι   ακόμη;   Εν   τοιαύτη   περιπτώσει   δεν  θα υφίστατο   πλέον    το  σκάνδαλο   του   σταυρού.

12 Μπορούν   ακόμη   και   να   ευνουχισθούν   εκείνοι,   οι   οποίοι   σας αναστατώνουν.

 

Η   ελευθερία   πρέπει   να  κατευθύνεται  από   την  αγάπη

 

13 Σεις   όμως,   αδελφοί,  είσθε  καλεσμένοι   για   την   ελευθερία.   Μόνο   μη παίρνετε   την   ελευθερία   ως   πρόφασι   δια   σαρκικές   απολαύσεις,   αλλά δια   της  αγάπης   να   εξυπηρετήτε   ο   ένας   τον   άλλο,

14 διότι    όλος  ο  νόμος    εκπληρώνεται   με   ένα   λόγο,   Να   αγαπήσεις   τον πλησίον   σου   σαν   τον   εαυτόν   σου.

15 Εάν  δε   ο   ένας    δαγκώνει    και   κατατρώγει   τον   άλλον,   προσέχετε   μήπως καταφαγωθήτε   μεταξύ   σας.

 

Η   οδηγία   του   Πνεύματος

 

16 Εννοώ   να   οδηγήσθε   από   το   Πνεύμα   και   τότε   δεν   θα   εκτελήτε   την επιθυμία    της    σαρκός,

17 διότι    η   σάρκα   έχει   επιθυμίες    αντίθετες       με  το   Πνεύμα,   το   δε   Πνεύμα αντίθετες    με      την   σάρκα.   Αυτά   είναι   αντίθετα   το   ένα   προς   το   άλλο,   ώστε να   μη   μπορήτε   να   κάνετε   εκείνα   που   θέλετε.

18 Εάν    όμως   οδηγήσθε   από   το   Πνεύμα,   τότε    δεν   είσθε    κάτω   από   τον    νόμο.

19 Είναι   δε  φανερά   τα   έργα   της   σαρκός:    μοιχεία,  πορνεία,   ακαθαρσία, ακολασία,

20 ειδωλολατρεία,    μαγεία,   εχθρότης,    φιλονεικίες,    ζηλοτυπίες,    θυμοί, ραδιουργίες,    διχόνοιες,   αιρέσεις,

21 φθόνοι,   φόνοι,   μέθες,   ασωτίες   και   τα   όμοια    μ’ αυτά,   για   τα   οποία    σας προειδοποιώ,    καθώς    και   άλλοτε   σας  προειδοποίησα,   ότι   εκείνοι   που κάνουν   παρόμοια    πράγματα   δεν   θα  κληρονομήσουν   την   βασιλεία  του Θεού.

 

Luke 3, 23-6, 1

 

3, 23 Jesus was about thirty years old when he began his work.

24 The son of Joseph, the son of Eli, the son of Matthew, the son of Levi, the son of Melchi, the son of Janna, the son of Joseph,

25 the son of Mattathius, the son of Amos, the son of Nahum, the son of Esli, the son of Nangai,

26 the son of Maath, the son of Mattathius, the son of Shem, the son of Josiah, the son of Joda,

27 the son of John, the son of Risha, the son of Zerubbabel, the son of Salathiel, the son of Niri,

28 the son of Melchi, the son of Addi, the son of Cossam, the son of Elodam, the son of Er,

29 the son of Josiah, the son of Eliezer, the son of Jehoram, the son of Matthath, the son of Levi,

30 the son of Symeon, the son of Judah, the son of Joseph, the son of Jonah, the son of Eliakim,

31 the son of Melea, the son of Maena, the son of Matthath, the son of Nathan, the son of David,

32 the son of Jesse, the son of Obed, the son of Boaz, the son of Salmon, the son of Naasah,

33 the son of Amminadab, the son of Aram, the son of Eshrom, the son of Phares, the son of Judah,

34 the son of Jacob, the son of Isaac, the son of Abraham, the son of Thara, the son of Nahor,

35 the son of Seruch, the son of Daghah, the son of Falek, the son of Eber, the son of Salah,

36 the son of Cain, the son of Afraxad, the son of Shem, the son of Noah, the son of Lamech,

37 the son of Mathusala, the son of Enoch, the son of Jared, the son of Maleleil, the son of Cainan,

38 the son of Enos, the son of Seth, the son of Adam, the son of God.

 

The temptation of Jesus Christ

 

4, 1 Jesus, full of the Holy Ghost, returned from the Jordan, and was carried by the Spirit into the wilderness;

2 where for forty days he was tempted by the devil. And he did not eat anything in those days, and when they had finished, he was hungry.

3 Then said the devil unto him, If thou be the Son of God, command this stone that it be made bread.

4 And Jesus answered and said unto him, It is written, Man shall not live by bread alone, but by every word of God.

5 Then the devil took him up on a high mountain and showed him, for a moment, all the kingdoms of the universe;

6 and said to him, "I will give you all this power and their glory, because it has been given to me and I give it to whomever I want.

7 So if you worship me, everything will be yours. "

8 And Jesus answered and said unto him, Get thee behind me, Satan: it is written, Thou shalt worship the Lord thy God, and him only shalt thou worship.

9 And he brought him to Jerusalem, and set him on the housetop, and said unto him, If thou be the Son of God, cast thyself down from here:

10 For it is written, He will command the angels to watch over you, and,

11 They will lift you up in your hands so that your foot will not stumble on a stone. "

12 Jesus answered and said unto him, It is said, Thou shalt not offend the Lord thy God.

13 And when the devil had made an end of all temptation, he departed from him for a season.

 

Jesus in Nazareth

 

14 And Jesus returned to Galilee armed with the power of the Spirit: and his fame spread abroad throughout all the region round about.

15 And he taught in their synagogues, being glorified of all.

16 And he came to Nazareth, where he was brought up: and as usual he entered into the synagogue on the sabbath day, and rose up to read.

17 And they gave him the book of Isaiah the prophet; and when he had opened it, he found the place where it was written,

18 The Spirit of the Lord is upon me, because he has anointed me. He sent me to bring good tidings to the poor, to heal those who have broken hearts, to proclaim liberty to the captives, and to look after the blind, to set free the oppressed.

19 to proclaim the year of the favor of the Lord.

20 And when he had wrapped the book, and given it to the servant, he sat down, and the eyes of all in the synagogue were fixed on him.

21 And he began to say unto them, This day is this scripture fulfilled in your ears.

22 And all with one consenting unto him wondered at the words which came out of his mouth, saying, Is not this the son of Joseph?

23 Jesus said to them, "Surely you will tell me this saying, Doctor, heal yourself. "What we heard happened in Capernaum, do it here in your homeland."

24 And he added, "Verily I say unto you, No prophet is accepted in his own country.

25 Surely there were many widows in Israel in the days of Elias, when the heaven was shut up three years and six months, and there was a great famine throughout all the land;

26 but Elijah was not sent to any of them but to a widow in Zarephath, Zidonia.

27 There were many lepers among the Israelites in the days of the prophet Elisha, but none of them was cleansed except Naaman the Syrian.

28 And all in the synagogue were filled with rage when they heard these things

29 And they arose, and thrust him out of the city, and led him unto the brow of the hill whereon their city was built, that they might cast him into the precipice.

30 But he went through them, and departed.

 

The treatment of the demon-possessed

 

31 And he went down to Capernaum, which is the city of Galilee, and taught them on the sabbath days;

32 And he was astonished at his doctrine: for his word had power.

33 In the synagogue there was someone who had the spirit of an unclean demon

34 And cried with a loud voice, saying, What have we to do with thee, Jesus of Nazareth? Did you come to destroy us? I know who you are; the Holy One of God. "

35 And Jesus rebuked him, saying, Hold thy peace, and come out of him. Then the demon, after throwing him in the middle, came out of him without harming him at all.

36 And they were all amazed, insomuch that they questioned among themselves, saying, What thing is this? Does he command the unclean spirits with power and might they come out?

37 And his fame spread throughout all the region.

The treatment of Simon's mother-in-law and others

 

38 When he was gone out of the synagogue, he came into the house of Simon. Simon's mother-in-law had a high fever and was begged for it.

39 And he stood over her, and rebuked the fever, and let her go. Immediately she got up and served them.

40 And when the sun was setting, all they that had any sick with divers diseases brought them unto him. And he put his hands on everyone and healed them.

41 And demons came out of many, crying out, and saying, Thou art the Christ, the Son of God. And he rebuked them, and would not let them speak, because they knew that this was the Christ.

42 And when it was day, he departed, and went into a desert place;

43 But he said unto them, I must bring the good tidings of the kingdom of God unto other cities also: for therefore am I sent.

44 And he preached in the synagogues of Judea.

 

Class of the first students

 

5, 1 And it came to pass, as the people were about to hear the word of God, that he stood by the lake of Gennesaret, and saw two boats by the lake:

2 but the fishermen had gone out and washed the nets.

3 He entered one of the boats, which belonged to Simon, and begged him to depart a little from the land. Then he sat down and taught the crowds from the boat.

4 As soon as he had stopped speaking, he said to Simon, "Go deep and cast your nets for fishing."

5 And Simon answered and said, Master, we have toiled all the night long, and have taken nothing. "But because you say so, I will cast the net."

6 When they had done this, they caught many fish, and their nets began to split open.

7 And they beckoned unto their fellows that were in the other ship, that they should come and help them: and they came, and filled both the ships, that they might be sunk.

8 When Simon Peter saw what was done, he fell on his knees, and saith unto him, Depart hence; for I am a sinful man.

9 This he said, because he was astonished, and all that were with him, at the fish which they caught;

10 And also James and John, the sons of Zebedee, which were partners with Simon. And Jesus said to Simon, "Do not be afraid; from now on you will catch people."

11 And when they had brought the ships to land, they forsook all, and followed him.

The treatment of leprosy

 

12 When he was once in one of the cities, there happened to be someone full of leprosy. When he did not see Jesus, he fell on his face to the ground, and begged him, "Lord, if you want, you can cleanse me."

13 And Jesus stretched forth his hand, and touched him, saying, I will; be thou clean. And immediately his leprosy departed.

14 And Jesus charged him that he should tell no man: but go thy way, shew thyself to the priest, and offer for thy cleansing whatsoever Moses commanded, that ye might show them your obedience.

15 But the fame of him increased, and the people ceased, so that they might hear and be healed of their infirmities;

16 And he withdrew himself into the wilderness, and prayed.

 

The treatment of paralysis

 

17 One day he was teaching, and there sat Pharisees and teachers of the law, who had come from every town in Galilee and Judea and from Jerusalem. And the powers of the Lord were with him to heal.

18 Some men put a paralyzed man on a bed and asked him to come in and put him in front of him.

19 But because they could not find any way to bring him in because of the multitude, they went up to the roof, and laid him down among the tiles, and his little bed, in the midst before Jesus.

20 When Jesus saw their faith, he said unto him, Man, thy sins be forgiven thee.

21 And the scribes and Pharisees began to reason, saying, Who is this which speaketh blasphemies? Who can forgive sins but God alone? ”

22 When Jesus understood their thoughts, he said to them, “What do you think?

23 Which is easier, to say, "Your sins are forgiven," or to say, "Get up and walk?"

"But that ye may know that the Son of man hath power on earth to forgive sins," he said to the paralytic, "I tell you, get up and take your bed and go home."

25 And straightway he rose up before them, and took the bed where he was lying, and went to the house of him that glorified God.

26 And they were all amazed, insomuch that they questioned among themselves, saying, What thing is this?

 

Levi's call

 

27 And when he was gone out, he saw a publican, named Levi, sitting at the receipt of custom: and he saith unto him, Follow me.

28 And he arose, and left all, and followed him.

29 And Levi made him a great meal in his house; and there were many publicans and others with them at the table.

30 And the Pharisees and scribes murmured against his disciples, saying, Why do ye eat and drink with the publicans and sinners?

31 And Jesus answered and said unto them, They that ought not to heal the sick, but sick.

32 I came not to call the righteous, but sinners to repentance.

 

About fasting

 

33 They say unto him, Why do the disciples of John fast often, and pray, and likewise the disciples of the Pharisees, while yours also eat and drink?

34 Then Jesus said to them, “Can you make the guests of the marriage fast while the bridegroom is with them?

35 But the days will come when the bridegroom shall be taken away from them, and in those days they shall fast.

36 And he spake a parable unto them, saying, No man putteth a piece of new cloth upon an old garment: for the new cloth is rent, and the puttch of new cloth putteth not in the old.

37 Neither putteth new wine into old bottles: for else the new wine doth burst the bottles, and poureth out, and the bottles are destroyed.

38 but we have to put the new wine in new bags and then both are preserved.

39 And whosoever drinketh old wine shall immediately desire new; for he saith, The old is better.

6, 1 One Saturday, the second after the first, he walked through the spartans and his disciples cut and ate the sheaves, after rubbing them with their hands.

 

Gal. 5, 11-21

 

11 But if I, brethren, still preach circumcision, how yet should I be persecuted? In that case, the cross scandal would no longer exist.

12 Those who upset you can even be castrated.

 

Freedom must be guided by love

 

13 But ye, brethren, are called unto liberty. Only do not take freedom as a pretext for carnal pleasures, but through love to serve one another,

14 For all the law is fulfilled in one word, That you love your neighbor as yourself.

15 And if they bite and devour one another, take heed lest they devour one another.

 

The instruction of the Spirit

 

16 I mean to be led by the Spirit and then you will not fulfill the desire of the flesh,

17 For the flesh lusteth against the Spirit, and the Spirit against the flesh. These are opposite to each other, so you can not do what you want.

18 But if you are led by the Spirit, then you are not under the law.

19 And the works of the flesh are manifest: adultery, fornication, uncleanness, uncleanness,

20 idolatry, magic, enmity, strife, jealousy, anger, intrigue, discord, heresy,

21 envy, murder, drunkenness, lewdness, and the like, of which I warn you, and have warned you at times, that those who do such things will not inherit the kingdom of God.