Ματθ.
22, 23-33
23 Ἐν ἐκείνῃ
τῇ ἡμέρᾳ προσῆλθον
αὐτῷ Σαδδουκαῖοι, οἱ λέγοντες μὴ εἶναι
ἀνάστασιν, καὶ ἐπηρώτησαν
αὐτὸν
24 λέγοντες· διδάσκαλε, Μωσῆς
εἶπεν, ἐάν τις ἀποθάνῃ μὴ
ἔχων τέκνα , ἐπιγαμβρεύσει ὁ
ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἀναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
25 Ἦσαν δὲ παρ᾿ ἡμῖν ἑπτὰ ἀδελφοί·
καὶ ὁ πρῶτος
γαμήσας ἐτελεύτησε, καὶ μὴ ἔχων σπέρμα ἀφῆκε
τὴν γυναῖκα αὐτοῦ
τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ·
26 ὁμοίως καὶ
ὁ δεύτερος καὶ
ὁ τρίτος, ἕως τῶν ἑπτά.
27 Ὕστερον δὲ πάντων ἀπέθανε
καὶ ἡ γυνή.
28 Ἐν
τῇ οὖν ἀναστάσει τίνος
τῶν ἑπτὰ
ἔσται ἡ γυνή;
πάντες γὰρ ἔσχον αὐτήν.
29 Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ
Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· πλανᾶσθε μὴ
εἰδότες τὰς γραφὰς μηδὲ τὴν
δύναμιν τοῦ Θεοῦ.
30 Ἐν γὰρ τῇ
ἀναστάσει οὔτε γαμοῦσιν
οὔτε ἐκγαμίζονται, ἀλλ᾿
ὡς ἄγγελοι Θεοῦ
ἐν οὐρανῷ
εἰσι .
31 Περὶ
δὲ τῆς ἀναστάσεως
τῶν νεκρῶν
οὐκ
ἀνέγνωτε τὸ
ρηθὲν ὑμῖν ὑπὸ
τοῦ Θεοῦ λέγοντος,
32 ἐγώ εἰμι
ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ καὶ
ὁ Θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς
Ἰακώβ; οὐκ
ἔστιν ὁ Θεὸς Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ
ζώντων.
33 Καὶ
ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ
τῇ διδαχῇ αὐτοῦ.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ
ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ
Ματθ.
22, 23-33
23
Κατ’ εκείνη την
ημέρα, ήλθαν σ’ αυτόν Σαδδουκαῖοι, οι
οποίοι ισχυρίζονται ότι δεν
υπάρχει ανάστασις νεκρών
και τον ρώτησαν, «Διδάσκαλε, ο
Μωϋσής είπε,
24
Εάν ένας πεθάνει
άτεκνος, τότε πρέπει
ο αδελφός του
να νυμφευθεί την γυναίκα
του και να φέρει
απογόνους στον αδελφό του.
25
Ήσαν λοιπόν σ’
εμάς επτά αδελφοί.
Ο πρώτος αφού
νυμφεύθηκε, πέθανε και,
επειδή δεν είχε
απογόνους, άφησε την
γυναίκα του στον αδελφό του.
26
Το ίδιο συνέβη
και στον δεύτερον
και στον τρίτον
έως τον έβδομο.
27
Τελευταία δε απ’
όλους πέθανε η
γυναίκα.
28
Κατά την ανάστασι
λοιπόν, σε ποιόν
από τους επτά
θα ανήκει η γυναίκα;
Διότι όλοι την
είχαν γυναίκα».
29Απεκρίθη ο
Ιησούς, «Πλανάσθε, επειδή
δεν γνωρίζετε τας γραφάς
ούτε την δύναμι του
Θεού.
30
Διότι κατά την
ανάστασι ούτε νυμφεύονται ούτε
παντρεύονται, αλλά είναι όπως
οι άγγελοι στον
ουρανό.
31
Όσον αφορά δε
την ανάστασι των
νεκρών, δεν διαβάσατε
εκείνο, το οποίο σας
είπε ο Θεός.
32
Εγώ είμαι ο
Θεός του Αβραάμ,
ο Θεός του
Ισαάκ και ο
Θεός του Ιακώβ; Δεν
είναι ο Θεός,
Θεός νεκρών, αλλά ζώντων».
33
Και όταν τα
πλήθη άκουσαν αυτά,
εξεπλάγησαν για την
διδασκαλία του.
Β΄
Κορ. 1, 12-20
12 Ἡ γὰρ καύχησις
ἡμῶν αὕτη ἐστί, τὸ μαρτύριον τῆς συνειδήσεως ἡμῶν, ὅτι
ἐν ἁπλότητι καὶ εἰλικρινείᾳ Θεοῦ, οὐκ
ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ, ἀλλ᾿
ἐν χάριτι Θεοῦ
ἀνεστράφημεν ἐν τῷ
κόσμῳ, περισσοτέρως δὲ πρὸς ὑμᾶς.
13 Οὐ γὰρ ἄλλα γράφομεν ὑμῖν,
ἀλλ᾿ ἢ ἃ
ἀναγινώσκετε ἢ καὶ
ἐπιγινώσκετε, ἐλπίζω δὲ ὅτι καὶ ἕως τέλους ἐπιγνώσεσθε,
14 καθὼς
καὶ ἐπέγνωτε ἡμᾶς ἀπὸ
μέρους, ὅτι καύχημα
ὑμῶν ἐσμεν, καθάπερ καὶ
ὑμεῖς ἡμῶν, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ
Κυρίου Ἰησοῦ.
Η αναβολή της
επισκέψεώς του
15 Καὶ ταύτῃ
τῇ πεποιθήσει ἐβουλόμην πρὸς
ὑμᾶς ἐλθεῖν πρότερον, ἵνα δευτέραν χάριν ἔχητε,
16 καὶ δι᾿
ὑμῶν διελθεῖν εἰς Μακεδονίαν, καὶ
πάλιν ἀπὸ Μακεδονίας ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς
καὶ
ὑφ᾿ ὑμῶν
προπεμφθῆναι εἰς τὴν Ἰουδαίαν.
17 Τοῦτο
οὖν βουλόμενος μήτι
ἄρα τῇ
ἐλαφρίᾳ ἐχρησάμην; Ἢ ἃ
βουλεύομαι, κατὰ σάρκα
βουλεύομαι, ἵνα ᾖ παρ᾿ ἐμοὶ
τὸ ναὶ ναὶ καὶ τὸ
οὒ οὔ;
18 Πιστὸς δὲ
ὁ Θεὸς ὅτι
ὁ λόγος ἡμῶν
ὁ πρὸς ὑμᾶς
οὐκ ἐγένετο ναὶ καὶ
οὔ.
19 Ὁ
γὰρ τοῦ Θεοῦ υἱὸς ᾿Ιησοῦς
Χριστὸς ὁ
ἐν ὑμῖν δι᾿ ἡμῶν κηρυχθείς, δι᾿
ἐμοῦ καὶ Σιλουανοῦ καὶ
Τιμοθέου, οὐκ ἐγένετο ναί καὶ
οὔ, ἀλλὰ ναὶ ἐν
αὐτῷ γέγονεν·
20 ὅσαι γὰρ ἐπαγγελίαι Θεοῦ, ἐν αὐτῷ τὸ
ναὶ καὶ ἐν
αὐτῷ τὸ ἀμήν, τῷ Θεῷ πρὸς δόξαν δι᾿
ἡμῶν.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ
ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ
Β΄
Κορ. 1, 12-20
12 Το καύχημά
μας είναι τούτο:
η μαρτυρία της συνειδήσεώς
μας ότι
με θεία ευθύτητα και
ειλικρίνεια, όχι με
κοσμική σοφία, αλλά
με χάρι Θεού φερθήκαμε
στο κόσμο και
περισσότερο σ’ εσάς.
13 Δεν
σας γράφουμε
τίποτε διαφορετικόν από
ό,τι διαβάζετε και καταλαβαίνετε, ελπίζω
δε να καταλάβετε καλά,
14 όπως
και μας καταλάβατε εν
μέρει, ότι δηλαδή
είμεθα καύχημά σας, καθώς
και σεις είσθε
δικό μας καύχημα,
κατά την
Ημέρα του Κυρίου Ιησού.
Η αναβολή
της επισκέψεώς του
15 Με
την πεποίθησι αυτήν
ήθελα να έλθω
πρώτα σ’ εσάς,
για να έχετε και
δευτέρα ευχαρίστησι,
16 και
από σας να
περάσω στην Μακεδονία
και πάλι από
την Μακεδονία να έλθω
σ’ εσάς, και
από σας
να προπεμφθώ στην
Ιουδαία.
17 Με
το να θέλω
τούτο, μήπως άραγε
ενήργησα επιπόλαια; Ή
μήπως κάνω τα σχέδιά μου
κατά τρόπο κοσμικό,
ώστε να εξαρτάται
από εμένα το εάν
θα είναι
το ναι, ναι,
και το όχι,
όχι;
18 Αξιόπιστος είναι
ο Θεός ότι
ο λόγος
μας σ’ εσάς
δεν ήτο Ναι
και Όχι συγχρόνως.
19 Ο
Υιός του Θεού,
ο Ιησούς Χριστός
ο οποίος κηρύχθηκε
μεταξύ σας από μας,
δηλαδή από εμένα,
τον Σιλουανό και
τον Τιμόθεο, δεν
ήτο Ναι και Όχι,
αλλά σ’ αυτόν είναι
μόνον Ναί.
20 Διότι
όλες οι υποσχέσεις
του Θεού στο
πρόσωπο του Χριστού πραγματοποιούνται· και
δι’ αυτού λέγουμε
το αμήν στο
Θεό για τη
δόξα του.
Matt. 22, 23-33
23 And it came to pass on
that day, that the Sadducees came, claiming that there was no resurrection of
the dead, and asked him, saying, Master, Moses said,
24 And if a man die
childless, then his brother must marry his wife, and bring forth seed unto his
brother.
25 So there were with us
seven brothers. The first, after getting married, died and, because he had no
descendants, he left his wife to his brother.
26 The same thing happened
to the second and the third to the seventh.
27 Last of all, the woman
died.
28 At the resurrection,
then, to which of the seven will the woman belong? "Because everyone had a
wife."
29Jesus answered, “Be
deceived, for you do not know the scriptures, nor the power of God.
30 For in the resurrection
they neither marry nor are given in marriage, but are like the angels in
heaven.
31 But concerning the
resurrection of the dead ye have not read that which God spake unto you.
32 Am I the God of
Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob? He is not God, the God of the
dead, but of the living. "
33 And when the multitudes
heard it, they marveled at his teaching.
II Cor. 1, 12-20
12 Our boast is this: the
testimony of our conscience that with divine straightforwardness and sincerity,
not with worldly wisdom, but by the grace of God we have come into the world
and more to you.
13 We write to you nothing
different than what you read and understand, and I hope you understand well,
14 As ye have understood
us in part, that we are your boasting, and ye are our boasting in the day of
the Lord Jesus.
The postponement of his
visit
15 With this conviction I
wanted to come to you first, so that you may have a second pleasure,
16 And I will go through
Macedonia unto you, and shall come again unto you out of Macedonia;
17 In doing so, did I act
lightly? Or do I make my plans in a cosmic way, so that it is up to me whether
it will be yes, yes, and no, no?
18 God is trustworthy that
our word to you was not Yes and No at the same time.
19 The Son of God, Jesus
Christ, who was preached among you by us, even by me, Silvanus and Timotheus,
was not Yes and No, but in him there is only Yes.
20 For all the promises of
God in the person of Christ are fulfilled; and through this we give thanks to
God for his glory.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου