Ματθ.   23, 29-39

 

29 Οὐαὶ     ὑμῖν,    γραμματεῖς     καὶ    Φαρισαῖοι    ὑποκριταί,    ὅτι     οἰκοδομεῖτε     τοὺς τάφους    τῶν   προφητῶν   καὶ    κοσμεῖτε   τὰ   μνημεῖα   τῶν    δικαίων,

30 καὶ   λέγετε·   εἰ     ἦμεν   ἐν   ταῖς    ἡμέραις    τῶν   πατέρων   ἡμῶν,   οὐκ     ἂν   ἦμεν κοινωνοὶ    αὐτῶν    ἐν   τῷ    αἵματι    τῶν    προφητῶν.

31 Ὥστε    μαρτυρεῖτε   ἑαυτοῖς   ὅτι   υἱοί   ἐστε   τῶν    φονευσάντων     τοὺς προφήτας.

32 Καὶ    ὑμεῖς   πληρώσατε   τὸ    μέτρον    τῶν    πατέρων    ὑμῶν.

33 Ὄφεις,    γεννήματα    ἐχιδνῶν!   πῶς   φύγητε   ἀπὸ   τῆς   κρίσεως     τῆς    γεέννης;

34 Διὰ   τοῦτο   ἰδοὺ   ἐγὼ    ἀποστέλλω   πρὸς   ὑμᾶς    προφήτας     καὶ    σοφοὺς    καὶ    γραμματεῖς,   καὶ   ἐξ    αὐτῶν    ἀποκτενεῖτε    καὶ     σταυρώσετε,     καὶ     ἐξ    αὐτῶν μαστιγώσετε    ἐν     ταῖς      συναγωγαῖς     ὑμῶν     καὶ     διώξετε   ἀπὸ   πόλεως    εἰς   πόλιν,

35 ὅπως    ἔλθῃ    ἐφ᾿    ὑμᾶς    πᾶν    αἷμα     δίκαιον     ἐκχυνόμενον   ἐπὶ    τῆς    γῆς    ἀπὸ    τοῦ     αἵματος     Ἄβελ   τοῦ     δικαίου    ἕως    τοῦ     αἵματος    Ζαχαρίου     υἱοῦ   Βαραχίου,    ὃν    ἐφονεύσατε    μεταξὺ     τοῦ   ναοῦ   καὶ    τοῦ   θυσιαστηρίου.

36 Ἀμὴν    λέγω    ὑμῖν    ὅτι     ἥξει   ταῦτα    πάντα   ἐπὶ   τὴν   γενεὰν    ταύτην.

 

Ο    Ιησούς    Χριστός   θρηνεί   την   τύχη   της    Ιερουσαλήμ

 

37 Ἱερουσαλὴμ     Ἱερουσαλήμ,    ἡ    ἀποκτέννουσα     τοὺς    προφήτας     καὶ    λιθοβολοῦσα    τοὺς    ἀπεσταλμένους    πρὸς     αὐτήν!    Ποσάκις     ἠθέλησα     ἐπισυναγαγεῖν   τὰ   τέκνα      σου    ὃν    τρόπον     ἐπισυνάγει     ὄρνις    τὰ     νοσσία     ἑαυτῆς    ὑπὸ    τὰς     πτέρυγας,   καὶ     οὐκ    ἠθελήσατε.

38 Ἰδοὺ    ἀφίεται    ὑμῖν    ὁ     οἶκος     ὑμῶν   ἔρημος.
39 Λέγω   γὰρ    ὑμῖν,    οὐ    μή    με    ἴδητε    ἀπ᾿     ἄρτι     ἕως     ἂν     εἴπητε,     εὐλογημένος   ὁ    ἐρχόμενος    ἐν    ὀνόματι    Κυρίου.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Ματθ. 23, 29-39

 

29 Αλλοίμονο   σ’  εσάς,   γραμματείς    και    Φαριαίοι   υποκριτές,   διότι    κτίζετε τους   τάφους   των   προφητών   και    στολίζετε  τα   μνημεία    των    δικαίων

30 και    λέτε,   «Εάν   ζούσαμε   στις    ημέρες   των    πατέρων    μας,   δε   θα λαμβάναμε   μέρος    στο   αίμα   των   προφητών».

31 Ώστε    σεις   οι    ίδιοι    μαρτυρείτε    ότι   είσθε    παιδιά   εκείνων,    που    σκότωσαν τους    προφήτες.

32 Συμπληρώστε    και    σεις    το    μέτρο    των    πατέρων     σας.

33 Φίδια,     γενεά   εχιδνών,    πως     είναι     δυνατόν   να   αποφύγετε    την   κρίσι     της γεένης;

34 Δια   τούτο   να,   εγώ    στέλλω   προς     εσάς    προφήτες     και     σοφούς    και γραμματείς.   Από     αυτούς,   άλλους    θα    σκοτώσετε     και   θα    σταυρώσετε     και  άλλους    θα     μαστιγώσετε   στις   συναγωγές    σας    και    θα   τους      καταδιώξετε από  την   μία     πόλι   στην   άλλη,

35 για   να    έλθει   επάνω    σας    κάθε   αθώο   αίμα,    που    χύθηκε    στη   γη,   από   το   αίμα   του    Άβελ   του    δικαίου    έως   το   αίμα   του     Ζαχαρία,   του    υιού    του Βαραχίου,    τον    οποίο    σκοτώσατε    μεταξύ    του     ναού    και    του    θυσιαστηρίου.

36 Αλήθεια    σας    λέγω,   θα    έλθουν    όλα    αυτά    στη    γενεά     αυτή».

 αυτή.

 

Ο    Ιησούς     Χριστός   θρηνεί   την   τύχη   της   Ιερουσαλήμ

 

37 «Ιερουσαλήμ,   Ιερουσαλήμ,   που    σκοτώνεις   τους    προφήτες     και λιθοβολείς    τους   απεσταλμένους    σ’    εσένα.     Πόσες     φορές    θέλησα     να    μαζέψω τα     παιδιά     σου,   όπως     η     όρνιθα   τα    μικρά     της     κάτω    από   τα     φτερά    της,   αλλά δεν    το     θέλατε.

38 Νά,    εγκαταλείπεται     έρημο   το     σπίτι    σας.

39 Διότι   σας     λέγω,     ότι     από    τώρα    και    στο     εξής    δεν   θα    με    ιδήτε   έως    ότου πείτε,   Ευλογημένος    άς    είναι   εκείνος,   που    έρχεται   στο     όνομα    Κυρίου».

 

 

Β΄Κορ. 3, 4-11

 

4 Πεποίθησιν     δὲ    τοιαύτην     ἔχομεν     διὰ    τοῦ     Χριστοῦ     πρὸς     τὸν    Θεόν.

5 Οὐχ    ὅτι     ἱκανοί     ἐσμεν    ἀφ᾿     ἑαυτῶν    λογίσασθαί     τι     ὡς    ἐξ     ἑαυτῶν,     ἀλλ᾿     ἡ    ἱκανότης     ἡμῶν    ἐκ     τοῦ     Θεοῦ,

6 ὃς    καὶ    ἱκάνωσεν     ἡμᾶς     διακόνους     καινῆς    διαθήκης,     οὐ     γράμματος,     ἀλλὰ     πνεύματος·     τὸ     γὰρ    γράμμα     ἀποκτέννει,     τὸ     δὲ    πνεῦμα     ζωοποιεῖ.

7 Εἰ     δὲ     ἡ       διακονία     τοῦ    θανάτου     ἐν    γράμμασιν    ἐντετυπωμένη     ἐν    λίθοις    ἐγενήθη    ἐν    δόξῃ,     ὥστε     μὴ     δύνασθαι     ἀτενίσαι     τοὺς     υἱοὺς     Ἰσραὴλ     εἰς τὸ    πρόσωπον     Μωυσέως     διὰ     τὴν     δόξαν     τοῦ     προσώπου     αὐτοῦ     τὴν καταργουμένην,

8 πῶς     οὐχὶ     μᾶλλον    ἡ     διακονία      τοῦ     πνεύματος     ἔσται     ἐν    δόξῃ;

9 Εἰ     γὰρ    ἡ     διακονία   τῆς     κατακρίσεως     δόξα,    πολλῷ     μᾶλλον     περισσεύει    ἡ     διακονία     τῆς    δικαιοσύνης    ἐν     δόξῃ.

10 Καὶ    γὰρ    οὐδὲ     δεδόξασται     τὸ    δεδοξασμένον     ἐν    τούτῳ     τῷ   μέρει     ἕνεκεν τῆς   ὑπερβαλλούσης     δόξης.

11 Εἰ     γὰρ    τὸ     καταργούμενον    διὰ    δόξης,     πολλῷ     μᾶλλον     τὸ    μένον     ἐν    δόξῃ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

 

Β΄Κορ. 3, 4-11

 

4 Τέτοια    είναι    η    πεποίθησι    που    έχουμε    στο    Θεό    δια   του    Χριστού,

5 όχι     ότι    είμεθα   ικανοί    εμείς   οι    ίδιοι     ώστε   να    λογαριάσουμε    ότι    προήλθε κάτι    από   τον   εαυτό   μας,   αλλ’    η    ικανότης    μας     προέρχεται    από    τον    Θεό,

6 ο    οποίος    μας   έκανε    ικανούς   να    γίνουμε     υπηρέτες     νέας     διαθήκης,    όχι γραπτού     νόμου    αλλά    του   Πνεύματος,    διότι    ο    γραπτός    νόμος    καταδικάζει   σε   θάνατο,   ενώ   το    Πνεύμα    ζωοποιεί.

7 Αλλ’   εάν   εκείνο   που    παράγει    θάνατο,    ο    γραπτός     νόμος,   χαραγμένος   σε πέτρες,   εγκαινιάσθηκε   με    λαμπρότητα,    ώστε   οι   Ισραηλίτες   να    μη μπορούν   να    κυττάξουν    το    πρόσωπο     του     Μωϋσέως,    λόγῳ    της λαμπρότητος     του    προσώπου    του,    η   οποία   όμως   θα    παρήρχετο,

8 δεν    θα    έχει    μεγαλύτερη     λαμπρότητα   εκείνο     που    παράγεται    από    το Πνεύμα;

9 Διότι   εάν   εκείνο     που   παράγει     κατάκρισι     είχε   λαμπρότητα,    πολύ μεγαλύτερη    θα    είναι    η   λαμπρότης   εκείνου    που   παράγει   την    δικαίωσι.

10 Και   στη   περίπτωσι     αυτή,    εκείνο     που    κάποτε    είχε    λαμπρότητα έχασε     την     λαμπρότητά    του    εξ     αιτίας   μιας    πολύ    μεγαλύτερης λαμπρότητος.

11 Διότι     εάν    εκείνο     που   έμελλε    να    παρέλθει,    φάνηκε    με    λαμπρότητα, πόσον     μεγαλύτερη     είναι     η    λαμπρότης    εκείνου   που    μένει.

 

 

 Matt. 23, 29-39

 

29 Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! For ye build the tombs of the prophets, and garnish the monuments of the righteous:

30 And ye say, If we had lived in the days of our fathers, we should not have had the blood of the prophets.

31 That ye yourselves bear witness that you are the children of those who killed the prophets.

32 Fulfill the measure of your fathers.

33 Snakes, generation of echinoderms, how is it possible to avoid the crisis of hell?

34 Therefore I send unto you prophets and wise men and scribes. Of these, you will kill and crucify others and flog others in your synagogues and chase them from one city to another,

35 That every innocent blood that is shed upon the earth may come upon you, from the blood of Abel the righteous unto the blood of Zacharias the son of Barabbas, whom ye slew between the temple and the altar.

36 Verily I say unto you, All these things shall come upon this generation.

 

 

Jesus Christ mourns the fate of Jerusalem

 

37 “Jerusalem, Jerusalem, you who kill the prophets and stone the apostles to you. How many times have I wanted to gather your children, like the hen, her young under her wings, but you did not want it.

38 Behold, your house is left desolate.

39 For I say unto you, Ye shall not know me henceforth, till ye shall say, Blessed is he that cometh in the name of the Lord.

 

First. 3, 4-11

 

4 Such is the faith we have in God through Christ,

5 not that we ought ourselves to be accountable to ourselves, but that our ability ought to come from God;

6 who made us able to be ministers of the new testament, not of the written law but of the Spirit, for the written law condemns to death, while the Spirit animates.

7 But if the one who produces death, the written law, engraved in stone, was set forth with splendor, that the Israelites could not smite Moses's face, because of the splendor of his face, which, however, would pass away,

8 will not that which is produced of the Spirit be more glorious?

9 For if the one who produces condemnation had splendor, much greater will be the splendor of him who produces righteousness.

10 And in this case, he who once had splendor lost his splendor because of a much greater splendor.

11 For if the one who was to pass away was seen with splendor, how much greater is the splendor of the one who remains.