Μάρκ. 9,2-9

 

2 Καὶ   μεθ᾿   ἡμέρας   ἓξ    παραλαμβάνει    ὁ    Ἰησοῦς   τὸν   Πέτρον    καὶ    τὸν   Ἰάκωβον   καὶ   τὸν    Ἰωάννην  καὶ    ἀναφέρει    αὐτοὺς   εἰς    ὄρος     ὑψηλὸν κατ᾿   ἰδίαν   μόνους·    καὶ     μετεμορφώθη   ἔμπροσθεν   αὐτῶν,

3 καὶ   τὰ    ἱμάτια   αὐτοῦ   ἐγένετο    στίλβοντα,   λευκὰ   λίαν    ὡς    χιών,    οἷα γναφεὺς     ἐπὶ   τῆς    γῆς   οὐ   δύναται    οὕτω    λευκᾶναι.

4 Καὶ    ὤφθη    αὐτοῖς   Ἠλίας    σὺν    Μωυσεῖ,     καὶ    ἦσαν    συλλαλοῦντες    τῷ    Ἰησοῦ. καὶ    ἀποκριθεὶς    ὁ      Πέτρος    λέγει    τῷ    Ἰησοῦ·

5 ραββί,   καλόν   ἐστιν   ἡμᾶς   ὧδε   εἶναι·   καὶ    ποιήσωμεν   σκηνὰς   τρεῖς,    σοὶ   μίαν   καὶ    Μωυσεῖ   μίαν   καὶ   Ἠλίᾳ    μίαν.

6 Οὐ   γὰρ    ᾔδει   τί   λαλήσῃ·   ἦσαν   γὰρ   ἔκφοβοι.

7 Καὶ    ἐγένετο     νεφέλη     ἐπισκιάζουσα    αὐτοῖς,   καὶ    ἦλθε   φωνὴ    ἐκ   τῆς    νεφέλης λέγουσα·    οὗτός    ἐστιν   ὁ   υἱός   μου   ὁ   ἀγαπητός·   αὐτοῦ    ἀκούετε.

8 Καὶ   ἐξάπινα    περιβλεψάμενοι    οὐκέτι   οὐδένα   εἶδον,   ἀλλὰ  τὸν   Ἰησοῦν μόνον   μεθ᾿   ἑαυτῶν.

9 Καταβαινόντων   δὲ   αὐτῶν   ἀπὸ   τοῦ   ὄρους    διεστείλατο   αὐτοῖς   ἵνα   μηδενὶ    διηγήσωνται   ἃ   εἶδον,   εἰ   μὴ   ὅταν   ὁ   υἱὸς   τοῦ    ἀνθρώπου   ἐκ   νεκρῶν   ἀναστῇ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ   ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Μάρκ. 9,2-9

 

2 Και   ύστερα    από   έξι    ημέρες   παίρνει   ο   Ιησούς   τον   Πέτρο,   τον   Ιάκωβο και   τον   Ιωάννη   και   τους   ανεβάζει   σ’   ένα   ψηλό   βουνό   ιδιαιτέρως   μόνους και   μεταμορφώθηκε   μπροστά   τους.

3 Και   τα   ενδύματά   του   έγιναν   αστραφτερά,   πολύ   λευκά   σαν   το   χιόνι,   όσο κανείς   βαφεύς   στην   γη   δεν   μπορεί  να  τα   λευκάνῃ.

4 Και   παρουσιάσθηκε     σ’ αυτούς   ο   Ηλίας   μαζί   με   τον   Μωϋσή   και συνωμιλούσαν  με   τον   Ιησού.

5 Τότε   έλαβε   τον   λόγο   ο   Πέτρος   και  είπε   στον   Ιησού,   «Ραββί,   καλό είναι    να   μείνουμε  εδώ·   άς   κάνουμε   τρεις   σκηνές,   μία   για   σένα,   μία   για τον   Μωϋσή   και   μία  για   τον   Ηλία».

6 Δεν   ήξερε   τι   να   πει,   διότι   ήσαν   τρομαγμένοι.

7 Τότε   ήλθε   ένα   σύννεφο   και   τους   σκέπασε   και   φωνή   ακούσθηκε  από   το σύννεφο,   «Αυτὸς είναι   ο  Υιός   μου   ο   αγαπητός,   αυτόν  να   ακούτε».

8 Και   έξαφνα   όταν   έστρεψαν   τα   βλέμματα   γύρω,   δεν   είδαν   πλέον   κανένα μαζί   τους   παρά   τον   Ιησού   μόνο.

9 Και   ενώ   κατέβαιναν   από   το   βουνό,   τους   διέταξε   να   μη   διηγηθούν   σε κανένα   όσα   είδαν,   παρά   μόνο   όταν   ο   Υιός   του   ανθρώπου  αναστηθεί   εκ νεκρών.

 

Α΄ Κορ. 14, 26-40

 

26 Τί   οὖν    ἐστιν,   ἀδελφοί;    Ὅταν    συνέρχησθε,   ἕκαστος   ὑμῶν   ψαλμὸν   ἔχει, διδαχὴν   ἔχει,     γλῶσσαν   ἔχει,   ἀποκάλυψιν    ἔχει,    ἑρμηνείαν    ἔχει·    πάντα    πρὸς οἰκοδομὴν     γινέσθω.

27 Εἴτε   γλώσσῃ   τις    λαλεῖ,    κατὰ     δύο   ἢ  τὸ    πλεῖστον    τρεῖς,    καὶ    ἀνὰ     μέρος, καὶ    εἷς    διερμηνευέτω·

28 ἐὰν   δὲ   μὴ   ᾖ    διερμηνευτής,   σιγάτω   ἐν    ἐκκλησίᾳ,   ἑαυτῷ   δὲ    λαλείτω     καὶ    τῷ   Θεῷ.

29 Προφῆται   δὲ    δύο   ἢ   τρεῖς    λαλείτωσαν,    καὶ   οἱ    ἄλλοι    διακρινέτωσαν·

30 ἐὰν    δὲ    ἄλλῳ    ἀποκαλυφθῇ    καθημένῳ,   ὁ   πρῶτος    σιγάτω.

31 Δύνασθε   γὰρ    καθ᾿   ἕνα   πάντες    προφητεύειν,   ἵνα    πάντες   μανθάνωσι καὶ   πάντες    παρακαλῶνται·

32 καὶ    πνεύματα   προφητῶν   προφήταις   ὑποτάσσεται·

33 οὐ    γὰρ   ἐστιν    ἀκαταστασίας  ὁ    Θεός,   ἀλλὰ    εἰρήνης.

34 Ὡς  ἐν    πάσαις   ταῖς   ἐκκλησίαις   τῶν    ἁγίων,    αἱ   γυναῖκες    ὑμῶν   ἐν   ταῖς   ἐκκλησίαις    σιγάτωσαν·    οὐ    γὰρ    ἐπιτέτραπται    αὐταῖς   λαλεῖν.   Ἀλλ᾿   ὑποτάσσεσθαι,   καθὼς    καὶ   ὁ    νόμος    λέγει.

35 Εἰ  δέ   τι   μαθεῖν    θέλουσιν,   ἐν   οἴκῳ   τοὺς   ἰδίους   ἄνδρας    ἐπερωτάτωσαν· αἰσχρὸν   γάρ   ἐστι   γυναιξὶν   ἐν    ἐκκλησίᾳ   λαλεῖν.

36 Ἢ  ἀφ᾿  ὑμῶν    ὁ   λόγος    τοῦ   Θεοῦ    ἐξῆλθεν,   ἢ    εἰς    ὑμᾶς   μόνους    κατήντησεν;

37 Εἴ   τις    δοκεῖ    προφήτης   εἶναι   ἢ    πνευματικός,   ἑπιγινωσκέτω   ἃ    γράφω   ὑμῖν,   ὅτι   τοῦ   Κυρίου    εἰσὶν    ἐντολαί·

38 εἰ   δέ   τις    ἀγνοεῖ,   ἀγνοείτω.

39 Ὥστε,    ἀδελφοί,   ζηλοῦτε   τὸ   προφητεύειν,   καὶ   τὸ   λαλεῖν    γλώσσαις   μὴ    κωλύετε·     
40 πάντα   εὐσχημόνως    καὶ    κατὰ    τάξιν   γινέσθω.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ   ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Α΄Κορ. 14, 26-40

 

26 Τι   να   γίνεται  λοιπόν,  αδελφοί;   Όταν   συνέρχεσθε,   ο   καθένας   από  σας είτε    ψαλμό  έχει,   είτε   διδασκαλία   έχει,   είτε   γλώσσα   έχει,   είτε αποκάλυψι   έχει,   είτε  ερμηνεία   έχει,   όλα  να   γίνωνται   προς   οικοδομή.

27 Και   εάν   κανείς   ομιλεί   γλώσσα,   δύο   ή   το   πολύ   τρεις   άς   μιλούν,   ο  ένας μετά   τον   άλλο,   ένας  δε  άς   διερμηνεύει.

28 Αλλ’   εάν   δεν   υπάρχει   διερμηνεύς,  άς   σιωπά   στην   εκκλησία    και   άς ομιλεί    στον   εαυτό   του    και    στον   Θεό.

29 Προφήτες  δύο   ή   τρεις   άς     μιλούν   και   οι   άλλοι   άς   κρίνουν.

30 Εάν   στον   άλλο   που    κάθεται  έλθει   αποκάλυψις,   ο   πρώτος  άς   σιωπήσει.

31 Διότι   μπορείτε   όλοι,   ο   καθένας   χωριστά,  να   προφητεύετε   για   να μαθαίνουν   όλοι   και   όλοι  να  ενθαρρύνωνται.

32 Και    τα  προφητικά   πνεύματα   υποτάσσονται   στους   προφήτες,

33 διότι   ο   Θεός   δεν   είναι    Θεός    ακαταστασίας   αλλά  ειρήνης.

34 Όπως    γίνεται   σ’ όλες   τις   εκκλησίες   των  αγίων,   οι   γυναίκες   σας   να σιωπούν   στις  εκκλησίες,   διότι   δεν  επιτρέπεται   σ’  αυτές   να   μιλούν, αλλά  να   υποτάσσωνται,   καθώς    λέγει   και    ο   νόμος.

35 Και   εάν    θέλουν   να   μάθουν    κάτι,   άς    ρωτούν   τους   άνδρες  τους   στο σπίτι,   διότι   είναι   ντροπή   για   τις   γυναίκες  να   μιλούν   στην   εκκλησία.

36 Ή   μήπως   ο    λόγος    του    Θεού  έχει    ξεκινήσει  από   σας    ή    σ’  εσάς    μόνο κατέληξε;

37 Εάν    νομίζει    κανείς    ότι   είναι   προφήτης   ή   πνευματοφόρος,   πρέπει  να καταλάβει   ότι   αυτά   που   σας   γράφω   είναι   εντολές    του   Κυρίου.

38 Αλλ’  εάν   κανείς   το  αγνοεί,  άς   το   αγνοεί.

39 Ώστε,  αδελφοί,  να   ποθήτε  με   ζήλο   το  να   προφητεύετε   και  την γλωσσολαλιά   μη  απαγορεύετε.         
40 Άς   γίνωνται   όλα  με   ευπρέπεια   και    με   τάξι.

 

Mark. 9.2-9

 

2 And after six days Jesus taketh Peter, and James, and John, and leadeth them up into a high mountain by themselves, and is transformed before them.

3 And his garments became shining, very white as snow, so that no whitewasher on earth could whiten them.

4 And there appeared unto them Elias with Moses, and they communed with Jesus.

5 Then Peter spoke and said to Jesus, "Rabbi, it is good for us to stay here; let us make three scenes, one for you, one for Moses, and one for Elias."

6 He did not know what to say because they were terrified.

7 Then a cloud came and covered them and a voice was heard from the cloud, "This is my Son, the beloved, hear him."

8 And suddenly when they looked around, they saw no one with them except Jesus alone.

9 And as they came down from the mountain, he commanded them that they should tell no account what they saw, except when the Son of man was risen from the dead.

 

First.  Cor. 16, 26-40

 

 

26 What then, brethren? When you come together, each one of you, whether he has a psalm, or a teaching, or a language, or a revelation, or an interpretation, let everything be built.

27 And if any man speak a word, let two or at most three speak it, one after another, and let one interpret.

28 But if there be no interpreter, let him keep silence in the church, and let him speak to himself and to God.

29 Let two or three prophets speak, and let the others judge.

30 If there be a revelation to the other sitting, let the first be silent.

31 For you can all prophesy, one by one, so that all may learn and all may be encouraged.

32 And the spirits of the prophets are subject unto the prophets;

33 For God is not the author of confusion, but of peace.

34 As in all the churches of the saints, let your wives be silent in the churches: for it is not permitted unto them to speak, but to be in subjection, as the law also saith.

35 And if they want to learn anything, let them ask their husbands at home, for it is a shame for women to speak in church.

36 Or has the word of God begun with you, or has it come to you alone?

37 If any man think himself to be a prophet, or a spirit, he shall understand that what I write unto you is the commandment of the Lord.

38 But if anyone ignores it, let him ignore it.

39 That ye, brethren, be zealous to prophesy, and forbid not to speak in tongues.

40 Let everything be done with decency and by taxi.