Ματθ. 24, 13-28

 

13 Ὁ   δὲ   ὑπομείνας    εἰς    τέλος,     οὗτος    σωθήσεται.

14 Καὶ    κηρυχθήσεται     τοῦτο    τὸ    εὐαγγέλιον     τῆς     βασιλείας   ἐν    ὅλῃ   τῇ    οἰκουμένῃ     εἰς    μαρτύριον     πᾶσι    τοῖς    ἔθνεσι,     καὶ    τότε   ἥξει     τὸ     τέλος.

15 Ὅταν    οὖν    ἴδητε    τὸ    βδέλυγμα    τῆς    ἐρημώσεως   τὸ   ρηθὲν   διὰ   Διανιὴλ    τοῦ    προφήτου    ἑστὼς     ἐν   τόπῳ    ἁγίῳ -   ὁ    ἀναγινώσκων     νοείτω –

16 τότε   οἱ    ἐν   τῇ    Ἰουδαίᾳ   φευγέτωσαν    ἐπὶ    τὰ    ὄρη,

17 ὁ    ἐπὶ    τοῦ    δώματος     μὴ   καταβαινέτω    ἆραι   τὰ    ἐκ    τῆς    οἰκίας    αὐτοῦ,

18 καὶ    ὁ    ἐν    τῷ    ἀγρῷ    μὴ    ἐπιστρεψάτω    ὀπίσω     ἆραι    τὰ    ἱμάτια    αὐτοῦ.

19 Οὐαὶ    δὲ     ταῖς    ἐν     γαστρὶ     ἐχούσαις    καὶ     ταῖς    θηλαζούσαις    ἐν    ἐκείναις    ταῖς   ἡμέραις.

20 Προσεύχεσθε    δὲ    ἵνα     μὴ    γένηται    ἡ   φυγὴ    ὑμῶν    χειμῶνος    μηδὲ    σαββάτῳ.

21 Ἔσται   γὰρ     τότε    θλῖψις    μεγάλη,    οἵα    οὐ    γέγονεν    ἀπ᾿   ἀρχῆς    κόσμου     ἕως τοῦ     νῦν    οὐδ᾿   οὐ    μὴ    γένηται.

22 Καὶ    εἰ   μὴ    ἐκολοβώθησαν     αἱ     ἡμέραι   ἐκεῖναι,    οὐκ    ἂν    ἐσώθη    πᾶσα    σάρξ· διὰ    δὲ    τοὺς    ἐκλεκτοὺς    κολοβωθήσονται    αἱ    ἡμέραι    ἐκεῖναι.

23 Τότε    ἐάν    τις    ὑμῖν     εἴπῃ,    ἰδοὺ     ὧδε    ὁ    Χριστὸς   ἢ    ὧδε,    μὴ     πιστεύσητε·

24 ἐγερθήσονται   γὰρ     ψευδόχριστοι     καὶ    ψευδοπροφῆται   καὶ     δώσουσι σημεῖα     μεγάλα    καὶ   τέρατα,     ὥστε     πλανῆσαι,   εἰ    δυνατόν,    καὶ     τοὺς    ἐκλεκτούς.

25 Ἰδοὺ   προείρηκα     ὑμῖν.

26 Ἐὰν    οὖν   εἴπωσιν    ὑμῖν,     ἰδοὺ    ἐν    τῇ   ἐρήμῳ   ἐστί,    μὴ   ἐξέλθητε,    ἰδοὺ    ἐν    τοῖς ταμείοις,    μὴ     πιστεύσητε·

27 ὥσπερ    γὰρ    ἡ    ἀστραπὴ    ἐξέρχεται    ἀπὸ    ἀνατολῶν   καὶ   φαίνεται     ἕως δυσμῶν,    οὕτως    ἔσται    καὶ    ἡ    παρουσία   τοῦ     υἱοῦ    τοῦ    ἀνθρώπου·

28 ὅπου     γὰρ    ἐὰν     ᾖ    τὸ    πτῶμα,   ἐκεῖ     συναχθήσονται     οἱ   ἀετοί.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Ματθ. 24, 13-28

 

 

13 Εκείνος   δε   που   θα   υπομείνει   έως   το    τέλος,   αυτός   θα    σωθεί.

14 Και   θα    κηρυχθεί    το    ευαγγέλιο    τούτο    της    βασιλείας    σε  όλη   την οικουμένη,   για  μαρτυρία    σε   όλα   τα   έθνη   και    τότε    θα   έλθει    το    τέλος.

15 Όταν     λοιπόν    ιδήτε   το    βδέλυγμα    της   ερημώσεως,   για    το    οποίο    μίλησε ο    Δανιήλ   ο   προφήτης,   να    στέκεται   στον   άγιο    τόπο -   ο   αναγνώστης    άς εννοήσει -   τότε   εκείνοι,

16 που   είναι    στην   Ιουδαία,   άς    φεύγουν    στα   βουνά,

17 εκείνος,    που    είναι   επάνω    στην    ταράτσα,  άς    μη   κατέβει   να   πάρει    τα πράγματα     από    το    σπίτι     του,

18 και    εκείνος,    που    είναι   στο    χωράφι,    άς    μη    γυρίσει    πίσω   να   πάρει    τα ενδύματά    του.

19 Αλοίμονο    δε    σ’ εκείνες,    που   θα    είναι    έγκυες      και   θα   θηλάζουν    σ’ εκείνες   τις    ημέρες.

20 Προσεύχεσθε   να    μη    γίνει    η    φυγή    σας   κατά    τον    χειμώνα    ή   κατά   το Σάββατο.

21 Διότι   θα    έλθει    τότε    θλίψη    τόσο    μεγάλη,    που    δεν    έγινε    από    την   αρχή    του    κόσμου    μέχρι     σήμερα     και     ούτε   θα    γίνει.

22 Και    εάν    δεν    συντομεύονταν     οι    ημέρες    εκείνες,   κανείς   άνθρωπος    δεν   θα εσώζετο,   αλλά   για   χάρι     των   εκλεκτών   θα    συντομευθούν     οι   ημέρες εκείνες.

23 Τότε,   εάν   σας    πει    κανείς,    «Νά,    εδώ    είναι     ο     Χριστός»    ή   «Εκεί»,    μη    τον πιστέψετε.

24 Διότι   θα    εμφανισθούν     ψευδόχριστοι     και     ψευδοπροφήτες     και   θα    κάνουν μεγάλα     θαύματα     και   τέρατα,    ώστε   να  πλανήσουν,     ει     δυνατόν,    και   τους εκλεκτούς.

25 Ιδού,   σας   τα   προείπα.

26 Εάν    σας     πουν,    «Νά,    είναι   στην   έρημο»,     μη    πηγαίνετε,    «Νά,    είναι   στα    απόμερα     δωμάτια»,    μη    πιστέψετε.

27 Διότι      όπως     η    αστραπή    βγαίνει     από    την    ανατολή   και    φαίνεται     έως     τη δύσι,   έτσι    θα    είναι     και     η    έλευσις    του     Υιού     του   ανθρώπου.

28 Όπου   είναι     το    πτώμα,   εκεί    θα     μαζευθούν   οι   αετοί.

 

 

Α΄ Κορ, 4, 1-12

 

1 Οὔτως    ἡμᾶς    λογιζέσθω     ἄνθρωπος,     ὡς     ὑπηρέτας     Χριστοῦ    καὶ    οἰκονόμους    μυστηρίων    Θεοῦ.

2 Ὃ     δὲ    λοιπὸν    ζητεῖται    ἐν    τοῖς     οἰκονόμοις,     ἵνα    πιστός    τις     εὑρεθῇ.

3 Ἐμοὶ    δὲ     εἰς     ἐλάχιστόν     ἐστιν     ἵνα    ὑφ᾿     ὑμῶν    ἀνακριθῶ    ἢ    ὑπὸ     ἀνθρωπίνης     ἡμέρας·   ἀλλ᾿   οὐδὲ    ἐμαυτὸν     ἀνακρίνω·

4 οὐδὲν    γὰρ     ἑμαυτῷ     σύνοιδα·    ἀλλ᾿    οὐκ    ἐν     τούτῳ     δεδικαίωμαι·   ὁ    δὲ    ἀνακρίνων     με     Κύριός     ἐστιν.

5 Ὥστε    μὴ    πρὸ     καιροῦ   τι     κρίνετε,    ἕως    ἂν    ἔλθῃ     ὁ     Κύριος,     ὃς    καὶ     φωτίσει     τὰ     κρυπτὰ     τοῦ     σκότους     καὶ     φανερώσει     τὰς     βουλὰς    τῶν     καρδιῶν,    καὶ     τότε    ὁ     ἔπαινος     γενήσεται    ἑκάστῳ     ἀπὸ     τοῦ     Θεοῦ.

6 Ταῦτα     δέ,    ἀδελφοί,     μετεσχημάτισα     εἰς     ἐμαυτὸν    καὶ    Ἀπολλὼ     δι᾿     ὑμᾶς,    ἵνα    ἐν    ἡμῖν     μάθητε    τὸ     μὴ     ὑπὲρ     ὃ    γέγραπται   φρονεῖν,    ἵνα   μὴ    εἷς    ὑπὲρ     τοῦ     ἑνὸς    φυσιοῦσθε    κατὰ    τοῦ    ἑτέρου.

7 Τίς    γάρ    σε    διακρίνει;    Τί    δὲ   ἔχεις     ὃ    οὐκ     ἔλαβες;   Εἰ    δὲ    καὶ     ἔλαβες,     τί     καυχᾶσαι    ὡς    μὴ     λαβών;

8 Ἤδη     κεκορεσμένοι     ἐστέ,     ἤδη    ἐπλουτήσατε,    χωρὶς     ἡμῶν     ἐβασιλεύσατε· καὶ     ὄφελόν     γε   ἐβασιλεύσατε,     ἵνα     καὶ     ἡμεῖς    ὑμῖν     συμβασιλεύσωμεν.

9 Δοκῶ   γὰρ     ὅτι     ὁ     Θεὸς    ἡμᾶς    τοὺς     ἀποστόλους     ἐσχάτους     ἀπέδειξεν,    ὡς    ἐπιθανατίους,    ὅτι    θέατρον     ἐγενήθημεν     τῷ     κόσμῳ,     καὶ     ἀγγέλοις     καὶ     ἀνθρώποις.

10 Ἡμεῖς      μωροὶ    διὰ     Χριστόν,     ὑμεῖς     δὲ     φρόνιμοι     ἐν     Χριστῷ·    ἡμεῖς    ἀσθενεῖς,     ὑμεῖς     δὲ    ἰσχυροί·     ὑμεῖς     ἔνδοξοι,     ἡμεῖς     δὲ     ἄτιμοι.

11 Ἄχρι     τῆς    ἄρτι     ὥρας     καὶ    πεινῶμεν     καὶ     διψῶμεν     καὶ     γυμνητεύομεν     καὶ     κολαφιζόμεθα     καὶ    ἀστατοῦμεν

12 καὶ     κοπιῶμεν     ἐργαζόμενοι     ταῖς     ἰδίαις     χερσί·     λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν,     διωκόμενοι     ἀνεχόμεθα,

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Α΄ Κορ, 4, 1-12

 

1 Έτσι      πρέπει    να    μας     θεωρούν     οι   άνθρωποι,    σαν     υπηρέτες     του     Χριστού και    οικονόμους     μυστηρίων     του     Θεού.

2 Εκείνο    δε    που   απαιτείται    από    τους    οικονόμους     είναι   να     βρεθούν     πιστοί.

3 Ως    προς     εμένα,    μου   είναι     όλως     αδιάφορο   να    κριθώ    από    σας    ή    από ανθρώπινο     δικαστήριο,   αλλ’    ούτε    εγώ    θα    κρίνω     τον    εαυτό     μου·

4 διότι    δεν    αισθάνομαι     τίποτε    κατά    του    εαυτού    μου,   αλλά   με     αυτό    δεν είμαι     δικαιωμένος·   εκείνος     που   με     κρίνει     είναι     ο    Κύριος.

5 Ώστε     μη    κρίνετε     τίποτε    πριν    από     τον    ωρισμένο     καιρό,   έως     ότου    έλθει    ο Κύριος,    ο    οποίος   θα     φέρει    στο     φως    τα    πράγματα     που     κρύβονται     στο σκοτάδι     και     θα    φανερώσει    τις    σκέψεις     των     καρδιών·     τότε     ο     καθένας   θα πάρει    τον   έπαινό    του    από    τον     Θεό.

6 Αυτά,   αδελφοί,   εφήρμοσα    στον   εαυτό    μου    και    στον    Απολλώ     για χάρι    σας,   για   να    διδαχθήτε    με   το    παράδειγμά     μας    αυτό,    να    μη     φρονήτε περισσότερο    από     ό,τι     είναι     γραμμένο,    για    να    μη    υπερηφανεύεσθε    υπέρ του    ενός    έναντι    του    άλλου.

7 Διότι     ποιος    σου    δίνει     υπεροχή;     Τί    έχεις    που    να    μη    το   έλαβες;    Και    εάν   το έλαβες,     γιατί    καυχάσαι   σαν   να    μη    το    είχες    λάβει;

8 Τώρα    πια    είσθε    χορτασμένοι,     τώρα   πια    έχετε     γίνει     πλούσιοι,     χωρίς    εμάς γίνατε     βασιλείς   –   και   είθε  να    είχατε     γίνει     βασιλείς,    για    να    είμεθα     και εμείς     βασιλείς     μαζί    σας.

9 Διότι    μου    φαίνεται    ότι     ο     Θεός    άφησε    εμάς    τους    αποστόλους    να εμφανισθούμε     τελευταίοι,    σαν     καταδικασμένοι    σε  θάνατο,     διότι    γίναμε θέαμα    στον    κόσμο,   στους     αγγέλους     και    στους   ανθρώπους.

10 Εμείς    θεωρούμεθα     μωροί    χάριν   του    Χριστού,     εσείς    φρόνιμοι    εν     Χριστώ· εμείς    αδύνατοι,     εσεις    δυνατοί·    σεις   ένδοξοι,   εμείς    άσημοι.

11 Έως     αυτή     την     στιγμή    και    πεινάμε    και    διψάμε,    είμεθα    κακοντυμένοι, δεχόμεθα     ραπίσματα,     διάγουμε    βίο    πλανόδιο,

12 κοπιάζουμε    εργαζόμενοι    με    τα     ίδια     μας    τα   χέρια.   Όταν   μας    βρίζουν, ευλογούμε,    όταν    μας   διώκουν,    δείχνουμε    ανοχή·

 

Matt. 24, 13-28

 

 

13 But he that shall endure unto the end, the same shall be saved.

14 And this gospel of the kingdom shall be preached in all the world for a witness unto all nations; and then shall the end come.

15 And when ye know the abomination of desolation, spoken of by the prophet Daniel, standing in the holy place - let the reader understand - then they,

16 who are in Judea, let them go to the mountains,

17 Let him that is on the housetop not go down to take out things out of his house;

18 And let him that is in the field not turn back again for to take up his clothes.

19 Woe unto them that are with child, and to them that give suck in those days!

20 Pray that you do not flee during the winter or on the Sabbath.

21 For then shall be great tribulation, such as was not since the beginning of the world to this time, no, nor ever shall be.

22 And if those days were not shortened, no man would be saved, but for the sake of the elect those days will be shortened.

23 Then if any man shall say unto you, Lo, here is Christ, or there; believe it not.

24 For false Christs and false prophets shall appear, and shall shew great signs and wonders, insomuch that, if it were possible, they shall deceive the very elect.

25 Behold, I have told you.

26 If they say to you, 'Yes, it is in the wilderness,' do not go;

27 For as the lightning cometh out of the east, and shineth even unto the west; so shall also the coming of the Son of man be.

28 Where the corpse is, there the eagles will be gathered.

 

A Cor  4, 1-12

 

1 This is how people should view us as servants of Christ and stewards of the mysteries of God.

2 And what is required of the stewards is to be found faithful.

3 As for me, I do not care to be judged by you or by a human court, but neither will I judge myself;

4 For I do not feel anything for myself, but for this I am not justified; the one who judges me is the Lord.

5 Do not judge anything before the appointed time, until the Lord come, who will bring to light the things that are hidden in darkness and reveal the thoughts of the hearts; then everyone will receive his praise from God.

6 These things, brethren, I have applied unto myself and unto Apollos for your sake, that ye might learn them by our example, that ye should not consider more than what is written, that ye should not boast one against another.

7 For who gives you superiority? What do you have that you did not receive? And if you received it, why do you boast that you did not receive it?

8 Now you are full, now you have become rich, without us you have become kings - and may you have become kings, so that we too may be kings with you.

9 For it seems to me that God left us apostles to appear last, as condemned to death, because we became a spectacle to the world, to angels and to men.

10 For we are counted infants for the sake of Christ, ye wise in Christ; we are weak, ye are mighty;

11 To this day we are hungry and thirsty, we are ill-dressed, we receive slaps, we live a life of wandering,

12 we toil working with our own hands. When we are cursed, we bless, when we are persecuted, we show tolerance;