Ματθ. 23, 13-22

 

13 Οὐαὶ   δὲ     ὑμῖν,     γραμματεῖς     καὶ    Φαρισαῖοι     ὑποκριταί,      ὅτι    κατεσθίετε    τὰς    οἰκίας     τῶν    χηρῶν     καὶ    προφάσει     μακρὰ     προσευχόμενοι·     διὰ     τοῦτο     λήψεσθε περισσότερον     κρῖμα.

14 Οὐαὶ     ὑμῖν,    γραμματεῖς     καὶ     Φαρισαῖοι     ὑποκριταί,    ὅτι    κλείετε     τὴν βασιλείαν     τῶν     οὐρανῶν     ἔμπροσθεν     τῶν     ἀνθρώπων·    ὑμεῖς   γὰρ     οὐκ εἰσέρχεσθε,    οὐδὲ     τοὺς     εἰσερχομένους     ἀφίετε     εἰσελθεῖν.

15 Οὐαὶ     ὑμῖν,     γραμματεῖς   καὶ    Φαρισαῖοι    ὑποκριταί,     ὅτι     περιάγετε     τὴν θάλασσαν    καὶ     τὴν     ξηρὰν   ποιῆσαι    ἕνα     προσήλυτον,     καὶ     ὅταν     γένηται, ποιεῖτε    αὐτὸν    υἱὸν     γεέννης     διπλότερον    ὑμῶν.

16 Οὐαὶ     ὑμῖν,     ὁδηγοὶ     τυφλοί,    οἱ    λέγοντες     ὃς    ἂν   ὀμόσῃ    ἐν    τῷ     ναῷ,     οὐδέν    ἐστιν,    ὃς   δ᾿    ἂν    ὀμόσῃ     ἐν   τῷ    χρυσῷ     τοῦ     ναοῦ,   ὀφείλει.

17 Μωροὶ    καὶ    τυφλοί!     τίς    γὰρ    μείζων    ἐστίν,     ὁ    χρυσός     ἢ     ὁ    ναὸς    ὁ    ἁγιάζων τὸν     χρυσόν;

18 Καί·   ὃς    ἂν    ὀμόσῃ    ἐν     τῷ     θυσιαστηρίῳ,    οὐδέν    ἐστιν,    ὃς    δ᾿   ἂν   ὀμόσῃ    ἐν     τῷ    δώρῳ    τῷ    ἐπάνω     αὐτοῦ,    ὀφείλει.

19 Μωροὶ    καὶ     τυφλοί!     τί    γὰρ     μεῖζον,   τὸ     δῶρον   ἢ    τὸ    θυσιαστήριον     τὸ     ἁγιάζον     τὸ     δῶρον;

20 ὁ    οὖν     ὀμόσας      ἐν    τῷ   θυσιαστηρίῳ   ὀμνύει     ἐν    αὐτῷ     καὶ     ἐν    πᾶσι    τοῖς    ἐπάνω    αὐτοῦ·

21 καὶ    ὁ    ὀμόσας    ἐν     τῷ     ναῷ     ὀμνύει    ἐν    αὐτῷ   καὶ   ἐν   τῷ     κατοικήσαντι   αὐτόν·

22 καὶ    ὁ    ὀμόσας   ἐν    τῷ     οὐρανῷ     ὀμνύει     ἐν    τῷ     θρόνῳ     τοῦ    Θεοῦ     καὶ     ἐν    τῷ     καθημένῳ    ἐπάνω    αὐτοῦ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ   ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Ματθ. 23, 13-22

 

13 Αλλοίμονο   σ’   εσάς,    γραμματείς    και    Φαρισαίοι    υποκριτές,,   διότι κατατρώγετε     τις   περιουσίες  των    χειρών    και    για   πρόφασι     κάνετε    μακρές προσευχές.    Δια   τούτο   θα    κατακριθήτε   περισσότερο.

14 Αλλοίμονο    σ’  εσάς,     γραμματείς    και    Φαρισαίοι     υποκριτές,    διότι κλείνετε    την   βασιλεία   των    ουρανών   εμπρός     στους    ανθρώπους.   Σεις    οι ίδιοι   δεν     μπαίνετε,   αλλά   και   εκείνους   που   θέλουν   να    μπουν   δεν   τους αφήνετε.

15 Αλλοίμονο     σ’   εσάς,   γραμματείς   και   Φαρισαίοι   υποκριτές,    διότι τριγυρίζετε   την   θάλασσα    και   την   ξηρά    για  να    κάνετε   ένα    προσήλυτο, και    όταν   γίνει,   τον    κάνετε    παιδί   της    γεένης,    δύο    φορές     περισσότερο   από σας.

16 Αλλοίμονο    σ’   εσάς,    οδηγοί     τυφλοί,    που    λέτε,    «Εάν    ορκισθεί    κανείς    στο     ναό,    αυτό    δεν    είναι     τίποτε·   εάν    όμως   ορκισθεί      στον    χρυσό   του ναού,    είναι    υποχρεωμένος    να    τηρήσει    τον    όρκο».

17 Μωροί     και   τυφλοί,    ποιο    είναι     μεγαλύτερο,    ο    χρυσός    ή    ο     ναός,   ο    οποίος κάνει     ιερό    τον    χρυσό;

18 Και    «Όποιος     ορκισθεί    στο   θυσιαστήριο,    αυτό    δεν    σημαίνει     τίποτε· όποιος    όμως    ορκισθεί       στο   δώρο,     το    οποίο   είναι    επάνω     του,    είναι υποχρεωμένος   να   τηρήσει   τον    όρκο    του».

19 Μωροί    και     τυφλοί,   ποιο    είναι    μεγαλύτερο,   το    δώρο    ή    το    θυσιαστήριο,   το    οποίο     κάνει    ιερό   το     δώρο;

20 Εκείνος     λοιπόν,   που    ωρκίσθηκε   στο    θυσιαστήριο,  ορκίζεται   σε αυτό    και    σε  όλα,   που    είναι   επάνω   σ’   αυτό.

21 Και    εκείνος,   που   ωρκίσθηκε    στο    ναό,    ορκίζεται    σ’ αυτόν   και    σ’  εκείνον   που    κατοικεί   εκεί.

22 Και   εκείνος,   που    ωρκίσθηκε   στον   ουρανό,   ορκίζεται    στο   θρόνο του    Θεού     και    σ’   εκείνον   που    κάθετε    επάνω     σ’ αυτόν.

 

Β΄ Κορ.  2, 3-15

 

3 Καὶ     ἔγραψα     ὑμῖν     τοῦτο    αὐτό,     ἵνα     μὴ    ἐλθὼν     λύπην    ἔχω     ἀφ᾿    ὧν     ἔδει    με χαίρειν,    πεποιθὼς     ἐπὶ     πάντας    ὑμᾶς    ὅτι    ἡ     ἐμὴ   χαρὰ    πάντων     ὑμῶν   ἐστιν.

4 Ἐκ    γὰρ   πολλῆς     θλίψεως    καὶ    συνοχῆς     καρδίας    ἔγραψα    ὑμῖν     διὰ    πολλῶν δακρύων,    οὐχ    ἵνα     λυπηθῆτε,    ἀλλὰ    τὴν   ἀγάπην     ἵνα     γνῶτε     ἣν     ἔχω περισσοτέρως     εἰς   ὑμᾶς.

 

Όποιος     έφταιξε,   εάν   μετανοήσει,   να     γίνεται    πάλι   δεκτός

 

5 Εἰ   δέ     τις    λελύπηκεν,    οὐκ    ἐμὲ    λελύπηκεν,    ἀλλά,    ἀπὸ    μέρους     ἵνα    μὴ    ἐπιβαρῶ,     πάντας   ὑμᾶς.

6 Ἱκανὸν    τῷ     τοιούτῳ      ἡ    ἐπιτιμία     αὕτη    ἡ   ὑπὸ     τῶν   πλειόνων·

7 ὥστε    τοὐναντίον    μᾶλλον     ὑμᾶς     χαρίσασθαι    καὶ    παρακαλέσαι,     μήπως    τῇ    περισσοτέρᾳ     λύπῃ     καταποθῇ    ὁ   τοιοῦτος.

8 Διὸ    παρακαλῶ    ὑμᾶς    κυρῶσαι     εἰς    αὐτὸν    ἀγάπην.

9 Εἰς   τοῦτο    γὰρ    καὶ    ἔγραψα,     ἵνα   γνῶ     τὴν     δοκιμὴν    ὑμῶν,   εἰ    εἰς     πάντα    ὑπήκοοί     ἐστε.

10 Ὧ    δέ   τι     χαρίζεσθε,    καὶ   ἐγώ·    καὶ   γὰρ    ἐγὼ     εἴ    τι   κεχάρισμαι    ᾧ     κεχάρισμαι, δι᾿   ὑμᾶς    ἐν    προσώπῳ    Χριστοῦ,

11 ἵνα   μὴ    πλεονεκτηθῶμεν     ὑπὸ    τοῦ    σατανᾶ·    οὐ     γὰρ     αὐτοῦ   τὰ     νοήματα    ἀγνοοῦμεν.

 

Δοκιμασίες   και     θρίαμβοι    του    ευαγγελίου

 

12 Ἐλθὼν     δὲ    εἰς    τὴν   Τρῳάδα     εἰς    τὸ    εὐαγγέλιον     τοῦ     Χριστοῦ,    καὶ     θύρας    μοι    ἀνεῳγμένης    ἐν    Κυρίῳ,

13 οὐκ    ἔσχηκα    ἄνεσιν     τῷ    πνεύματί    μου    τῷ    μὴ    εὑρεῖν   με   Τίτον     τὸν    ἀδελφόν μου,    ἀλλὰ    ἀποταξάμενος     αὐτοῖς     ἐξῆλθον    εἰς     Μακεδονίαν.

14 Τῷ   δὲ    Θεῷ    χάρις    τῷ     πάντοτε     θριαμβεύοντι     ἡμᾶς   ἐν    τῷ     Χριστῷ     καὶ    τὴν    ὀσμὴν    τῆς    γνώσεως    αὐτοῦ     φανεροῦντι    δι᾿   ἡμῶν   ἐν παντὶ    τόπῳ·

15 ὅτι     Χριστοῦ    εὐωδία    ἐσμὲν     τῷ     Θεῷ    ἐν    τοῖς     σῳζομένοις     καὶ     ἐν    τοῖς    ἀπολλυμένοις,

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ   ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Β΄ Κορ.  2, 3-15

 

3 Και    σας   έγραψα   ακριβώς   αυτό,    ώστε,    όταν     έλθω,   να   μη   λυπηθώ   από εκείνους,    από    τους    οποίους     έπρεπε   να    χαίρω,     διότι   έχω    πεποίθησι   για όλους   σας    ότι    η   χαρά   μου   είναι   και   χαρά    όλων   σας.

4 Σας   έγραψα   από    μεγάλη    θλίψη   και    στενοχώρια   της   καρδιάς,   με πολλά    δάκρυα,   όχι   για   να   λυπηθήτε,   αλλά   για   να    γνωρίσετε   την υπερβολική    αγάπη   που   έχω   για   σας.

 

Όποιος    έφταιξε,   εάν    μετανοήσει,   να   γίνεται    πάλι   δεκτός

 

5 Εάν    έχει    προξενήσει    κανείς    λύπη,    δεν    λύπησε     μόνον   εμένα,   αλλά   εν μέρει    (για   να    μη    φανώ   υπερβολικός)   όλους    σας.

6 Η   επίπληξι    αυτή    από    τους   περισσοτέρους   είναι    αρκετή    για     ένα   τέτοιον άνθρωπο,

7 ώστε   αντιθέτως,     πρέπει     μάλλον     τώρα    να    τον    συγχωρήσετε    και    να    τον παρηγορήσετε,   για   να    μη    κυριευθεί   από   υπερβολική   λύπη.

8 Δια    τούτο    σας    παρακαλώ    να   του     δείξετε    αγάπη.

9 Για    το    σκοπό    αυτό   και   σας    έγραψα,   για   να   σας     δοκιμάσω    και   να    ιδώ εάν     υπακούετε    σε  όλα.

10   Σ’ εκείνο     που    κάτι    συγχωρείτε,     συγχωρώ    και   εγώ·    διότι     και     εγώ εκείνο    που    συγχώρησα,    εάν    συγχώρησα     τίποτε,   το   έκανα   προς   χάρι    σας ενώπιον    του    Χριστού,

11 για    να    μη     νικηθούμε   από   τον    Σατανά,    διότι    δεν    αγνοούμε   τα    σχέδιά του.

 

Δοκιμασίες    και   θρίαμβοι    του    ευαγγελίου

 

12 Όταν    ήλθα     στην    Τρῳάδα,   για   να    κηρύξω   το    ευαγγέλιο   του    Χριστού, και    μου   είχε   ανοιχθεί    πόρτα   για    τον     Κύριο,

13 το    πνεύμά    μου   δεν   είχε    ησυχία,   διότι   δεν    ευρήκα   εκεί   τον    Τίτο   τον αδελφό    μου.   Τους    αποχαιρέτισα     λοιπόν   και   έφυγα     στη   Μακεδονία.

14 Αλλά    δόξα    στο    Θεό,    που   μας     κάνει   πάντοτε   να   θριαμβεύουμε   δια του    Χριστού    και     διαδίδει    παντού    δι’    ημών    την     οσμή    της     γνώσεώς    του.

15 Διότι    είμεθα    ευωδία   του     Χριστού     στο    Θεό    μεταξύ   εκείνων    που σώζονται    και    εκείνων   που   χάνονται,

 

Matt. 23, 13-22

 

13 Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! For ye devour the riches of your hands, and for a pretense make long prayers. For this you will be criticized more.

14 Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! For ye shut up the kingdom of heaven against men. You do not enter yourself, but you do not leave those who want to enter.

15 Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! For ye go about the sea and the land to make a pilgrimage;

16 Woe unto you, ye blind guides, which say, Whosoever shall swear by the temple, it is nothing; but whosoever shall swear by the gold of the temple, he is a debtor!

17 Babies and blind, which is greater, the gold, or the temple, which sanctifieth the gold?

18 And "Whosoever shall swear by the altar, it is nothing; but whosoever shall swear by the gift that is upon him, he is obliged to keep his oath."

19 Babies and blind, which is greater, the gift or the altar, which sanctifies the gift?

20 He therefore that sweareth by the altar, sweareth by it, and by all things thereon.

21 And he that sweareth by the temple sweareth by it, and by him that dwelleth therein.

22 And he that sweareth by heaven sweareth by the throne of God, and by him that sitteth thereon.

 

II Cor. 2, 3-15

 

3 And this very thing have I written unto you, that when I come I should not be sorry for those with whom I ought to rejoice, because I have persuaded you all that my joy is also the joy of you all.

4 I wrote to you out of great sorrow and grief, with many tears, not to grieve, but to know the excessive love I have for you.

 

Whoever sinned, if he repents, will be accepted again

 

5 If anyone has caused grief, it's not just me, but partly (so as not to exaggerate) all of you.

6 This rebuke from most is enough for such a man,

7 so that on the contrary, you should probably now forgive and comfort him, so that he is not overwhelmed by excessive sorrow.

8 Therefore I beseech you to love him.

9 For this purpose I wrote to you, to test you and to see if you obey everything.

10 To him whom you forgive, I also forgive; for I also, whom I have forgiven, if I have forgiven anything, have done it for your sake before Christ.

11 so that we may not be defeated by Satan, because we do not ignore his plans.

 

Trials and triumphs of the gospel

 

12 When I came to the Trinity to preach the gospel of Christ, and the door was opened to me for the Lord,

13 My spirit was not at peace: for I found not Titus my brother. So I said goodbye to them and left for Macedonia.

14 But praise be to God, who always makes us triumphant through Christ and spreads through us the fragrance of his knowledge.

15 For we are the fragrance of Christ in God between those who are saved and those who are lost,