Ματθ. 9, 27-35

27 Καὶ  παράγοντι  ἐκεῖθεν   τῷ   Ἰησοῦ   ἠκολούθησαν     αὐτῷ   δύο   τυφλοὶ   κράζοντες   καὶ    λέγοντες·   ἐλέησον   ἡμᾶς,   υἱὲ   Δαυῒδ.

28 Ἐλθόντι   δὲ   εἰς   τὴν   οἰκίαν    προσῆλθον   αὐτῷ   οἱ   τυφλοί,  καὶ    λέγει   αὐτοῖς   ὁ   ᾿Ιησοῦς·   πιστεύετε   ὅτι    δύναμαι  τοῦτο    ποιῆσαι;    λέγουσιν   αὐτῷ· ναί,    Κύριε.

29 Τότε   ἥψατο    τῶν    ὀφθαλμῶν    αὐτῶν   λέγων·    κατὰ   τὴν   πίστιν   ὑμῶν   γενηθήτω    ὑμῖν.

30 Καὶ    ἀνεῴχθησαν   αὐτῶν    οἱ   ὀφθαλμοί·    καὶ  ἐνεβριμήσατο   αὐτοῖς    ὁ  ᾿Ιησοῦς   λέγων·   ὁρᾶτε  μηδεὶς   γινωσκέτω.

31 Οἱ  δὲ   ἐξελθόντες   διεφήμισαν   αὐτὸν    ἐν   ὅλῃ   τῇ   γῇ    ἐκείνῃ.

Ο   βωβός    δαιμονισμένος

32 Αὐτῶν  δὲ   ἐξερχομένων   ἰδοὺ   προσήνεγκαν   αὐτῷ   ἄνθρωπον     κωφὸν δαιμονιζόμενον·

33 καὶ   ἐκβληθέντος  τοῦ   δαιμονίου   ἐλάλησεν   ὁ   κωφός,   καὶ    ἐθαύμασαν    οἱ     ὄχλοι    λέγοντες    ὅτι     οὐδέποτε    ἐφάνη     οὕτως     ἐν   τῷ    Ἰσραήλ.

34 Οἱ  δὲ    Φαρισαῖοι    ἔλεγον·   ἐν   τῷ    ἄρχοντι   τῶν   δαιμονίων   ἐκβάλλει   τὰ   δαιμόνια.

35 Καὶ   περιῆγεν   ὁ   Ἰησοῦς   τὰς   πόλεις  πάσας   καὶ   τὰς   κώμας    διδάσκων   ἐν ταῖς    συναγωγαῖς   αὐτῶν   καὶ   κηρύσσων   τὸ  εὐαγγέλιον   τῆς   βασιλείας   καὶ   θεραπεύων  πᾶσαν   νόσον  καὶ   πᾶσαν    μαλακίαν   ἐν   τῷ   λαῷ.

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

Ματθ. 9, 27-35

27 Όταν   ο   Ιησούς   προχώρησε   από   εκεί,   τον   ακολούθησαν   δύο   τυφλοί,   οι οποίοι   φώναζαν,   «Ελέησέ   μας,   υιέ   του   Δαυΐδ».

28 Μόλις   δε   έφθασε    στο   σπίτι,   ήλθαν       σ’ αυτόν   οι   τυφλοί   και   ο   Ιησούς τους   λέγει,    «Πιστεύετε   ότι   έχω   την   δύναμι   να   κάνω   αυτό   που   ζητάτε;».

29 Λέγουν    σ’ αυτόν,   «Ναι,   Κύριε».   Τότε   άγγιξε   τα    μάτια   τους   και   είπε, «Σύμφωνα   με   την   πίστι   σας,   άς   γίνει».

30 Και   άνοιξαν   τα   μάτια   τους   και    σε  αυστηρό   τόνο    τους   παρήγγειλε   ο Ιησούς   και   τους   είπε,    «Προσέχετε,    κανείς   να    μην   το    μάθει».

31 Αυτοί   όμως    μόλις    βγήκαν,   τον   διεφήμισαν     σε  όλη   στη   χώρα   εκείνη.

Ο   βωβός   δαιμονισμένος

32 Ενώ    αυτοί   έβγαιναν,   τους   έφεραν   έναν    άνθρωπο    βωβό    δαιμονισμένο.

33 Και   αφού   το   δαιμόνιο   εκδιώχθηκε,   μίλησε   ο   βωβός.   Και   θαύμασε   ο κόσμος    και   έλεγε,    "Τέτοια     πράγματα   δεν   φάνηκαν    ποτέ    στο    Ισραήλ".

34 [Οι   δε    Φαρισαίοι   έλεγαν,    «Στο    όνομα   του   άρχοντος   των   δαιμονίων βγάζει     δαιμόνια»].

35 Και    περιήρχετο    ο   Ιησούς     όλες   τις    πόλεις   και   τα   χωριά    και    δίδασκε      στις   συναγωγές     τους   και    κήρυττε    το    ευαγγέλιο    περί    της   βασιλείας    και   θεράπευε    κάθε    ασθένεια   και   κάθε   αδυναμία   του   λαού.

Γαλ. 3, 23-4, 5

23 Πρὸ   δὲ   τοῦ   ἐλθεῖν   τὴν   πίστιν   ὑπὸ    νόμον   ἐφρουρούμεθα συγκεκλεισμένοι   εἰς   τὴν    μέλλουσαν    πίστιν     ἀποκαλυφθῆναι.

24 Ὥστε      ὁ   νόμος    παιδαγωγὸς    ἡμῶν    γέγονεν    εἰς    Χριστόν,    ἵνα    ἐκ   πίστεως δικαιωθῶμεν·

Το   αποτέλεσμα   της   πίστεως

25 Ἐλθούσης   δὲ   τῆς   πίστεως   οὐκέτι    ὑπὸ   παιδαγωγόν    ἐσμεν.

26 Πάντες  γὰρ   υἱοὶ    Θεοῦ    ἐστε   διὰ  τῆς   πίστεως    ἐν   Χριστῷ   Ἰησοῦ·

27 ὅσοι    γὰρ    εἰς   Χριστὸν    ἐβαπτίσθητε,   Χριστὸν    ἐνεδύσασθε.

28 Οὐκ   ἔνι    Ἰουδαῖος   οὐδὲ   Ἕλλην,  οὐκ   ἔνι   δοῦλος   οὐδὲ   ἐλεύθερος,   οὐκ    ἔνι   ἄρσεν   καὶ  θῆλυ·   πάντες    γὰρ   ὑμεῖς  εἷς   ἐστε   ἐν   Χριστῷ    Ἰησοῦ.
29 Εἰ   δὲ   ὑμεῖς   Χριστοῦ,    ἄρα    τοῦ    Ἀβραὰμ     σπέρμα    ἐστὲ    καὶ    κατ'   ἐπαγγελίαν κληρονόμοι.

4, 1 Λέγω   δέ,    ἐφ' ὅσον    χρόνον  ὁ   κληρονόμος   νήπιός    ἐστιν,    οὐδὲν    διαφέρει δούλου,     κύριος    πάντων    ὤν,

2 ἀλλὰ   ὑπὸ    ἐπιτρόπους    ἐστὶ    καὶ    οἰκονόμους   ἄχρι   τῆς   προθεσμίας    τοῦ    πατρός.

3 Οὕτω   καὶ    ἡμεῖς,   ὅτε   ἦμεν   νήπιοι,   ὑπὸ   τὰ    στοιχεῖα    τοῦ    κόσμου    ἦμεν δεδουλωμένοι·

4 ὅτε   δὲ    ἦλθε   τὸ    πλήρωμα   τοῦ     χρόνου,   ἐξαπέστειλεν    ὁ     Θεὸς   τὸν    υἱὸν αὐτοῦ,    γενόμενον     ἐκ     γυναικός,    γενόμενον   ὑπὸ   νόμον,

5 ἵνα    τοὺς    ὑπὸ     νόμον    ἐξαγοράσῃ,     ἵνα    τὴν    υἱοθεσίαν     ἀπολάβωμεν.

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

Γαλ. 3. 23-4, 5

23 Προτού   έλθει    η   πίστις,   εφρουρούμεθα   κλεισμένοι    κάτω   από το    νόμο,   μέχρις    ότου   αποκαλυφθεί   η   πίστις.

24 Ώστε    ο   νόμος   ήτο    παιδαγωγός   μας   έως   ότου    έλθει   ο Χριστός,    για   να   δικαιωθούμε   δια   της   πίστεως.

Το   αποτέλεσμα   της   πίστεως

25 Τώρα   όμως,   που   ήλθε   η   πίστη,   δεν  είμεθα   πλέον   υπό παιδαγωγό,

26 διότι    δια   της    πίστεως    είσθε   όλοι    υιοί   Θεού   εν   Χριστώ   Ιησού,

27 διότι    όσοι   βαπτισθήκατε   στο   Χριστό,    έχετε   ενδυθεί  το   Χριστό.

28 Δεν   υπάρχει   Ιουδαίος   ούτε   Έλλην,   δεν   υπάρχει   δούλος   ούτε ελεύθερος,    δεν   υπάρχει   άρρεν   και   θήλυ,   διότι   όλοι   σεις   είσθε ένας   άνθρωπος   εν   Χριστώ   Ιησού.
29 Εάν   δεν   είσθε   του   Χριστού,   άρα   είσθε   απόγονοι    του  Αβραάμ, και   κληρονόμοι   βάσει    υποσχέσεως.

4, 1 Εκείνο    που   εννοώ   είναι   ότι,   εφ’  όσον   χρόνο   ο   κληρονόμος είναι    ανήλικος,   δεν   διαφέρει   καθόλου   από  τον   δούλο,   άν   και είναι   κύριος   όλης   της   περιουσίας,

2 αλλά   είναι   υπό   την    εξουσία   επιτρόπων   και   διαχειριστών   μέχρι της    προθεσμίας,   την   οποία   ώρισε   ο   πατέρας.

3 Έτσι   και   εμείς,   όταν   ήμαστε   ανήλικοι,   ήμαστε   υποδουλωμένοι κάτω    από  τα   στοιχεία   του   κόσμου.

4 Όταν   όμως   συμπληρώθηκε    ο   χρόνος,   τότε   έστειλε    ο  Θεός   τον Υιό    του,   ο   οποίος     γεννήθηκε   από  γυναίκα   και  διετέλεσε   υπό   τον    νόμο,    για   να   εξαγοράσει   εκείνους,

5 οι  οποίοι   ήσαν   δούλοι   κάτω   από   το  νόμο,   για  να   πάρουμε   την υιοθεσία.

Matt. 9, 27-35

27 And as Jesus passed by from thence, two blind men followed him, crying, and saying, Have mercy on us, thou son of David.

28 And when he was come into the house, the blind men came to him: and Jesus saith unto them, Believe ye that I have power to do what ye ask?

29 They say unto him, Yea, Lord. Then he touched their eyes and said, "According to your faith, let it be done."

30 And they opened their eyes, and commanded them, and said unto them, Take heed that no man lead you astray.

31 And they went out, and preached every where in the land.

The mute demonized

32 And as they went out, they brought unto them a dumb man possessed with a devil.

33 And when the demon was cast out, the dumb man spake. And the people marveled, saying, It was never so seen in Israel.

34 [And the Pharisees said, He casteth out devils in the name of the Lord of the devils.

35 And Jesus went about all the cities and villages, teaching in their synagogues, and preaching the gospel of the kingdom, and healing every sickness and every weakness of the people.

Gal. 3. 23-4, 5

23 Before faith comes, we are kept under the law until the faith is revealed.

24 That the law might be our tutor until Christ come, that we might be justified by faith.

The result of faith

25 But now that faith has come, we are no longer under a teacher;

26 For by faith you are all sons of God in Christ Jesus,

27 For as many of you as have been baptized into Christ have put on Christ.

28 There is neither Jew nor Greek, there is neither slave nor free, there is neither male nor female; for you are all one in Christ Jesus.

29 If you are not of Christ, then are you Abraham's seed, and heirs according to the promise.

4, 1 What I mean is that, as long as the heir is a minor, he is no different from the slave, although he is the owner of all the property,

2 but is under the authority of commissioners and administrators until the deadline set by the father.

3 So we, when we were minors, were enslaved under the elements of the world.

4 But when the time was fulfilled, God sent forth his Son, made of a woman, made under the law, to redeem them;

5 who were slaves under the law, to get the adoption.