Ματθ.  13, 31-36

31 Ἄλλην   παραβολὴν     παρέθηκεν    αὐτοῖς λέγων·    ὁμοία    ἐστὶν    ἡ    βασιλεία    τῶν   οὐρανῶν    κόκκῳ    σινάπεως,    ὃν λαβὼν    ἄνθρωπος    ἔσπειρεν    ἐν    τῷ   ἀγρῷ    αὐτοῦ·

32 ὃ   μικρότερον    μέν    ἐστι    πάντων    τῶν   σπερμάτων,    ὅταν δὲ    αὐξηθῇ,    μεῖζον     πάντων   τῶν     λαχάνων    ἐστὶ    καὶ    γίνεται  δένδρον,     ὥστε    ἐλθεῖν    τὰ    πετεινὰ   τοῦ    οὐρανοῦ    καὶ   κατασκηνοῦν   ἐν   τοῖς   κλάδοις    αὐτοῦ.

33 Ἄλλην    παραβολὴν    ἐλάλησεν    αὐτοῖς·   ὁμοία    ἐστὶν    ἡ    βασιλεία τῶν    οὐρανῶν    ζύμῃ,   ἣν    λαβοῦσα    γυνὴ   ἐνέκρυψεν    εἰς    ἀλεύρου σάτ α    τρία,     ἕως    οὗ    ἐζυμώθη     ὅλον.           
34 Ταῦτα     πάντα    ἐλάλησεν    ὁ    Ἰησοῦς   ἐν    παραβολαῖς    τοῖς    ὄχλοις,    καὶ    χωρὶς   παραβολῆς    οὐδὲν    ἐλάλει    αὐτοῖς,

35 ὅπως    πληρωθῇ    τὸ    ρηθὲν     διὰ   τοῦ   προφήτου λέγοντος·    ἀνοίξω   ἐν   παραβολαῖς    τὸ    στόμα   μου,   ἐρεύξομαι κεκρυμμένα    ἀπὸ    καταβολῆς   κόσμου.
36 Τότε   ἀφεὶς   τοὺς   ὄχλους   ἦλθεν   εἰς   τὴν   οἰκίαν   αὐτοῦ. Καὶ    προσῆλθον   αὐτῷ   οἱ    μαθηταὶ   αὐτοῦ   λέγοντες·   φράσον   ἡμῖν   τὴν παραβολὴν   τῶν    ζιζανίων    τοῦ   ἀγροῦ.

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

Ματθ.   13, 31-36

31 Άλλη   παραβολή   τους    παρουσίασε    και   τους    έλεγε,    «Η βασιλεία    των    ουρανών    μοιάζει   με   σπόρο   του   σιναπιού,   τον οποίο    πήρε    ένας   άνθρωπος   και   τον   έσπειρε    στο   χωράφι    του.

32 Αυτός   ο   σπόρος    είναι   μεν   ο   μικρότερος   από   όλους   τους σπόρους,    όταν    όμως   μεγαλώσει   είναι   το   μεγαλύτερο   από   όλα   τα   λαχανικά   και   γίνεται    δένδρο,    ώστε   να   έρχωνται    τα   πτηνά του   ουρανού   και   να   κάνουν     φωληές     στους   κλάδους   του».

33 Άλλη   παραβολή   τους   είπε,   «Η   βασιλεία    των   ουρανών    μοιάζει με   προζύμι,   το   οποίο    πηρε   μία   γυναίκα   και   το   ανέμιξε   με   τρία σάτα   αλεύρι,   έως    ότου   ζυμώθηκε   όλο».

34 Όλα    αυτά   είπε   ο   Ιησούς    με   παραβολές     στα   πλήθη,    και   δεν τους    έλεγε   τίποτε   χωρίς    παραβολή,

35 για    να   εκπληρωθεί   εκείνο   το   οποίο    ελέχθη   δια   του   προφήτου,    «Θα   αρχίσω    να   μιλώ   με   παραβολές   και   θα   πω πράγματα    κρυμμένα    από   τον   καιρό    της    δημιουργίας   του κόσμου».

36 Τότε    άφησε   τα   πλήθη   και   ήλθε    στο   σπίτι    του.   Και   ήλθαν    οι    μαθητές   του    και   του   είπαν,   «Εξήγησέ   μας   την   παραβολή   των    ζιζανίων    του   χωραφιού».

Α΄Κορ. 13, 11-14, 5

13, 11 Ὅτε   ἤμην   νήπιος,   ὡς    νήπιος   ἐλάλουν,    ὡς   νήπιος   ἐφρόνουν,   ὡς   νήπιος   ἐλογιζόμην·   ὅτε   δὲ   γέγονα   ἀνήρ,    κατήργηκα   τὰ   τοῦ    νηπίου.

12 Βλέπομεν   γὰρ   ἄρτι   δι᾿ ἐσόπτρου   ἐν   αἰνίγματι,   τότε   δὲ   πρόσωπον   πρὸς πρόσωπον·   ἄρτι   γινώσκω   ἐκ   μέρους,   τότε   δὲ   ἐπιγνώσομαι   καθὼς   καὶ    ἐπεγνώσθην.    
13 Νυνὶ   δὲ   μένει    πίστις,   ἐλπίς,   ἀγάπη,   τὰ   τρία   ταῦτα·   μείζων   δὲ  τούτων   ἡ   ἀγάπη.

14, 1 Διώκετε   τὴν   ἀγάπην·   ζηλοῦτε   δὲ   τὰ   πνευματικά,   μᾶλλον   δὲ   ἵνα προφητεύητε.

2 Ὁ   γὰρ   λαλῶν   γλώσσῃ     οὐκ   ἀνθρώποις   λαλεῖ,   ἀλλὰ   τῷ   Θεῷ·   οὐδεὶς   γὰρ   ἀκούει,   πνεύματι   δὲ   λαλεῖ   μυστήρια·

3 ὁ   δὲ   προφητεύων    ἀνθρώποις   λαλεῖ    οἰκοδομὴν   καὶ   παράκλησιν   καὶ   παραμυθίαν.

4 Ὁ    λαλῶν   γλώσσῃ   ἑαυτὸν   οἰκοδομεῖ,   ὁ  δὲ   προφητεύων   ἐκκλησίαν οἰκοδομεῖ.

5 Θέλω   δὲ   πάντας   ὑμᾶς   λαλεῖν   γλώσσαις,   μᾶλλον   δὲ   ἵνα   προφητεύητε· μείζων   γὰρ   ὁ   προφητεύων   ἢ   ὁ   λαλῶν   γλώσσαις,   ἐκτὸς   εἰ   μὴ   διερμηνεύῃ,   ἵνα   ἡ   ἐκκλησία   οἰκοδομὴν   λάβῃ.

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

Α΄Κορ. 13, 11-14, 5

13, 11 Όταν   ήμουν   νήπιο,   μιλούσα  σαν   νήπιο,   σκεπτόμουν  σαν   νήπιο, συλλογιζόμουν   σαν   νήπιο.   Όταν   έγινα   άνδρας,   κατήργησα   τους νηπιακούς   τρόπους.

12 Τώρα   βλέπουμε   σαν   σε   καθρέφτη   αμυδρώς,   τότε   όμως  θα   βλέπωμεν πρόσωπον   προς   πρόσωπον.   Τώρα   γνωρίζω    μερικώς,  αλλά  τότε  θα   έχω πλήρη  γνώσι,   όπως  είναι   και  η  γνώσις   του   Θεού   για    μένα.
13 Ώστε   αυτά  τα   τρία   μένουν:   πίστις,  ελπίς,  αγάπη·   μεγαλύτερη   όμως   από αυτά   είναι   η  αγάπη.

14, 1 Να  επιδιώκετε   την  αγάπη   και  να   δείχνετε   ζήλο   για  τα   πνευματικά χαρίσματα,   περισσότερον  δε   για  να  προφητεύετε.

2 Διότι  εκείνος   που   γλωσσολαλεί,  δεν  μιλεί   σε  ανθρώπους  αλλ’   στον Θεό,  αφού   κανείς   δεν   καταλαβαίνει,   λέγει   δε   μυστήρια   κατ’   έμπνευσιν.

3 Ενώ   εκείνος   που   προφητεύει   μιλεί   σε  ανθρώπους   λόγια   που οικοδομούν,   ενθαρρύνουν   και   παρηγορούν.

4 Εκείνος   που   γλωσσολαλεί,   οικοδομεί   τον   εαυτό   του,  ενώ  εκείνος   που προφητεύει,   οικοδομεί   την   εκκλησία.

5 Θέλω   όλοι   να   γλωσσολαλήτε,  αλλ’   ακόμη   περισσότερο    να   προφητεύετε,   διότι   εκείνος   που   προφητεύει   είναι   μεγαλύτερος  από εκείνον   που   γλωσσολαλεί,   εκτός   εάν   ερνημεύει   όσα   λέγει   για   να οικοδομηθεί   η   εκκλησία.

Matt. 13, 31-36

31 And he spake a parable unto them, saying, The kingdom of heaven is like unto a mustard seed, which a man took, and sowed in his field.

32 This seed is the smallest of all seeds, but when it grows up it is the largest of all vegetables and becomes a tree, so that the birds of the air may come and make nests in its branches.

33 And another parable spake unto them, saying, The kingdom of heaven is like unto leaven, which a woman took, and hid in three measures of meal, till the whole was leavened.

34 These things spake Jesus in parables unto the multitude, and he spake nothing unto them without parable;

35 to fulfill what was said through the prophet, "I will begin to speak in parables, and I will say things hidden from the time of the creation of the world."

36 Then he left the crowds and came to his own house. And his disciples came and said unto him, Explain to us the parable of the weeds in the field.

Acor. 13, 11-14, 5

13, 11 When I was a toddler, I was like a toddler, I was thinking like an infant, I was thinking like a toddler. When I became a man, I abolished the infantile ways.

12 Now we look as if in a mirror, but then we will see face to face. Now I know in part, but then I will have full knowledge, as is the knowledge of God for me.

13 So these three remain: faith, hope, love; but greater than these are love.

14, 1 Seek love and show zeal for spiritual gifts, more to prophesy.

2 For he that speaketh, speaketh not to men, but to God, since no one understands, and he speaketh mysteries in inspiration.

3 While he who prophesies speaks to people words that they build, encourage and comfort.

4 He who tongues, builds himself, while he who prophesies builds the church.

5 I all want to tongue, but to prophesy even more, for the one who prophesies is greater than the one who taught it, unless he does what he says to build the church.