Ματθ.  12, 14-16, 22-30

14 ᾿Εξελθόντες     δὲ   οἱ    Φαρισαῖοι     συμβούλιον    ἔλαβον    κατ᾿    αὐτοῦ,    ὅπως αὐτὸν    ἀπολέσωσιν.

15 Ὁ    δὲ    Ἰησοῦς     γνοὺς    ἀνεχώρησεν    ἐκεῖθεν·     καὶ     ἠκολούθησαν    αὐτῷ     ὄχλοι πολλοί,     καὶ     ἐθεράπευσεν     αὐτοὺς     πάντας,

16 καὶ    ἐπετίμησεν      αὐτοῖς      ἵνα   μὴ    φανερὸν    ποιήσωσιν    αὐτόν,

22 Τότε   προσηνέχθη    αὐτῷ    δαιμονιζόμενος    τυφλὸς    καὶ    κωφός,    καὶ    ἐθεράπευσεν    αὐτόν,    ὥστε    τὸν    τυφλὸν   καὶ    κωφὸν     καὶ    λαλεῖν     καὶ     βλέπειν·

23 καὶ    ἐξίσταντο     πάντες     οἱ     ὄχλοι     καὶ     ἔλεγον·     μήτι      οὗτός     ἐστιν    ὁ    Χριστὸς     ὁ    υἱὸς     Δαυῒδ;

24 Οἱ   δὲ    Φαρισαῖοι     ἀκούσαντες     εἶπον·    οὗτος     οὐκ    ἐκβάλλει     τὰ     δαιμόνια εἰμὴ     ἐν     τῷ    Βεελζεβούλ,    ἄρχοντι    τῶν    δαιμονίων.

25 Εἰδὼς   δὲ    ὁ    Ἰησοῦς     τὰς     ἐνθυμήσεις     αὐτῶν     εἶπεν     αὐτοῖς·     πᾶσα     βασιλεία μερισθεῖσα    καθ᾿     ἑαυτὴν     ἐρημοῦται,     καὶ    πᾶσα    πόλις     ἢ     οἰκία    μερισθεῖσα καθ᾿ ἑαυτὴν     οὐ     σταθήσεται.

26 Καὶ    εἰ    ὁ    σατανᾶς    τὸν     σατανᾶν     ἐκβάλλει,   ἐφ᾿     ἑαυτὸν     ἐμερίσθη·     πῶς     οὖν σταθήσεται     ἡ     βασιλεία     αὐτοῦ;

27 Καὶ    εἰ    ἐγὼ      ἐν     Βεελζεβοὺλ     ἐκβάλλω     τὰ     δαιμόνια,     οἱ     υἱοὶ     ὑμῶν   ἐν     τίνι     ἐκβαλοῦσι;    διὰ     τοῦτο     αὐτοὶ     κριταὶ     ἔσονται    ὑμῶν.

28 Εἰ    δὲ    ἐγὼ      ἐν     Πνεύματι     Θεοῦ     ἐκβάλλω     τὰ    δαιμόνια,    ἄρα     ἔφθασεν     ἐφ᾿    ὑμᾶς    ἡ    βασιλεία     τοῦ     Θεοῦ.

29 Ἢ    πῶς     δύναταί     τις    εἰσελθεῖν     εἰς     τὴν    οἰκίαν     τοῦ     ἰσχυροῦ     καὶ     τὰ     σκεύη αὐτοῦ     ἁρπάσαι,      ἐὰν     μὴ     πρῶτον     δήσῃ     τὸν     ἰσχυρόν;     καὶ     τότε      τὴν     οἰκίαν αὐτοῦ     διαρπάσει.

30 Ὁ   μὴ     ὢν     μετ᾿     ἐμοῦ     κατ᾿    ἐμοῦ    ἐστι,     καὶ     ὁ     μὴ     συνάγων     μετ᾿ ἐμοῦ    σκορπίζει.

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

Ματθ, 12, 14-16,  22-30

14 Οι      Φαρισαίοι,     όταν     βγήκαν,    έλαβαν    απόφασι    εναντίον     του   να    τον εξολοθρεύσουν.

15 Αλλά     ο     Ιησούς    το    έμαθε    και      ανεχώρησε   από    εκεί.     Και     τον    ακολούθησε πολύς     κόσμος     και     τους    θεράπευσε     όλους,

16 και      με    αυστηρό     τόνο    τους      διέταξε   να    μην    τον     φανερώσουν,

22 Τότε     του     έφεραν    κάποιο     δαιμονισμένο    τυφλό    και     βωβό    και    τον θεράπευσε,     ώστε    ο    τυφλός    και    ο    βωβός    να    μιλεί    και    να     βλέπει.

23 Και    όλοι     κατάπληκτοι    έλεγαν,     «Μήπως     αυτός   είναι     ο     Χριστός,     ο     υιός του     Δαυΐδ;».

24 Οι    δε     Φαρισαίοι,     όταν    άκουσαν     αυτά,     είπαν,     «Αυτός     δεν      διώχνει     τα δαιμόνια    παρά     δια      του      Βεελζεβούλ,   του    αρχηγού      των     δαιμονίων».

25 Ο      Ιησούς,    επειδή    ήξερε    τις     σκέψεις    των,     τους     είπε,    «Κάθε     βασίλειο, όταν     χωρισθεί     σε  αντιμαχόμενα    μέρη,   εξαφανίζεται,    και    κάθε    πόλις     ή οικογένεια,     που    χωρίζεται    σε   αντιμαχόμενα    μέρη,   δεν     είναι     δυνατόν     να σταθεί.

26 Και     εάν     ο     Σατανάς     διώχνει     τον    Σατανά,    τότε    έχει     κομματιασθεί     ο     ίδιος· πως     είναι     λοιπόν     δυνατόν     να     σταθεί    το     βασίλειό     του;

27 Και    εάν    εγώ    δια    του     Βεελζεβούλ     διώχνω   τα     δαιμόνια,     τότε    τα     παιδιά σας     δια     ποίου    τα     διώχνουν;     Διά     τούτο    αυτοί     θα    είναι     οι     κριτές      σας.

28 Αλλά     εάν     εγώ    δια     του     Πνεύματος    του     Θεού     διώχνω    τα     δαιμόνια,    τότε έφθασε     σε    εσάς     η     βασιλεία     του     Θεού.

29 Ή     πως    είναι     δυνατόν    να   μπει     κανείς    στο     σπίτι     του     ισχυρού    και     να αρπάξει    τα     σκεύη     του,     χωρίς    να     έχει     δέσει    πρώτα    τον     ισχυρό     και    τότε   να     λεηλατήσει    το    σπίτι      του;

 30 Όποιος    δεν    είναι    μαζί    μου,    είναι     εναντίον   μου    και     όποιος     δεν     μαζεύει μαζί    μου,    σκορπίζει.

Ρωμ. 14, 9-19

9 Εἰς     τοῦτο     γὰρ     Χριστὸς     καὶ     ἀπέθανε     καὶ      ἀνέστη     καὶ     ἔζησεν,     ἵνα     καὶ     νεκρῶν   καὶ     ζώντων     κυριεύσῃ.

10 Σὺ    δὲ     τί     κρίνεις      τὸν      ἀδελφόν     σου;   Ἢ     καὶ     σὺ   τί     ἐξουθενεῖς     τὸν      ἀδελφόν σου;     πάντες    γὰρ     παραστησόμεθα    τῷ     βήματι      τοῦ      Χριστοῦ.

11 Γέγραπται     γάρ·     ζῶ     ἐγώ,     λέγει    Κύριος,     ὅτι     ἐμοὶ    κάμψει     πᾶν    γόνυ,    καὶ    πᾶσα     γλῶσσα       ἐξομολογήσεται    τῷ      Θεῷ.

12 Ἄρα     οὖν     ἕκαστος    ἡμῶν    περὶ      ἑαυτοῦ     λόγον     δώσει     τῷ      Θεῷ.

13 Μηκέτι   οὖν    ἀλλήλους     κρίνωμεν,    ἀλλὰ     τοῦτο     κρίνατε     μᾶλλον,     τὸ     μὴ     τιθέναι    πρόσκομμα     τῷ      ἀδελφῷ      ἢ      σκάνδαλον.

14 Οἶδα     καὶ     πέπεισμαι      ἐν     Κυρίῳ     Ἰησοῦ      ὅτι     οὐδὲν     κοινὸν    δι΄    αὐτοῦ·     εἰ    μὴ     τῷ     λογιζομένῳ     τι      κοινὸν     εἶναι,     ἐκείνῳ     κοινόν.

15 Εἰ     δὲ     διὰ     βρῶμα    ὁ     ἀδελφός    σου    λυπεῖται,     οὐκέτι     κατὰ     ἀγάπην περιπατεῖς.     Μὴ     τῷ     βρώματί     σου     ἐκεῖνον     ἀπόλλυε,     ὑπὲρ     οὗ     Χριστὸς     ἀπέθανε.

16 Μὴ     βλασφημείσθω     οὖν    ὑμῶν    τὸ     ἀγαθόν.

17 Οὐ     γάρ    ἐστιν     ἡ     βασιλεία     τοῦ     Θεοῦ     βρῶσις     καὶ     πόσις,     ἀλλὰ     δικαιοσύνη καὶ     εἰρήνη     καὶ     χαρὰ    ἐν    Πνεύματι    Ἁγίῳ·

18 ὁ    γὰρ    ἐν     τούτοις     δουλεύων    τῷ     Χριστῷ    εὐάρεστος     τῷ     Θεῷ     καὶ     δόκιμος τοῖς     ἀνθρώποις.

19 Ἄρα    οὖν     τὰ     τῆς     εἰρήνης     διώκωμεν     καὶ     τὰ     τῆς     οἰκοδομῆς     τῆς     εἰς    ἀλλήλους.

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

Ρωμ.    14, 9-19

9 Προς     τον    σκοπό     αυτόν     ο     Χριστός     και    πέθανε     και    αναστήθηκε     και έζησε:     για     να     γίνει    Κύριος     και      νεκρών     και     ζώντων.

10 Συ     γιατί     κρίνεις     τον     αδελφό    σου;      Και     συ     γιατί     περιφρονείς     τον     αδελφό    σου;     Όλοι     θα     παρουσιασθούμε     εμπρός   στο    βήμα    του     Χριστού.

11 Διότι     είναι     γραμμένο:   Στην    ζωή    μου,     λέγει     ο     Κύριος,     κάθε γόνατο   θα    κάμψει    εμπρός     μου     και     κάθε     γλώσσα     θα     δοξολογήσει    τον Θεό.

12 Άρα      λοιπόν     ο     καθένας     από     μας   θα     δώσει     λόγο      για     τον     εαυτό    τους    στο     Θεό.

13 Άς     μη     κρίνουμε      λοιπόν      πλέον     ο     ένας    τον     άλλον,     αλλά    τούτο     μάλλον αποφασίσετε:     το    να    μη     βάζετε    στον     αδελφό     πρόσκομμα     ή    κάτι     που     θα κλονίσει     την     πίστι     του.

14 Ξέρω    και    έχω      πεποίθησι     εν      Κυρίω     Ιησού     ότι    κανένα      πράγμα     δεν     είναι αυτό     καθ’   εαυτό    ακάθαρτο·    ακάθαρτο      είναι    ένα    πράγμα     μόνο    για εκείνο    που     το      θεωρεῖ     ακάθαρτο.

15 Εάν     ο     αδελφός      σου    λυπάται     για     κάτι     που     τρως,     δεν     φέρεσαι      πλέον    με αγάπη.      Μη     καταστρέφεις    με     την     τροφή     σου     εκείνο,     για     τον     οποίο πέθανε     ο     Χριστός.

16 Άς     μη    γίνεται     λοιπόν     αντικείμενο      δυσφημήσεως     εκείνο     που     για      σας είναι      σωστό.

17 Διότι     η     βασιλεία     του     Θεού    δεν    είναι     φαγητά    και     πιοτά,     αλλά δικαιοσύνη,     ειρήνη     και     χαρά     που     χορηγεί     το     Πνεύμα     το    Άγιο.

18 Εκείνος     που     με     αυτό     τον    τρόπο     υπηρετεί   το     Χριστό     είναι ευάρεστος      στον     Θεό     και     επιδοκιμάζεται    από    τους     ανθρώπους.

19 Άς     επιδιώκουμε     λοιπόν     ό,τι     συντελεί     στην    ειρήνη     και    στην οικοδομή      μεταξύ     μας.

Matthew, 12, 14-16, 22-30

14 When the Pharisees went out, they made a decision against him to destroy him.

15 But Jesus learned of it, and departed thence. And many people followed him and healed them all.

16 and in a stern tone ordered them not to reveal him,

22 Then some demon-possessed blind and dumb man was brought to him, and he healed him, so that the blind man and the blind man could speak and see.

23 And all were astonished, saying, Is this the Christ, the son of David?

24 And when the Pharisees heard these things, they said, He hath cast out devils only through Beelzebub, the captain of the demons.

25 Jesus, because he knew their thoughts, said to them, “Every kingdom, when it is divided into warring parts, is gone away, and every city or family that is divided into warring parts cannot stand.

26 And if Satan cast out Satan, then he is torn to pieces; how then is it possible for his kingdom to stand?

27 And if I cast out devils through Beelzebub, then by whom do your children cast them out? That is why they will be your judges.

28 But if I cast out devils through the Spirit of God, then the kingdom of God has come to you.

29 Or how is it possible for a strong man to enter into the house of the mighty, and to seize his utensils, without first tying the strong and then plundering his house?

 30 Whoever is not with me is against me, and whoever does not gather with me scatters.

Rom. 14, 9-19

9 To this end Christ died and rose again and lived: to become Lord both of the dead and of the living.

10 Why do you judge your brother? And why do you despise your brother? We will all be presented at the foot of Christ.

11 For it is written, In my life the LORD saith, Every knee shall bow before me, and every tongue shall praise God.

12 So each one of us will give his word to God.

13 Let us therefore no longer judge one another, but rather decide not to put a stumbling block on the brother, or something that will shake his faith.

14 I know and believe in the Lord Jesus that nothing is unclean in itself; uncleanness is only one thing that defileth it.

15 If your brother is sorry for something you eat, you are no longer in love. Do not destroy with your food the one for whom Christ died.

16 Let not that which is right for you be defamed.

17 For the kingdom of God is not food and drink, but righteousness, peace, and joy, which the Holy Ghost giveth.

18 He who thus serves Christ is pleasing to God and approved of by men.

19 So let us pursue what contributes to the peace and the building between us.